II SA/Wa 920/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu w dniu 19 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi H. S. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie nakazu opróżnienia i przekazania w stanie wolnym lokalu mieszkalnego postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. H. S. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 kwietnia 2016 r. wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Komendanta [...] Policji z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] nakazującą H. S., D. S. i A.W. opróżnienie i przekazanie w stanie wolnym lokalu mieszkalnego przy [...] w [...]. Skarżąca wskazała, że nie ma możliwości opróżnienia lokalu, w którym zamieszkuje. Nie posiada tytułu prawnego do żadnego innego lokalu mieszkalnego i nie posiada środków finansowych ma zakup mieszkania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a". wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 61 § 5 P.p.s.a. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki wstrzymania aktu zachodzą wówczas, gdy istnieje ryzyko, że wykonanie aktu w przypadku stwierdzenia w toku sądowej kontroli, iż narusza on obowiązujący stan prawny spowoduje szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu poprzedniego, bądź powrót do stanu poprzedniego będzie wymagał znacznego nakładu sił i środków (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2005 r., sygn. akt II OZ 155/05; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 352/06, dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl). Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków są pojęciami nieostrymi, co wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich ogólnej normy i nadania im treści z uwzględnieniem okoliczności faktycznych każdej indywidualnej sprawy. Mając na uwadze przesłanki zawarte w art. 61 § 3 P.p.s.a., przedmiotowy wniosek zasługuje na uwzględnienie Lokal mieszkalny, co do którego opróżnienia orzekające w sprawie organy administracji wydały zaskarżoną decyzję jest jedynym miejscem zamieszkania skarżącej. Skarżąca nie dysponuje prawem do innego lokalu mieszkalnego. W tej sytuacji wykonanie zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem sprawy mogłoby pozbawić skarżącą miejsca zamieszkania, a tym samym wywołać stan powodujący trudne do odwrócenia skutki. Z akt sprawy wynika, że sytuacja materialna skarżącej uniemożliwia jej poniesienie kosztów związanych z zakupem lokalu mieszkalnego, bądź z jego wynajęciem. Ze złożonego w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że sytuacja majątkowa skarżącej przemawia za wstrzymaniem wykonania decyzji. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., postanowił jak w postanowieniu.