II SA/Wa 571/22

PostanowienieWSA w Warszawie2022-06-14

Skład orzekający: Karolina Kisielewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpoznania skargi na orzeczenie komisji lekarskiej ustalające związek schorzeń funkcjonariusza ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby dla celów ustalenia wysokości wynagrodzenia za okres zwolnienia od zajęć służbowych z powodu choroby?
Ratio decidendi
Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi na orzeczenie komisji lekarskiej ustalające związek schorzeń funkcjonariusza ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby dla celów ustalenia wysokości wynagrodzenia za okres zwolnienia od zajęć służbowych z powodu choroby. Tego rodzaju orzeczenia podlegają kontroli sądów powszechnych (sądów pracy i ubezpieczeń społecznych) w postępowaniach o świadczenia przysługujące z tego tytułu.
Stan faktyczny
Skarżący R.O. zaskarżył orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej utrzymujące w mocy orzeczenie Rejonowej Komisji Lekarskiej, które ustalało związek schorzeń skarżącego ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby dla celów ustalenia wysokości wynagrodzenia za okres zwolnienia od zajęć służbowych z powodu choroby. Organ administracyjny wniósł o odrzucenie skargi, argumentując, że sprawy te nie należą do właściwości sądów administracyjnych, lecz sądów powszechnych.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Karolina Kisielewicz po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym R.O. na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych z dnia [...] grudnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia związku schorzeń ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby postanawia: odrzucić skargę. R.O. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych z dnia [...] grudnia 2021 r. (nr [...] ), którym organ na podstawie art. 47 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 398 ze zm.) utrzymał w mocy orzeczenie [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w [...] z dnia [...] listopada 2021 r. (nr [...] ) wydane w przedmiocie ustalenia związku schorzeń ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby dla celów ustalenia wysokości wynagrodzenia przysługującego funkcjonariuszowi za okres zwolnienia od zajęć służbowych z powodu choroby. Centralna Komisja Lekarska podległa ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w odpowiedzi na skargę wniosła o jej odrzucenie, ewentualnie w przypadku nieuwzględnienia powyższego wniosku organ wniósł o oddalenie skargi R.O. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że Komendant Miejski Policji w [...] w dniu [...] sierpnia 2019 r. skierował skarżącego na badania, celem ustalenia związku schorzeń ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby dla celów ustalenia wysokości wynagrodzenia przysługującego funkcjonariuszowi za okres zwolnienia od zajęć służbowych z powodu choroby. W odpowiedzi na skargę organ wyjaśnił, że orzeczenia ustalające schorzenia danej osoby, ich związek ze służbą, czy stopień inwalidztwa są wydawane, m.in. dla celów emerytalno-rentowych oraz odszkodowawczych i nie podlegają kognicji sądów administracyjnych, a są poddawane kontroli przez sądy powszechne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna i dlatego podlega odrzuceniu. Przede wszystkim należy wyjaśnić, że z przepisów ustawy z 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich wynika, że komisje lekarskie orzekają o zdolności kandydatów do służby, o zdolności funkcjonariuszy do służby, ale również o uznaniu funkcjonariuszy zwolnionych ze służby za inwalidów (niezdolnych do samodzielnej egzystencji) oraz o tym, czy stan zdrowia (inwalidztwo) funkcjonariusza (byłego funkcjonariusza) ma związek ze służbą, a także o zdolności do pracy funkcjonariuszy zwolnionych ze służby w celu określenia grupy inwalidzkiej. Decyzja (orzeczenie) komisji lekarskiej obejmuje zatem dwa rozstrzygnięcia: pierwsze, dotyczy zaliczenia danej osoby do określonej kategorii zdolności do służby, drugie: ustalenia związku stanu zdrowia (schorzenia) ze służbą, czy stopnia inwalidztwa, m.in. dla celów emerytalno-rentowych. Decyzja (orzeczenie) komisji lekarskiej może wiec dotyczyć zaliczenia danej osoby do określonej kategorii zdolności do służby, ale również ustalenia związku stanu zdrowia (schorzenia) ze służbą, stopnia inwalidztwa m.in. dla celów emerytalno-rentowych. Trzeba dodać, że orzeczenia w przedmiocie ustalenia związku stanu zdrowia ze służbą czy stopnia inwalidztwa są poddawane kontroli sądu pracy i ubezpieczeń społecznych w postępowaniach o świadczenia przysługujące z tego tytułu (odszkodowania, renty, emerytury). Sąd administracyjny nie jest zatem właściwy do rozpoznania skargi na orzeczenie w tym zakresie (por. np. uchwała Sądu Najwyższego z 27 października 1999 r. sygn. III ZP 9/99, uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 stycznia 1998 r. sygn. akt OPS 8/97, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 11 lipca 2018 r. sygn. akt II SA/Wa 165/18 i powołane tam liczne orzecznictwo). Przenosząc te uwagi natury ogólnej na grunt sprawy, należy stwierdzić, że będące przedmiotem skargi orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej zostało wydane na skutek skierowania wystosowanego do komisji lekarskiej przez Komendanta Miejskiego Policji w [...]. Orzeczenie to nie dotyczy ustalenia kategorii zdolności do służby ani kandydata ani funkcjonariusza w celu oceny, czy jest on zdolny do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku. Zaskarżone orzeczenie dotyczy związku schorzeń ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby i jest wydawane dla celów ustalenia wysokości wynagrodzenia przysługującego funkcjonariuszowi za okres zwolnienia od zajęć służbowych z powodu choroby. Z tego co już powiedziano wynika zatem, że skarga na to orzeczenie podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, powoływanej dalej jako p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło