II SA/Wa 589/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. Z. o wstrzymanie wykonania decyzji Prezesa Agencji Mienia Wojskowego z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w sprawie ze skargi R. Z. na decyzję Prezesa Agencji Mienia Wojskowego z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie utraty prawa do zakwaterowania postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 15 marca 2016 r. R. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Agencji Mienia Wojskowego z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego AMW w S. z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...], orzekającą o utracie przysługującego ww. prawa do zakwaterowania w miejscowości S., przez czas pełnienia służby w tej miejscowości. W treści skargi strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu przedmiotowego wniosku strona skarżąca podniosła, że wykonanie zaskarżonej decyzji pozbawi skarżącego oraz zamieszkujących z nim członków jego rodziny miejsca zamieszkania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: ppsa, sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 ww. ustawy). Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji musi zawierać uzasadnienie powodów, dla których Sąd winien postanowić o wstrzymaniu jej wykonania. Oznacza to, że obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z powyższego przepisu spoczywa na wnioskodawcy. Rozpoznając wniosek Sąd ocenia, czy w istocie podane przez stronę okoliczności wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W postępowaniu wszczętym z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd nie ocenia legalności zaskarżonego orzeczenia. Ochrona tymczasowa, o której mowa w art. 61 § 3 ppsa, odnosi się do aktów lub czynności, które generalnie nadają się do wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu dotyczy takiej sytuacji rodzajowej, w ramach której zaskarżony do sądu administracyjnego akt wywołuje lub może wywołać skutki materialnoprawne. W uproszczeniu można powiedzieć, iż procedurą wstrzymania może być objęty akt, który podlega wykonaniu w drodze przymusu – w postępowaniu egzekucyjnym (patrz: postanowienie NSA z 14 marca 2013 r. sygn. akt II OZ 171/13). Skarżący swój wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uzasadnił tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji pozbawi skarżącego oraz członków jego rodziny miejsca zamieszkania. Jak już wyżej wskazano, przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona stronie przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Z kolei spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków musi być rozważane z uwzględnieniem specyfiki aktu administracyjnego, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie. Tak więc odwrócenie skutków wywołanych wykonaniem zaskarżonego aktu musi być trudniejsze niż zwykle w tego rodzaju przypadkach. W ocenie Sądu, powołana przez skarżącego w niniejszej sprawie okoliczności utraty miejsca zamieszkania, prowadzi do wniosku, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować wystąpienie jednej z przesłanek dopuszczalności wstrzymania jej wykonania, w postaci trudnych do odwrócenia skutków. Tym samym, w ocenie Sądu, zasadnym jest zastosowanie ochrony tymczasowej – wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji – do czasu wydania orzeczenia kończącego postępowanie sądowoadministracyjne w pierwszej instancji. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.