II SA/Wa 815/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Iwona Dąbrowska, asesor WSA Przemysław Szustakiewicz, asesor WSA Andrzej Kołodziej (spr.), Protokolant Elwira Sipak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 lutego 2005 r. sprawy ze skargi Z.M. na postanowienie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia [...] lutego 2004 r. nr [...] w przedmiocie opinii dotyczącej zwolnienia z obowiązku odbycia stażu i postępowania egzaminacyjnego -oddala skargę- Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2003 r. nr [...] [...] Kurator Oświaty, na podstawie art. 106 kpa w związku z art. 7a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy - Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 19, poz. 239 ze zm.), negatywnie zaopiniował wniosek Z.M. z dnia [...] grudnia 2002 r. w sprawie zwolnienia z obowiązku odbywania stażu i postępowania egzaminacyjnego oraz nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego. W uzasadnieniu organ podał, że wnioskodawczyni nie spełniała na dzień 5 kwietnia 2000 r. warunków wymaganych do zatrudnienia na podstawie mianowania, określonych w art. 10 ust. 2 ustawy - Karta Nauczyciela w brzmieniu obowiązującym w tym dniu, gdyż nie posiadała kwalifikacji do zajmowania stanowiska [...], bowiem wymagane kwalifikacje zdobyła w dniu 15 czerwca 2000 r., a ponadto nie wykonywała nieprzerwanie, bezpośrednio przed mianowaniem, zgodnie z wymaganymi kwalifikacjami, pracy pedagogicznej w szkole w pełnym wymiarze zajęć co najmniej przez 3 lata i w tym okresie nie uzyskała dwóch ocen co najmniej wyróżniających na zasadach i w trybie art. 6a lub bezpośrednio przed mianowaniem nie wykonywała nieprzerwanie, zgodnie z wymaganymi kwalifikacjami, pracy pedagogicznej w szkole w pełnym wymiarze zajęć przez 4 lata i na koniec czwartego roku pracy nie uzyskała co najmniej oceny dobrej. Rozstrzygnięcie powyższe zostało utrzymane w mocy postanowieniem Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia [...] lutego 2004 r. nr [...]. W uzasadnieniu organ wskazał, że w myśl art. 7a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy - Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw, minister właściwy do spraw oświaty i wychowania, na wniosek nauczyciela złożony nie później niż do dnia 31 grudnia 2002 r., po zasięgnięciu opinii kuratora oświaty, w szczególnie uzasadnionych przypadkach, może zwolnić z obowiązku odbycia stażu i postępowania egzaminacyjnego oraz nadać stopień nauczyciela mianowanego zatrudnionemu w szkole nauczycielowi, który w dniu 5 kwietnia 2000 r. był zatrudniony w szkole w wymiarze nie niższym niż - obowiązkowego wymiaru zajęć oraz spełniał obowiązujące w tym dniu warunki wymagane do zatrudnienia na podstawie mianowania, z wyjątkiem warunku określonego w art. 10 ust. 2 pkt 6, a w przypadku nauczyciela posiadającego obywatelstwo państwa Unii Europejskiej, z wyjątkiem warunku, o którym mowa w art. 10 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (Dz. U. z 1997 r. Nr 56, poz. 357 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym w dniu 5 kwietnia 2000 r. Stosownie do przepisu art. 10 ust. 2 pkt 1-5 i 7 Karty Nauczyciela w ówczesnym brzmieniu, stosunek pracy z nauczycielem był nawiązywany na podstawie mianowania, jeżeli nauczyciel w szczególności spełniał następujące warunki: ” posiadał wymagane kwalifikacje do zajmowania danego stanowiska, ” bezpośrednio przed mianowaniem wykonywał nieprzerwanie, zgodnie z wymaganymi kwalifikacjami, pracę pedagogiczną w szkole w pełnym wymiarze zajęć co najmniej przez 3 lata i w tym okresie uzyskał dwie oceny co najmniej wyróżniające, na zasadach i w trybie określonym w art. 6a lub bezpośrednio przed mianowaniem wykonywał nieprzerwanie, zgodnie z wymaganymi kwalifikacjami, pracę pedagogiczną w szkole w pełnym wymiarze zajęć przez 4 lata i na koniec czwartego roku pracy uzyskał co najmniej ocenę dobrą. Minister Edukacji Narodowej i Sportu podał ponadto, że Z.M. pracę pedagogiczną w szkole wykonuje od dnia [...] września 2000 r. w [...] Liceum Ogólnokształcącym w K. na stanowisku [...]. W okresie od [...] października 1984 r. do [...] kwietnia 2000 r. była zatrudniona w [...] Ośrodku [...] w P. - Oddział Zamiejscowy w K. na stanowisku [...] i [...] w dziale szkoleń, co wynika ze świadectwa pracy załączonego do wniosku. Tym samym, w wymienionym okresie wnioskodawczyni była zatrudniona na podstawie przepisów Kodeksu pracy i nie wykonywała pracy pedagogicznej w rozumieniu przepisów Karty Nauczyciela. Dopiero od [...] września 2000 r. została zatrudniona w szkole i podlega jej przepisom. Organ stwierdził w konkluzji, że Z.M. w dniu 5 kwietnia 2000 r. nie spełniała warunków formalnych określonych w art. 7a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw. W skardze na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Z.M. wniosła o jego uchylenie oraz przekazanie sprawy Ministrowi Edukacji Narodowej i Sportu do ponownego rozpatrzenia podnosząc, że wobec niej będzie miał zastosowanie art. 7a ust. 2 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r., a nie, jak błędnie przyjął organ art. 7a ust. 1 pkt 5. W odpowiedzi na skargę Minister Edukacji Narodowej i Sportu wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zarówno faktyczne, jak i prawne, wyrażone w zaskarżonej decyzji. Podniósł ponadto, że pomimo błędnego powołania się przez [...] Kuratora Oświaty na przepis art. 7a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. nie mogło to skutkować uchyleniem jego postanowienia, bowiem uzasadnienie wskazuje, że przedmiotem rozstrzygnięcia było spełnienie przez skarżącą warunków określonych w art. 7a ust. 1 pkt 3 tej ustawy. Odnosząc się do zarzutu, że podstawą rozstrzygnięcia winien być art. 7a ust. 2 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. organ stwierdził, że wniosek skarżącej z dnia [...] grudnia 2002 r. nie mógł być rozpatrzony w trybie tego przepisu, gdyż wpłynął do Ministra po terminie w nim wskazanym, czyli po 31 grudnia 2001 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przepis art. 7a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy - Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 19, poz. 239 ze zm.) przewiduje w szczególnie uzasadnionych przypadkach - możliwość zwolnienia z obowiązku odbycia stażu i postępowania egzaminacyjnego oraz nadania nauczycielowi zatrudnionemu w szkole stopnia nauczyciela mianowanego, jeżeli w dniu 5 kwietnia 2000 r. był on zatrudniony w szkole w wymiarze nie niższym niż - obowiązkowego wymiaru zajęć oraz spełniał obowiązujące w tym dniu warunki wymagane do zatrudnienia na podstawie mianowania, z wyjątkiem warunku określonego w art. 10 ust. 2 pkt 6, a w przypadku nauczyciela posiadającego obywatelstwo państwa Unii Europejskiej, z wyjątkiem warunku, o którym mowa w art. 10 ust. 2 pkt 1 ustawy - Karta Nauczyciela, w brzmieniu obowiązującym w tym dniu. Według art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (Dz. U. z 1997 r. Nr 56, poz. 357 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dniu 5 kwietnia 2000 r., stosunek pracy nawiązuje się przez mianowanie, jeżeli nauczyciel m.in. posiada wymagane kwalifikacje do zajmowania danego stanowiska (pkt 6), bezpośrednio przed mianowaniem wykonywał nieprzerwanie, zgodnie z wymaganymi kwalifikacjami, pracę pedagogiczną w szkole w pełnym wymiarze zajęć co najmniej przez 3 lata i w tym okresie uzyskał dwie oceny co najmniej wyróżniające, na zasadach i w trybie określonym w art. 6a lub bezpośrednio przed mianowaniem wykonywał nieprzerwanie, zgodnie z wymaganymi kwalifikacjami pracę pedagogiczną w szkole w pełnym wymiarze zajęć przez 4 lata i na koniec czwartego roku pracy uzyskał co najmniej ocenę dobrą albo bezpośrednio przed mianowaniem wykonywał jako nauczyciel akademicki pracę dydaktyczną w szkole wyższej co najmniej przez 3 lata i uzyskał ocenę pozytywną w tym zakresie (pkt 7). Z przytoczonego przepisu art. 10 ust. 2 pkt 7 Karty Nauczyciela wynika, że warunkiem uzyskania stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego na podstawie art. 7a ust. 1 pkt 3 ustawy zmieniającej z dnia 18 lutego 2000 r. jest m.in. wykonywanie, bezpośrednio przed spełnieniem przesłanek do mianowania, pracy pedagogicznej w szkole, w pełnym wymiarze zajęć, na podstawie umowy o pracę, nieprzerwanie przez odpowiedni okres czasu - zróżnicowany w zależności od ocen (oceny) uzyskanych za tę pracę. Tymczasem Z.M. w okresie od [...] października 1984 r. do [...] kwietnia 2000 r. była zatrudniona w [...] Ośrodku [...] w P. - Oddział Zamiejscowy w K. na stanowisku [...] i [...] w dziale szkoleń na podstawie przepisów Kodeksu pracy. Tym samym, skarżąca w dniu 5 kwietnia 2005 r. nie wykonywała pracy pedagogicznej w rozumieniu przepisów ustawy Karta Nauczyciela, ani też nie była zatrudniona w szkole, bowiem ośrodek, w którym była zatrudniona nie jest szkołą w rozumieniu przepisu art. 3 pkt 2 ustawy - Karta Nauczyciela. Należy podkreślić, że uzyskanie w trybie art. 7a ust. 1 pkt 3 ustawy zmieniającej z dnia 18 lutego 2000 r. stopnia nauczyciela mianowanego ma charakter wyjątkowy, jest bowiem możliwe tylko w szczególnie uzasadnionych przypadkach. Konieczną, choć niewystarczającą, przesłanką ubiegania się o skorzystanie z tego uprawnienia jest jednak bezwarunkowe spełnienie wymagań określonych w tym przepisie. Odnosząc się do zarzutu skargi, iż wobec skarżącej będzie miał zastosowanie przepis art. 7a ust. 2 ustawy zmieniającej z dnia 18 lutego 2000 r., należy stwierdzić, że jest on całkowicie chybiony. Przepis ten, zgodnie z którym minister właściwy do spraw oświaty i wychowania, na wniosek nauczyciela złożony nie później niż do dnia 31 grudnia 2001 r., po zasięgnięciu opinii kuratora oświaty, w szczególnie uzasadnionych przypadkach, może zwolnić z obowiązku odbycia stażu i postępowania egzaminacyjnego oraz nadać stopień nauczyciela mianowanego zatrudnionemu w szkole nauczycielowi, posiadającemu znaczny dorobek zawodowy oraz wymagane kwalifikacje, nie mógł mieć zastosowania, gdyż skarżąca z wnioskiem o skorzystanie z takiej ścieżki awansu zawodowego wystąpiła dopiero w dniu 27 grudnia 2002 r. Termin zaś określony w tym przepisie (31 grudnia 2001 r.) jest przepisem prawa materialnego i nie może być przywrócony. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku.