II SA/Wa 917/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk (spr.), Sędziowie WSA Stanisław Marek Pietras, Andrzej Kołodziej, Protokolant starszy sekretarz sądowy Maria Zawada, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 listopada 2015 r. sprawy ze skargi A. B. na postanowienie Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej przy Komendancie Głównym Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia dyscyplinarnego postanawia: odrzucić skargę. Komisja Dyscyplinarna przy [...] Komendancie Wojewódzkim PSP w [...] postanowieniem z dnia [...] stycznia 2015 r., rozpatrując wniosek Rzecznika Dyscyplinarnego przy [...] Komendancie Wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej w [...] oraz wysłuchawszy stron w sprawie [...] A. B. obwinionego o przewinienie dyscyplinarne wynikające z art. 115 ust. 1 w zbiegu z art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej, postanowiła: 1. Odroczyć rozprawę w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego. 2. Zwrócić sprawę Rzecznikowi Dyscyplinarnemu przy [...] Komendancie Wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej w [...] w celu uzupełnienia w toku postępowania przygotowawczego. 3. Zobowiązać Rzecznika przy [...] Komendancie Wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej w [...] do uwzględnienia w prowadzonym postępowaniu wniosków dowodowych złożonych do protokołu przez Obwinionego w ramach przesłuchania Obwinionego przeprowadzonego przez Rzecznika Dyscyplinarnego przy [...] Komendancie Wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej w [...] w dniu [...] kwietnia 2014 r., a które wymienione zostały we wniosku o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego, a ponadto przeprowadzić dowody w ramach wniosków dowodowych złożonych przez Obwinionego na rozprawie w dniu [...] stycznia 2015 r. w zakresie: – statystyki wypadków przy pracy w KP PSP [...] za okres 5 lat wstecz licząc od dnia [...].08.2013 r., – określenia zasad i parametrów przeprowadzonej próby zadysponowania ratowników z hali sportowej MOSiR, o której mowa we wniosku o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego, – zasad korzystania w hali widowiskowo-sportowej MOSiR w [...] przez strażaków JRG nr [...] w [...] w okresie obejmującym dzień [...].08.2013 r., – wysłuchania w sprawie [...] A. S., dowódcy II zmiany służbowej w JRG nr [...] w [...]. 4. W ramach postępowania przygotowawczego dokonać jednoznacznej oceny w zakresie poczytalności oskarżonego w chwili popełnienia czynu, jak i jego aktualnego stanu zdrowia psychicznego oraz zdolności do udziału w postępowaniu w związku ze zgłoszoną przez Obwinionego chorobą ([...]). Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] Odwoławcza Komisja Dyscyplinarna przy Komendancie Głównym Państwowej Straży Pożarnej po rozpoznaniu zażaleń na postanowienie Komisji Dyscyplinarnej przy [...] Komendancie Wojewódzkim PSP w [...], sygn. akt [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. złożonych przez radcę prawnego S. J. obrońcę [...] A.B. obwinionego o przewinienie dyscyplinarne wynikające z art. 115 ust. 1 w zbiegu z art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej oraz rzecznika dyscyplinarnego przy [...] Komendancie Wojewódzkim PSP w [...], działając na podstawie art. 439 § 1 pkt 6 k.p.k. w związku z art. 124 n ustawy z dnia 24.08.1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2013 r., poz. 1340 ze zm.), w punkcie 1 uchyliła zaskarżone postanowienie w całości, w punkcie 2 przekazała sprawę Komisji Dyscyplinarnej przy [...] Komendancie Wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej w [...] do ponownego rozpoznania, w punkcie 3 kosztami postępowania obciążyła Skarb Państwa. OKD ustaliła, iż zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem art. 439 § 1 pkt 6 k.p.k., gdyż komisja pierwszej instancji wydała postanowienie, które nie zostało podpisane przez wszystkich członków składu orzekającego, gdyż przepis stanowi, że zaskarżone orzeczenie sąd odwoławczy uchyla jeżeli "... nie zostało podpisane przez którąkolwiek z osób biorących udział w jego wydaniu". Zgodnie z przyjętą linią orzecznictwa, nie zastępuje tego podpisanie uzasadnienia wyroku (orzeczenia), które w niniejszej sprawie także podpisał jeden członek składu orzekającego. Postanowienie OKD w przypadku stwierdzenia jednej z bezwzględnych przyczyn odwoławczych, o których mowa w art. 439 § 1 k.p.k., jest postanowieniem kasatoryjnym (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 lipca 2010 r., sygn. akt V KK 399/09), stąd też zaskarżone postanowienie podlega uchyleniu w całości. OKD pouczyła strony, że na podstawie art. 124j ustawy z dnia 24.08.1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2013 r., poz. 1340 ze zm.) na niniejsze orzeczenie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Postanowienie Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej przy Komendancie Głównym Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] stało się przedmiotem skargi A. B., reprezentowanego przez radcę prawnego, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił naruszenie prawa procesowego poprzez brak pełnego rozpatrzenia wniesionych przez strony postępowania środków odwoławczych, co skutkować może przewlekłością postępowania, podczas gdy istniały przesłanki do umorzenia postępowania z uwagi na fakt niepopełnienia czynu, a co najmniej na brak danych dostatecznie uzasadniających jego popełnienie. OKD w ogóle nie odniosła się do merytorycznych argumentów stron, co powinno mieć miejsce, skoro oczywistym jest, że obie strony nie były zadowolone. W ocenie pełnomocnika, OKD mogła odnieść się do argumentów stron, wskazując, które ze stanowisk prezentowanych przez strony jest słuszne. W odpowiedzi na skargę Odwoławcza Komisja Dyscyplinarna przy Komendancie Głównym Państwowej Straży Pożarnej wniosła o jej oddalenie, powołując się na dotychczasowe ustalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Stosownie natomiast do art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Stosownie do § 3 powołanego przepisu, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Zaskarżone postanowienie nie należy do żadnego z aktów wymienionych w art. 3 § 2 powołanej ustawy. Nie stanowi też aktu, który na mocy ustawy szczególnej podlegałby kontroli sądu administracyjnego (art. 3 § 3). Zaskarżone postanowienie wydane zostało w ramach postępowania dyscyplinarnego, o którym mowa w ustawie z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 1340 ze zm.), jednakże nie jest to orzeczenie kończące postępowanie dyscyplinarne w drugiej instancji, na które stosownie do art. 124 j powołanej ustawy służy skarga do sądu administracyjnego. Postępowanie przed organami dyscyplinarnymi w tej sprawie oparte było na przepisie art. 345 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 ze zm.). Przepis ten, w czasie gdy wydane zostały oba postanowienia, stanowił, że sąd przekazuje sprawę prokuratorowi w celu uzupełnienia śledztwa lub dochodzenia, jeżeli akta sprawy wskazują na istotne braki tego postępowania, zwłaszcza na potrzebę poszukiwania dowodów, zaś dokonanie niezbędnych czynności przez sąd powodowałoby znaczne trudności. Stosownie do § 2 tego przepisu, na postanowienie, o którym mowa w § 1, służy stronom zażalenie. Wobec tego, że zaskarżone postanowienie, na które służyło zażalenie, nie jest postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, a nadto, nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie dyscyplinarne, brak jest podstaw do objęcia go kontrolą sądowoadministracyjną. Ustalenia powyższego nie zmienia błędne pouczenie przez Odwoławczą Komisję Dyscyplinarną przy Komendancie Głównym PSP o prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w związku z art. 3 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.