II SA/Wa 814/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski po rozpoznaniu w dniu 12 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] m. W. z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wynajmu innego lokalu mieszkalnego z pełnym wyposażeniem technicznym na czas nieoznaczony oraz zakwalifikowania i umieszczenia na liście osób oczekujących na najem zajmowanego lokalu na czas nieoznaczony postanawia odrzucić skargę. M. S. przedmiotem skargi uczynił uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] m. W. w przedmiocie odmowy wynajmu innego lokalu mieszkalnego z pełnym wyposażeniem technicznym na czas nieoznaczony oraz zakwalifikowania i umieszczenia na liście osób oczekujących na najem zajmowanego lokalu na czas nieoznaczony. Skarżący stwierdził, że spełnia warunki do uzyskania innego lokalu komunalnego o wyższym standardzie niż dotychczas zajmowany. W odpowiedzi na skargę Zarząd Dzielnicy wniósł o odrzucenie, ewentualnie o oddalenie skargi. Zarząd Dzielnicy wskazał, że skarga nie została poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, stąd tez podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 i 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jednocześnie organ wyjaśnił, że ww. uchwałą rozstrzygnął o ponownym zawarciu umowy najmu zajmowanego lokalu na czas nieoznaczony, co umożliwi skarżącemu dokonanie zamiany lokalu za swobodnym doborem kontrahenta. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2015 r. poz. 1515 z późn. zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Stosownie natomiast do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż brak właściwości sądu, uchybienie terminu do wniesienia skargi, nieuzupełnienie braków formalnych skargi czy brak zdolności sądowej jednej ze stron. Sąd odrzuca skargę postanowieniem a odrzucenie może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.). Wyjaśnić zatem należy, że warunkiem wniesienia skargi na podstawie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym do sądu administracyjnego na uchwałę lub zarządzenie organu gminy jest bezskuteczność uprzedniego wezwania tego organu do usunięcia naruszenia. Z wezwaniem takim można wystąpić w każdym czasie, ponieważ ustawa nie przewiduje żadnych terminów do jego wniesienia. Wezwanie do usunięcia naruszenia będzie bezskuteczne wtedy, gdy wezwany organ gminy wyraźnie odmówi usunięcia naruszenia bądź nie zajmie żadnego stanowiska w tej kwestii w terminie przewidzianym dla załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym. W razie odmówienia przez właściwy organ gminy uwzględnienia wezwania skargę należy wnieść za pośrednictwem tego organu gminy do sądu administracyjnego w terminie trzydziestu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o stanowisku organu. Natomiast w przypadku braku reakcji organu gminy na wezwanie dopuszczalne jest złożenie skargi, również za pośrednictwem organu, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia. Skarżący jednak nie poprzedził skargi wezwaniem Zarządu Dzielnicy do usunięcia naruszenia, stąd też należy stwierdzić, że nie wyczerpał środków zaskarżenia przed organami administracji publicznej. Skarga jest zatem niedopuszczalna i podlega obligatoryjnemu odrzuceniu. Z kolei podkreślić trzeba, że odrzucenie skargi z powodu niedopełnienia warunku polegającego na wezwaniu organu do usunięcia naruszenia nie stoi na przeszkodzie ponownemu zaskarżeniu tej uchwały przez tę samą osobę, jeśli w późniejszym czasie warunek ten został spełniony. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, orzekł jak w sentencji postanowienia.