II SA/Wa 576/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.D. i P.D. na pismo Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie skargi na działanie kuratorium postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu P.D. z Kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego. D.D. i P.D. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie skargi na działanie Kuratorium Oświaty w G. Odpowiadając na skargę Minister Edukacji Narodowej wniósł o jej odrzucenie wskazując, iż skarga jest niedopuszczalna. Organ wskazał, że skarżący nie wnosili o udzielenie informacji publicznej oraz, że pismo to rozpatrywane było w trybie przepisów Działu VIII Kpa, jako skarga na działania Kuratorium Oświaty w G. Pismem z dnia 10 kwietnia 2014 r. Sąd wezwał skarżących do sprecyzowania skargi, w terminie 7 dni poprzez jednoznaczne wskazanie czy skarga dotyczy bezczynności Starosty [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 2 października 2013 r. o udostępnienie informacji publicznej, czy jest skargą na pismo Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...]. W odpowiedzi skarżący wskazali, że skarga dotyczy pisma Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] listopada 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie natomiast do art. 3 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądamiadministracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne, 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4. inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, 5. oraz bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w tych przypadkach. W myśl art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Skarżący w przedmiotowej skardze kwestionują działanie Kuratorium Oświaty w G. Analizując treść skargi należy stwierdzić, że przedmiot zaskarżenia nie jest objęty kognicją sądu administracyjnego, lecz skargą powszechną określoną przepisami działu VIII K.p.a. Przedmiotem tej skargi, zgodnie z art. art. 227 K.p.a., mogą być zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw, jednakże nie uprawnia ona do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego. W ramach postępowania skargowego regulowanego działem VIII K.p.a. realizowane jest zagwarantowane każdemu w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 ze zm.) prawo składania petycji, skarg i wniosków. Postępowanie w sprawie skarg wnoszonych na podstawie art. 227 K.p.a. cechuje się tym, że nie ma w nim stron postępowania, nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do skarżącego, lecz jedynie zawiadamia się go o czynnościach wewnętrznych zmierzających do wyjaśnienia okoliczności podniesionych w skardze. Celem tego postępowania jest ocena skutków działania, czy też bezczynności organów, a nie wydawanie wiążących w sprawie rozstrzygnięć. Postępowanie takie nie kończy się władczym aktem podlegającym ocenie sądu administracyjnego z punktu widzenia legalności. Zakończenie postępowania skargowego przybiera formę zawiadomienia o sposobie załatwienia skargi, zawierającego informację o czynnościach organu załatwiającego skargę i ich rezultatach. Zawiadomienie kończące postępowanie skargowe nie dotyczy zatem stwierdzenia, czy też uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Działania organów administracji publicznej będące przedmiotem tego rodzaju skarg nie podlegają kontroli sądów administracyjnych, gdyż nie mieszczą się w katalogu czynności i aktów, który zawiera art. 3 § 2 p.p.s.a. W związku z tym, w przypadku wniesienia skargi do organu administracji w trybie art. 227 K.p.a., na wynik tego postępowania nie służy skarga do sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 25 lutego 2009 r. sygn. akt II OSK 241/09, Lex 557044). Ponieważ ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII K.p.a. nie podlega kognicji sądów administracyjnych (por. wyrok NSA z 31 sierpnia 2010 r. sygn. akt II OSK 1578/10, Lex nr 737711), przedmiotowa skarga podlega odrzuceniu. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia. O kosztach jak w pkt 2 sentencji na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 w/w ustawy.