II SA/Wa 697/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Pisula - Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 05 czerwca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.L. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2007 r. znak: [...] w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zażalenia z dnia [...] lutego 2007 r. na bezczynność Starosty N. postanawia - odrzucić skargę - II SA/Wa 697/07 UZASADNIENIE Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga Z. L. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2007 r. znak: [...] Wymienionym postanowieniem Wojewoda [...] stwierdził bezzasadność zażalenia Z. L. z dnia [...] lutego 2007 r. na niezałatwienie sprawy przez Starostę Powiatu N., w ślad za decyzją Wojewody [...] z dnia [...]stycznia 2007 r., którą to uchylił decyzję Starosty Powiatu N. z dnia [...] lipca 2001 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Starosta wykonując powyższą decyzję z dnia [...] stycznia 2007 r. wydał decyzję nr [...] z dnia [...] lutego 2007 r. w przedmiocie utraty prawa do zasiłku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne, 2. postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3. postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4. inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz na bezczynność organów w wyżej wymienionych przypadkach. Postanowienie z dnia z dnia [...] marca 2007 r. znak [...]w sprawie uznania za bezzasadne zażalenia Z.L. z dnia [...] lutego 2007 r. na bezczynność Starosty N. wydane zostało na podstawie art. 37 k.p.a. Organ administracyjny właściwy do rozpoznania zażalenia wniesionego na podstawie art. 37 § 1 k.p.a. wydaje w celu jego załatwienia postanowienie, o jakim mowa w art. 123 k.p.a. Jest to postanowienie zaliczane do grupy wydawanych w toku postępowania administracyjnego dotyczące poszczególnych kwestii - jak w tym przypadku bezczynności organu - wynikających w toku tego postępowania lecz nie rozstrzygające o istocie sprawy. Nie jest to też postanowienie kończące postępowanie, a także nie przysługuje od niego zażalenie. Tego rodzaju postanowienia nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 stycznia 2006 r. sygn. akt I OSK 306/05. LEX nr 196463). Stąd skarga na postanowienie organu w przedmiocie zażalenia wniesionego w trybie art. 37 § 1 kpa jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 powołanej wyżej ustawy orzekł, jak w sentencji.