II SA/Wa 515/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania, Sędzia WSA Andrzej Kołodziej, Sędzia WSA Iwona Maciejuk (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 15 czerwca 2021 r. sprawy ze skargi S. R. na decyzję Dyrektora Generalnego Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. Dyrektor Generalny Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa decyzją z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...], na podstawie art. 104 i art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256, z późn. zm.) oraz art. 16 i art. 17 ust. 1 w związku z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1429, z późn. zm.), zwanej dalej u.d.i.p., po rozpoznaniu [...] wniosków S. R. z dnia [...] listopada 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej, skierowanych do poszczególnych Oddziałów Terenowych Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa, zmodyfikowanych co do zakresu w dniu [...] listopada 2020 r., odmówił udostępnienia informacji publicznej: umowy dzierżawy wraz z aneksami, które zostały zmienione lub rozwiązane w okresie ostatnich 24 miesięcy. W uzasadnieniu organ wskazał, że S. R. w dniu [...] listopada 2020 r. zwróciła się za pomocą poczty elektronicznej do każdego z [...] Oddziałów Terenowych Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa z osobnym wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej w postaci aktualnie obowiązujących umów dzierżawy gruntów rolnych dotyczących obszaru działania danego OT, zapisanych na nośniku danych w postaci płyty CD. Pod treścią przedmiotowych wiadomości elektronicznych, oprócz danych personalnych S. R., zostały umieszczone dane Kancelarii Prawnej [...]. Jednocześnie w treści wskazano, że odpowiedź należy przesłać drogą pocztową na adres Kancelarii. Wiadomości e-mail zostały wysłane ze skrzynki w domenie "[...]" i podpisane w polu "nadawca" jako "[...]". Organ wskazał, że po analizie wniosków, uznając, iż w roli wnioskodawcy występuje Kancelaria Prawna [...] reprezentowana przez S. R., Dyrektor Generalny KOWR pismem z dnia [...] listopada 2020 r. skierowanym do Kancelarii Prawnej [...]: wskazał liczbę obowiązujących umów dzierżawy gruntów Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa według stanu na dzień 31 sierpnia 2020 r.; wykazał, że żądanie wnioskodawcy w istocie stanowi żądanie uzyskania informacji przetworzonej, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej; wezwał wnioskodawcę do wykazania, iż uzyskanie przedmiotowych informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odmowy ich udostępnienia; mając na uwadze, że zamierza wydać decyzję administracyjną, na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. wezwał wnioskodawcę do usunięcia braku formalnego wniosku poprzez jego podpisanie przez osobę/y uprawnioną/e do reprezentowania Kancelarii Prawnej - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania; poinformował, że termin rozpatrzenia wniosku ulega wydłużeniu do dnia 10 grudnia 2020 r. na podstawie art. 13 ust. 2 u.d.i.p. z uwagi na konieczność oczekiwania przez DG KOWR na uzupełnienie wniosku, w następstwie czego organ podejmie dalsze czynności. Organ podał, że odpowiedź na powyższe wezwanie, datowaną na dzień [...] listopada 2020 r., nadano w placówce operatora wyznaczonego w dniu [...] listopada 2020 r., tj. z zachowaniem wyznaczonego terminu. Do powyższej odpowiedzi zostało załączonych [...] wniosków skierowanych do poszczególnych OT datowanych na dzień [...] listopada 2020 r., tożsamych treściowo z wnioskami wysłanymi uprzednio pocztą elektroniczną w przedmiotowej dacie. W dokumencie zatytułowanym "odpowiedź na wezwanie" S. R. poinformowała, że "zmniejszając zakres żądanej informacji, wnosi o przesłanie umów dzierżawy wraz z aneksami, które zostały zmienione lub rozwiązane w okresie ostatnich 24 miesięcy". Zarówno "odpowiedź na wezwanie", jak i wspomniane 17 wniosków, zostały sporządzone na papierze firmowym Kancelarii Prawnej [...] i podpisane przez S. R., która zgodnie z odpisem aktualnym z KRS nie jest uprawniona do reprezentowania Kancelarii. W piśmie jako wnioskodawcę wskazano "[...]". W zaistniałej sytuacji DG KOWR powziął wątpliwość, kto występuje jako strona przedmiotowego postępowania: S. R. jako osoba fizyczna, czy jednak "[...]" sp.k., którą jedynie reprezentuje S. R. W związku z powyższym KOWR pismem z dnia [...] grudnia 2020 r. na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. wezwał wnioskodawcę do usunięcia braków formalnych wniosków poprzez: jednoznaczne wskazanie, kto jest stroną postępowania; jeżeli jako wnioskodawca zostanie wskazana "[...]" sp.k. - również podpisanie wniosków przez osobę uprawnioną do reprezentowania Kancelarii Prawnej bądź przedstawienie dokumentu uprawniającego do reprezentacji S. R. w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosków bez rozpoznania. Jednocześnie poinformował, że termin rozpatrzenia wniosków ulega wydłużeniu do dnia [...] stycznia 2021 r. na podstawie art. 13 ust. 2 UDIP - z uwagi na konieczność oczekiwania na uzupełnienie wniosków, w następstwie czego organ podejmie dalsze czynności. Przedmiotowe wezwanie zostało wysłane adresatowi w dniu [...] grudnia 2020 r. pocztą elektroniczną, a następnie w dniu [...] grudnia 2020 r. tradycyjną drogą pocztową. W odpowiedzi S. R. pismem z dnia [...] grudnia 2020 r. poinformowała KOWR, że stroną postępowania jest S. R. jako osoba fizyczna, przy czym przedmiotowy wniosek popiera komplementariusz spółki - radca prawny [...]. Korespondencję tę nadano w placówce operatora wyznaczonego w dniu [...] grudnia 2020 r., tj. z zachowaniem wyznaczonego terminu. W zaistniałej sytuacji DG KOWR przyjął, że stroną postępowania jest S. R. jako osoba fizyczna. Zatem na DG KOWR spoczywa obowiązek podjęcia rozstrzygnięcia odnośnie udostępnienia informacji publicznej, o którą wystąpiła S. R. w piśmie z dnia [...] listopada 2020 r. modyfikującym zakres pierwotnych wniosków, tj. rozstrzygnięcia odnośnie udostępnienia umów dzierżawy wraz z aneksami, które zostały zmienione lub rozwiązane w okresie ostatnich 24 miesięcy. Organ wskazał, że rozpatrując wnioski, należy mieć na uwadze, że zmiana ich zakresu dokonana pismem z dnia [...] listopada 2020 r. nie wpływa w sposób decydujący na kwalifikację żądanej informacji jako informacja przetworzona. Wnioski w pierwotnej formie z dnia [...] listopada 2020 r. dotyczyły łącznie około 65 tysięcy obowiązujących umów dzierżawy gruntów ZWRSP w skali kraju (według stanu na dzień 31 sierpnia 2020 r.). Natomiast określając obszerność żądania po modyfikacji dokonanej w dniu [...] listopada 2020 r., należy wziąć pod uwagę, że w KOWR: w okresie od stycznia 2019 r. do października 2020 r. przedłużono 9 912 umów dzierżawy, w okresie od stycznia 2019 r. do września 2020 r. rozwiązano 1888 umów dzierżawy, co po zsumowaniu daje łącznie 11 800 umów. Co więcej przedłużenie umów dzierżawy nie stanowi jedynej przyczyny ich aneksowania. W powyższych okresach występują zatem zarówno umowy dzierżawy aneksowane w związku z ich przedłużeniem oraz dodatkowo z tytułu np. zmiany terminów płatności czynszów dzierżawnych, zmiany dzierżawców itp. - uwzględnione w powyższym wyliczeniu, jak również umowy dzierżawy aneksowane wyłącznie z przyczyn innych niż ich przedłużenie - nie wzięte pod uwagę w powyższym wyliczeniu. Tym samym wiele umów posiada kilka, kilkanaście lub nawet kilkadziesiąt aneksów. Organ podkreślił, że powyższe okresy, dla których zobrazowano skalę wielkości dokumentacji, są węższe niż okres 24 ostatnich miesięcy wskazany w piśmie wnioskodawcy z dnia [...] listopada 2020 r. Zatem wnioski S. R. o udostępnienie informacji publicznej po modyfikacji dokonanej w dniu [...] listopada 2020 r. obejmują umowy dzierżawy wraz z aneksami w liczbie znacznie przekraczającej 12 tys. sztuk. Organ podniósł, że udostępnienie żądanych umów dzierżawy wiązałoby się z koniecznością ich odszukania w dokumentacji, wykonania kserokopii dziesiątek tysięcy stron dokumentów, poddania tych kopii procesowi anonimizacji w zakresie danych innych niż imię i nazwisko strony umowy (np. PESEL, adres zamieszkania itp.), a następnie zeskanowania zanonimizowanych kserokopii dokumentów i ich zapisania na płytach CD. Organ wskazał, że analizując kwestię możliwości udostępnienia przedmiotowych informacji, nie sposób pominąć, że dokumentacja dotycząca dzierżawy nieruchomości ZWRSP przechowywania jest w [...] Oddziałach Terenowych KOWR, a więc powyższe czynności musiałyby zostać podjęte w każdej z przedmiotowych jednostek organizacyjnych KOWR. Organ podniósł, że mając na uwadze wskazaną wyżej wyjątkową obszerność zgromadzonej dokumentacji oraz jej rozlokowanie w licznych lokalizacjach rozproszonych na obszarze całego kraju, realizacja żądania wyrażonego we wniosku bezsprzecznie powodowałaby konieczność dokonania przez KOWR znacznego wysiłku organizacyjnego, powiązanego ze znacznymi nakładami czasowymi i koniecznością zaangażowania wielu pracowników - w celu odszukania i przygotowania wnioskowanych informacji. Działania te w istotnej mierze zakłóciłyby realizację przez KOWR podstawowych zadań ustawowych, doprowadzając tym samym do sparaliżowania działań Krajowego Ośrodka w skali całego kraju. Organ zaznaczył, że analiza orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego pozwala stwierdzić, że uprawnione jest uznanie za informację przetworzoną takiej informacji, której przygotowanie jest zdeterminowane szerokim zakresem (przedmiotowym, zgromadzenia i przekształcenia (zanonimizowania i usunięcia danych objętych tajemnicą prawnie chronioną) znacznej ilości dokumentów. A zatem informacja przetworzona w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. to nie tylko taka, która powstaje w wyniku poddania posiadanych informacji analizie albo syntezie i wytworzenia w taki właśnie sposób nowej jakościowo informacji. Zdaniem organu uprawnione jest uznanie, iż wystąpienie przez S. R. do KOWR o udostępnienie informacji wskazanych w piśmie z dnia [...] listopada 2020 r., stanowi w istocie żądanie uzyskania informacji przetworzonej, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Organ wskazał, że zgodne z przepisami u.d.i.p. informacja taka przysługuje wnioskodawcy, o ile jej uzyskanie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Wskazówki odnośnie rozumienia pojęcia szczególnej istotności dla interesu publicznego odnaleźć można m.in. w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 lutego 2018 r. sygn.. akt I OSK 658/16, Lex nr 2469867). Organ wskazał, że S. R., wezwana przez KOWR do wykazania, iż uzyskanie wnioskowanych informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego poinformowała w piśmie z dnia [...] listopada 2020 r., że w ramach wykonywanych obowiązków służbowych dokonuje analizy wpływu polityki rolnej KOWR w zakresie dzierżawy gruntów rolnych na podatek rolny pobierany przez gminy. Z uwagi m.in. na charakter tego podatku, zakres przedmiotowy czy sposób wyliczenia jego wysokości, zdaniem wnioskodawcy, niezbędnym jest zidentyfikowanie umów dzierżawy gruntów rolnych. Wnioskodawczyni wskazała, że pozyskanie wnioskowanych informacji pozwoli na stworzenie precedensowych rozwiązań dla sektora rolnego oraz realnie wpłynie na sytuację polskich dzierżawców, tworząc możliwości wsparcia w kontekście występującej pandemii spowodowanej koronawirusem. W ocenie organu S. R. nie wykazała istnienia przesłanek szczególnego interesu publicznego. W świetle zaprezentowanego powyżej stanowiska judykatury trudno bowiem uznać zdaniem organu za przekonującą tezę, iż prace badawcze prowadzone przez kancelarię prawną m.in. w zakresie "polityki rolnej KOWR w zakresie dzierżawy gruntów rolnych", na potrzeby których to badań niezbędne byłoby przekazanie ok. 12 tys. zanonimizowanych umów dzierżawy zawartych przez KOWR, nie tylko służyłyby interesowi publicznemu, ale służyłyby mu w sposób szczególnie istotny. Organ zauważył dodatkowo, że wnioskodawca wprost przyznał, iż uzyskanie informacje zostaną przez niego wykorzystane do celów zawodowych, co stoi w sprzeczności z celem ustawy o dostępnie do informacji publicznej. Wskazał, że u.d.i.p. ma służyć sprawowaniu przez społeczeństwo obywatelskiej kontroli władzy publicznej, a tym samym zapewnieniu jawności życia publicznego i transparentności działań władzy publicznej - nie zaś pozyskiwaniu informacji do celów zawodowych, nawet gdyby ta działalność zawodowa skutkowała realnymi korzyściami dla obywateli. Abstrahując od celu, w jakim wnioskodawca zamierza wykorzystać uzyskane informacje przetworzone w tym konkretnym przypadku, organ wskazał, że należy zastanowić się, czy wnioskodawca ten w ogóle ma realną możliwość takiego wykorzystywania informacji, które byłoby szczególnie istotne dla interesu publicznego. Organ wskazał, że nie sposób nie zauważyć, że skoro zgodnie z deklaracją z dnia [...] grudnia 2020 r. w roli wnioskodawcy występuje S. R. jako osoba fizyczna, to co do zasady wątpliwe jest by taka realna możliwość istniała po stronie tego wnioskodawcy. W zaistniałej sytuacji zdaniem organu uprawnione jest przyjęcie, iż uzyskanie przedmiotowej informacji leżałoby jedynie w interesie prywatnym/zawodowym S. R., a tym samym nie służyłoby w sposób szczególnie istotny interesowi publicznemu. Organ uznał, że w sprawie nie zostało wykazane istnienie przesłanek szczególnej istotności przetworzenia z punktu widzenia interesu publicznego. Decyzja Dyrektora Generalnego Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] stała się przedmiotem S. R. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżąca wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych zarzuciła naruszenie: 1) art. 61 ust. 1 i 2 w zw. z art. 61 ust. 3 w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP w zakresie, w jakim z przepisów tych wynikają przesłanki ograniczania konstytucyjnego prawa do informacji, poprzez nieprawidłowe ich zastosowanie, polegające na ograniczeniu konstytucyjnego prawa do informacji, w sytuacji, gdy nie znajduje uzasadnienia potrzeba ochrony wskazanych w art. 61 ust. 3 Konstytucji RP wartości prawnie chronionych, 2) art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. w zakresie, w jakim przepis ten normuje instytucję informacji przetworzonej, poprzez błędne zastosowanie, polegające na uznaniu, że przedmiotem wniosku była informacja przetworzona, 3) art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. w zakresie, w jakim prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego, poprzez błędne zastosowanie, polegające na uznaniu, że przesłanka szczególnej istotności dla interesu publicznego nie została spełniona w niniejszej sprawie. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że nie można zgodzić się ze stanowiskiem organu zawartym w decyzji. Wskazała, że żądanie wskazane we wniosku dotyczy udostępnienia informacji prostej, do której dostęp nie jest uzależniony od wykazania się jakimkolwiek interesem faktycznym lub prawnym, a nie informacji przetworzonej, która wymaga wykazania się szczególnym interesem publicznym. Przedmiotem wniosku było udostępnienie informacji prostej, w postaci umów dzierżawy, które w okresie ostatnich 24 miesięcy zostały zmienione lub rozwiązane. Żądana informacja istniała w chwili złożenia wniosku, a jej udostępnienie wymagało przedsięwzięcia jedynie czynności technicznych, związanych z przekazaniem informacji skarżąca podniosła, że realizacja wniosku nie wymaga wytworzenia nowej jakościowo informacji wskutek podjęcia działań intelektualnych (np. analiz), których podjęcie w celu stworzenia nowej informacji uzasadniałoby przyjęcie, że przedmiotem wniosku było udostępnienie informacji przetworzonej. Wnioskiem objęte jest tylko żądanie udostępnienia konkretnych dokumentów. Wskazała, że samo skopiowanie czy anonimizacja dokumentów nie stanowi informacji przetworzonej. Anonimizacja danych - sama w sobie - nie może stanowić wystarczającej podstawy do odmowy udzielenia informacji publicznej. Co więcej, wykonanie prostych czynności technicznych, nie może być uznane za przetworzenie informacji publicznej (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego siedziba w Krakowie z dnia 24 października 2017 r., sygn. akt II SA/Kr 1070/17). Skarżąca stwierdziła, że sięgnięcie do zbiorów dokumentacji zawierających informacje proste i wyselekcjonowanie spośród nich - choć niewątpliwie przy wskazanej ilości dokumentacji i zakresu czasowego może być czasochłonne i pracochłonne - nie skutkuje przekształceniem informacji prostej w informację przetworzoną. Nie są to czynności prowadzące w rezultacie do powstania całkowicie nowej informacji. Skarżąca wskazała, że organ nie uargumentował wyczerpująco powodów uznania żądania udostępnienia informacji publicznej jako informacji przetworzonej, bowiem samo wskazanie możliwości powstania po stronie organu wysiłku organizacyjnego w celu udzielenia informacji nie wyczerpuje przesłanek takiego uznania. Ponadto, błędnie stwierdzono, że nie została spełniona przesłanka "szczególnej istotności dla interesu publicznego", o której stanowi art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., w sytuacji kiedy skarżąca nie była zobligowana do jej wykazania, albowiem do udostępnienia informacji prostej nie jest wymagane wykazanie się szczególnym interesem publicznym. Osoba korzystająca z prawa do informacji nie jest zobowiązana wskazywać celów ani motywów swego działania. Wskazanie przez skarżącą motywów działania było wyrazem chęci uniknięcia odmowy udostępnienia żądanej informacji prostej. Organ zatem nie powinien był wzywać do spełnienia przez skarżącą przesłanki wykazana interesu publicznego, w sytuacji w której mamy do czynienia z żądaniem udostępnienia informacji prostej. Dyrektor Generalny Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa, reprezentowany przez radcę prawnego, w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Dodatkowo podniósł m.in., że przedmiotem informacji o sprawach publicznych są kwestie, które mają znaczenie dla większej ilości osób, czy grup obywateli lub też są ważne z punktu widzenia poprawności funkcjonowania organów państwa. Celem ustawy o dostępie do informacji publicznej nie jest zatem zaspokajanie indywidualnych (prywatnych) potrzeb, w postaci uzyskiwania informacji dotyczących wprawdzie kwestii publicznych, lecz przeznaczonych dla celów handlowych, edukacyjnych, zawodowych. W ocenie organu, intencje wnioskodawcy mogą wskazywać na próbę korzystania z instytucji dostępu do informacji publicznej dla osiągnięcia celu innego (np. komercyjne wykorzystanie informacji przetworzonych) niż troska o dobro publiczne (co stanowi nadużycie prawa do informacji publicznej), ponieważ ustawa ta ma służyć sprawowaniu przez społeczeństwo obywatelskiej kontroli władzy publicznej, a tym samym zapewnieniu jawności życia publicznego i transparentności działań władzy publicznej. Podnoszony przez skarżącą argument, że organ nie wykazał zakresu nakładów pracy, koniecznych do wykonania w celu udostępnienia jej żądanych dokumentów, w ocenie organu jest nietrafiony. Organ podniósł, że wskazano na pracochłonny proces anonimizacji tak dużej liczby dokumentów - co bezpośrednio rzutowałoby na płynność pracy oraz skutkowałoby zakłóceniem jej normalnego biegu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie podlegała uwzględnieniu. Zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Wszystkie zarzuty skargi Sąd uznał za nieuzasadnione. W sprawie jest bezsporne, że Dyrektor Generalny Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa jest podmiotem zobowiązanym na gruncie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 2176), zwanej dalej u.d.i.p. Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 10 lutego 2017 r. o Krajowym Ośrodku Wsparcia Rolnictwa (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 480), Krajowy Ośrodek jest państwową osobą prawną będącą agencją wykonawczą w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 869, 1622, 1649, 2020 i 2473 oraz z 2020 r. poz. 284). Stosownie do art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 10 lutego 2017 r. organem Krajowego Ośrodka jest Dyrektor Generalny, który kieruje Krajowym Ośrodkiem i reprezentuje go na zewnątrz. Nie ma też wątpliwości, że informacje żądane we wniosku (umowy dzierżawy wraz z aneksami) stanowią informację o sprawie publicznej. W ocenie Sądu trafnie Dyrektor Generalny KOWS stwierdził, że żądanie udostępnienia umów dzierżawy wraz z aneksami, które zostały zmienione lub rozwiązane w okresie ostatnich 24 miesięcy stanowi informację publiczną przetworzoną. Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. W orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowany jest pogląd, który podziela Sąd rozpoznający niniejszą sprawę, że o informacji przetworzonej można mówić wtedy, gdy utworzenie zbioru informacji prostych wymaga takiego nakładu środków i zaangażowania pracowników, który negatywnie wpływa na tok realizacji ustawowych zadań nałożonych na podmiot zobowiązany, a w szczególności wymaga analizowania całego zasobu posiadanych dokumentów w celu wybrania tylko tych elementów i danych, których oczekuje wnioskodawca (por. wyroki NSA: z 9 sierpnia 2011 r., sygn. akt I OSK 977/11, publ. LEX nr 1068557, z 6 października 2011 r., sygn. akt I OSK 1199/11, publ.: LEX nr 1149133). Pojęcie "informacji publicznej przetworzonej" jest pojęciem nieostrym i nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane. W orzecznictwie wskazuje się, że informacja publiczna przetworzona nie musi być wyłącznie wytworzoną rodzajowo nową informacją. Może ona bowiem obejmować dane publiczne, które co do zasady wymagają dokonania stosownych analiz, obliczeń, zestawień statystycznych, ekspertyz, połączonych z zaangażowaniem w ich pozyskanie określonych środków osobowych i finansowych organu, innych niż te, wykorzystywane w bieżącej działalności. Uzyskanie żądanych przez wnioskodawcę informacji wiązać się musi zatem z potrzebą ich odpowiedniego przetworzenia, co nie zawsze należy utożsamiać z wytworzeniem rodzajowo nowej informacji. Przetworzenie może bowiem polegać np. na wydobyciu poszczególnych informacji cząstkowych z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów (które to zbiory mogą być prowadzone w sposób uniemożliwiający proste udostępnienie gromadzonych w nich danych) i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy. Tym samym również suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów jakie musi ponieść organ, czasochłonności, liczby zaangażowanych pracowników - może być traktowana jako informacja przetworzona (v. wyroki NSA: z dnia 5 marca 2015 r., sygn. akt I OSK 863/14; z dnia 4 sierpnia 2015 r., sygn. akt I OSK 1645/14; z dnia 9 sierpnia 2011 r., sygn. akt I OSK 977/11; orzeczenia.nsa.gov.pl). W pewnych wypadkach szeroki zakres wniosku wymagający zgromadzenia, przekształcenia (zanonimizowania) i sporządzenia wielu kserokopii określonych dokumentów, może wymagać takich działań organizacyjnych i aangażowania środków osobowych, które zakłócą normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i utrudniają wykonywanie przypisanych mu zadań. Informacja wytworzona w ten sposób pomimo iż składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną bowiem powstały w wyniku wskazanych wyżej działań zbiór nie istniał w chwili wystąpienia z żądaniem o udostępnienie informacji publicznej (v. wyrok NSA z dnia 9 sierpnia 2011 r. sygn. akt I OSK 792/11, orzeczenia.nsa.gov.pl). Dyrektor Generalny KOWR wykazał w decyzji z dnia [...] grudnia 2020 r., że żądana przez wnioskodawcę informacja w postaci umów dzierżawy wraz z aneksami, które zostały zmienione lub rozwiązane w okresie ostatnich 24 miesięcy, stanowi informację publiczną przetworzoną w rozumieniu przepisu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Argumentacja organu w zakresie uznania żądanej informacji za informację przetworzoną jest wyczerpująca i nie daje podstaw do zakwestionowania zajętego przez organ stanowiska. Odmienna ocena czy pogląd skarżącego, co do możliwości przedłożenia mu żądanej informacji jako prostej stanowi jedynie polemikę ze stanowiskiem organu. Organ zobowiązany wykazał w zaskarżonej decyzji, że aby udostępnić żądane dokumenty za wskazany we wniosku okres, których liczba przekracza 12 tysięcy konieczne jest odszukanie żądanych umów dzierżawy w dokumentacji, wykonanie kserokopii dziesiątek tysięcy stron dokumentów, poddania tych kopii procesowi anonimizacji w zakresie danych innych niż imię i nazwisko strony umowy (np. PESEL, adres zamieszkania itp.), a następnie zeskanowanie zanonimizowanych kserokopii dokumentów i ich zapisanie na płytach CD. Organ zaznaczył przy tym, że dokumentacja dotycząca dzierżawy nieruchomości przechowywania jest w [...] Oddziałach Terenowych KOWR, a więc powyższe czynności musiałyby zostać podjęte w każdej z przedmiotowych jednostek organizacyjnych KOWR. Dyrektor Generalny KOWR wprost stwierdził, że realizacja żądania wyrażonego we wniosku powodowałaby konieczność dokonania przez KOWR znacznego wysiłku organizacyjnego, powiązanego ze znacznymi nakładami czasowymi i koniecznością zaangażowania wielu pracowników - w celu odszukania i przygotowania wnioskowanych informacji. Organ wskazał jednoznacznie, że działania te w istotnej mierze zakłóciłyby realizację przez KOWR podstawowych zadań ustawowych, doprowadzając tym samym do sparaliżowania działań Krajowego Ośrodka w skali całego kraju. Biorąc pod uwagę, że żądanie dotyczy udostępnienia 12 tysięcy umów, nie sposób podważyć twierdzenia organu, że podjęte działania mające na celu realizację wniosku spowodowałyby znaczne utrudnienia w funkcjonowaniu organu i realizacji zadań. W świetle powyższego, wobec szerokiego zakresu wniosku i wynikającej z niego ilości żądanych dokumentów, zasadnie Dyrektor Generalny KOWR, uznał żądaną informację za informację przetworzoną. Wnioskodawca zasadnie wezwany został do wykazania przesłanki szczególnej istotności dla interesu publicznego, o czym jest mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Informacja publiczna przetworzona podlega bowiem udostępnieniu w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Za prawidłowe Sąd uznał ustalenie organu, że w sprawie tej nie została spełniona przez wnioskodawcę przesłanka szczególnej istotności dla interesu publicznego. Pojęcie interesu publicznego jest pojęciem szerokim i nieostrym. Niewątpliwie jednak obejmuje ono interes ogółu (określonej wspólnoty), nie zaś interes indywidualny (v. wyrok NSA z dnia 3 lutego 2017 r. sygn. akt I OSK 1068/15, orzeczenia.nsa.gov.pl). Każde działanie w interesie ogółu jako określonej wspólnoty publicznoprawnej jest działaniem w interesie publicznym, zatem działanie "szczególnie istotne" musi charakteryzować się dodatkową kwalifikacją z punktu widzenia interesu ogółu. Wyjątkowość tej kwalifikacji przejawia się w tym, że dla udostępnienia informacji publicznej przetworzonej nie tylko nie jest wystarczające stwierdzenie, że udostępnienie to uzasadnione jest interesem publicznym, a nawet że jest ono dla tego interesu istotne, lecz konieczne jest stwierdzenie, że udostępnienie informacji przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego (v. wyrok NSA z dnia 12 czerwca 2014 r. sygn. akt I OSK 2721/13). Interes publiczny odnosi się w swej istocie do spraw związanych z funkcjonowaniem Państwa oraz innych ciał publicznych. W art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. chodzi m.in. o to, czy uzyskanie danej informacji przetworzonej może mieć realne znaczenie dla funkcjonowania określonych struktur publicznych w konkretnej dziedzinie życia społecznego i wpływać na usprawnienie wykonywania zadań publicznych dla dobra wspólnego społeczności (I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz. 2016 r., str. 81). Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 3 lutego 2017 r. sygn. akt I OSK 1068/16 wskazał, że zasadniczo obowiązek realizowania interesu publicznego charakteryzuje kompetencje szeroko rozumianych organów państwa. Z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. wynika jednak, że kategoria "szczególnej istotności" dla interesu publicznego kształtuje prawo indywidualnego podmiotu stojącego na zewnątrz wobec podmiotu zobowiązanego do udzielania informacji publicznej. Należy w konsekwencji przyjąć, że zasadniczo prawo do uzyskania informacji publicznej przetworzonej ma jedynie taki wnioskodawca, który jest w stanie wykazać w chwili składania wniosku swoje indywidualne, realne i konkretne możliwości wykorzystania dla dobra ogółu informacji publicznej, której przygotowania się domaga, tj. uczynienia z niej użytku dla dobra ogółu w taki sposób, który nie jest dostępny dla każdego posiadacza informacji publicznej. Pogląd ten w pełni podziela Sąd rozpoznający niniejszą sprawę. W art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. mowa jest o kwalifikowanym interesie publicznym. Istotne jest zatem wykazanie, że żądana informacja stwarza konkretną możliwość wykorzystania dla poprawy funkcjonowania Państwa, czy danej instytucji. Taka sytuacja nie wystąpiła w niniejszej sprawie. Wnioskodawca nie wskazał konkretnych możliwości wykorzystania wnioskowanej informacji przetworzonej dla dobra ogółu. Trafnie organ wskazał w decyzji, że powołanie się na dokonywanie w ramach obowiązków zawodowych analizy wpływu polityki rolnej KOWR w zakresie dzierżawy gruntów rolnych na podatek rolny pobierany przez gminy nie stanowi o szczególnie istotnym interesie publicznym. Wnioskodawczyni nie wykazała w jaki sposób uzyskanie żądanej informacji publicznej miałoby pozwolić jej jako osobie fizycznej na stworzenie "precedensowych rozwiązań dla sektora rolnego" oraz realnie wpłynąć "na sytuację polskich dzierżawców", tym bardziej, że żądanie wniosku dotyczyło umów, które zostały zmienione lub rozwiązane w okresie ostatnich 24 miesięcy. W art. 3 ust. 1 pkt 3 u.d.i.p. mowa jest o kwalifikowanym interesie publicznym. Istotne jest zatem wykazanie, że uzyskana informacja stwarza po stronie wnioskodawcy konkretną możliwość realnego wykorzystania uzyskanych danych dla poprawy funkcjonowania Państwa, czy danej instytucji. Taka sytuacja nie wystąpiła w niniejszej sprawie. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji zawiera wymagane prawem elementy i przekonująco wskazuje, z jakich powodów żądana we wniosku informacja publiczna nie podlega udostępnieniu wnioskodawcy. Kwestionowane w skardze zakwalifikowanie żądanej informacji jako informacji przetworzonej stanowi polemikę z ustaleniami organu, która nie daje podstaw do uwzględnienia skargi. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 w zw. z art. 119 pkt 2 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), orzekł jak w wyroku.