II SA/Wa 934/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Danuta Kania po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. K. na pismo Prokuratora Prokuratury Okręgowej w [...] z dnia [...] kwietnia 2025 r., nr [...] w przedmiocie urlopu wypoczynkowego postanawia: odrzucić skargę. L. K. (dalej: "skarżący") pismem z dnia [...] kwietnia 2025 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Prokuratora Prokuratury [...] w [...] z dnia [...] kwietnia 2025 r., nr [...], w którym poinformowano skarżącego, że nastąpiło przedawnienie niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego: z dniem [...] grudnia 2019 r. za 2015 rok w wymiarze 22 dni; z dniem [...] grudnia 2020 r. za 2016 rok w wymiarze 26 dni; z dniem [...] grudnia 2021 r. za 2017 rok w wymiarze 32 dni, z dniem [...] grudnia 2022 r. za 2018 rok w wymiarze 32 dni, z dniem [...] grudnia 2023 r. za 2019 rok w wymiarze 32 dni, z dniem [...] grudnia 2024 r. za 2020 rok w wymiarze 32 dni. Dalej wskazano, że w przypadku niewykorzystania urlopu wypoczynkowego przysługującego za 2021 r. (32 dni), jego przedawnienie nastąpi z dniem 31 grudnia 2025 r. Następnie w ww. piśmie poinformowano skarżącego, że według stanu na dzień 1 stycznia 2025 r. posiada 146 dni niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego za lata 2021 – 2024 r. W związku z tym, w celu wypełnienia ciążącego na pracodawcy obowiązku wynikającego z art. 280 ust. 4 ustawy o obronie ojczyzny z dnia 11 marca 2022 r. (Dz. U. z 2024 r. poz. 248 ze zm.) w zw. z §10 pkt 1 rozporządzenia Ministra Obrony narodowej z dnia 2 marca 2023 r. w sprawie urlopów żołnierzy zawodowych (Dz. U. poz. 512) oraz art. 130 Prawo o prokuraturze (Dz. U. z 2024 r. po. 390 ze zm.) w zw. z art. 168 Kodeksu Pracy (Dz. U. z 2025 r. poz. 277 ze zm.), a także koniecznością zabezpieczenia dobrostanu skarżącego oraz zapewnienia konstytucyjnego prawa do urlopu, udzielono skarżącemu urlopu wypoczynkowego od dnia [...] kwietnia 2025 r. do dnia [...] września 2025 r. tj. 108 dni roboczych. W treści skargi skarżący wskazał ww. pismo jako decyzję Prokuratora Prokuratury [...] w [...] z dnia [...] kwietnia 2025 r., nr [...] oraz wniósł o jej uchylenie. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o oddalenie skargi. W uzasadnieniu wskazał na materialno-techniczny charakter zaskarżonego pisma oraz niewyczerpanie przez skarżącego środków odwoławczych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) zwana dalej: "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz w sprawach sprzeciwów od postanowień, do których odpowiednie zastosowanie ma przepis art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a p.p.s.a.) i w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i wówczas stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Tak ukształtowane unormowania ograniczają zatem kognicję Sądów administracyjnych jedynie do spraw w niej określonych, z uwzględnieniem przepisów szczególnych. Sąd administracyjny przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi bada jej dopuszczalność. Jednym z warunków dopuszczalności skargi jest pozostawanie przedmiotu sprawy w kognicji sądu administracyjnego. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, skarga podlega odrzuceniu. Cytowane przepisy wyznaczają zakres kognicji sądów administracyjnych, co oznacza, że sądy te mogą rozpatrywać sprawy ściśle określone w ustawie – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz w innych ustawach szczególnych. Zdaniem Sądu skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, zaskarżone pismo Prokuratora [...] w [...] z dnia [...] kwietnia 2025 r., nr [...] nie mieści się bowiem we wskazanym wyżej katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego. Brak też jest przepisów szczególnych, które przewidywałyby w takiej sytuacji kontrolę sądowoadministracyjną. Pismo to nie jest decyzją, ani postanowieniem, nie stanowi też aktu lub czynności w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Jest natomiast pismem, w którym organ poinformował skarżącego o przedawnieniu urlopu wypoczynkowego, oraz o udzieleniu urlopu wypoczynkowego w wymiarze 108 dni roboczych. Powyższego pisma nie sposób potraktować jako ułomnej decyzji administracyjnej. Nie zawiera ono bowiem elementu niezbędnego dla bytu prawnego każdej decyzji, tj. rozstrzygnięcia. Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że niniejsze pismo ma wyłącznie charakter informacyjny i w konsekwencji nie podlega kontroli sądu administracyjnego. Skarga na pismo informacyjne jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu przez Sąd. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w związku z art. 58 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił, jak w sentencji postanowienia.