II SA/Wa 934/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. S. o przywrócenie terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 września 2012 r. sygn. akt II SA/Wa 934/12 oddalającego skargę P. S. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcie pozwolenia na posiadanie broni palnej myśliwskiej postanawia: -odmówić przywrócenia terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na rozprawie w dniu 17 września 2012 r. w sprawie o sygn. II SA/Wa 934/12 oddalił skargę P. S. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską. Pismem z dnia [...] października 2012 r. (data nadania - 26 października 2012 r.), sprecyzowanym pismem procesowym z dnia [...] listopada 2012 r., skarżący złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wskazanego wyżej orzeczenia wraz z prośbą o przywrócenie terminu na dokonanie tej czynności. W uzasadnieniu podał, że o uchybieniu terminu dowiedział się w rozmowie telefonicznej z pracownikiem Sądu w dniu 24 października 2012 r. Wskazał, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu. Wyjaśnił, iż w pouczeniu, które otrzymał z Sądu wraz z zawiadomieniem o terminie rozprawy wskazano, że obecność na rozprawie nie była obowiązkowa oraz, że w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Skarżący podkreślił, że treść pouczenia była myląca, albowiem jego zdaniem wynikało z niej, że sentencja wyroku zostanie mu doręczona, co umożliwi mu skorzystanie z przewidzianych w przepisach środków odwoławczych. Skarżący podał, że nic nie wiedział o oddaleniu jego skargi. Dodatkowo zaznaczył, iż prowadząc korespondencje z organami administracji zawsze otrzymuje pisemne odpowiedzi na składane pisma. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Stosownie do postanowień art. 141 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej P.p.s.a., uzasadnienie wyroku sporządza się z urzędu w terminie czternastu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo podpisania sentencji wyroku wydanego na posiedzeniu niejawnym, z zastrzeżeniem § 2. W sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku (art. 141 § 2 zd. 1 P.p.s.a.). Jednocześnie stronie działającej bez adwokata lub radcy prawnego, która na skutek pozbawienia wolności była nieobecna przy ogłoszeniu wyroku, sąd z urzędu w ciągu tygodnia od ogłoszenia wyroku doręcza odpis jego sentencji z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia (art. 140 § 2 P.p.s.a.). Z powyższych przepisów wynika, iż uzasadnienie wyroku oddalającego skargę, który zapadł na rozprawie jest sporządzane wyłącznie na wniosek strony złożony w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku, chyba że strona jest pozbawiona wolności. Z kolei art. 86 § 1 P.p.s.a. stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 87 § 1 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy należy przede wszystkim wskazać, iż w ocenie Sądu wniosek P. S. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku został wniesiony w siedmiodniowym terminie na dokonanie tej czynności, zakreślonym w art. 87 § 1 P.p.s.a. Przyczyna uchybienia terminu ustała bowiem, jak podał skarżący, w dniu 24 października 2012 r., kiedy to dowiedział się w rozmowie telefonicznej z pracownikiem Sądu o oddaleniu jego skargi, podczas gdy wniosek o przywrócenie terminu został złożony 26 października 2012 r. Wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu skarżący dokonał również czynności, której nie dokonał w terminie, tj. złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia. Zdaniem Sądu nie została jednak w przedmiotowej sprawie spełniona przesłanka braku winy w uchybieniu terminu i z tego względu wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Z tego mianowicie powodu, że skarżący pouczenie co do procedury, sposobu i terminu uzyskiwania uzasadnienia wyroku otrzymał wraz z zawiadomieniem o terminie rozprawy. Wbrew jego twierdzeniom, z zawartego tam pouczenia (k – [...] akt sądowych) nie wynika, że otrzyma on pocztą odpis sentencji wyroku. Co więcej z pkt 4 wskazanego wyżej pouczenia jednoznacznie wynika, że Sąd sporządza i doręcza z urzędu wyrok z uzasadnieniem tylko w przypadku uwzględnienia skargi. Zasadnie skarżący podaje, iż w pouczeniu (pkt 3) wskazano, że w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Należy jednak przypomnieć, że w pkt 2 tego pouczenia wyraźnie określono sytuację, w której sąd doręcza odpis sentencji wyroku stronie nieobecnej na rozprawie, a dotyczyła ona jedynie osób pozbawionych wolności. W pozostałych przypadkach, co wynika z pouczenia, wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku należy złożyć w terminie 7 dni, od dnia ogłoszenia wyroku, a czynność ta dokonana po terminie jest bezskuteczna. Reasumując, w ocenie Sądu, skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak jego winy w uchybieniu terminu. Nie może on się bowiem skutecznie powoływać na niezrozumienie treści pouczenia, czy też na wadliwie sformułowane pouczenie, albowiem w ocenie Sądu, co już wykazano wyżej, szczegółowo wskazuje ono procedurę uzyskiwania uzasadnień wyroków i sytuacje, w których stronom nieobecnym na posiedzeniu Sądu doręcza odpis sentencji zapadłego rozstrzygnięcia. Skoro zatem skarżący zdecydował się nie brać udziału w rozprawie, to powinien, jako strona dbająca należycie o swoje interesy, dowiedzieć się, np. telefonicznie, o treści zapadłego w sprawie rozstrzygnięcia i na podstawie uzyskanych informacji podjąć decyzję co do dalszych czynność procesowych (vide: postanowienie NSA z dnia 14 września 2012 r. sygn. I OZ 665/12 publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl). Ponieważ tego nie uczynił, nie może powoływać się na brak winy w uchybieniu terminu. Bez znaczenia pozostaje przy tym przekonanie skarżącego, że jako strona powinien być poinformowany co do postanowień jakie zapadły w sprawie, a dopiero później podejmować decyzję czy występować o uzasadnienie, skoro przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi tego nie przewidują. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 w zw. art. 87 § 2 cytowanej wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.