II SA/Wa 561/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na pismo Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpoznania postanawia -odrzucić skargę- Komendant Główny Policji postanowieniem z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...], wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] o odmowie wydania K. J. kopii dokumentów z akt postępowania administracyjnego. W wyniku rozpatrzenia skargi K. J. na powyższe postanowienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 13 października 2017 r., sygn. akt II SA/Wa 385/17, uchylił to postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie z dnia [...] grudnia 2016 r. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że wniosek K. J. z dnia [...] października 2016 r., tj. wniosek, w wyniku rozpatrzenia którego wydane zostały zaskarżone postanowienia, nie jest jednoznaczny w treści. Sąd wskazał, że skarżący powołuje się w nim na art. 9, 10 i 73 § 2 K.p.a., ale równocześnie wnosi o udzielenie informacji czy zakres sprawy toczącej się przed organem (z wniosku skarżącego w przedmiocie stwierdzenia nieważności postanowienia Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2016 r. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] września 2014r.) wymaga wystąpienia o opinię prawną i czy będą w nim podejmowane inne czynności, a jeżeli tak to jakie i w jakim celu. W przypadku podejmowania przez organ czynności, nieważnie jakich, z uwagi na zasadę jawności postępowania skarżący wniósł o udostępnienie w formie cyfrowej, przesłanej zwrotnie dokumentacji z podejmowanych, czy podjętych czynności, a w tym w razie konsultacji prawnej treści wniosku do prawnika i jego odpowiedzi. W ocenie Sądu z treści przedmiotowego wniosku nie wynika by skarżący zwracał się do organu o wydanie odpisów lub kopii dokumentów tym bardziej, że na podstawie treści wniosku nie można stwierdzić, o doręczenie których dokumentów znajdujących się w aktach administracyjnych wnosi. Zdaniem Sądu takiego żądania nie można wywodzić z samego powołania się przez skarżącego na przepis art. 73 § 2 k.p.a. bez jego uzasadnienia. Sąd podniósł, że z przedmiotowego wniosku nie wynika co jest rzeczywistą wolą skarżącego, tj.: czy zwraca się o informację na temat dalszego przebiegu postępowania, czy też żąda kopii konkretnych dokumentów z akt administracyjnych. Sąd wskazał, że obowiązkiem organu było zatem wezwanie skarżącego do sprecyzowania żądania wniosku i w zależności od jego wyniku poinformowanie strony o toku postępowania lub podjęcie działań w zakresie ewentualnego wydania bądź nie dokumentów z akt sprawy w tym uwierzytelnionych. Pismem z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] Komendant Główny Policji, powołując się na powyższy wyrok oraz na art. 64 § 2 w związku z art. 63 § 2 K.p.a., wezwał K. J. do sprecyzowania żądania zawartego w jego piśmie z dnia [...] października 2016 r. przez jednoznaczne wskazanie, czy wnosi o: uzyskanie informacji o przebiegu postępowania, w takim przypadku o określenie, o jakie informacje wnosi; uzyskanie wglądu do akt postępowania administracyjnego w lokalu organu w obecności pracownika; uzyskanie kopii lub odpisów konkretnych dokumentów z akt administracyjnych, czy też uwierzytelnienie odpisów lub kopii akt sprawy lub wydanie z akt sprawy uwierzytelnionych odpisów, w takim przypadku o wskazanie ważnego, konkretnego interesu, który uzasadniałby to żądanie. Pismem z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] Komendant Główny Policji poinformował K. J., że pozostawia bez rozpoznania jego wniosek z dnia [...] października 2018 r. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że wezwanie do sprecyzowania żądania zostało doręczone w dniu [...] grudnia 2017 r. W dniu [...] grudnia 2017 r. upłynął zaś termin do udzielenia odpowiedzi. Organ wskazał, że w związku z brakiem odpowiedzi wniosek z dnia [...] października 2016 r. należy pozostawić bez rozpatrzenia, a sprawę uznać za zamkniętą. Poinformował także, że kierowane w tej sprawie pisma będą dołączane do akt sprawy bez rozpatrzenia i przekazywania informacji zwrotnej. K. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę wskazując, że jej przedmiotem jest czynność Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...]. W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. W przedmiotowej sprawie skarga K. J. dotyczy pisma Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...], którym organ poinformował skarżącego o pozostawieniu bez rozpoznania jego wniosku z dnia [...] października 2016 r. z uwagi na niesprecyzowanie zawartego w nim żądania. Wyjaśnić należy, że zgodnie z art.. 64 § 2 K.p.a. jeżeli podanie nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. W orzecznictwie i w doktrynie przyjmuje się, że pozostawienie wniosku bez rozpoznania nie następuje ani w drodze decyzji, ani też w drodze postanowienia. Nie jest też to inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 §2 pkt 4 P.p.s.a. Jest to czynność materialno-techniczna, która nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 września 2013 r., sygn. akt I OPS 2/13, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 kwietnia 2008 r., sygn. akt II GSK 485/07, publ. orzeczenie.nsa.gov.pl oraz uchwała Sądu Najwyższego z dnia 8 czerwca 2000 r., sygn. akt III ZP 11/00, nr Lex 40475). Stąd też skarga wniesiona w niniejszej sprawie jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Wyjaśnić przy tym należy, że strona, której podanie zostało pozostawione bez rozpoznania może dochodzić obrony swoich praw wnosząc skargę do sądu administracyjnego na bezczynność organu, stosowanie do art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. (por. powołana wyżej uchwała NSA z dnia 3 września 2013 r., sygn. akt I OPS 2/13). Skarżący wniósł taką skargę (sygn. akt II SAB/Wa 306/18) i będzie ona rozpoznana przez Sąd. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.