II SA/Wa 566/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. P. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia - odrzucić skargę - Postanowieniem z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] Minister Spraw Wewnętrznych, odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności rozkazu personalnego Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia K. P. ze służby w Policji. Pismem z dnia 14 lutego 2012 r. K. P. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Ministra Spraw Wewnętrznych, wniosek o stwierdzenie nieważności rozkazu personalnego Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...] oraz utrzymującego go w mocy rozkazu personalnego Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2006 r. nr [...] dotyczących oświadczenia woli co do zwolnienia go z Policji. Pismem z dnia 24 litego 2012 r. Minister Spraw Wewnętrznych, w związku z pismem K. P. z dnia 14 lutego 2012 r. wezwał go do sprecyzowania, czy pismo z dnia 14 lutego 2012 r. stanowi wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy czy stanowi skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] lutego 2012 r. W odpowiedzi na wezwanie, pismem z dnia 14 marca 2012 r. K. P. poinformował, że: "za pośrednictwem organu przesłał w dniu 14 lutego 2012 r. wniosek do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jako właściwego do rozpoznania mojej sprawy." W związku z powyższym, Minister Spraw Wewnętrznych przekazał do sądu administracyjnego pismo K. P. z dnia 14 lutego 2012 r. jako skargę wraz odpowiedzią na skargę, w której wniósł o jej odrzucenie z uwagi na niewyczerpanie przysługujących środków zaskarżenia. W piśmie z dnia 13 kwietnia 2012 r. K. P. poinformował, że jego wniosek z dnia 14 lutego 2012 r. nie jest skargą na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] lutego 2012 r. lecz wnioskiem o przywrócenie do służby w Policji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W niniejszej sprawie Sąd przyjął, że przedmiotem skargi jest postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności rozkazu personalnego Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2006 r. nr [...] utrzymującego w mocy rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...] w sprawie zwolnienia K. P. ze służby w Policji. W związku z powyższym, przed przystąpieniem do rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność. Stosownie bowiem do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – dalej P.p.s.a.) skarga niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Jednym z ustawowych wymogów skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest wyczerpanie środków zaskarżenia, które przysługują stronie w postępowaniu administracyjnym. Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i § 2 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W związku z tym, że w niniejszej sprawie Sąd uznał, że przedmiotem skargi jest postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] , to stwierdzić należy, że od powyższego postanowienia skarżącemu przysługiwało prawo wystąpienia z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, w terminie 7 dni, od dnia otrzymania postanowienia. Z akt administracyjnych wynika, że skarżący nie skorzystał z pouczenia zawartego w postanowieniu, lecz złożył do sądu skargę na to postanowienie. Tym samym, nie został spełniony warunek uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, o którym mowa w art. 52 § 1 P.p.s.a. W tym stanie rzeczy, z uwagi na fakt, że w niniejszej sprawie, przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego, skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia służących w toku postępowania administracyjnego, uznać należy, że skarga na rozstrzygnięcie organu administracji pierwszej instancji jest niedopuszczalna. Jednocześnie, w związku z pismem skarżącego z dnia 13 kwietnia 2012 r., w którym wnosi do Sądu wniosek o przywrócenie go do służby w Policji, należy wskazać, że z treści art. 3 § 1 i § 2 P.p.s.a. wynika, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a)pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach oraz 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Z powołanego przepisu wynika, że sądy administracyjne rozpoznają wyłącznie skargi natomiast nie zajmują się rozpatrywaniem wniosków. Oznacza to zatem, że wniosek o przywrócenie do służby w Policji należy kierować wyłącznie do organu właściwego, który wydaje w tym przedmiocie stosowne rozstrzygnięcie. W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 P.p.s.a., skargę odrzucił.