II SA/Wa 646/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska, Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Asesor WSA Dorota Kozub-Marciniak (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 12 września 2025 r. sprawy ze skargi M.K. na decyzję Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej z dnia [...] marca 2025 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej oddala skargę M. K. (dalej, jako: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej (dalej, jako: organ lub Fundusz) z dnia [...] marca 2025 r. o odmowie udostępnienia informacji publicznej. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazano, że skarżący pismem z dnia [...] lutego 2025 r. wystąpił do Funduszu z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej w postaci "zestawienia udzielonych dofinansowań zakupu pojazdu zeroemisyjnego pochodzącego z programu "Mój elektryk" ze wskazaniem: imienia i nazwiska beneficjenta, tj. osoby fizycznej lub firmy (nazwy) beneficjenta osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, kwoty dofinansowania oraz marki i modelu pojazdu, na zakup którego udzielono dofinansowanie". Pismem z dnia [...] marca 2025 r. organ poinformował skarżącego o przyczynach opóźnienia rozpatrzenia wniosku oraz o nowym przewidywanym terminie rozpatrzenia sprawy - do dnia [...] marca 2025 r. Pismem z dnia [...] marca 2025 r. organ udostępnił wnioskowane dane w zakresie ścieżki leasingowej, pierwszego i drugiego naboru programu "Mój Elektryk". Jednocześnie wyjaśnił, że: - dane zgodnie ze stanem na dzień [...] marca 2025 r. w zakresie marki i modelu pojazdu zostały wygenerowane z wniosków o dofinansowanie i z tego względu zawierają dane w formie i postaci wprowadzonej przez wnioskodawców (dot. tabeli z I naboru programu "Mój elektryk" oraz tabeli z II naboru programu "Mój elektryk"); - w zakresie danych zawartych w tabeli ścieżki leasingowej programu "Mój elektryk", ze względu na ustaloną w umowie z Bankiem [...] (dalej: B[...]) sprawozdawczość, Fundusz dysponuje obecnie sprawozdaniem z realizacji leasingu w programie "Mój elektryk" na dzień [...] grudnia 2024 r. W zestawieniu przekazano zatem dane, dotyczące zawartych umów pomiędzy B[...], a Korzystającymi (leasingobiorcami), aktualne na ten dzień; - ze względu na ochronę danych osobowych dane osób fizycznych (imię i nazwisko osób fizycznych nie prowadzących działalności gospodarczej) zostały zastąpione przez sformułowanie osoba fizyczna lub rolnik indywidualny. Pismem z dnia [...] marca 2025 r. skarżący poinformował Fundusz, że jego wniosek nie został zrealizowany w całości, tj. nie zawiera danych (imienia i nazwiska) beneficjentów dotacji. Po rozpatrzeniu przez organ ww. wniosku o udostępnienie informacji publicznej organ w zaskarżonej decyzji odmówił udostępnienia danych osobowych beneficjentów programu "Mój elektryk", należących do kategorii osób fizycznych oraz rolników indywidualnych ze względu na prywatność osoby fizycznej (art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2002 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902, dalej, jako: u.d.i.p.). Fundusz przytoczył art. 4 ust. 1 i art. 5 ust. 2 u.d.i.p. i wskazał, że w celu określenia możliwości udostępnienia wnioskowanej informacji należy ustalić, czy żądane dane osobowe dotyczą osób pełniących funkcje publiczne i mają związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji. Organ zauważył, że ustawa o dostępie do informacji publicznej nie zawiera definicji legalnej osób pełniących funkcje publiczne. Pojęcia te zostały zdefiniowane w doktrynie i orzecznictwie sądów administracyjnych. Organ podał, że skarżący żąda udostępnienia informacji publicznej dotyczącej danych osobowych (imienia i nazwiska osób fizycznych i rolników indywidualnych) kilku tysięcy podmiotów, które uzyskały dofinansowanie w ramach programu priorytetowego "Mój elektryk" (tj. 4082 beneficjentów programu). Zdaniem organu, bezspornie wnioskowane informacje podlegają ochronie prawnej bowiem pozwalają na zidentyfikowanie konkretnych osób fizycznych. Fundusz nie posiada zgody na udostępnienie danych osobowych tych podmiotów. W dokumentach programowych ani zapisach umów nie jest ona wymagana. Nie ma możliwości udostępniana informacji w formie zanonimizowanej bowiem przedmiot wniosku dotyczący wprost danych osobowych w postaci imienia i nazwiska beneficjentów programu "Mój elektryk" pochodzących m.in. z kategorii osoba fizyczna oraz rolnik indywidualny. Organ podkreślił jednak, że udostępnił skarżącemu informacje dotyczące modelu, marki pojazdu, kategorii beneficjentów oraz wysokości dofinansowania przyznanego na rzecz ww. podmiotów, lecz dane osobowe podlegały anonimizacji (imiona i nazwiska, w załącznikach do pisma z dnia [...] marca 2025 r. zostały zastąpione sformułowaniem osoba fizyczna lub rolnik indywidualny). W sytuacji, gdy wniosek o udostępnienie informacji publicznej dotyczy imienia i nazwiska osoby fizycznej, to podstawowym obowiązkiem organu jest zatem ustalenie, czy żądane dane osobowe dotyczą osoby pełniącej funkcje publiczne i mają związek z pełnieniem tych funkcji. Musi bowiem istnieć ścisły związek między informacją odnoszącą się do osoby pełniącej funkcję publiczną i jej funkcjonowaniem w sferze publicznej. Jeśli organ taki związek ustali, to jest obowiązany udostępnić żądane informacje, w przeciwnym wypadku ma obowiązek odmowy ujawnienia danych osobowych w postaci imion i nazwisk osób fizycznych. W ocenie organu bezsporne jest, że podmioty, będące beneficjentami programu "Mój elektryk" pochodzącymi z kategorii rolnik indywidualny lub osoba fizyczna nie są osobami "pełniącymi funkcje publiczne" lub osobami "mającymi związek z pełnieniem tych funkcji", w rozumieniu art. 5 ust. 2 zdanie drugie u.d.i.p. Beneficjentów programu "Mój elektryk" łączy z Funduszem umowa dotacji (umowa cywilnoprawna zawarta na podstawie art. 411 ust. 8 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska - Dz. U. z 2024 r. poz. 54, z późn. zm.) na realizacją przedsięwzięcia proekologicznego polegającego na zakupie pojazdu elektrycznego. Zadaniem beneficjenta programu "Mój elektryk" jest jedynie realizacja przedsięwzięcia proekologicznego w sposób zgodny z umową o dotację (wykonanie przedsięwzięcia objętego umową w terminie, odpowiednie udokumentowanie poniesionych kosztów oraz przedłożenie ich NFOŚiGW w celu weryfikacji) zawartą w ramach tego programu, która umożliwia przyznanie przez Fundusz przewidzianego w programie dofinansowania w wysokości wskazanej w umowie. Umowy dotacji zawierane przez Fundusz z beneficjentami programu "Mój elektryk" nie czyniły z osób fizycznych lub rolników indywidualnych osób pełniących funkcje publiczne, gdyż osoby te we wskazanym zakresie nie działały w ramach instytucji publicznej i nie przysługiwał im z tytułu zawarcia umowy dotacji jakikolwiek zakres kompetencji decyzyjnej w zakresie realizacji zadań publicznych w ramach instytucji ochrony środowiska jaką jest Fundusz. W szczególności powyższe podmioty nie mogły działać w programie z upoważnienia ani pełnomocnictwa umocowującego do reprezentowania podmiotu publicznego. Nie mogły też występować w warunkach powierzenia i wykonywania funkcji. Nie dokonywały oceny wniosków o dofinansowanie, których skutkiem jest możliwość zawarcia umowy o dofinansowanie przedsięwzięcia na cele proekologiczne w programie "Mój elektryk" oraz nie brały udziału w postępowaniach administracyjnych, które skutkują wydaniem decyzji administracyjnej. Osoby te w ramach uczestnictwa w programie nie posiadały uprawnień decyzyjnych do dysponowania majątkiem publicznym oraz zarządzania sprawami związanymi z wykonywaniem ustawowych zadań podmiotów publicznych, w tym gospodarowania majątkiem funduszu lub Skarbu Państwa. W rezultacie nie posiadały również władczych uprawnień w stosunku do podmiotów zewnętrznych w zakresie kształtowania ich praw i obowiązków. Powyższe wskazuje, zdaniem organu, że w niniejszej sprawie w stosunku do beneficjentów programu "Mój elektryk", pochodzących z kategorii osoba fizyczna i rolnik indywidualny, nie zostały spełnione łącznie przesłanki umożliwiające uznanie za osobę pełniącą funkcję publiczną w rozumieniu u.d.i.p. Organ na marginesie dodał, w kontekście ochrony danych osobowych, że baza danych składająca się z kilku tysięcy rekordów zawierających dane osobowe osób fizycznych w połączeniu z informacjami o zakupionych markach i modelach pojazdów może mieć znaczą wartość gospodarczą i być wykorzystana w celach prywatnych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, a nie do realizacji celów publicznych. Z tym rozstrzygnięciem skarżący nie zgodził się i wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie: 1. art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych (dalej jako: "MPPOIP") w zakresie w jakim przepis ten stanowi o prawie do swobodnego wyrażania opinii obejmującego swobodę poszukiwania, otrzymywania i rozpowszechniania wszelkich informacji i poglądów, bez względu na granice państwowe, ustnie, pismem lub drukiem, w postaci dzieła sztuki bądź w jakikolwiek inny sposób według własnego wyboru, poprzez jego niezastosowanie i nieudostępnienie na wniosek informacji podlegającej udostępnieniu, co w konsekwencji doprowadziło do nieuzasadnionego ograniczenia prawa człowieka do informacji, 2. art. 61 ust. 1 w zw. z art. 61 ust. 3 i art. 31 ust. 3 Konstytucji RP w zakresie, w jakim z przepisów tych wynikają zasady ograniczenia prawa do informacji, poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieuzasadnionej odmowie udzielenia informacji, niespełniającej warunków proporcjonalności i konieczności dokonanego ograniczenia, nieznajdującej podstaw w potrzebie ochrony wartości prawnie chronionych wskazanych w art. 61 ust. 3 Konstytucji RP, 3. art. 5 ust. 2 u.d.i.p. w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym, że prawo do informacji podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej, poprzez błędne zastosowanie polegające na niepoprawnym przyjęciu, że udostępnienie żądanej informacji naruszyłoby prywatność osób fizycznych. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że organ w sposób nieprawidłowy ograniczył prawo do informacji. Błędnie uznano, że udostępnienie przedmiotowej informacji spowodowałoby naruszenie prywatności osoby fizycznej. Informacja, o udostępnienie której skarżący się zwrócił, nie odnosi się bowiem do sfery prywatnej osoby, której wniosek dotyczy, a za to ma ścisły związek z publiczną, służbową sferą jej działalności. Osoba podejmująca współpracę z podmiotem, który wykonuje zadania publiczne i dysponuje środkami publicznymi, ma (lub powinna mieć) świadomość, że działalność tego podmiotu podlega zasadzie jawności. Nie powinno więc budzić sprzeciwu i wątpliwości zainteresowanie społeczeństwa informacjami związanymi z działalnością takiej osoby, o ile mają one związek ze sprawami publicznymi, czyli o ile odnoszą się do publicznej sfery jej działalności, a nie sfery osobistej czy intymnej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 4 ust. 1 u.d.i.p. obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: 1) organy władzy publicznej, 2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych, 3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa, 4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, 5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej zgodnie z art. 400 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z 2022 r., poz. 2556, z późn. zm.) jest państwową osobą prawną w rozumieniu art. 9 pkt 14 ustawy z dnia 17 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz.U. z 2022 r., poz. 1634, z późn. zm.). W niniejszej sprawie nie budzi zatem wątpliwości, że jest organem obowiązanym do udostępniania informacji publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p. ). Nadto należy zauważyć, że kwestia ta nie była sporna między stronami. W kwestii kryterium przedmiotowego należy wskazać na art. 1 ust. 1 u.d.i.p., zgodnie z którym, każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Przepis art. 6 ust. 1 u.d.i.p. precyzuje pojęcie informacji publicznej, przedstawiając przykładowy katalog danych mających walor informacji publicznej. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się szerokie rozumienie pojęcia informacji publicznej, co podyktowane jest transparentnością życia publicznego i zwiększaniem świadomości prawnej społeczeństwa. Podkreślić jednak należy, że informacja publiczna dotyczy sfery faktów. Zatem informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, jak również wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa, o ile odnosi się do faktów (np. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 28 września 2022 r., sygn. akt II SAB/Bk 73/22). W ocenie Sądu informacje, których udostępnienia domagał się skarżący we wniosku z dnia [...] lutego 2025 r. mają charakter informacji publicznej. Skarżący domagał się bowiem informacji o udzielonych dofinansowaniach zakupu pojazdu zeroemisyjnego z programu "Mój elektryk", który to program przygotowywany jest przez Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej oraz Ministerstwo Klimatu i Środowiska i ma na celu dofinansowanie zakupu, leasingu lub wynajmu długoterminowego samochodów elektrycznych. Pieniądze na dopłaty pochodzą ze środków Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększenia Odporności Polski (KPO) (zob. [...]). Kwestia ta (kryterium przedmiotowe) również nie była sporna między stronami. Sporne natomiast jest to czy żądana informacja w zakresie imion i nazwisk osób fizycznych i rolników indywidualnych (beneficjentów programu) podlega ograniczeniu na podstawie art. 5 ust. 2 u.d.i.p. ze względu na prywatność osoby fizycznej. Zgodnie z art. 13 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Zgodnie zaś z art. 16 u.d.i.p. odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji. Z powyższego wynika, że wniosek o udzielenie informacji publicznej powinien być załatwiony przez organ albo poprzez udzielenie żądanej informacji albo w drodze wydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji z przyczyn wskazanych w przepisach prawa (wynikających ograniczeń w dostępie do informacji określonych w art. 5 u.d.i.p. oraz w przepisach szczególnych) względnie poprzez poinformowanie wnioskodawcy (w drodze czynności materialno-technicznej – pismem), że wnioskowanej informacji organ nie posiada lub, że wniosek nie dotyczy informacji publicznej. Prawo do informacji publicznej nie ma jednak charakteru absolutnego. W art. 5 u.d.i.p. określone zostały podstawy do ograniczenia prawa do informacji publicznej. W szczególności w myśl art. 5 ust. 2 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa. Dostęp do informacji publicznej wymaga i kryteria jego ograniczenia wymagają ważenia kolidujących ze sobą wartości tj. z jednej prawa do informacji publicznej, a z drugiej prawo do ochrony prywatności czy tajemnicy przedsiębiorcy, interes Państwa, interes publiczny, bezpieczeństwo, które także mogą być kwalifikowane w kategoriach wartości konstytucyjnych. Konieczne jest zatem wyważanie wartości leżących u podstaw prawa dostępu do informacji publicznej, a opierających się zasadniczo na jawności porządku publicznego (jawności działania instytucji publicznych, działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa) i wartości leżących u podstaw "prywatności osoby fizycznej" czy "tajemnicy przedsiębiorcy" w celu ustalenia zakresu ograniczenia prawa dostępu do informacji publicznej ze względu na ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (zob. wyrok NSA z dnia 25 września 2018 r., I OSK 971/18). W orzecznictwie podkreślano również priorytet prawa do prywatności wobec prawa do informacji publicznej jako punkt wyjścia do wyważania relacji pomiędzy tymi prawami na gruncie konkretnych spraw (zob. wyrok NSA z dnia 29 grudnia 2011 r., I OSK 1845/11; wyrok NSA z dnia 14 marca 2013 r., I OSK 620/12, wyrok NSA z dnia 25 kwietnia 2014 r., I OSK 2499/13). W okolicznościach tej sprawy przypomnieć trzeba, że w orzecznictwie sądowym ugruntowane jest stanowisko, że dane o kontrahentach jednostki samorządu terytorialnego, takie jak ich imiona i nazwiska, podlegają udostępnieniu w trybie informacji publicznej – i nie podlegają wyłączeniu z uwagi na prywatność tych osób wskazaną w art. 5 ust. 2 u.d.i.p. (por. wyrok SN z dnia 8 listopada 2012 r., I CSK 190/12, OSNC 2013, nr 5, poz. 67; wyroki NSA: z dnia 11 grudnia 2014 r., I OSK 213/14, z dnia 4 lutego 2015 r., I OSK 531/14, z dnia 8 lipca 2015 r., I OSK 1530/14). Stanowisko to jest uzasadnione funkcją kontrolną dostępu do informacji publicznej, ponieważ poprzez kontrolę z jakimi osobami podpisywane są umowy zlecenie, zainteresowani mogą sprawdzić, czy umowa na wykonanie określonej usługi lub produktu została zawarta z osobą posiadającą właściwe kompetencje – a więc czy środki publiczne są wydawane w sposób racjonalny i gospodarny oraz czy umowa nie stanowi swego rodzaju narzędzia "korupcji politycznej", co w oczywisty sposób niszczy zasady działania demokracji lokalnej, której odzwierciedleniem jest funkcjonowanie samorządu terytorialnego (zob. wyrok NSA z dnia 5 czerwca 2019 r., I OSK 2685/17). Orzeczenia te zapadły jednak w odmiennych stanach faktycznych niż w rozpoznawanej sprawie. Dotyczyły bowiem sytuacji osób, które zawierały umowy na świadczenia określonych usług i czerpały z tego tytułu korzyści majątkowe. W tej sprawie skarżący żądał jednak udostępnienia m.in. imion i nazwisk osób fizycznych i rolników indywidualnych - kontrahentów/beneficjentów programu przygotowanego ze środków KPO. Takie osoby nie świadczą usług na rzecz podmiotu publicznego, nie realizują zadań publicznych, nie pobierają wynagrodzenia z majątku publicznego. Tymczasem celem dostępu do informacji publicznej jest przede wszystkim zagwarantowanie transparentności działalności organów władzy publicznej. Cel ten zostaje zrealizowany w zakresie wniosku dostępowego nawet z pominięciem imion i nazwisk osób fizycznych i rolników indywidualnych. Organ udostępnił bowiem skarżącemu informacje dotyczące modelu, marki pojazdu, kategorii beneficjentów oraz wysokości dofinansowania przyznanego na rzecz ww. podmiotów. Sąd podziela pogląd organu, że podmioty, będące beneficjentami programu "Mój elektryk" pochodzącymi z kategorii rolnik indywidualny lub osoba fizyczna nie są osobami "pełniącymi funkcje publiczne" lub osobami "mającymi związek z pełnieniem tych funkcji", w rozumieniu art. 5 ust. 2 zdanie drugie u.d.i.p. Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę prezentuje również pogląd, że sam fakt zawarcia umowy cywilnoprawnej z podmiotem publicznym nie skutkuje tym, że osoba fizyczna (konsument) staje się automatycznie osobą pełniącą funkcję publiczną. Przeciwne rozumienie prowadziłoby do uznania, iż każdy nawet najdrobniejszy kontakt obywatela z podmiotem prowadzącym działalność publiczną narażałby go na ograniczenie prawa do prywatności przez pryzmat regulacji art. 5 ust. 2 u.d.i.p. Nie chodzi tu bowiem o jakikolwiek związek z pełnieniem funkcji publicznych, ale o realizację zadań publicznych. Konsument będący w tym przypadku osobą fizyczną bądź rolnikiem indywidualnym, nie realizuje natomiast żadnych zadań publicznych. Tym samym konsument korzysta z prawa do prywatności polegającego na nieujawnianiu jego imienia i nazwiska oraz innych danych, które pozwolą na jego identyfikację. Nie każda też umowa cywilnoprawna podlega ujawnieniu, lecz tylko taka umowa, która ze względu na swój charakter powinna zostać ujawniona. Chodzi tu o takie umowy cywilnoprawne, na podstawie których osoby je zawierające otrzymają wynagrodzenie ze środków publicznych lub będą czerpać korzyści z rozporządzania majątkiem publicznym lub będą realizować zadania publiczne (zob. wyrok NSA z dnia 25 września 2019 r., I OSK 613/19, wyrok NSA z dnia 9 maja 2017 r., I OSK 39/17). Jak już wskazano wyżej, z tego rodzaju sytuacją nie mamy jednak do czynienia w niniejszej sprawie. Skarżący w tej sprawie żądał dostępu do informacji z zawartych przez Fundusz umów co do imion i nazwisk osób fizycznych i rolników indywidualnych będących beneficjentami programu "Mój elektryk" jednak zdaniem Sądu prawidłowe było wydanie decyzji o odmowie udostępnienia danych osobowych beneficjentów programu "Mój elektryk", należących do kategorii osób fizycznych oraz rolników indywidualnych ze względu na prywatność osoby fizycznej (art. 5 ust. 2 u.d.i.p.). Ujawnienie tych danych stanowiłoby, zdaniem Sądu, nadmierną ingerencję w konstytucyjne prawo do prywatności. Wydanie decyzji odmownej na podstawie przepisu art. 16 u.d.i.p. było konieczne albowiem istota wnioskowanej informacji dotyczyła żądania ujawnienia chronionych prawem danych wskazanych osób lub danych wrażliwych innych podmiotów. Z tych wszystkich względów Sąd uznał, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Sąd nie dopatrzył się żadnego naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) Sąd orzekł o oddaleniu skargi.