II SA/Wa 69/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj (spr.), Sędzia WSA Joanna Kruszewska-Grońska, Sędzia WSA Łukasz Krzycki, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 24 lipca 2024 r. sprawy ze skargi R. N. na postanowienie Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] listopada 2023 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia oddala skargę. Postępowanie w sprawie zainicjował [...] SG R. N. zwracając się do Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej o wydanie zaświadczenia potwierdzającego pełnienie przez ww. służby w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury na podstawie § 2 ust, 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej, w charakterze [...] - za okres od dnia [...] maja 2019 r. do dnia [...] maja 2023 r. oraz w fizycznym zwalczaniu terroryzmu za okres od dnia [...] września 2019 r. do [...] maja 2023 r. Następnie w dniu [...] czerwca 2023 r. [...] SG R. N. w uzupełnieniu złożonej prośby doprecyzował okresy dotyczące wystosowanych żądań wskazując, iż wnosi o wydanie zaświadczenia dot. pełnienia służby w warunkach, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 1 lit a cyt. rozporządzenia, tj. w charakterze [...] za okres od dnia [...] maja 2019 r. do dnia [...] maja 2020 r., oraz w warunkach, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 2 cyt. rozporządzenia, tj. w fizycznym zwalczaniu terroryzmu za okres od dnia [...] października 2019 r. do [...] maja 2023 r. W wyniku przeprowadzonego postępowania Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej w dniu [...] czerwca 2023 r. wydal zaświadczenie nr [...], potwierdzające pełnienie przez [...] SG R. N. służby w charakterze [...] w okresie od [...] maja 2019 r. do [...] maja 2020 r. Jednocześnie postanowieniem Nr [...] z dnia [...] lipca 2023 r. Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej odmówił [...] SG R. N. wydania żądanego zaświadczenia. W wyniku przeprowadzonej kontroli instancyjnej Komendant Główny Straży Granicznej uchylił powyższe rozstrzygnięcie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. W dniu [...] września 2023 r. Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej postanowieniem Nr [...] , w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, ponownie odmówił [...] SG R. N. wydania żądanego zaświadczenia. Powyższe rozstrzygnięcie [...] SG R. N. uczynił przedmiotem zażalenia zarzucając ad meriti organowi I instancji błędną interpretację § 2 ust. 1 piet 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej, poprzez uznanie, że wnioskodawca nie spełnił wymogów opisanych w ww. przepisie prawa . Postanowieniem z dnia [...] listopada 2023r. Komendant Główny Straży Granicznej utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. W uzasadnieniu wskazał, że obecnie obowiązuje znowelizowane brzmienie przepisu § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy (...) zgodnie z którym emeryturę podwyższa się o 2%podstawy wymiaru za każdy rok służby pełnionej bezpośrednio w zwalczaniu fizycznym terroryzmu, jeżeli funkcjonariusz spełnia łącznie następujące warunki: a) nabył uprawnienia i kwalifikacje do udziału w działaniach bojowych, realizowanych przez Centralny [...] "[...] " lub samodzielny [...] Policji, jednostkę lub komórkę antyterrorystyczną Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego lub przez Straż Graniczną, albo nabył uprawnienia i kwalifikacje [...], b) brał udział, w ramach obowiązków służbowych, w działaniach bojowych Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Straży Granicznej lub w procesie szkolenia mającym na celu przygotowanie do takich działań, określonym przez Komendanta Głównego Policji, Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego lub Komendanta Głównego Straży Granicznej. Podał też, że w okresie objętym treścią wniosku, zgodnie z obowiązującymi w Straży Granicznej przepisami wewnętrznymi, realizowane były wyłącznie działania bojowe w dwóch formach: jako bojowe działania minerskopirotechniczne oraz bojowe działania specjalne. Kwestie uzyskiwania przez funkcjonariuszy Straży Granicznej uprawnień do wykonywania działań minersko - pirotechnicznych zostały uregulowane w decyzji Nr [...] Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] października 2007 r. w sprawie prowadzenia szkolenia w zakresie rozpoznania pirotechnicznego i neutralizacji urządzeń wybuchowych oraz uzyskiwania przez funkcjonariuszy Straży Granicznej uprawnień w tym zakresie (Dz. U. KGSG poz. 94), zarządzeniu Nr 75 Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia 13 października 2009 r. w sprawie szkolenia w zakresie działań minersko-pirotechnicznych oraz uzyskiwania przez funkcjonariuszy Straży Granicznej uprawnień w tym zakresie (Dz. Urz. KGSG poz. 74) oraz zarządzeniu Nr 10 Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia 16 lutego 2022 r. w sprawie szkoleń w zakresie wykonywania działań minersko-pirotechnicznych Straży Granicznej (Dz. Urz. KGSG poz. 12). Dalej organ wyjaśnił, że w myśl przywołanych aktów prawnych uprawnienia z zakresu rozpoznania minersko - pirotechnicznego, nie są uprawnieniami równoznacznymi z uprawnieniami antyterrorysty minera - pirotechnika. Warunkiem niezbędnym dla zaliczenia funkcjonariuszowi służby pełnionej w bezpośrednim zwalczaniu terroryzmu przed zmianą przepisów regulujących zakres uprawnień i rozszerzeniem katalogu działań bojowych jest nabycie uprawnień i kwalifikacji w zakresie antyterrorysty minera - pirotechnika (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 grudnia 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 781/14). Powyższe potwierdza również "stanowisko Zarządu Granicznego KGSG dotyczące podstaw podwyższania emerytur funkcjonariuszom SG wykonującym zadania [...]", zawarte w piśmie nr [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. Dodano, że działania specjalne, w odróżnieniu od działań minersko -pirotechnicznych, zostały włączone do katalogu działań bojowych w 2019 r. Dopiero zarządzenie Nr [...] Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] lipca 2019 r. w sprawie wykonywania działań specjalnych przez funkcjonariuszy Straży Granicznej (Dz. Urz. KGSG poz. 36) w § 2 pkt 2 uregulowało pojęcie działań bojowych jako formę wykonywania działań specjalnych zakładającą możliwość użycia lub wykorzystania siły fizycznej i uzbrojenia na zasadach i w przypadkach określonych w odrębnych, przepisach, Tym samym, przed wejściem w życie zarządzenia Nr [...] Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] lipca 2019 r., tj. przed dniem [...] września 2019 r., jedyną formą działań bojowych realizowanych w Straży Granicznej były bojowe działania minersko - pirotechniczne, co koresponduje z zarządzeniem Nr [...] Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] kwietnia 2017 r. dot. wprowadzenia do stosowania w Straży Granicznej "Instrukcji prowadzenia bojowych działań minersko-pirotechnicznych w Straży Granicznej". Organ podkreślił, że brak regulacji w zakresie uzyskiwania uprawnień i kwalifikacji do udziału w działaniach bojowych w Straży Granicznej powoduje, że brak jest możliwości potwierdzania okresów służby pełnionych w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy(...) przy czym wyjaśnił, iż w Straży Granicznej do dnia wydania niniejszego postanowienia nie są prowadzone szkolenia specjalistyczne z zakresu uzyskania uprawnień i kwalifikacji do udziału w działaniach bojowych (za wyjątkiem minersko - pirotechnicznych działań bojowych). Organ odwoławczy raz jeszcze podkreślił, że podziela stanowisko Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej wyrażone w zaskarżonym postanowieniu, że wobec braku przepisów regulujących kwestię nabywania" uprawnień i kwalifikacji do udziału w bojowych działaniach specjalnych w Straży Granicznej, nie ma możliwości potwierdzenia przez organ spełnienia przesłanki określonej w § 2 ust. 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy wobec czego - nawet w przypadku spełnienia przez funkcjonariusza przesłanki z § 2 ust. 1 pkt 2 lit. b - organ nie ma podstaw do wydania przedmiotowego zaświadczenia. Organ skonkludował też, iż skoro więc [...] SG R. N. nie uzyskał uprawnień minera - pirotechnika, nie mógł wykonywać minersko — pirotechnicznych działań bojowych, a więc wydanie mu zaświadczenia o pełnieniu służby w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury w oparciu o ww. kwalifikacje nie jest możliwe z uwagi na niespełnienie przesłania określonej w § 2 pkt ust. 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur (...). Organ podkreślił, że [...] SG R. N. ukończył jedynie szkolenie z rozpoznania minersko - pirotechnicznego, co jak wskazano wcześniej nie stanowi spełnienia przesłanki, określonej w wyżej powołanym przepisie. W odniesieniu natomiast do bojowych działań specjalnych organ wskazał, że nie ma możliwości wydania żądanego zaświadczenia, ponieważ obowiązujące przepisy nie regulują kwestii nabywania uprawnień i kwalifikacji do udziału w działaniach bojowych (specjalnych), a więc właściwy organ nie jest władny potwierdzenia spełnienia przez byłego funkcjonariusza przesłanki określonej w § 2 ust. 1 pkt 2 lit. a ww. rozporządzenia w aktualnie obowiązującym brzmieniu. Od powyższego postanowienia skargę do tut. Sądu wywiódł [...] SG R. N. zarzucając organowi: 1/naruszenie art. 217 § 2 pkt 1 k.p.a. poprzez odmowę wydania określonego we wniosku z dnia 9 maja 2023 r. zaświadczenia, pomimo, że przepis § 14 ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 grudnia 2018 r. w sprawie trybu postępowania i właściwości organu w zakresie zaopatrzenia emerytalnego funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Celno- Skarbowej oraz ich rodzin U. 2018 poz. 2373) dając wnioskodawcy [...] SG R. N. podstawę do żądania urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego (daniem pełnomocnika skarżącego wystarczającym do wydania takiego zaświadczenia jest zacytowany przepis rozporządzenia nakładający na organ obowiązek wydania funkcjonariuszowi zaświadczenia, o którego wydanie, na podstawie przepisów prawa, się zwrócił. Wystarczy zatem, że funkcjonariusz dla celów emerytalnych zwrócił się do organu o potwierdzenie określonych przepisami prawa faktów\ Trafny, aktualny i powszechny jest cytowany komentarzu do Kpa (KPA Komentarz - Barbara Adamiak/Janusz Borkowski wydanie 11, str. 690, wydawnictwo C.H. Beck, W- wa 2011) pogląd Z. Janowicza różnicujący przesłanki wydania zaświadczenia na podstawie 217 § 2 pkt 1 i 2 stanowiący w pkt. 1 tego artykułu, że " ... jeżeli przepis prawa wymaga potwierdzenia pewnego stanu rzeczy zaświadczeniem, to organ ma obowiązek jego wystawienia bez wnikania w prawny interes osoby ubiegającej się o zaświadczenie. Niewątpliwie w przedmiotowej sprawie skarżący [...] SG R. N. jako emerytowany funkcjonariusz SG uprawniony jest do żądania wydania dla celów emerytalnych zaświadczenia potwierdzającego pełnienie służby w określonych warunkach, co wynika z jej przebiegu, akt personalnych i dokumentów świadczących o braniu udziału w działaniach specjalnych. Nie ulega zatem wątpliwości, że [...] SG R. N. jako osoba, na podstawie przepisów prawa, jest uprawniona do otrzymania zaświadczenia powinna takie zaświadczenie na jej żądanie, bez zbędnej zwłoki, otrzymać). 2/naruszenie art. 217 § 2 pkt 2 k.p.a. poprzez odmowę wydania [...]SG R. N. zaświadczenia ze względu na interes prawny i faktyczny w urzędowym potwierdzeniu, w myśl art. 218 § 1 k.p.a. faktów wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu, które są niezbędne do ustalenia okresów służby pełnionej w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury na podstawie § 2 ust. 1 pkt 2 lit. a i b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania (...) 3/naruszenie § 2 ust. 1 pkt 2 lit. a i b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy (...) polegające na błędnej interpretacji przepisu i nie wydaniu zaświadczenia. 4/naruszenie art. 218 w zw. z art 217 § 1 pkt 2 Kpa przez jego niezastosowanie, 5/naruszenie określonej w aft. 32 Konstytucji konstytucyjnej zasady równości wobec prawa, albowiem [...] SG R. N. znane są przypadki, że organy SG w podobnym stanie prawnym i faktycznym takie zaświadczenie innym funkcjonariuszom, na ich żądanie wydały, co świadczy o nierównym traktowaniu. W szczególności zaświadczenia o pełnieniu służby w szczególnych warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury otrzymali funkcjonariusze, którzy pełnili służbę razem ze skarżącym w Wydziale Zabezpieczenia [...]OSG w [...]: A. J., G. M., M. K., A. L., A. K., S. S., Ł. K., P. E., a także B. B., który wcześniej wraz ze skarżącym pełnił służbę w Zarządzie Zabezpieczenia KGSG w [...], 6/naruszenie w postępowaniu organu ogólnych zasad wynikających z treści art. 6-13 kpa, których przestrzeganie powinno przyświecać organowi w każdej sprawie, a szczególnie przestrzeganie zasady legalizmu, zasady praworządności, działania i w granicach prawa, pogłębiania zaufania do organów Państwa oraz słusznego interesu strony. W przedmiotowej sprawie organ kieruje się jedynie własnym interesem nic ważąc i nic uwzględniając interesu strony. W oparciu o powyższe strona wniosła o uchylenie w całości obu postanowień. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zaprezentowane w skarżonym rozstrzygnięciu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: zgodnie z treścią przepisu art.1 par. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 935) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem skarżonej decyzji administracyjnej. Jest więc to kontrola legalności rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i procesowym. Oceniając przedmiotowe postanowienie według powyższych kryteriów uznać należy, iż nie narusza ono prawa. Rozważania w niniejszej sprawie należało zacząć od uwag dotyczących zasad wydawania zaświadczeń oraz dotyczących samego charakteru przedmiotowego dokumentu. Zgodnie z ugruntowanymi od lat poglądami judykatury, celem postępowania w sprawach wydawania zaświadczeń jest m.in. ustalenie, czy z dokumentacji posiadanej przez organ wynikają fakty, których potwierdzenia żąda osoba ubiegająca się o wydanie zaświadczenia. Organ administracyjny zaświadcza bowiem jedynie o tym, co jest w jego ewidencji, rejestrach, bądź innych zbiorach danych. Istota zaświadczenia sprowadza się do tego, że organ nie rozstrzyga o żadnych prawach lub obowiązkach, nie może również tworzyć nowej sytuacji prawnej ani nie kształtuje bezpośrednio stosunku prawnego. Zaświadczenie nie może rozstrzygać czegokolwiek - żadnej sprawy - nie ma charakteru prawotwórczego ani charakteru interpretacyjnego (np. wykładni przepisów prawa). Mianem zaświadczenia można określić urzędowe poświadczenie określonych faktów lub stanu prawnego. Za jego pomocą organ stwierdza o tym, co mu jest wiadome, nie rozstrzyga jednak żadnej sprawy (wyrok WSA w Warszawie z 3.12.2019 r., VII SA/Wa 1386/19, LEK nr 3047336). Wydanie zaświadczenia na podstawie art. 217 § 2 pkt 2 k,p.a. polega na przeniesieniu danych ze znajdujących się w posiadaniu organu rejestrów, ewidencji i innych zbiorów do treści zaświadczenia. Przedmiot postępowania o wydanie zaświadczenia nie obejmuje kompetencji do orzekania przez organ w sprawie administracyjnej. Organ wydający zaświadczenie nie ustala praw lub obowiązków podmiotów prawa, a tylko poświadcza fakty lub stany prawne wynikające z dokumentów będących w jego dyspozycji (wyrok WSA w Szczecinie z 12.09.2019 r... 11 SA/Sz 599/19, LEK nr 2739847). Organ w zaświadczeniu nie może też dokonywać interpretacji przepisów oraz oceny skutków prawnych dla danego stanu faktycznego. Zaświadczenie sprowadza się jedynie do prostego przeniesienia danych znajdujących się w posiadaniu organu uprawnionego do wydania zaświadczenia, zatem nie poprzedza go prowadzenie postępowania administracyjnego, w toku którego organ ustala określony stan faktyczny oraz dokonuje odpowiedniej do tych ustaleń subsumpcji przepisów prawa materialnego. Co się tyczy materii nabywania przez funkcjonariuszy nowych uprawnień czy kwalifikacji, to wyjaśnić należało, że powyższe następuje w wyniku ukończenia konkretnego kursu czy szkolenia specjalistycznego [patrz § 7 ust. 2 pkt 1 zarządzenia nr 106 Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia 19 grudnia 2014 r. w sprawie zakresu oraz szczegółowych zasad szkolenia funkcjonariuszy i pracowników Straży Granicznej (Dz. Urz. KGSG poz. 133 ze zm.)]. Doskonalenie zawodowe prowadzone jest jako doskonalenie centralne obejmujące szkolenie specjalistyczne i kursy doskonalące. Zgodnie z § 42 ust. 2 ww. zarządzenia szkolenie specjalistyczne ma na celu uzyskanie przez funkcjonariuszy i pracowników nowych kwalifikacji, niezbędnych do wykonywania zadań na zajmowanym lub przewidywanym do objęcia stanowisku służbowym. Ust. 1 powołanego przepisu stanowi, że doskonalenie centralne organizują i prowadzą, ośrodki szkolenia. Kolejną kwestią wymagającą poruszenia była materia sposobu potwierdzania faktu odbycia szkolenia i uzyskania konkretnych uprawnień. Odpowiedź na owo pytanie również znajdujemy w w/w regulacji który to akt w par.63 ust.3 stwierdza, że funkcjonariusze, którzy ukończyli szkolenie specjalistyczne otrzymują zaświadczenie włączane do teczki akt osobowych. Z powyższego wynika więc niezbicie, iż jedynym dowodem na potwierdzenie uzyskania konkretnych kwalifikacji jest stosowne zaświadczenie (ewentualnie świadectwo czy dyplom). Zadaniem organu rozpoznającego wniosek o wydanie zaświadczenia, jest więc przeszukanie posiadanej dokumentacji osobowej funkcjonariusza, w celu ustalenia faktu istnienia takowego świadectwa potwierdzającego uzyskanie danych kwalifikacji. Nie jest bowiem wystarczające (a wręcz nie jest dopuszczalne) wywodzenie faktu posiadania konkretnych uprawnień z okoliczności pełnienia służby w jednostce , której funkcjonariusze powinni lub muszą posiadać dane kwalifikacje. Uprawnienia do takiego odniesienia próżno bowiem szukać w przepisach pragmatyki służbowej obowiązującej w Straży Granicznej. Nadto skoro brak jest domniemania prawnego, że daną służbę pełnią tylko osoby posiadające do tego stosowne uprawnienia formalne, poszukiwanie omawianego odniesienia nie byłoby działaniem uprawnionym. W tym miejscu wyjaśnić też należało, iż kwestia podwyższenia emerytury została uregulowana w art. 15 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin zgodnie z którą to normą emeryturę podwyższa się o 2% podstawy wymiaru za każdy rok służby pełnionej bezpośrednio w charakterze [...] i [...] oraz w zwalczaniu fizycznym terroryzmu. Zgodnie zaś z aktem wykonawczym do przywołanej ustawy, tj. § 2 ust.1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r., w brzmieniu obowiązującym od dnia 7 czerwca 2019r. (a więc w okresie którego dotyczy sprawa) emeryturę podwyższa się o 2% podstawy wymiaru za każdy rok służby pełnionej bezpośrednio w zwalczaniu fizycznym terroryzmu ,jeżeli funkcjonariusz spełnia łącznie następujące warunki: a) nabył uprawnienia i kwalifikacje do udziału w działaniach bojowych, realizowanych przez Centralny Pododdział [...] "[...]" lub samodzielny [...] Policji, jednostkę lub komórkę antyterrorystyczną Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego lub przez Straż Graniczną, albo nabył uprawnienia i kwalifikacje minera-pirotechnika, b) brał udział, w ramach obowiązków służbowych, w działaniach bojowych Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Straży Granicznej lub w procesie szkolenia mającym na celu przygotowanie do takich działań, określonym przez Komendanta Głównego Policji, Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego lub Komendanta Głównego Straży Graniczne Przenosząc powyższe na realia faktyczne niniejszej sprawy uznać należało, że skarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu. Skoro bowiem w aktach osobowych skarżącego brak jest wymaganego przez prawodawcę dokumentu potwierdzającego fakt posiadania przez funkcjonariusza uprawnień minera-pirotechnika, nie istniała możliwość uwzględnienia żądania strony. Co znamienne sam skarżący także nie twierdził że ukończył specjalistyczny kurs na [...], podnosząc jedynie fakt ukończenia szkolenia rozpoznania [...]. Wbrew jednakże twierdzeniom strony, ukończenie owego szkolenia nie jest równoznaczne z uzyskaniem uprawnień [...] gdyż zakres uprawnień nabytych podczas szkolenia rozpoznania minersko-pirotechnicznego jest węższy od uprawnień [...]. Z tego powodu nie sposób też zakwalifikować działań podejmowanych przez funkcjonariusza który ukończył wyłącznie szkolenie rozpoznania [...] do kategorii działań bojowych. Niezależnie od powyższego w realiach faktycznych sprawy rację ma organ twierdząc, że w odniesieniu do bojowych działań specjalnych nie ma możliwości wydania żądanego zaświadczenia, ponieważ obowiązujące przepisy nie regulują kwestii nabywania uprawnień i kwalifikacji do udziału w działaniach bojowych (specjalnych), a więc właściwy organ nie jest władny potwierdzenia spełnienia przez byłego funkcjonariusza przesłanki określonej w § 2 ust. 1 pkt 2 lit. a ww. rozporządzenia w aktualnie obowiązującym brzmieniu. Jak bowiem słusznie zwraca uwagę strona w uzasadnieniu skargi, organ administracyjny zaświadcza jedynie o tym, co jest w jego ewidencji, rejestrach, bądź innych danych. Istota zaświadczenia sprowadza się do tego, że organ nie rozstrzyga o żadnych prawach lub obowiązkach, nie może również tworzyć nowej sytuacji prawnej ani nie kształtuje bezpośrednio stosunku prawnego. Zaświadczenie nie może rozstrzygać czegokolwiek - żadnej sprawy, nie ma charakteru prawotwórczego ani charakteru interpretacyjnego (np. wykładni przepisów prawa). Mianem zaświadczenia można określić urzędowe poświadczenie określonych faktów lub stanu prawnego. Za jego pomocą, organ stwierdza, co mu jest wiadome, nie rozstrzyga jednak żadnej sprawy. Z tego samego powodu w postępowaniu zaświadczeniowym organ nie mógł akceptować konkluzji strony skarżącej iż skoro w okresie od dnia [...] października 2019 r. do dnia [...] maja 2023 r. [...] SG R. N. pełnił służbę w Wydziale Zabezpieczenia Działań [...]OSG w [...] a więc jednostce zajmującej się zwalczaniem terroryzmu i jest niewątpliwie w tym zakresie specjalistą, to zasadnym jest żądanie wydania określonego we wniosku zaświadczenia. W ocenie tut. Sądu nie zasługiwały też na uwzględnienie zarzuty nr.1 i 2 skargi. Organ nie oparł bowiem swego rozstrzygnięcia na twierdzeniu o braku istnienia interesu prawnego strony w żądaniu wydania spornego zaświadczenia. Jako chybiony jawił się także zarzut nr 5 skargi. Skoro bowiem sam skarżący wywodzi, iż sytuacja innych funkcjonariuszy była jedynie podobna a nie taka sama, to już to świadczy wprost o braku możliwości naruszenia zasady równości. W tym stanie sprawy, nie podzielając argumentów zawartych w złożonej skardze, oraz uznając iż organ w sposób prawidłowy zebrał i ocenił materiał dowodowy, oraz iż przy wykonywaniu tych czynności nie naruszył przepisów prawa, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935).