II SA/Wa 824/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska po rozpoznaniu w dnia 20 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. Z. o wstrzymanie wykonania rozkazu personalnego Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w sprawie ze skargi K. Z. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia odmówić wstrzymania wykonania rozkazu personalnego Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...]. K. Z., w skardze na decyzję Komendanta Głównego Policji w przedmiocie umorzenia postępowania z jego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, dotyczącej obniżenia mu dodatku funkcyjnego, wniósł o wstrzymanie wykonania rozkazu personalnego Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie obniżenia dodatku funkcyjnego, z uwagi na uzasadniony ekonomiczny interes strony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Sąd, rozpoznając powyższy wniosek, opiera swoje rozstrzygnięcie zarówno na ocenie argumentów wskazanych przez skarżącego, jak i na materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy. Jednakże uprawdopodobnienie przesłanek przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 stycznia 2005 r., FZ 59/04, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lipca 2006 r., II FZ 452/06). Podkreślenia wymaga, że to strona musi we wniosku w wystarczający sposób wskazać, że wykonanie decyzji pociągnie za sobą określone w ustawie konsekwencje. Chodzi tutaj jednak o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r. sygn. akt GZ 138/2004). Przede wszystkim podnieść należy, że wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania rozkazu personalnego Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] o obniżeniu mu dodatku funkcyjnego nie zawiera żadnego wskazania jakiego rodzaju trudne do odwrócenia skutki mogą nastąpić lub niebezpieczeństwo wyrządzenia jak znacznej szkody zachodzi w przypadku wykonania orzeczenia. Trzeba też stwierdzić, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu może mieć zastosowanie jedynie w sytuacji, gdy akt (decyzja) ma przymiot wykonalności i ma być wykonany w przyszłości. W rozpoznawanej sprawie rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2015 r., wobec nadania mu rygoru natychmiastowej wykonalności, wszedł już w życie. Oznacza to, że przed wniesieniem skargi do Sądu został on już wykonany, bowiem z uwagi na nadany mu rygor natychmiastowej wykonalności, wniesiony przez stronę wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, nie wstrzymał jego wykonania. Zatem wniosek o wstrzymanie wykonania wskazanego rozkazu personalnego jest bezprzedmiotowy, bowiem skutki wynikające z jego wykonania już wystąpiły. Nie sposób zatem na obecnym etapie postępowania orzec o wstrzymaniu wykonania tego orzeczenia. W tej sytuacji należy stwierdzić, iż wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Nadto trzeba wskazać, iż rozpatrując wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu Sąd nie bada jego zgodności z prawem, a jedynie ocenia, czy zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.