II SA/Wa 552/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. W. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie świadczenia w drodze wyjątku p o s t a n a w i a - odrzucić skargę - W dniu 10 lutego 2010 r. (data stempla pocztowego) K. W. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę. W jej treści skarżący powołał dwa numery prowadzonych przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych spraw, a mianowicie: nr [...] oraz nr [...]. W dalszej części skargi K. W. opisał przebieg ww. postępowań i podał, że wielokrotnie, w toku tych postępowań, składał stosowną dokumentację świadczącą o jego niezdolności do pracy oraz o długoletnim stażu pracy. Wskazał, że dokumentację składał zarówno do Departamentu Świadczeń Emerytalno – Rentowych ZUS w Warszawie, jak i do Oddziału ZUS w M. Do skargi K. W. załączył obszerną dokumentację medyczną, świadectwa pracy, orzeczenie o niepełnosprawności, orzeczenie lekarza orzecznika ZUS z dnia [...] października 2008 r. o nr [...] oraz dwa pisma ZUS: pierwsze – z dnia 13 stycznia 2010 r. oznaczone dwoma numerami ([...] oraz [...]) dotyczące uprawnień do renty z tytułu niezdolności do pracy oraz drugie – z dnia 25 stycznia 2010 r. nr [...] zawierające wyjaśnienie o ostatecznym załatwieniu wniosku skarżącego o przyznanie świadczenia w drodze wyjątku decyzją z dnia [...] czerwca 2009 r. Skarga wpłynęła do Sądu w dniu 26 lutego 2010 r. i została przekazana Prezesowi Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w dniu 1 marca 2010 r. W dniu 26 marca 2010 r. Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, w udzielonej odpowiedzi na skargę, wniósł o jej odrzucenie z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia. W ocenie Prezesa, przedmiotem skargi K. W. jest decyzja z dnia [...] czerwca 2009 r., którą odmówiono skarżącemu przyznania świadczenia w drodze wyjątku. Decyzja ta nie została zaskarżona do WSA w Warszawie i stała się ostateczna. Organ podał również, że w dniu 14 listopada 2009 r. skarżący ponownie zwrócił się do Prezesa ZUS z wnioskiem o ponowne zbadanie uprawnień do renty, a wskutek tego wniosku dokumentację przekazano do ZUS [...] celem ponownego przeprowadzenia badań lekarskich i wydania orzeczenia. Lekarz orzecznik ZUS wydał takie orzeczenie w dniu [...] grudnia 2009 r. ponownie stwierdzając u skarżącego jedynie częściową niezdolność do pracy. W związku z tym, jak podał dalej Prezes ZUS, w dniu 25 stycznia 2010 r. przekazał skarżącemu pismo, w którym po raz kolejny wyjaśnił mu przebieg postępowania i wskazał, że w jego przypadku nie ma podstaw do wznowienia postępowania o rentę w drodze wyjątku. Z uwagi na treść skargi i brak jednoznacznego wskazania jako przedmiotu zaskarżenia decyzji Prezesa ZUS (powołany przez skarżącego numer [...], poza decyzją z dnia [...] czerwca 2009 r., nosiła zarówno korespondencja w toku postępowania – vide k. 76 akt administracyjnych – jak też dalsza korespondencja ze skarżącym prowadzona przez ZUS już po wydaniu decyzji – vide k. 64, 57, 52 akt administracyjnych) pismem z dnia 21 kwietnia 2010 r. skarżący został wezwany do sprecyzowania skargi poprzez podanie numeru i daty wydanej przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych decyzji, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie Sąd wyjaśnił skarżącemu, że skargę do sądu administracyjnego można wnieść na decyzje wydane w postępowaniu administracyjnym, po wyczerpaniu środków zaskarżenia – w przypadku decyzji wydawanych przez Prezesa ZUS - po rozpoznaniu przez ten organ wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Nadto Sąd wskazał, że w postępowaniu prowadzonym przez Prezesa ZUS pod numerem [...], na który to numer skarżący powołuje się w skardze, ostateczną, a zatem zaskarżalną do Sądu decyzją jest decyzja z dnia [...] czerwca 2009 r. Skarżący został pouczony o treści art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oraz o wynikającym z art. 47 tej ustawy obowiązku złożenia pisma precyzującego skargę w dwóch egzemplarzach. Ponadto, skarżącemu doręczono odpis odpowiedzi na skargę oraz dodatkowo wezwano go do ustosunkowania się do podniesionej w niej kwestii daty doręczenia decyzji z dnia [...] czerwca 2009 r., o ile właśnie ta decyzja jest przedmiotem skargi wniesionej do Sądu. Pomimo prawidłowego doręczenia ww. wezwania w dniu 27 kwietnia 2010 r. skarżący nie uczynił zadość temu wezwaniu i nie sprecyzował skargi. Zamiast tego, i to dopiero w dniu 5 maja 2010 r., skarżący złożył kopie tych samych co poprzednio pism z ZUS oraz dwa oryginały wcześniejszych pism z ZUS dotyczących orzeczenia o niezdolności do pracy (z dnia 16 kwietnia i 26 listopada 2009 r.). Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Taka też sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 57 § 1 pkt 1 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.