II SA/Wa 858/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska (spr.) Sędziowie WSA Stanisław Marek Pietras Andrzej Góraj Protokolant starszy sekretarz sądowy Dorota Kwiatkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi B. P. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 października 2011 r. o sygn. akt II SA/Wa 785/11 przez Ministra Edukacji Narodowej 1. wymierza Ministrowi Edukacji Narodowej grzywnę w wysokości 1000 (tysiąc) złotych; 2. stwierdza, że bezczynność organu w niewykonaniu wyroku nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. W dniu 3 kwietnia 2013 r. B. P. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 października 2012 r., sygn. akt II SA/Wa 785/11, żądając, by Sąd nakazał Ministrowi Edukacji Narodowej wydanie stosownego aktu, zasądził koszty i wymierzył organowi grzywnę. Podniosła, że pismem z dnia [...] stycznia 2013 r. zwróciła się do Ministra Edukacji Narodowej o zrealizowanie prawomocnego wyroku WSA w Warszawie z dnia 17 października 2012 r. i na pismo to nie otrzymała odpowiedzi. W odpowiedzi na skargę, datowanej na dzień 30 kwietnia 2013 r., Minister Edukacji Narodowej wniósł o umorzenie postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. Wskazał, że Minister Edukacji Narodowej, rozpoznając wniosek skrżącej o ponowne rozpoznanie sprawy, decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] grudnia 2010 r. Stwierdził, że wobec zakończenia postępowania, wydaniem przez Ministra Edukacji Narodowej decyzji z dnia [...] kwietnia 2013 r., postępowanie jako bezprzedmiotowe winno zostać umorzone. W toku postępowania Sąd ustalił, iż Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 17 października 2012 r., sygn. akt I OSK 200/12, oddalił skargę kasacyjną Ministra Edukacji Narodowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 października 2011 r., sygn. akt II SA/Wa 785/11, w sprawie ze skargi B. P. na decyzję MEN z dnia [...] lutego 2011 r. w przedmiocie odmowy nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego. Z akt sprawy o sygn. akt II SA/Wa 785/11 wynika (k-58), że zarządzeniem z dnia 12 grudnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po stwierdzeniu prawomocności wyroku, zwrócił akta Ministrowi Edukacji Narodowej, które zostały doręczone organowi w dniu 17 grudnia 2012 r. (k-60). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), w razie niewykonania wyroku, uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności, strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Stan bezczynności w rozumieniu powołanego przepisu ma miejsce wówczas, gdy organ w powtórnym postępowaniu prowadzonym po wyroku sądu administracyjnego, mimo upływu terminu określonego w art. 35 K.p.a., nie rozpoznaje sprawy. W przypadku wyroku uchylającego akt organu terminy określone w art. 35 K.p.a. zaczynają swój bieg od dnia doręczenia organowi akt administracyjnych (art. 286 § 2 p.p.s.a.). Z przepisu art. 154 § 1 p.p.s.a. wynikają dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie, aby sąd administracyjny mógł organowi administracji publicznej wymierzyć grzywnę. Po pierwsze, organ musi pozostawać w bezczynności po wyroku uchylającym zaskarżony akt. Po drugie zaś, strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku. W niniejszej sprawie obie wskazane przesłanki zostały spełnione. Jest bowiem bezsporne, że skarżąca pismem z dnia [...] stycznia 2013 r. wezwała organ do realizacji wyroku. Bezsporne też jest, że prawomocny wyrok z dnia 17 października 2012 r., WSA w Warszawie przekazał Ministrowi Edukacji Narodowej i doręczył wraz z aktami administracyjnymi w dniu 17 grudnia 2012 r. (k-60). A zatem od tej daty (od 17 grudnia 2012 r.) rozpoczął bieg termin wynikający z art. 35 K.p.a., któremu Minister Edukacji Narodowej niewątpliwie uchybił, wydając decyzję dopiero w dniu [...] kwietnia 2013 r. Z uwagi na uchybienie terminowi wynikającemu z art. 35 K.p.a., Sąd uwzględnił skargę w zakresie wymierzenia organowi grzywny w oparciu o art. 154 § 6 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Zgodnie z komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 11 lutego 2013 r. wynagrodzenie to w 2012 r. wyniosło 3.521,67 zł. Wysokość grzywny ma spełniać funkcję dyscyplinująco-restrykcyjną, zmierzającą do nakłonienia organu do wykonania bez zwłoki nałożonego na niego w wyroku obowiązku. Ustalając wysokość grzywny sąd powinien zastosować jej miarkowanie w zależności od stopnia winy organu w niewykonaniu wyroku albo niewydaniu aktu lub niedokonaniu czynności. W kontrolowanej sprawie bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. W ocenie Sądu, orzeczona wysokość grzywny w kwocie 1.000 zł (stanowiąca jednokrotność wynagrodzenia, o którym mowa w art. 154 § 6 p.p.s.a.) jest adekwatna do wyżej ustalonych okoliczności sprawy i uchybień organu. Odnosząc się do żądania Ministra Edukacji Narodowej o umorzenie postępowania, wskazać należy, iż stosownie do art. 154 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 154 § 1, § 2 i § 6 powołanej ustawy, orzekł jak w sentencji.