II SA/Wa 726/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski, Sędziowie WSA: Anna Mierzejewska, Adam Lipiński (spr.), Protokolant Monika Michnik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 sierpnia 2007 r. sprawy ze skargi S. K. na niewykonanie przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – sygn. akt: II SA/Wa 262/06: - oddala skargę. II SA/Wa 726/07 UZASADNIENIE S. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 marca 2006 roku, sygnatura akt II SA/Wa 262/06, którym uchylono decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] stycznia 2006 r., utrzymującą w mocy poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] listopada 2005 r., odmawiającą przyznania świadczenia w drodze wyjątku. W ocenie skarżącego, organ wydając po ponownym rozpatrzeniu sprawy, w wyniku powyższego wyroku, w dniu [...] listopada 2006 r. decyzję utrzymującą w mocy poprzedzającą decyzję odmawiającą przyznania świadczenia, dokonał wadliwej oceny jego stanu zdrowia naruszając tym samym treść wskazanego wyżej wyroku. Jednocześnie z tą skargą S. K. wniósł skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] listopada 2006 r. i wniósł skargę na bezczynność Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w rozpoznawaniu sprawy o przyznanie mu świadczenia w drodze wyjątku. W odpowiedzi na skargę, organ wnosił o jej oddalenie. Wskazywał, iż z faktu ponownego wydanie niekorzystnej dla skarżącego decyzji nie można wyprowadzać wniosku o niewykonaniu przez organ wytycznych zawartych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 marca 2006 roku. W orzeczeniu tym Sąd nie nakazał organowi przyznać świadczenia, wskazał jedynie, że wątpliwości budzą wydane w sprawie orzeczenia lekarzy orzeczników i konieczne jest precyzyjne i ostateczne ustalenie przez organ stopnia niezdolności skarżącego do pracy. Organ wyjaśnił te kwestę między innymi powołując na tę okoliczność biegłego lekarza [...], a zatem prawidłowo wykonał wspomniany wyżej wyrok. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na podstawie art. 13 par. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. W niniejszej sprawie sądem tym jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Warunek wezwania Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych do wykonania wyroku należy uznać za spełniony przez skarżącego, albowiem S. K. w piśmie z dnia 31 lipca 2006 r. (wpłynęło do organu w dniu 7 sierpnia 2006 r.) wskazywał na potrzebę pilnego załatwienia sprawy i wskazywał na niezasadne zawieszenie postępowania. Decyzja Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] stycznia 2005 r. została uchylona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 marca 2006 r. W uzasadnieniu wyroku wskazano na naruszenie przez organ art. 7, art. 9, art. 77 § 1 i art. 80 Kpa, polegające na braku zbadania orzeczenia lekarza orzecznika przez organ w trybie nadzoru, wynikającego z treści art. 14 ust. 4 i 5 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych i z treści § 12 ust. 2 wydanego na podstawie tej ustawy rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z dnia 14 grudnia 2004 r. (Dz. U. Nr 27, poz. 2711). Zdaniem Sądu, powyższe uchybienia spowodowały uzasadnione wątpliwości co do stanu zdrowia skarżącego i jego schorzeń w aspekcie związku przyczynowego takich ustaleń ze zdolnością do pracy w określonym czasie. Sąd wskazał również na braki w ciągłości dokumentacji lekarskiej. W toku ponownego rozpatrywania sprawy przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych zbadano prawidłowość oceny stanu zdrowia zainteresowanego i w dniu [...] października 2006 roku specjalista [...] wydał opinię o częściowej niezdolności S. K. do pracy. W tej sytuacji należy uznać, iż organ zrealizował wytyczne zawarte w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 marca 2006 r., ustalając w sposób nie budzący wątpliwości, co do zasad orzekania w tej materii, stan zdrowia skarżącego - treść opinii lekarza specjalisty [...]. Podkreślić należy, iż z treści uzasadnienia powyższego wyroku nie wynika obowiązek przyznania świadczenia, czy ustalenia całkowitej niezdolności do pracy, ale obowiązek skontrolowania orzeczenia orzecznika ZUS przez lekarza specjalistę. Poza zgromadzeniem dokumentacji lekarskiej istota sprawy sprowadzała się do tego, że S. K. cierpi na chorobę [...]i w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, przy wydawaniu orzeczenia lekarskiego, oceniającego zdolność S. K. do pracy niezbędne było odwołanie się do wiedzy lekarza [...], a lekarz tej specjalności przy wydawaniu orzeczenia lekarskiego ZUS z dnia [...] września 2005 roku nie brał udziału. Orzeczenie lekarza biegłego – konsultanta [...], wydana w dniu [...] października 2006 r. poza opisem choroby, odwołuje się do wyniku przeprowadzonych badań i obserwacji. Biegły wskazał tu na występującą po operacji stabilizację stanu zdrowia i bacząc na całokształt ustaleń medycznych wskazał zakres zdolności skarżącego do pracy. Powyższe ustalenia, wbrew zarzutom niniejszej skargi, są wykonaniem wytycznych zawartych w treści uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2006 roku. Ponieważ skarga okazała się bezpodstawna z powyższych powodów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.