II SA/Wa 593/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Grochowska - Jung po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na postanowienie Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia żądanej treści postanawia - odrzucić skargę - W dniu 11 marca 2010 r. (data nadania na kopercie, k. 6 akt sadowych) M. S., reprezentowany przez pełnomocnika J. S., złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia żądanej treści. Z akt administracyjnych wynika, iż w postępowaniu administracyjnym M. S. był reprezentowany przez żonę B. S., na podstawie pełnomocnictwa z dnia 11 listopada 2007 r. (k.12-13 akt adm.). W aktach tych znajdują się również dwa zwrotne potwierdzenia odbioru zaskarżonego postanowienia z dnia 19 lutego 2010 r. – jedno zaadresowane do skarżącego, z datą doręczenia w dniu 8 marca 2010 r. (k. 17-18 akt adm.) i drugie, skierowane do pełnomocnika – B. S., z datą doręczenia 12 marca 2010 r. (k. 19-20 akt adm.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Natomiast zgodnie z art. 53 § 1 cytowanej ustawy skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W rozpoznawanej sprawie skarga M. S. na postanowienie Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia żądanej treści została wniesiona przedwcześnie. Zgodnie z art. 40 § 2 kpa jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. Oznacza to, iż skutki prawne związane z doręczeniem pisma rozpoczynają się z datą jego skutecznego doręczenia pełnomocnikowi. Natomiast w sytuacji, gdy pismo obok doręczenia go pełnomocnikowi, doręczono również stronie, która ustanowiła pełnomocnika, to doręczenie takie ma charakter wyłącznie informacyjny (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 stycznia 2009 r. sygn. akt II SA/Kr 1169/08, publ. LEX nr 519776). Skoro w niniejszej sprawie zaskarżone postanowienie doręczono skutecznie pełnomocnikowi skarżącego w dniu 12 marca 2010 r., to dopiero z tym dniem otworzył się trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Dlatego też skarga wniesiona w dniu 11 marca 2010 r. jest przedwczesna. Odnosząc się z kolei do pisma skarżącego z dnia 17 maja 2010 r., w którym oświadcza on, iż cofa niniejszą skargę należy wskazać, że możliwość cofnięcia skargi Sąd możne badać tylko przy skutecznie wniesionej skardze. Zgodnie bowiem z art. 161 § 1 pkt 3 cytowanej ustawy Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Określenie "stało się" oznacza ujawnienie przyczyny, która w chwili wniesienia skargi nie istniała, a wystąpiła dopiero po wszczęciu postępowania. Nieskuteczne wniesienie skargi oznacza, że procesowe postępowanie sądowoadministracyjne jeszcze się nie rozpoczęło, a zatem nie można umorzyć postępowania, które nie istnieje (por. wyrok NSA z 16 września 2005 roku, sygn. akt FSK 2174/04). Skoro w niniejszej sprawie stwierdzono, iż skarga wniesiona w dniu 11 marca 2010 r. jest przedwczesna i z tego powodu niedopuszczalna, to brak było możliwości zastosowania art. 161 § 1 pkt 3 cytowanej ustawy. Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.