II SA/Wa 546/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj (spr.), Sędziowie WSA Iwona Maciejuk, Stanisław Marek Pietras, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 14 września 2016 r. sprawy ze skargi K. H. na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od Ministra Sprawiedliwości na rzecz K. H. kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Dnia [...] listopada 2015r. Prezes Sądu Apelacyjnego w [...] wydał decyzję o odmowie udostępnienia K.H. informacji publicznej. Powyższą decyzję doręczono stronie w dniu 18 grudnia 2015r. Odwołanie od decyzji strona wniosła w dniu 4 stycznia 2016r. składając je na biurze podawczym Sądu. Postanowieniem z [...] stycznia 2016r. Minister Sprawiedliwości stwierdził uchybienie terminu do złożenia odwołania. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, iż termin do złożenia odwołania, w realiach niniejszej sprawy upłynął w dniu 2 stycznia 2016r. Stwierdził też, że mimo, iż w/w data wypada w sobotę, to nie mają do niej zastosowania przepisy art.57 par.4 K.p.a. W tym zakresie organ podparł swoje stanowisko orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego wydanym w sprawie o sygn.. akt I OSK 60/07. Od powyższego postanowienia skargę do tut. Sądu wywiodła K.H. wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu strona powołała się na uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego wydaną w sprawie o sygn.. akt I OPS 1/11. Wniosła również o zwrot kosztów - w tym za samodzielne prowadzenie sprawy, kosztów wynagrodzenia przewidzianych dla 1 pełnomocnika co tłumaczyła czasem poświęconym napisanie, odebranie, nadanie lub dostarczenie korespondencji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zaprezentowane w skarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: zgodnie z treścią przepisu art.1 par. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr.153, poz.1269 z późn. zm.) Sąd Administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem skarżonej decyzji administracyjnej. Jest więc to kontrola legalności rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i procesowym. Oceniając przedmiotowe postanowienie według powyższych kryteriów, uznać należy, iż powinno zostać wyeliminowane z obrotu prawnego jako wadliwe. Istota sprawy w niniejszym postępowaniu sprowadzała się do oceny tego, czy sobota jest dniem równorzędnym z dniem ustawowo wolnym od pracy w rozumieniu art.57 par.4 K.p.a. Powyższa kwestia istotnie budziła kontrowersje w orzecznictwie Sądów administracyjnych czego przykładem może być choćby powołane przez organ w skarżonym postanowieniu orzeczenie NSA z 2007r. w związku z powyższym zaszła konieczność do wyjaśnienia powyższych wątpliwości, co nastąpiło mocą uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia15 czerwca 2011r. (sygn.. akt I OPS 1/11). W powyższej uchwale Naczelny Sąd Administracyjny przesądził, że : "sobota jest dniem równorzędnym z dniem ustawowo wolnym od pracy w rozumieniu art.57 par.4 K.p.a.". Przechodząc więc do meritum niniejszej sprawy uznać należało, ze strona składając odwołanie w dniu 4 stycznia 2016r. nie uchybiła termonowi dla dokonania tej czynności. Ostatni dzień omawianego terminu upływał bowiem 2 stycznia 2016r. w sobotę. Skoro więc, zgodnie z w/powołaną uchwałą, sobota jest dniem równorzędnym z dniem ustawowo wolnym od pracy w rozumieniu art.57 par.4 K.p.a." to oczywistym jest, że dzień ten nie mógł być uznany za dzień, w którym można skutecznie wnieść odwołanie. Skoro zatem strona wniosła odwołanie w pierwszym dniu przypadającym po dniu wolnym od pracy – tj. w poniedziałek, to jest to równoznaczne z zachowaniem terminu dla dokonania czynności procesowej złożenia odwołania. W związku z powyższym, uznając że skarżone postanowienie narusza prawo, Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie orzekł jak w pkt. 1 wyroku na podstawie art.145 par.1 pkt.1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.). O kosztach rozstrzygnięto stosownie do dyspozycji art.200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.). Sąd nie mógł zaś uwzględnić wniosku strony o przyznanie kosztów należnych fachowemu pełnomocnikowi, gdyż nie zostało wykazane, aby skarżąca koszty takie poniosła. Jeśli zaś przedmiotowy wniosek traktować w kategoriach roszczenia o zadośćuczynienie, to wyjaśnić należy, iż powództwa tego rodzaju mogą być wytaczane wyłącznie przed Sądem powszechnym.