II SA/Wa 653/15

PostanowienieWSA w Warszawie2015-07-30

Skład orzekający: Ewa Grochowska – Jung

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji nakazującej opróżnienie i przekazanie w stanie wolnym kwatery tymczasowej, ze względu na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków?
Ratio decidendi
Wykonanie decyzji nakazującej opróżnienie kwatery tymczasowej może spowodować trudne do odwrócenia skutki dla skarżącego i jego córki, ponieważ nie posiadają oni innego lokalu mieszkalnego, a zajmowany lokal jest ich jedynym miejscem zamieszkania. Ponadto, przydzielenie lokalu innej osobie uniemożliwiłoby jego zwrot skarżącemu nawet w przypadku uwzględnienia skargi. W związku z tym, sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżący J. M. złożył skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji nakazującą opróżnienie kwatery tymczasowej. Wniósł również o wstrzymanie wykonania tej decyzji, argumentując, że jej wykonanie spowodowałoby trudne i nieodwracalne skutki dla niego i jego córki, gdyż nie posiadają innego lokalu mieszkalnego. Wykonanie decyzji naraża go na niebezpieczeństwo, ponieważ lokal może zostać przydzielony innemu funkcjonariuszowi.
Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Grochowska – Jung po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. M. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie opróżnienia i przekazania w stanie wolnym kwatery tymczasowej p o s t a n a w i a - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji - J. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie opróżnienia i przekazania w stanie wolnym kwatery tymczasowej wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że wykonanie decyzji, nakazującej mu natychmiastowe opróżnienie zajmowanego lokalu, spowodowałoby dla niego i wspólnie zamieszkującej z nim córki trudne i nieodwracalne skutki, bowiem nie posiada on prawa do innego lokalu mieszkalnego, a objęty decyzją obecnie zajmowany lokal jest jego wyłącznym miejscem zamieszkania. Ponadto wykonanie zaskarżonej decyzji naraża go na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, ponieważ zwolniony lokal może być przeznaczony innemu funkcjonariuszowi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd rozpoznając wniosek ww. przedmiocie swoje rozstrzygnięcie opiera zarówno na ocenie argumentów wskazanych przez skarżącego, jak i na materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy. Jednakże uprawdopodobnienie przesłanek przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 stycznia 2005 r. FZ 59/04, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lipca 2006 r. II FZ 452/06). W niniejszej sprawie, zdaniem Sądu, skarżący w sposób wystarczający i przekonujący uprawdopodobnił wystąpienie po jego stronie przesłanek przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji I instancji, tj. trudnych do odwrócenia skutków i niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, rozumianych jako szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona stronie przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego, czy też trudniejsze, niż zwykle w tego rodzaju przypadkach. Należy przyjąć, iż opróżnienie przez skarżącego zamieszkiwanego lokalu, będzie dla niego nieodwracalną konsekwencją wykonania zaskarżonej decyzji. Przedmiotowy lokal "odzyskany" przez organ może być bowiem przydzielony innej osobie. W takim wypadku, nawet gdyby Sąd uwzględnił skargę skarżącego, brak było by możliwości przydzielenia skarżącemu tego samego lub innego lokalu. Reasumując, ww. okoliczności uprawdopodabniają zaistnienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 cytowanej ustawie i przemawiają za potrzebą wstrzymania zaskarżonej decyzji zobowiązującej skarżącego do opróżnienia zajmowanego lokalu mieszkalnego. Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło