II SA/Wa 632/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA Iwona Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S.G. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi S.G. na uchwałę Rady Miasta P. nr [...] z dnia [...] lutego 2012 r. w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność Burmistrza Miasta P. postanawia - przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej - Postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę S.G. na uchwałę Rady Miasta P. nr [...] z dnia [...] lutego 2012 r. w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność Burmistrza Miasta P.. Odpis postanowienia skarżącej doręczono w dniu 26 kwietnia 2013 r. Skarżąca pismem z dnia 25 maja 2013 r. wniosła o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Powyższy wniosek został rozpoznany przez referendarza sądowego, który postanowieniem z dnia 23 lipca 2013 r. ustanowił dla skarżącej adwokata w ramach przyznania prawa pomocy oraz odmówił zwolnienia od kosztów sądowych. Wobec wniesienia przez S.G. sprzeciwu od powyższego postanowienia wniosek ponownie rozpoznano i postanowieniem z dnia 18 grudnia 2013 r. przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym ustanowienie adwokata, o którego wskazanie zwrócono się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W.. Pismem z dnia 14 stycznia 2014 r. ORA w W. wskazała jako pełnomocnika adwokata M.Z.. Ustanowiony z urzędu pełnomocnik zapoznał się z aktami sprawy w dniu 13 lutego 2014 r. Następnie w dniu 20 lutego 2014 r. za pośrednictwem operatora pocztowego złożył skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Uzasadniając powyższy wniosek, pełnomocnik podniósł, że w związku z terminem zapoznania się z aktami sprawy oraz okolicznością występowania przymusu adwokacko-radcowskiego przy sporządzaniu skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego zachowany został termin ustawowy zarówno do wniesienia skargi kasacyjnej, jak również wniosku o przywrócenie terminu do jej złożenia. Podniósł, że skarżąca nie miała możliwości skutecznego samodzielnego wniesienia skargi kasacyjnej, nie posiadała również środków do samodzielnego ustanowienia pełnomocnika z wyboru, zatem musiała zwrócić się o ustanowienie pełnomocnika z urzędu przez Sąd. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącej pismem z dnia 26 lutego 2014 r. do uzupełnienia powyższego wniosku poprzez wskazanie daty odebrania zawiadomienia o wyznaczeniu pełnomocnikiem z urzędu przez ORA w W.. W odpowiedzi pełnomocnik wskazał, że o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu S.G. dowiedział się z zawiadomienia doręczonego mu w dniu 3 lutego 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej zwana "P.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Zatem wniosek o przywrócenie terminu powinien zawierać uzasadnienie, w którym strona uprawdopodobni brak winy w przekroczeniu terminu. Jednocześnie stosownie do treści art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Z powyższego wynika, że termin do złożenia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu liczy się od momentu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym w orzecznictwie sądowym wskazuje się, że mimo iż art. 87 § 1 p.p.s.a. zastrzega, że żądanie przywrócenia terminu należy zgłosić w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, to uwzględnienia wymaga fakt, iż zgodnie z § 4 art. 87 wskazanej wyżej ustawy równocześnie z wnioskiem strona jest zobowiązana dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W konsekwencji uznaje się, że w wypadku ustanowienia pełnomocnika w trybie art. 244 p.p.s.a., dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest dzień, w którym pełnomocnik z urzędu miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, jednak nie później niż dzień upływu trzydziestu dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie (por. z dnia 19 lipca 2012 r., sygn. akt II OZ 612/12, z dnia 27 czerwca 2012 r., postanowienie NSA z 11 października 2011 r., sygn. akt II FZ 570/11). Prezentowana koncepcja z jednej strony gwarantuje stronie i jej pełnomocnikowi czas niezbędny do sporządzenia i wniesienia środka zaskarżenia wraz z żądaniem przywrócenia terminu, z drugiej zaś nie pozwala na nieograniczoną w czasie możliwość składania wniosku w trybie art. 86 p.p.s.a. Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy, należy uznać, że wniosek pełnomocnika skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest zasadny i zasługuje na uwzględnienie. Pełnomocnik o wskazaniu go przez ORA w W. dowiedział się w dniu 3 lutego 2014 r. Następnie w dniu 13 lutego 2014 r. zapoznał się z aktami sprawy, a w dniu 20 lutego 2014 r. wniósł skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Zatem zachowany został termin przewidziany w art. 87 § 1 p.p.s.a., a jednocześnie uprawdopodobniony został brak winy pełnomocnika w niedochowaniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Jednocześnie została dokonana czynność, o przywrócenie terminu do której wykonania wnoszono, tj. wniesiono skargą kasacyjną od postanowienia z dnia 19 kwietnia 2013 r. W tym stanie rzeczy na mocy art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.