II SA/Wa 830/15

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2018 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego T. S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi R. S. i D. S. na postanowienie Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia wniosku postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego T. S.: 1. kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) oraz kwotę 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy), stanowiącą 23% podatku od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej, 2. kwotę 120 zł (sto dwadzieścia złotych) oraz kwotę 27,60 zł (dwadzieścia siedem złotych i sześćdziesiąt groszy), stanowiącą 23% podatku od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu za sporządzenie odpowiedzi na zażalenie, 3. kwotę 42 zł (czterdzieści dwa złote) tytułem zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Radca prawny T. S. został wyznaczony przez Okręgową Izbę Radców Prawnych w [...] pełnomocnikiem z urzędu dla skarżących w niniejszej sprawie po wydaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyroku z dnia 22 stycznia 2016 r., oddalającego wniesioną skargę. Wyznaczony pełnomocnik pismem z dnia 4 sierpnia 2016 r. wniósł skargę kasacyjną od wydanego w sprawie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 6 września 2016 r. przywrócił termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Zażalenie od powyższego postanowienia wniósł Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych, a pełnomocnik skarżących złożył odpowiedź na zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 15 grudnia 2016 r., sygn. akt I OZ 1896, oddalił zażalenie organu. Wyznaczony pełnomocnik pismem z dnia 16 marca 2017 r. złożył wniosek o przyznanie kosztów zastępstwa prawnego, polegającego na sporządzeniu i wniesieniu skargi kasacyjnej od wydanego w sprawie wyroku, udziału w postępowaniu zażaleniowym, poprzez sporządzenie odpowiedzi na zażalenie organu oraz kosztów korespondencji w kwocie 42 zł. Oświadczył jednocześnie, że koszty nie zostały opłacone w całości ani w części. (k-219 II tom akt). Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - dalej p.p.s.a., wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki opłat i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715), które weszło w życie z dniem 2 listopada 2016 r. Przepis przejściowy, tj. § 22 powyższego rozporządzenia stanowi, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Postępowanie w niniejszej sprawie w II instancji zostało wszczęte wniesieniem skargi kasacyjnej w dniu 4 sierpnia 2016 r. (przed wejściem w życie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r.), dlatego do rozpoznania przedmiotowego wniosku pełnomocnika z urzędu znajdą zastosowanie przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1805). Z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b tego rozporządzenia wynika, że zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej należy się pełnomocnikowi z urzędu, między innymi za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej. Przepis ten stanowi jednocześnie, że wysokość opłaty maksymalnej za czynności radcy prawnego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie skargi kasacyjnej przez radcę prawnego, który nie prowadził sprawy w I instancji, wynosi 75% opłaty maksymalnej, określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, nie mniej niż 240 zł. Stosownie zaś do § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c powołanego rozporządzenia, opłaty maksymalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w "innej sprawie", to jest takiej, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna, albo radca prawny nie sporządził skargi i nie brał udziału w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego, wynoszą 480 zł. Jednocześnie zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. d rozporządzenia, opłaty maksymalne w postępowaniu zażaleniowym wynoszą 240 zł. Ponadto w myśl § 4 ust. 3 rozporządzenia, opłatę za czynności radcy prawnego ustanowionego z urzędu podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. W niniejszej sprawie pełnomocnik z urzędu nie brał udziału w postępowaniu przed sądem I instancji, bowiem został ustanowiony dla skarżących po wydaniu wyroku przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, a pomoc udzielona skarżącym w II instancji, za którą wniósł o przyznanie nieopłaconych kosztów, polegała na sporządzeniu i wniesieniu skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 stycznia 2016 r. oraz udział w postępowaniu zażaleniowym, poprzez sporządzenie odpowiedzi na zażalenie. Zgodnie z § 4 ust. 1 powołanego rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej opłaty maksymalnej następuje z uwzględnieniem stopnia zawiłości sprawy oraz nakładu pracy radcy prawnego oraz wkładu jego pracy w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy, a w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu, wartości przedmiotu sprawy, wkładu pracy radcy prawnego w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie, a także trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności (§ 4 ust. 2). Należy stwierdzić, że przedmiotowa sprawa nie była obszerna i nie miała skomplikowanego charakteru, a podjęte przez pełnomocnika skarżących czynności nie wymagały większego niż zazwyczaj w tego typu sprawach nakładu pracy. Z tego względu przyznano opłatę w stawkach podstawowych, tj. 240 zł za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, oddalającego skargę D. S. i R. S. na postanowienie Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie odmowy uwzględnienia wniosku oraz 120 zł za sporządzenie odpowiedzi na zażalenie organu od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 września 2016 r. o przywróceniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Stosownie do powołanych wyżej przepisów ustalono, że należne pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenie powinno być podwyższone o podatek od towarów i usług, wynoszący na dzień wydania niniejszego postanowienia 23%. Oznacza to, że kwota podatku wynosi 55,20 zł od kwoty 240 zł oraz 27,60 zł od kwoty 120 zł. Nadto, stosownie do treści § 2 pkt 2 rozporządzenia należało pełnomocnikowi przyznać zwrot kosztów skierowanej do Sądu korespondencji, tytułem innych niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 250 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. oraz stosownie do § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b w związku z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c, § 21 ust. 1 pkt 2 lit. d, a także w myśl § 2 i § 4 ust. 1, ust. 2 i ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu w związku z § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, postanowiono, jak w sentencji. Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221 ze zm.).