II SA/Wa 503/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata A. P. z dnia 5 lipca 2012 r. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi J. B. na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia specjalnego postanawia - przyznać adwokatowi A. P.ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) oraz kwotę 82,80 zł (osiemdziesiąt dwa złote i osiemdziesiąt groszy) stanowiącą 23% podatku VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem z dnia 25 czerwca 2010 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zwolnił skarżącego od kosztów sądowych oraz ustanowił dla skarżącego adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka pełnomocnikiem strony wyznaczyła adwokata A. P. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 5 listopada 2010 r. sygn. akt II SA/Wa 503/10 uchylił zaskarżoną oraz poprzedzającą ją decyzję Prezesa Rady Ministrów oraz przyznał adwokatowi A. P. kwotę 292,80 zł tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 19 maja 2011 r. sygn. akt I OSK 301/11, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej Prezesa Rady Ministrów, uchylił zaskarżony wyrok i oddalił skargę. W punkcie 2 wyroku, NSA odstąpił od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego od J. B. na rzecz Prezesa Rady Ministrów. Pismem z dnia 5 lipca 2012 r. adwokat A. P. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu w postępowaniu przed Sądem I i II instancji. Pełnomocnik skarżącego wskazała, że wniosek o zasądzenie kosztów złożyła na rozprawie przed NSA wraz z oświadczeniem, że koszty nie zostały uiszczone. Podniosła, że NSA nie orzekł o kosztach należnych pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu, pomimo złożenia wniosku oraz oświadczenia o braku pokrycia tych kosztów tak w całości, jak i w części. Z protokołu rozprawy przed NSA z dnia 19 maja 2011 r. wynika, że na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym stawiła się adwokat A. P. z substytucji adwokata A. P. W protokole odnotowano, że pełnomocnik substytucyjny wniosła o "zasądzenie kosztów" i złożyła oświadczenie, że "nie zostały one uiszczone". Rozpoznając wniosek adwokata A. P. z dnia 5 lipca 2012 r., na wstępie wskazania wymaga, że wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za wykonaną pomoc prawną należne od Skarbu Państwa przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258 - 261 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), (v. wyrok NSA z dnia 15 maja 2008 r. sygn. akt I OSK 1224/07; wyrok NSA z dnia 15 stycznia 2009 r. sygn. akt II OSK 1865/07, www.nsa.gov.pl). Stosownie do § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1349 z późn. zm.) pełnomocnik skarżącego powinien złożyć wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu oświadczenie, o jakim mowa w tym przepisie. Zgodnie z art. 250 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata uregulowane zostały we wskazanym wyżej rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit.c powołanego rozporządzenia stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego – 240 zł. Stosownie zaś do § 18 ust. 1 pkt 2 lit.c tego rozporządzenia, w drugiej instancji za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym – 50% stawki minimalnej określonej w punkcie 1, a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam adwokat, nie sporządził i nie wniósł kasacji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W niniejszej sprawie pomoc prawna z urzędu, o przyznanie kosztów której zwróciła się adwokat A. P. – oświadczając, że koszty nie zostały zapłacone tak w całości, jak i w części – sprowadzała się, po pierwsze: do udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, za co pełnomocnikowi prowadzącemu sprawę w pierwszej instancji, należy się, zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit.c rozporządzenia, 50% stawki minimalnej, tj. 120 zł. Po drugie zaś, pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu należy się także wynagrodzenie za czynności podjęte w postępowaniu przed Sądem I instancji. W związku z uchyleniem przez Naczelny Sąd Administracyjny wyroku Sądu I instancji w zakresie dotyczącym również wynagrodzenia pełnomocnika, zaszła podstawa do orzeczenia w tym zakresie w niniejszym postanowieniu. Wynagrodzenie należne pełnomocnikowi z tego tytułu wynosi, zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia, 240 zł. Wynagrodzenie pełnomocnika w łącznej wysokości 360 zł podwyższone zostało, na podstawie § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia, o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności, obowiązującą w dniu orzekania (23%), tj. o kwotę 82,80 zł. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.