II SA/Wa 783/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube (spr.), Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Sędzia WSA Joanna Kruszewska-Grońska, , Protokolant specjalista Elwira Sipak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 września 2021 r. sprawy ze skargi R. L. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia kwalifikacji do udzielenia pomocy mieszkaniowej oddala skargę. W dniu [...] grudnia 2020 r. Zarząd Dzielnicy [...] [...](dalej "organ"), działając na podstawie art. 11 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 15 marca 2002 r. o ustroju miasta stołecznego Warszawy (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1817), § 6 pkt 8 uchwały Nr XLVl/1422/2008 Rady m.st. Warszawy z dnia 18 grudnia 2008 r. w sprawie przekazania dzielnicom m.st. Warszawy do wykonywania niektórych zadań i kompetencji m.st. Warszawy (t.j. Dz. Urz. Woj. Maz. z 2016 r. poz. 6725), § 42 ust. 1 pkt 1 w związku z § 4 i § 36 uchwały Nr XXIII/669/2019 Rady m.st. Warszawy z dnia 5 grudnia 2019 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy (Dz. Urz. Woj. Maz. poz. 14836; z 2020 r. poz. 5791) podjął uchwałę nr [...], którą uchylił kwalifikację do udzielenia pomocy mieszkaniowej R. L. W uzasadnieniu uchwały, wskazano, że zgodnie z § 42 ust. 1 pkt 1 uchwały Nr XXIII/669/2019 Rady m.st. Warszawy z dnia 5 grudnia 2019 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy, sprawy w rejestrze poddawane są weryfikacji uaktualniającej warunki uprawniające wnioskodawcę do udzielenia pomocy mieszkaniowej w przypadku spraw oczekujących na realizację - raz w roku, do końca pierwszego półrocza, chyba że od daty kwalifikacji upłynęło mniej niż 6 miesięcy. Zgodnie ze zmianami do przedmiotowej uchwały najmowej wprowadzonymi uchwałą Nr XXX/874/2020 Rady m.st. Warszawy z dnia 14 maja 2020 r. termin przedmiotowej weryfikacji określony został do dnia 31 grudnia 2020 r. Jak wynika z ustaleń organu, R. L. (ur. 1958 r., stan cywilny rozwiedziony) w dniu [...] maja 2017 r. złożył wniosek o zawarcie umowy najmu z zasobu mieszkaniowego m. st. Warszawy i Zarząd Dzielnicy [...] [...] w dniu [...] lutego 2018 r. podjął uchwałą Nr [...] o zakwalifikowaniu i umieszczeniu wnioskodawcy na liście osób oczekujących na najem lokalu mieszkalnego, jako rodzinę jednoosobową na podstawie § 24 ust. 1 w związku z § 4, § 5 ust. 2 pkt 3 lit. a, § 7 ust. 1 pkt 8 lit. a uchwały Nr L\/lll/1751/2009 Rady m. st. Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy. Organ, poddając sprawę weryfikacji ustalił, że R. L. nie posiada stałego zameldowania. Obecnie przebywa w lokalu nr [...] przy ul. A. [...] w W. Z dokumentów znajdujących się w Biurze Zarządu RSM "[...]" wynika, że spółdzielcze lokatorskie prawo do ww. lokalu na zasadach wspólności ustawowej małżeńskiej posiadali R. L. oraz K. L. Zgodnie z podziałem majątku z dnia [...] marca 2004 r. oraz umową o przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo z dnia [...] maja 2008 r., prawo do przedmiotowego lokalu posiada wyłącznie K. L. Zainteresowany obecnie przebywa w mieszkaniu byłej żony. Przedmiotowy lokal składa się z 3 pokoi, kuchni i łazienki o łącznej pow. użytkowej 68,7 m2 w tym pow. mieszkalnej 40,90 m2 . Wnioskodawca zamieszkuje w przedmiotowym lokalu bez tytułu prawnego. Umowa użyczenia lokalu została wypowiedziana przez właścicielkę w dniu [...] listopada 2020 r. R. L. nie został wezwany do opuszczenia zajmowanego lokalu. Nie wskazał, że opuścił ww. lokal i nie poinformował o dalszych planach mieszkaniowych oraz nie udał się do Ośrodka Pomocy Społecznej o wskazanie miejsca w noclegowni czy w innym ośrodku dla osób bezdomnych. Dotychczas R. L. informował, że nie ma stałego miejsca zamieszkania, jest osobą bezdomną nierealizującą indywidulanego programu wychodzenia z bezdomności i nie korzysta z pomocy Ośrodka Pomocy Społecznej [...] z powodu bezdomności. Ustalono, że skarżący posiada orzeczenie o niepełnosprawności w stopniu umiarkowanym, ze względu na upośledzenie narządu ruchu (05-R). Orzeczenie zostało wydane do [...] września 2021 r. Zainteresowany pobiera zasiłek stały oraz otrzymuje również zasiłki celowe z Ośrodka Pomocy Społecznej. Łączny, średni miesięczny dochód brutto 1-osobowego gospodarstwa domowego wnioskodawcy wynosi 703,05 zł – a więc nie przekracza wskazanego w § 5 ust. 2 pkt 2 uchwały najmowej kryterium dochodowego uprawniającego do najmu lokalu na czas nieoznaczony, które w tej sprawie wynosi 3.268,42 zł. Wskazał, że zajmowany przez wnioskodawcę lokal jest w pełni wyposażony technicznie, lokal usytuowany jest na 5 piętrze budynku z windą. Dostarczona przez wnioskodawcę dokumentacja dot. stanu zdrowia (orzeczenie o stopniu niepełnosprawności i zaświadczenie lekarskie) nie daje podstaw do stwierdzenia, żeby zajmowany przez wnioskodawcę lokal był niedostosowany do rzeczywistych udokumentowanych potrzeb wynikających z rodzaju posiadanej niepełnosprawności lub udokumentowanego stanu zdrowia wnioskodawcy w myśl § 7 ust. 2 lit c uchwały najmowej. Organ stwierdził, że zainteresowany zamieszkuje w lokalu, w którym powierzchnia mieszkalna (łączna powierzchnia pokoi) wynosi 40,90 m2 - a więc nie spełnia kryterium metrażowego, o którym mowa w § 7 ust. 1 uchwały najmowej (kryterium metrażowe w tej sprawie wynosi 13,00 m2). Jednocześnie uznał, że nie ma uzasadnionych podstaw wynikających z przepisów prawa, sytuacji mieszkaniowej, dochodowej oraz zdrowotnej wnioskodawcy do tego, aby w sprawie nie stosować kryterium metrażowego. Pismem z dnia [...] lutego 2021 r. R. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...][...] z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...], zarzucając jej naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. uchwały nr XXlII/669/2019 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 5 grudnia 2019 r. sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Miasta Stołecznego Warszawy, w szczególności: - § 7 ust. 1 poprzez jego błędną interpretację i uznanie, że przepis ten dotyczy warunków każdorazowego miejsca przebywania, w tym miejsca tymczasowego przebywania osoby bezdomnej, podczas gdy przepis ten odnosi się do warunków zamieszkiwania i miejsca stałego zamieszkania. Wobec czego nie powinien odnosić się do skarżącego, który jest osobą w kryzysie bezdomności, - § 36 ust. 1 pkt 2 w zw. z § 42 ust. 1 pkt 1 poprzez ich błędne zastosowanie w sytuacji, gdy warunki mieszkaniowe skarżącego (a właściwie ich brak) nie zmieniły się na stałe; a skarżący jedynie tymczasowo przebywał w lokalu należącym do jego byłej żony w związku z zarażeniem się wirusem COVID-19 i koniecznością izolacji. Ponadto zarzucił organowi naruszenie art. 2 i art. 7 Konstytucji RP, według których organ ma obowiązek działać, w granicach prawa i nie może w arbitralny sposób pozbawiać obywatela uprawnień, bez przeprowadzenia rzetelnego, zgodnego z zasadami praworządności postępowania w tej sprawie. Skarżący wniósł o uchylenie uchwały w całości, o zasądzenie kosztów sądowych, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych. W uzasadnieniu skargi wskazał, że jest od kilku lat osobą bezdomną, co jest dla organu wiedzą powszechną, biorąc pod uwagę liczne pisma kierowane w tej sprawie do organu oraz odbieranie w urzędzie kierowanej do niego korespondencji, ponieważ nie posiada stałego miejsca zamieszkania, a w konsekwencji nie posiada adresu korespondencyjnego. Zwrócił uwagę na fakt, że organ odmówił mu pomocy przy wypełnieniu dokumentacji koniecznej do weryfikacji jego aktualnej sytuacji mieszkaniowej, co jest działaniem rażąco niezgodnym z naczelnymi zasadami postępowania administracyjnego zawartymi w art. 7, art. 7a i art. 7b k.p.a. oraz wynikającymi z Konstytucji RP. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Odnosząc się do zarzutów skargi wskazał, że z przeprowadzonych w sprawie ustaleń wynika, że w ww. lokalu obecnie zamieszkuje tylko skarżący. Potwierdzają to także sąsiedzi, z których informacji wynika, że była żona skarżącego aktualnie zamieszkuje u swojej matki na O. Skarżący zamieszkuje w lokalu o powierzchni mieszkalnej (łączna powierzchnia pokoi) 40,90 m2 - a więc nie zostało spełnione kryterium metrażowe, o którym mowa w § 7 ust. 1 uchwały mieszkaniowej (kryterium metrażowe w tej sprawie wynosi 13,00 m2). Twierdzenie skarżącego, że od kilku lat jest osobą bezdomną i aktualnie przebywa w należącym do niego namiocie położonym na terenie sąsiadującym z zapleczem sklepu "B." przy ul. T. [...] w W. nie znajduje potwierdzenia w zebranych w sprawie dokumentach. W tej sprawie (w okresie od [...] stycznia 2021 r. do [...] lutego 2021 r.) Straż Miejska [...] przeprowadziła 47 kontroli miejsca, w którym znajduje się ww. namiot. Żadna z nich nie potwierdziła faktu przebywania skarżącego w przedmiotowym namiocie, natomiast lokatorzy zamieszkujący w budynku przy ul. A. [...] potwierdzili fakt zamieszkiwania skarżącego w lokalu nr [...] od dawna, a nie tylko w okresie izolacji spowodowanej zachorowaniem na COVlD-19. Bezdomności skarżącego nie potwierdził także Ośrodek Pomocy Społecznej Dzielnicy [...] (pismo z dnia [...] października 2020 r.). Na taki stan faktyczny wskazuje także ostatnie pismo Ośrodka z dnia [...] lutego 2021 r., w którym potwierdzono, że prowadzone w latach 2013-2020 wywiady środowiskowe w sprawie skarżącego odbywały się w lokalu przy A. [...], co więcej Ośrodek potwierdził, że sam skarżący co miesiąc występował z wnioskami o udzielenie pomocy finansowej z przeznaczeniem na dofinansowanie czynszu dotyczącego ww. lokalu. Odnosząc się do zarzutu, że organ odmówił skarżącemu udzielenia pomocy w wypełnieniu druków niezbędnych do przeprowadzenia weryfikacji uaktualniającej warunki uprawniające do udzielenia pomocy mieszkaniowej podniesiono, że zgodnie z wyjaśnieniami zawartymi w notatce służbowej Naczelnika Wydziału Obsługi Mieszkańców dla Dzielnicy [...] z dnia [...] listopada 2020 r. skarżący został poinformowany, że pracownicy WOM nie wypełniają dokumentów w imieniu interesantów, mogą jedynie udzielać pomocy i wskazywać ewentualne braki w dokumentach. Ponadto, ze względu na pandemię osobisty kontakt pracowników WOM z interesantem został ograniczony czasowo do maksymalnie 10 minut, stąd wypełnianie dokumentów wraz z interesantem jest niemożliwe (karta nr 236). Jak ustalono skarżący telefonował w dniach [...] i [...] grudnia 2020 r. do Wydziału Zasobów Lokalowych dla Dzielnicy [...] informując, że oczekuje pomocy w wypełnieniu dokumentacji, przesłanej przez Wydział w celu przeprowadzenia corocznej weryfikacji osób zakwalifikowanych do udzielenia pomocy mieszkaniowej. W obydwu przypadkach zaproponowano dogodne dla skarżącego terminy wizyty w celu udzielenia pomocy w wypełnieniu wymaganej dokumentacji (karty nr 235 i 238). Skarżący stawił się w siedzibie Wydziału Zasobów Lokalowych [...] grudnia 2020 r., gdzie złożył prośbę o przedłużenie terminu do złożenia brakujących dokumentów (karta nr 239) oraz otrzymał do wypełnienia załącznik nr 5 wraz z wyjaśnieniami dot. sposobu wypełnienia brakujących dokumentów (karta nr 239a). W piśmie procesowym z dnia [...] sierpnia 2021 r., stanowiącym repliką na odpowiedź organu na skargę, skarżący podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł, na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a., o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu: 1. z dokumentacji medycznej od października 2021 r. do chwili obecnej na okoliczność przechodzenia przez skarżącego wirusa COVlD-19 oraz powikłań pokoronawirusowych, 2. dokumentacji medycznej z poradni [...] od [...] grudnia 2020 r. na okoliczność korzystania przez skarżącego z poradni [...] na skutek problemów mieszkaniowych, braku miejsca zamieszkania, 3. zaświadczenia z OPS z dnia [...] stycznia 2021 r.(w aktach sprawy) na okoliczność pozostawania pod opieką OPS od 2006 r., 4. zaświadczenia ze Stowarzyszenia [...] z dnia [...] kwietnia 2021 r. na okoliczność zarejestrowania w [...] od dnia [...] lutego 2007 r., 5. zaświadczenia z OPS z dnia [...] stycznia 2021 r. na okoliczność potwierdzenia przez OPS, że nie ma możliwości zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych we własnym zakresie i pozostawania w kryzysie bezdomności. Skarżący podniósł, że organ uchylił skarżącemu kwalifikację do zawarcia umowy najmu, gdy dowiedział się, że przebywa tymczasowo w mieszkaniu swojej byłej żony chory na koronawirusa w październiku i na początku listopada 2020 r. Podkreślił, że w sprawie istotne jest rozróżnienie tymczasowego przebywania w określonym miejscu, od zamieszkiwania w nim. Jak wynika z oświadczenia K. L. z dnia [...] listopada 2021 r., właścicielki mieszkania przy ul. A. [...] m. [...] w W., nie życzy ona sobie obecności skarżącego w mieszkaniu. Podał, że wbrew twierdzeniom organu wcale nie jest bezsporne, że mieszka przy ul. A. [...] m. [...]. Wielokrotnie różnymi dokumentami potwierdził, że jest osobą bezdomną. Organ wykorzystał moment, w którym został przygarnięty przez byłą żonę w związku z koronawirusem, bez wyjaśnienia zaistniałej sytuacji przez skarżącego i bez przesłuchania K. L., właścicielki mieszkania przy ul. A. W odpowiedzi na replikę skarżącego organ pismem z dnia [...] września 2021 r. podtrzymał stanowisko zajęte w odpowiedzi na skargę. Zdaniem organu, posiadana w sprawie dokumentacja jednoznacznie wskazuje na zamieszkiwanie skarżącego w lokalu mieszkalnym nr [...] przy ul. A. [...] w W. Nie stwierdzono, aby zajmowany lokal był niedostosowany do potrzeb skarżącego, które wynikają z jego niepełnosprawności lub stanu zdrowia. W toku prowadzonego postępowania nie została potwierdzona bezdomność skarżącego. Organ poinformował, że skarżący [...] maja 2020 r. otrzymał wskazanie do obejrzenia lokalu nr [...] przy ul. P. [...] w W. o pow. użytkowej 23,08 m2 w tym pow. mieszkalnej 15,65 m2 składającego się z pokoju, kuchni oraz łazienki z WC, wyposażonego w instalację wodno-kanalizacyjną, elektryczną, grzejną oraz piec na paliwo stałe. Lokal ten spełniał warunki do udzielenia pomocy mieszkaniowej dla 1-osobowego gospodarstwa domowego. Skarżący nie wyraził zgody na przyjęcie wskazanego lokalu, ponieważ w lokalu tym woda podgrzewana jest za pomocą pieca, brak jest instalacji gazowej, a noszenie węgla z komórki i obsługa pieca przekracza jego możliwości fizyczne, bowiem schorzenie kręgosłupa oraz choroba serca nie pozwala mu wykonywać pracy fizycznej (karty nr 206 - 208). Organ zwrócił uwagę na fakt, że skarżący posiada orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności wydane do [...] września 2021 r. z przyczyny upośledzenia narządu ruchu (05-R). Jednocześnie nie posiada prawa do zamieszkiwania w oddzielnym pokoju i nie wymaga konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji (karta nr 240). Podniósł, że kwalifikacja skarżącego do udzielenia pomocy mieszkaniowej nastąpiła [...] lutego 2018 r. pod rządami uchwały Nr LVIII/1751/2009 Rady m.st. Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy (Dz. Urz. Woj. Maz. Nr 132, poz. 3937 z późn. zm.). Kwalifikacja na listę odbywała się z adresu przy ul. A. [...] m. [...] w W., pod którym skarżący w tym czasie zamieszkiwał. W świetle przepisów, które w tym czasie obowiązywały zgodnie z § 5 ust. 2 pkt. 3 lit. a istniała możliwość niezastosowania w sprawie kryterium metrażowego ze względu na niepełnosprawność wnioskodawcy. Od 1 marca 2020 r. nastąpiła zmiana przepisów. Coroczna weryfikacja kryteriów do udzielenia pomocy mieszkaniowej, w tym kryterium metrażowego, odbywała się już na podstawie przepisów określonych w uchwale Nr XXIII/669/2019 Rady m.st. Warszawy z dnia 5 grudnia 2019 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy. Po analizie złożonych przez skarżącego dokumentów stwierdzono, że w przedmiotowej sprawie brak jest przyczyn, z powodu których uzasadnione byłoby niezastosowanie kryterium metrażowego zgodnie z obowiązującymi przepisami § 7 i § 8 uchwały Nr XXIII/669/2019 Rady m.st. Warszawy z dnia 5 grudnia 2019 r. i w związku z tym Zarząd Dzielnicy [...] w dniu [...] grudnia 2020 r. podjął uchwałę w sprawie uchylenia kwalifikacji do udzielenia pomocy mieszkaniowej skarżącemu. Organ wyjaśnił, że ustalenia dokonane w sprawie po wydaniu zaskarżonej uchwały, tj. po [...] grudnia 2020 r. służyły do ponownej oceny sytuacji mieszkaniowej skarżącego, w celu ustalenia czy zachodzą przesłanki do ewentualnej zmiany stanowiska Zarządu Dzielnicy w sprawie uchylenia kwalifikacji do udzielenia pomocy mieszkaniowej skarżącemu, ponieważ skarżący w dniu [...] stycznia 2021 r. złożył wniosek o ponowną weryfikację jego sprawy lokalowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanych przepisów cyt. ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w zakresie swojej właściwości, ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną, postanowienie, czy też inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej, dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm. - dalej p.p.s.a.). W ocenie Sądu, analizowana pod tym kątem skarga R. L. nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona uchwała nr [...] Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] grudnia 2020 r., uchylająca kwalifikację do udzielenia pomocy mieszkaniowej, nie narusza obowiązujących przepisów prawa. Uchwała Nr XXIII/669/2019 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 5 grudnia 2019 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy została wydana na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 2 i ust. 3 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2019 r. poz. 1182 i 1309). Z art. 21 ust. 3 pkt 5 tej ustawy wynika, że zasady wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy powinny określać tryb rozpatrywania i załatwiania wniosków o najem lokali zawierany na czas nieoznaczony i o najem lokali socjalnych oraz sposób poddania tych spraw kontroli społecznej. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 4 stycznia 2017 r., wydanym w sprawie sygn. akt I OSK 2151/16, wyraźnie wskazał, że z przepisów uchwały Nr LVIII/1751/2009 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r., a także z art. 21 ust. 3 pkt 5 ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy oraz o zmianie Kodeksu cywilnego oraz art. 2 i art. 7 Konstytucji RP, niewątpliwie wynika obowiązek, w sprawach rozpatrywania i załatwiania wniosków o zawarcie umowy najmu i zamianę lokalu należącego do mieszkaniowego zasobu gminy, podejmowania przez organ wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy. W trakcie postępowania organy powinny także działać praworządnie oraz uwzględniać interes społeczny i słuszny interes wnioskodawcy. W tym kontekście, pamiętając, że zaskarżona uchwała ma charakter rozstrzygnięcia w sprawie indywidualnej, można mówić o obowiązku stosowania standardów odpowiadających standardom wyznaczonym przez zasady ogólne Kodeksu postępowania administracyjnego, w tym także art. 7 k.p.a. (por. cyt. wyżej wyrok NSA z dnia 19 stycznia 2010 r., sygn. akt I OSK 997/09). W ocenie składu Sądu orzekającego w niniejszej sprawie, powyższe stanowisko należy odnieść również do spraw rozstrzyganych przez zarządy dzielnic m.st. Warszawy na podstawie aktualnie obowiązujących regulacji prawnych zawartych w uchwale Nr XXIII/669/2019 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 5 grudnia 2019 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy. Mając powyższe na względzie, uznać należy, że obowiązkiem Zarządu Dzielnicy [...], wydającego sporną uchwałę nr [...] z dnia [...] grudnia 2020 r., było zatem podejmowanie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy. Przy czym, wskazać należy, iż czynnościami niezbędnymi są czynności odnoszące się do okoliczności istotnych z punktu widzenia prawa materialnego. W związku z powyższym Sąd uznał, że Zarząd Dzielnicy [...], wydając sporną uchwałę nr [...] z dnia [...] grudnia 2020 r., nie dopuścił się naruszenia przepisów § 36 ust. 1 pkt 2 w związku z § 42 ust. 1 pkt 1 oraz § 7 ust. 1 uchwały Nr XXIII/669/2019 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 5 grudnia 2019 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta st. Warszawy, albowiem - wbrew zarzutom skargi - w sposób prawidłowy ustalił stan faktyczny sprawy, przyjmując zasadnie, iż z ustaleń dokonanych w toku analizy wniosku oraz zgromadzonej dokumentacji wynika, że skarżący R. L. aktualnie nie spełnia warunków uprawniających do udzielenia pomocy mieszkaniowej, z uwagi na niespełnienie warunków przewidzianych w przepisach § 7 ust. 1 w związku § 36 ust. 1 pkt 2 wspomnianej uchwały Rady Miasta Stołecznego Warszawy, co w konsekwencji dawało podstawę do uchylenia kwalifikacji do udzielenia pomocy mieszkaniowej. Zgodnie z § 4 cyt. uchwały Nr XXIII/669/2019 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 5 grudnia 2019 r., pomoc mieszkaniowa może być udzielana osobom, które spełniają kryteria określone w § 5 oraz w § 7 z zastrzeżeniem § 8 i § 9. W świetle § 7 ust. 1 ww. uchwały Rady Miasta Stołecznego Warszawy w brzmieniu obowiązującym w dacie wydawania zaskarżonej uchwały, przez warunki zamieszkiwania kwalifikujące wnioskodawcę do ich poprawy uznaje się sytuację, w której gospodarstwo domowe zamieszkuje w lokalu, którego powierzchnia mieszkalna wynosi nie więcej niż 7 m2 w przypadku zamieszkiwania w tym lokalu 1 osoby, powiększone o dodatkowe 6 m2 na każdą kolejną zamieszkującą w tym lokalu osobę, z zastrzeżeniem ust. 2-4. Z kolei, przepis § 7 ust. 2 pkt 1 lit. c cyt. uchwały Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 5 grudnia 2019 r. stanowi, że warunek określony w ust. 1 nie dotyczy osób zamieszkujących w lokalach lub pomieszczeniach niedostosowanych do rzeczywistych, udokumentowanych potrzeb wynikających z rodzaju niepełnosprawności lub udokumentowanego stanu zdrowia, jeżeli dostosowanie nie jest możliwe. Zgodnie zaś z § 1 pkt 12 ww. uchwały, ilekroć w uchwale jest mowa o osobie z niepełnosprawnością bez bliższego określenia - należy przez to rozumieć osobę, która ma orzeczoną niepełnosprawność w stopniu znacznym albo równoważnym lub w orzeczeniu wskazano konieczność stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji. Nie budzi wątpliwości - zdaniem Sądu - fakt, że skarżący zamieszkuje w lokalu należącym aktualnie do byłej żony, co zostało przez organ prawidłowo ustalone na podstawie jej oświadczenia z dnia [...] listopada 2020 r. o wymówieniu użyczenia ww. mieszkania skarżącemu (karta nr 248), oświadczenia skarżącego z dnia [...] grudnia 2020 r. o korzystaniu z użyczenia ww. lokalu (karta nr 244), pism Ośrodka Pomocy Społecznej Dzielnicy [...] z dnia [...] grudnia 2020 r. (karta nr 243), [...] października 2020 r. (karta nr 216) i [...] października 2020 r. (karta nr 217) potwierdzających zamieszkiwanie R. L. w lokalu nr [...] przy ul. A. [...] w W. Ponadto organ trafnie zwrócił uwagę na fakt, że skarżący był kwalifikowany na listę również z tego adresu, na podstawie uchwały Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...]. W świetle przedstawionej przez skarżącego dokumentacji dotyczącej stanu zdrowia (orzeczenie o stopniu niepełnosprawności i zaświadczenie lekarskie) nie było podstaw do przyjęcia, że zajmowany przez skarżącego lokal jest niedostosowany do rzeczywistych udokumentowanych potrzeb wynikających z rodzaju posiadanej niepełnosprawności lub udokumentowanego stanu zdrowia skarżącego w myśl § 7 ust. 2 pkt 1 lit. c uchwały mieszkaniowej. Organ prawidłowo również wykazał, że w sprawie nie zachodzi przesłanka wyłączająca zastosowanie kryteriów z § 7 ust. 1 uchwały mieszkaniowej przewidziana w § 7 ust. 2 pkt 2, ponieważ skarżący nie realizuje indywidualnego programu wychodzenia z bezdomności, ani nie przedstawił zaświadczenia z ośrodka pomocy społecznej w Warszawie potwierdzającego korzystanie ze świadczeń pomocy społecznej z powodu bezdomności. Przedmiotowy lokal nr [...] przy ul. A. [...] w W. składa się z 3 pokoi o pow. 10,90 m2, 18,20 m2, 11,80 m2. Powierzchnia użytkowa tego lokalu to 68,70 m2, w tym pow. mieszkalnej 40,90 m2. W świetle zgromadzonej dokumentacji organ miał podstawy przyjąć, że skarżący korzysta z całej powierzchni mieszkaniowej tego lokalu, zważywszy, że systematycznie występował do Ośrodka Pomocy Społecznej Dzielnicy [...] z wnioskiem o pomoc finansową z przeznaczeniem na dofinansowanie do opłat za czynsz od tego lokalu. W tej sytuacji Sąd uznał, że organ, wydając zaskarżoną uchwałę w sprawie uchylenia kwalifikacji do udzielenia pomocy mieszkaniowej, zasadnie przyjął, że skarżący nie spełnia warunków określonych w nowo obowiązującej uchwale najmowej, co do kryterium metrażowego i jednocześnie, w świetle zgromadzonej dokumentacji, nie ma podstaw faktycznych i prawnych do wyłączenia jego stosowania. W ocenie Sądu, podejmując sporną uchwałę, organ dochował wszelkich zasad prawidłowego działania, albowiem przeprowadził postępowanie wyjaśniające wnikliwie, zgromadził w sposób kompletny stosowny materiał dowodowy, biorąc pod uwagę przede wszystkim materiał przedstawiony przez skarżącego wraz z wnioskiem, a następnie poddał go szczegółowej analizie, z której wyprowadził logiczne i poprawne wnioski. W konsekwencji Sąd uznał, że Zarząd Dzielnicy [...], podejmując zaskarżoną uchwałę, prawidłowo zastosował przepisy § 42 ust. 1 pkt 1 w związku z § 4 i § 36 uchwały Nr XXIII/669/2019 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 5 grudnia 2019 r. z uwagi na niespełnianie przez stronę skarżącą warunków uprawniających do udzielenia pomocy mieszkaniowej. Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - rozstrzygając na podstawie art. 151 p.p.s.a. - orzekł, jak w sentencji wyroku.