II SA/Wa 617/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. na uchwałę Rady m. W. z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie wyboru ławników postanawia odrzucić skargę. Uchwałą z dnia [...] października 2015 r. nr [...] Rada m. W. dokonała wyboru ławników do Sądu Okręgowego w W. na kadencję 2016-2019. Skargę na ww. uchwałę wniósł T. K. z uwagi na brak umieszczenia go na liście wybranych ławników. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o oddalenie skargi. Pełnomocnik organu wskazał, że zaskarżona uchwała została uchylona uchwałą Rady m. W. z dnia [...] października 2015 r. nr [...]. Nadto wezwanie T. K. z 2 lutego 2016 r. do usunięcia naruszenia prawa zmierzało do zmiany opinii Zespołu opiniującego kandydatów na ławników i nie dotyczyło zaskarżonej uchwały. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r. poz. 594 z późn. zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Stosownie natomiast do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż brak właściwości sądu, uchybienie terminu do wniesienia skargi, nieuzupełnienie braków formalnych skargi czy brak zdolności sądowej jednej ze stron. Sąd odrzuca skargę postanowieniem a odrzucenie może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.). Wskazać należy, że skarga T. K. nie została poprzedzona wezwaniem Rady Miasta do usunięcia naruszenia prawa, ponieważ pisma z dnia 2 lutego 2016 r. nie można uznać za wezwanie, o którym mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, gdyż nie odnosi się w ogóle do zaskarżonej uchwały. Wprawdzie artykuł 101 ustawy o samorządzie gminnym nie przewiduje wprost innych wymagań wobec wezwania, jednakże powinno ono wskazywać, na czym polega naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia wnioskodawcy oraz wskazywać kwestionowaną uchwałę (zarządzenie) z uwzględnieniem postanowień naruszających ten interes. Treścią żądania wnioskodawcy będzie wezwanie do usunięcia naruszenia. Tymczasem w piśmie z 2 lutego 2016 r., zatytułowanym "wezwanie do usunięcia naruszenia prawa", skarżący zażądał jedynie zmiany opinii Zespołu (podmiot obowiązkowo powoływany przez radę w celu przedstawienia na sesji rady gminy swojej opinii o zgłoszonych kandydatach, w szczególności w zakresie spełnienia przez nich wymogów określonych w ustawie – art. 163 § 2 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych, Dz. U. z 2015 r. poz. 133 z późn. zm.) i poddanie jego kandydatury pod głosowanie, w ogóle nie odnosząc się do treści zaskarżonej uchwały. Wobec powyższego, uznać należy, że skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego. Skarga jest zatem niedopuszczalna i podlega obligatoryjnemu odrzuceniu. Nadto podkreślić trzeba, że zaskarżona uchwała została uchylona przez Radę Miasta uchwałą z dnia [...] października 2015 r. nr [...]. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, orzekł jak w sentencji postanowienia.