II SA/Wa 62/25

WyrokWSA w Warszawie2025-08-08

Skład orzekający: Joanna Kube, Łukasz Krzycki, Anna Pośpiech-Kłak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy przesyłanie przez telekomunikacyjną spółkę wiadomości e-mail przypominających o możliwości skorzystania z rabatu za e-fakturę, w sytuacji braku wyraźnej zgody klienta na marketing bezpośredni, stanowi naruszenie przepisów o ochronie danych osobowych (RODO) i o świadczeniu usług drogą elektroniczną?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że przesyłanie przez spółkę wiadomości e-mail przypominających o możliwości skorzystania z rabatu za e-fakturę, w sytuacji braku wyraźnej zgody klienta na marketing bezpośredni, stanowi formę marketingu bezpośredniego. Działanie to nie miało podstawy prawnej w art. 6 ust. 1 RODO ani w art. 10 ust. 1 i 2 ustawy o usługach elektronicznych, ponieważ klient nie wyraził zgody na otrzymywanie tego typu informacji. W związku z tym, organ ochrony danych osobowych prawidłowo udzielił spółce upomnienia za naruszenie przepisów.
Stan faktyczny
Wnioskodawca złożył skargę na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych, który udzielił spółce telekomunikacyjnej upomnienia za przetwarzanie danych osobowych Wnioskodawcy w celach marketingu bezpośredniego bez podstawy prawnej. Spółka wysyłała Wnioskodawcy wiadomości e-mail przypominające o możliwości skorzystania z rabatu za e-fakturę, co zdaniem organu stanowiło marketing bezpośredni. Wnioskodawca twierdził, że nie wyraził zgody na tego typu komunikację, a spółka argumentowała, że wiadomości miały charakter obsługowo-instrukcyjny i były związane z realizacją umowy. Skarżąca spółka zarzuciła organowi naruszenie przepisów postępowania i prawa materialnego, w tym art. 6 ust. 1 lit. f RODO oraz art. 10 ust. 1 i 2 ustawy o usługach elektronicznych.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube, Sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.), Asesor WSA Anna Pośpiech-Kłak, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 8 sierpnia 2025 r. sprawy ze skargi O. S. A. z siedzibą w [...] na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] listopada 2024 r. nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych oddala skargę Zaskarżoną decyzją – przywołując art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r. poz. 572), zwanej dalej "K.p.a.", w zw. z art. 6 ust. 1 lit. b rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (Dz.Urz. UE L. nr 119. str. 1, ze zm.), zwanego dalej "RODO", po przeprowadzeniu postępowania w sprawie skargi p. A. B., zwanego dalej "Wnioskodawcą", na nieprawidłowości w procesie przetwarzania jego danych osobowych przez [...] S.A., zwaną dalej "Spółką", polegające na czynieniu tego bez podstawy prawnej w celach marketingu bezpośredniego – udzielono Spółce upomnienia za naruszenie art. 6 ust. 1 RODO, polegające na przetwarzaniu danych osobowych Wnioskodawcy w dniach 24 i 28 marca, 23 i 27 kwietnia, 24 i 28 maja, 23 i 27 czerwca 2023 r. oraz 24 i 28 lipca 2023 r. - z wykorzystaniem poczty elektronicznej - na potrzeby marketingu bezpośredniego, bez podstawy prawnej. Uzasadniając decyzję przywołano następujące okoliczności faktyczne oraz prawne uwarunkowania sprawy: - wobec wpływu skargi Wnioskodawcy ustalono - w toku postępowania -następujący stan faktyczny: - w inicjującej postępowanie skardze Wnioskodawca wskazał, że dwa razy w miesiącu otrzymuje od Spółki wiadomość e-mail zatytułowaną: "Zaloguj się do Mój [...] i odbierz rabat za e-fakturę"; jej treść przypomniała mu o możliwości skorzystania przezeń z rabatu na e-fakturę - jeżeli zaloguje się w aplikacji bądź stronie internetowej Spółki; Wnioskodawca skontaktował się z Biurem Obsługi Klienta Spółki, gdzie poinformowano go, że: "(...) wspomniana wiadomość jest wysyłana na podstawie zgody na korespondencję w celach obsługowych"; Wnioskodawca zażądał więc od organu nakazania Spółce zaprzestania przetwarzania jego danych osobowych do celów marketingowych (tak: skarga z dnia [...] kwietnia 2023 r.); - Spółka przetwarza aktualnie dane osobowe Wnioskodawcy w związku z zawarciem i realizacją umów o świadczenie usług telekomunikacyjnych na jego rzecz - wskazano dla jakich numerów i w jakich okresach; w związku z zawarciem i realizacją umów Spółka przetwarza następujące dane osobowe: 1) jako klienta indywidualnego: imię, nazwisko, adres, adres e-mailowy, numer kontaktowy, numer PESEL, seria numer dowodu osobistego, numery usług; 2) jako klienta biznesowego: nazwa firmy, adres siedziby oraz adres świadczenia usługi, adres e-mailowy, NIP, Regon, numer kontaktowy, imię, nazwisko i numer PESEL reprezentanta, id usługi; w żadnej z umów Wnioskodawca nie wyraził zgody na marketing bezpośredni żadnym kanałem komunikacyjnym, (tak: pismo Spółki z 6 czerwca 2023 r. wraz z załącznikami); - Spółka wyjaśniła, że Wnioskodawcy wskazał adres e-mailowy, jako służący do wysyłki e-faktury; w umowie wyraził zgodę na przesyłanie faktur w formie elektronicznej na dany adres oraz na indywidualne konto - na www.[...] .pl (Mój [...] ); zgoda na wysyłanie faktur na adres e-mail, jak i comiesięczne logowanie do systemu Mój [...] , zwanego dalej "Systemem", jest warunkiem uzyskania rabatu na usługi; powiadomienia do Wnioskodawcy wysyłano w celu przypomnienia o konieczności zalogowania się do Systemu, aby otrzymać rabat; wymieniono dni, gdy Spółka przesłała powiadomienia na adres e-mailowy Wnioskodawcy (tak: pisma Spółki z 6 czerwca 2023 r. oraz 24 lipca 2024 r. wraz z załącznikami); - 26 kwietnia 2023 r. Wnioskodawca wysłał e-maila na skrzynkę [...] .com z prośbą o zaprzestanie wysyłania powiadomień e-mail, dotyczących logowania się do Systemu; w związku z powyższym 27 kwietnia 2023 r. wysłano do niego odpowiedź z wyjaśnieniem, że e-maile są wysyłane na podstawie udzielonej przezeń zgody obsługowej; w związku z jego wystąpieniem Spółka zleciła wyłączenie wysyłania komunikatów; zaprzestano to czynić 29 lipca 2023 r. i - od tego czasu – Wnioskodawca nie otrzymał już takiego komunikatu (tak: pisma Spółki z 6 czerwca 2023 r. oraz 24 lipca 2024 r. wraz z załącznikami), - przepisem, uprawniającym administratorów danych do przetwarzania zwykłych danych osób fizycznych, jest art. 6 ust. 1 RODO; zgodnie z nim, jest to dopuszczalne tylko, gdy spełniono jedną z przesłanek, wskazanych w tym przepisie; ich katalog jest zamknięty; każda z przesłanek legalizujących ma charakter autonomiczny i niezależny; oznacza to, że - co do zasady - są one równoprawne; spełnienie co najmniej jednej z nich stanowi wobec tego o zgodnym z prawem przetwarzaniu danych osobowych; w konsekwencji zgoda osoby, której dane dotyczą, jest jedną z podstaw przetwarzania danych osobowych; proces przetwarzania będzie zgodny z RODO również, gdy administrator danych wykaże spełnienie innej z przesłanek - określonych we wskazanym przepisie; niezależnie od zgody osoby, której dane dotyczą (art. 6 ust. 1 lit. a RODO), przetwarzanie danych osobowych dopuszczono między innymi, gdy jest to niezbędne do celów, wynikających z prawnie uzasadnionych interesów, realizowanych przez administratora - z wyjątkiem sytuacji, w których nadrzędny charakter wobec tych interesów mają interesy lub podstawowe prawa i wolności osoby, której dane dotyczą (art. 6 ust. 1 lit. f RODO), - stosownie do motywu 47 RODO, podstawą prawną przetwarzania mogą być prawnie uzasadnione interesy administratora, w tym tego, któremu mogą zostać ujawnione dane osobowe, lub strony trzeciej, o ile - w świetle rozsądnych oczekiwań osób, których dane dotyczą, opartych na ich powiązaniach z administratorem - nadrzędne nie są interesy lub podstawowe prawa i wolności osoby, której dane dotyczą; taki prawnie uzasadniony interes może istnieć np., gdy zachodzi istotny i odpowiedni rodzaj powiązania między osobą, której dane dotyczą, a administratorem – osoba ta jest klientem administratora lub działa na jego rzecz; za działanie, wykonywane w prawnie uzasadnionym interesie, można uznać przetwarzanie danych osobowych do celów marketingu bezpośredniego, - niezależnie od regulacji z zakresu ochrony danych osobowych, kwestię prowadzenia marketingu bezpośredniego przy wykorzystaniu poczty elektronicznej, uregulowano także ustawą z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz.U. z 2020 r. poz. 344), zwaną dalej "ustawą o usługach elektronicznych"; zgodnie z art. 10 ust. 1 i 2 tego aktu, zakazano przesyłanie niezamówionej informacji handlowej, skierowanej do oznaczonego odbiorcy, będącego osobą fizyczną, za pomocą środków komunikacji elektronicznej - w szczególności poczty elektronicznej; przy tym informację handlową uważa się za zamówioną, jeżeli odbiorca wyraził zgodę na otrzymywanie takiej informacji - w szczególności udostępnił w tym celu identyfikujący go adres elektroniczny; przepisami tymi uzależniono zatem możliwość prowadzenia marketingu bezpośredniego - za pośrednictwem e-mail - od uzyskania odpowiednich zgód w tym zakresie, - ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego - w szczególności kopii umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych dla numeru [...] i kopii umowy o świadczenie Internetu stacjonarnego - wynika, że Wnioskodawca podczas zwierania umów nie wyraził zgody na otrzymywanie informacji handlowych drogą elektroniczną; Spółka nie dysponowała zatem zgodą, o której mowa w art. 10 ust. 1 i 2 ustawy o usługach elektronicznych; wobec tego Wnioskodawca nie mógł spodziewać się, że jego dane osobowe - w postaci adresu poczty elektronicznej - będą przetwarzane przez Spółkę na potrzeby marketingu bezpośredniego; nie można tym samym uznać danego przetwarzania za niezbędne do realizacji celów, wynikających z prawnie uzasadnionych interesów realizowanych przez Spółkę, które miałyby nadrzędny charakter nad interesami lub podstawowymi prawami i wolnościami Wnioskodawcy, jako osoby, której dane dotyczą, wymagającymi ochrony danych osobowych - zgodnie z art. 6 ust. 1 lit. f RODO; nie zaistniała także żadna inna przesłanka, spośród określonych w art. 6 ust. 1 RODO, która mogłaby przesądzić o legalności skarżonego procesu, - pomimo wyraźnego zastrzeżenia w umowach, co do braku zgody na kierowanie jakiejkolwiek korespondencji o charakterze marketingowym drogą elektroniczną, Spółka wysłała do Wnioskodawcy we wskazanych dniach widomości, przypominające o rabacie za usługi - celem utrzymania którego, niezbędne jest zalogowanie się na indywidualne konto do Systemu, - nie można podzielić stanowiska Spółki, że skierowane do Wnioskodawcy wiadomości nie miały charakteru marketingowego, spełniając jedynie cel obsługowy; wskazuje się bowiem w doktrynie, że: "Istotą marketingu bezpośredniego jest dostarczanie informacji o możliwości nabycia towarów lub usług oraz składanie potencjalnym klientom propozycji zawarcia umowy. Pojęcie marketingu bezpośredniego występuje wielokrotnie w motywach i przepisach dyrektywy o prywatności. Pojęcie to obejmuje wszelkie formy reklamy i promocji, w ramach których materiały o takiej zawartości kierowane są bezpośrednio do zidentyfikowanego podmiotu lub podmiotów przy użyciu usług łączności elektronicznej. Poza oferowaniem produktów i usług w celach komercyjnych pojęcie to obejmować może również promowanie celów pozagospodarczych." (tak: Art. 172 PrTelekom Piątek 2019, wyd. 4/Piątek, Legalis), - organ podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażone w wyroku z 5 grudnia 2018 r. (sygn. akt I OSK 53/17, dostępny na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query - w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych); w jego uzasadnieniu stwierdzono, że za marketing należy uznać informację o produktach, które stanowią podkreślenie ich atrakcyjności i nakłonienie do działania, polegającego na skorzystaniu z prezentowanej oferty; działania marketingowe mają nie tyle informować, co przekonywać do podjęcia określonych działań - poprzez oddziaływanie na emocje odbiorcy, - przesyłane do Wnioskodawcy wiadomości miały charakter marketingowy, gdyż promowały oferowany przez Spółkę rabat - naliczany za e-fakturę - i tym samym miały na celu nakłonić go do korzystania z tej oferty; z uwagi na brak uprzedniej zgody o której mowa w art. 10 ust. 1 i 2 ustawy o usługach elektronicznych, nie można uznać, aby Spółka mogła prowadzić działania marketingowe w swoim prawnie uzasadnionym interesie, który byłby nadrzędny nad interesami i prawami Wnioskodawcy - wobec podjętych przezeń działań, wyrażających w sposób niebudzący wątpliwości intencję, aby jego dane osobowe nie były przetwarzane przez Spółkę w celach marketingowych i aby nie otrzymywać na podany Spółce adres e-mail innych wiadomości niż o charakterze obsługowym - nie miał rozsądnych przesłanek spodziewać się, że jego dane osobowe w zakresie e-mail będą przetwarzane również w celu promowania rabatu za e-fakturę, - tym samym, wysłanie Wnioskodawcy wiadomości uzasadnia uznanie, że Spółka przetwarzała jego dane osobowe w celach marketingowych – z wykorzystaniem e-mail; nie znajdowało to oparcia w żadnej z przesłanek z art. 6 ust. 1 RODO, - prowadzone przez organ postępowanie administracyjne służy kontroli zgodności przetwarzania danych z przepisami o ochronie danych osobowych; jest ukierunkowane na wydanie decyzji administracyjnej, przywracającej stan zgodny z prawem - na podstawie art. 58 ust. 2 RODO; ocena służy w każdym przypadku zbadaniu zasadności skierowania pod adresem określonego podmiotu nakazu, odpowiadającego dyspozycji art. 58 ust. 2 RODO dla przywrócenia stanu zgodnego z prawem w procesie przetwarzania danych; jest więc uzasadniona i potrzebna tylko, o ile nieprawidłowości w procesie przetwarzania danych osobowych istnieją; uwzględniając okoliczność, że Spółka obecnie nie przetwarza danych osobowych Wnioskodawcy w celach marketingowych, udzielono Spółce upomnienia. W skardze zarzucono wydanie kwestionowanego aktu z naruszeniem przepisów: - postępowania: - art. 7 w zw. z art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a., polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz dowolnej jego ocenie; skutkowało to uznaniem, że wysłane Wnioskodawcy wiadomości e-mail - przypominające o konieczności zalogowania do Systemu, celem odebrania rabatu w opłacie abonamentowej za usługę świadczoną mu na podstawie już zawartej umowy, w związku z korzystaniem z e-faktury - miały charakter wiadomości marketingowych (obejmujących informację handlową) i wysyłano je w celu marketingu bezpośredniego; wszechstronna i rzetelna ocena zebranego materiału dowodowego - w szczególności: treści postanowień umowy o świadczenie Internetu stacjonarnego, zawartej przez Uczestnika ze Spółką w [...] września 2022 r. (dalej jako "Umowa"), pełnej treści wysłanych do Uczestnika wiadomości e-mail, wyjaśnień Spółki zawartych w piśmie z 6 czerwca 2023 r. - prowadzi do zgoła odmiennych wniosków; organ nie podjął przy tym działań w celu wyjaśnienie mechanizmu przyznawania i odbierania rabatu za korzystanie z e-faktury - w szczególności wynikających z treści Regulaminu promocji [...], stanowiącego integralną część Umowy, który określa m.in. zasady przyznania i warunki odbioru rabatu za e-fakturę, w tym prawa i obowiązki stron Umowy (Wnioskodawcy i Spółki) w tym zakresie; - art. 11 w zw. z art. 107 § 3 K.p.a., polegające na niedostatecznym wyjaśnieniu w uzasadnieniu decyzji przesłanek, którymi kierowano się przy jej wydaniu; doprowadziło to do skonstruowania decyzji nie realizującej ogólnej zasady przekonywania, - prawa materialnego: - art. 6 ust. 1 lit. f RODO, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, polegające na przyjęciu, że nie może on stanowić podstawy prawnej do przetwarzania danych w rozpatrywanej sprawie, gdyż wysyłanie Wnioskodawcy wiadomości e-mail - przypominających o konieczności zalogowania się do Systemu, celem odebrania rabatu w opłacie abonamentowej za usługę świadczoną mu na podstawie już zawartej Umowy, w związku z korzystaniem z e-faktury - nie stanowi przetwarzania danych do celów, wynikających z prawnie uzasadnionych interesów realizowanych przez Spółkę, które miałyby nadrzędny charakter nad interesami lub podstawowymi prawami i wolnościami Uczestnika; przepis ten tymczasem - w związku z postanowieniami wiążącej Spółkę z Wnioskodawcą Umowy - uprawniał ją do przetwarzania danych w celu wysyłania danych wiadomości e-mail, - art. 10 ust. 1 i 2 ustawy o usługach elektronicznych, w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania decyzji, w związku z jej art. 2 pkt 2 (mimo ich niewskazania w sentencji decyzji) - poprzez niewłaściwe zastosowanie; polegało ono na przyjęciu, że wysyłane Wnioskodawcy wiadomości e-mail - przypominające o konieczności zalogowania się do Systemu, celem odebrania rabatu w opłacie abonamentowej za usługę świadczoną na podstawie już zawartej Umowy, w związku z korzystaniem z e-faktury - stanowią informację handlową (mają charakter marketingowy), na otrzymywanie której Wnioskodawca powinien udzielić zgody; wiadomości te nie miały tymczasem charakteru marketingowego; stanowiły wiadomości o charakterze obsługowo-instrukcyjnym, do wysyłania których nie ma zastosowania zakaz, o którym mowa w art. 10 ust. 1 ustawy o usługach elektronicznych. W szerokim uzasadnieniu rozwinięto powyższe zarzuty. W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. W replice do odpowiedzi na skargę (k. 41-47) Spółka podtrzymała stanowisko. Podniesiono m.in.: - wbrew twierdzeniom organu, uzasadniającego forsowaną tezę o marketingowym charakterze wysyłanych Wnioskodawcy przez Spółkę wiadomości e-mail (jakoby podejmowanie tych działań "(..) nastąpiło w celach marketingowych, gdyż zmierzało do skłonienia Skarżącego do podejmowania działań celem kontynuowania korzystania z oferowanych przez Spółkę usług.") - mimo nieodebrania przez Wnioskodawcę rabatu, Umowa między nim a Spółką nadal by obowiązywała, i usługa, której Umowa dotyczy - dostęp do Internetu stacjonarnego - byłaby nadal przez Spółkę świadczona (do momentu wypowiedzenia Umowy), - odebranie bądź też nie, rabatu w opłacie abonamentowej - w okresie trwania Umowy - nie ma żadnego wpływu na czas jej obowiązywania, w tym na jej kontynuację. Skargę rozpoznano w trybie uproszczonym, wobec treści art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.). Sąd zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżoną decyzją nie naruszono prawa. Trafna jest argumentacja organu administracji. Z uwagi na uprzednie pełne przytoczenie, ponowne jej powtarzanie byłoby bezzasadne. Sąd przyjmuje ją za własną. Organ właściwie skonstatował zaistnienie przesłanek dla wydania orzeczenia, którym udzielono w Spółce – w myśl art. 58 ust. 2 lit. b RODO - upomnienia w zw. z przetwarzaniem przez nią danych osobowych Wnioskodawcy bez podstawy prawnej. Wobec stwierdzonego stanu faktycznego dany środek dyscyplinujący stanowił jeden z dopuszczalnych. Nie można go uznać za oczywiście, nadmiernie surowy. W sprawie w istocie nie są sporne jej kluczowe okoliczności faktyczne jak i brzmienie stosownych regulacji (uprzednio zreferowane za organem). Spór dotyczy wyłącznie prawidłowości oceny, czy: - działanie Spółki - przesyłanie e-mail przypominających o konieczności zalogowania do systemu, w celu odbioru rabatu z tytułu korzystania z faktury elektronicznej - stanowiło formę marketingu bezpośredniego (do działanie w danym zakresie Spółka nie była zaś upoważniona przez Wnioskodawcę wedle warunków, wynikających z art. 10 ust. 1 i 2 ustawy o usługach elektronicznych), bądź też - dana wiadomość – jak wychodzi Spółka – miała charakter obsługowo-instrukcyjny – wobec realizacji umów na świadczenie Wnioskodawcy usług. W sporze tym, to stanowisko organu prawidłowo uzasadniono i jest trafne. Odnosząc się do zarzutów i wywodów skargi należy jedynie dodać, co następuje. Trafnie skonstatował organ, że e-mail przypominający, służył w istocie promocji realizację postanowień konkretnej umowy. W jej ramach przewidziano mianowicie m.in. możliwość skorzystania z rabatu w razie spełnienia wobec Spółki określonych warunków - zalogowanie do Systemu. Ekwiwalentem realizacji tej czynności było uzyskanie zniżki - co stanowiło jeden z warunków umowy. W takiej sytuacji przesyłanie e-maili przypominających, służyło promocji wykorzystania warunków umowy w pewnym jej zakresie, a więc marketingowi bezpośredniemu. Do takiego działania nie była zaś Spółka upoważniona przez Wnioskodawcę. Bez znaczenia jest podnoszona przez Spółkę okoliczność, że samo nie skorzystanie z rabatu nie prowadziło do rozwiązania całej umowy. Skutkowało to bowiem odstąpieniem od realizacji częściej jej warunków - skorzystania ze zniżki w zamian za realizację czynności na rzecz Spółki - zalogowanie do Systemu. Promocja korzystania z umowy, wedle wszelkich zawartych w niej warunków, stanowi natomiast formę marketingu bezpośredniego. Chybione są zarzuty Spółki, jakoby organ nie przeanalizował w pełnym zakresie istotnych okoliczności sprawy - nie badając warunków wiążących Spółkę z Wnioskodawcą umów. Kwestie w danym zakresie nie są bowiem nawet sporne. Spółka nie wywodziła w toku postępowania, aby - w ramach wiążących stronę powinności - była obligowana do wysyłania e-maili, przypominających o zachowaniu terminów, które warunkują realizację umowy w pewnym jej zakresie. Działanie jej nie znajdowało więc podstaw w treści art. 6 ust. 1 lit. f ani tym bardziej lit b RODO. W tym kontekście chybione są zarzuty skargi naruszenia przepisów postępowania, co do powinności właściwego wyjaśnienia sprawy, jak i obowiązku właściwego uzasadnienia decyzji. Z jej treści wynika jednoznacznie, jakie uwarunkowania faktyczne oraz treść których regulacji, stanowiły podstawę sformułowania określonych konstatacji a następnie rozstrzygnięcia sprawy - udzielenie Spółce upomnienia. Odmienna od prezentowanej przez organ ocena określonych zdarzeń przez stronę - w kontekście zasadności zastosowania określonych regulacji normatywnych - nie determinuje uchybienia regule przekonywania. Nie naruszono też wymienionych w skardze przepisów prawa materialnego, trafnie kwalifikując działania Spółki jako formę marketingu bezpośredniego – gdzie nie uzyskano stosownej zgody Wnioskodawcy. W takiej sytuacji - wobec zarzutów skargi ani też z urzędu - Sąd nie dopatrzył się wadliwości skarżonej decyzji, która uzasadniałaby jej wyeliminowanie z obrotu prawnego. Z przytoczonych wyżej przyczyn, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło