II SA/Wa 940/12
WyrokWSA w Warszawie2012-11-14
Skład orzekający: Eugeniusz Wasilewski, Jacek Fronczyk, Sławomir Fularski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Minister Obrony Narodowej pozostawał w bezczynności w związku z niewykonaniem wyroku WSA stwierdzającego nieważność jego postanowienia dotyczącego przekazania sprawy do organu właściwego, jeśli po wyroku przekazał sprawę zgodnie ze znowelizowanym przepisem art. 65 § 1 k.p.a.?Ratio decidendi
Minister Obrony Narodowej nie pozostawał w bezczynności, ponieważ po wyroku WSA stwierdzającym nieważność jego postanowienia dotyczącego przekazania sprawy, dokonał czynności materialno-technicznej przekazania wniosku organowi właściwemu zgodnie z obowiązującym od 11 kwietnia 2011 r. przepisem art. 65 § 1 k.p.a. Wyrok WSA nie przesądzał o właściwości Ministra do merytorycznego rozpatrzenia wniosku, a jedynie o uchybieniach procesowych w procedurze przekazania.Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji emerytalnej. Po serii postanowień i wyroków sądowych, w tym wyroku WSA stwierdzającego nieważność postanowienia Ministra Obrony Narodowej (MON) z uwagi na uchybienia procesowe w procedurze przekazania sprawy, skarżący złożył skargę na niewykonanie tego wyroku przez MON. MON argumentował, że nie jest organem właściwym do rozpatrywania wniosków emerytalnych i przekazał sprawę do Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski (spr.), Sędziowie WSA Jacek Fronczyk, Sławomir Fularski, Protokolant Sekretarz sądowy Sylwia Mikuła, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 listopada 2012 r. sprawy ze skargi M. M. na niewykonanie przez Ministra Obrony Narodowej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 listopada 2011 r. sygn. akt II SA/Wa 1225/11 oddala skargę
W dniu [...] marca 2010 r. [...] M. M. złożył do Ministra Obrony Narodowej wniosek w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego [...] nr [...] z dnia [...] marca 2010 r. o waloryzacji emerytury wojskowej od dnia 1 marca 2010 r.
Minister Obrony Narodowej postanowieniem nr [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r. przekazał powyższy wniosek według właściwości Dyrektorowi Wojskowego Biura Emerytalnego [...].
Zainteresowany w dniu [...] maja 2010 r. zwrócił się do Ministra Obrony Narodowej o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej przez Ministra Obrony Narodowej postanowieniem nr [...] z dnia [...] lipca 2010 r.
Minister Obrony Narodowej postanowieniem nr [...] z dnia [...] czerwca 2010 r. utrzymał w mocy postanowienie nr [...] z dnia [...] lipca 2010 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 21 stycznia 2011 r., sygn. akt II SA/Wa 1217/10, orzekł, iż w rozpatrywanej sprawie Minister Obrony Narodowej dopuścił się naruszenia przepisów art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a. w związku z art. 127 § 3 k.p.a., bowiem autorem pierwszego postanowienia, jak i postanowienia wydanego po ponownym rozpatrzeniu sprawy był działający z upoważnienia organu Sekretarz Stanu - [...], nie zaś sam piastun funkcji, czyli Minister Obrony Narodowej.
W wykonaniu powyższego wyroku Minister Obrony Narodowej postanowieniem nr [...] z dnia [...] marca 2011 r. utrzymał w mocy postanowienie Ministra Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] czerwca 2010 r.
W wyniku skargi zainteresowanego na powyższe postanowienie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 16 listopada 2011 r., sygn. akt II SA/Wa 1225/11, stwierdził nieważność zaskarżonego postanowienia.
Sekretarz Stanu w Ministerstwie Obrony Narodowej pismem nr [...] z dnia [...] czerwca 2011 r., na podstawie art. 65 § 1 k.p.a., przekazał wniosek M. M. z dnia [...] marca i [...] maja 2010 r. według właściwości Dyrektorowi Wojskowego Biura Emerytalnego [...].
Następnie Dyrektor Departamentu Spraw Socjalnych MON pismem nr [...] z dnia [...] lutego 2012 r. przesłał prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 listopada 2011 r., sygn. akt II SA/Wa 1225/11, Dyrektorowi Wojskowego Biura EmerytaInego [...] wskazując, że rozpatrywanie wniosków o stwierdzenie nieważności decyzji emerytalnych należy do właściwości dyrektora wojskowego organu emerytalnego.
W dniu [...] marca 2012 r. skarżący skierował do Ministra Obrony Narodowej wezwanie do wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 listopada 2011 r., sygn. akt II SA/Wa 1225/11.
Dyrektor Departamentu Spraw Socjalnych MON pismem nr [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. ponownie wskazał zainteresowanemu, iż organem właściwym do rozpatrzenia jego wniosku z dnia [...] marca 2010 r. jest Dyrektor Wojskowego Biura Emerytalnego [...].
W dniu [...] kwietnia 2012 r. M. M. złożył do Ministra Obrony Narodowej skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w związku z niewykonaniem przez Ministra Obrony Narodowej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 listopada 2011 r., sygn. akt II SA/Wa 1225/11, w której wniósł o:
1) wymierzenie Ministrowi Obrony Narodowej grzywny zgodnie z przepisami art. 154 § 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi;
2) orzeczenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie obowiązku dla skarżonego organu unieważnienia czynności prawnych wymienionych w wezwaniu do wykonania wyroku z dnia [...] marca 2012 r.;
3) orzeczenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie obowiązku dla skarżonego organu rozpatrzenia przez Ministra Obrony Narodowej, jako organu administracyjnego wyższego stopnia jego wniosków z dnia [...] marca 2009 r. i z dnia [...] marca 2010 r. skierowanych do Ministra Obrony Narodowej w celu stwierdzenia nieważności decyzji Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego [...], odpowiednio z dnia [...] marca 2009 r. i [...] marca 2010 r. o waloryzacji emerytury wojskowej;
4) orzeczenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, że z tytułu niewykonania przez Ministra Obrony Narodowej wymienionego wyroku sądowego z dnia 16 listopada 2011 r., sygn. akt II SA/Wa 1225/11, przysługuje skarżącemu prawo do odszkodowania na podstawie art. 154 § 4 p.p.s.a., z tytułu bezprawnie zaniżanej od 1 stycznia 1999 r. przez Dyrektora WBE [...] podstawy wymiaru jego emerytury wojskowej przyznanej decyzją nr [...] z dnia [...] marca 1996 r.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wskazując, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie z tego powodu, że Minister Obrony Narodowej nie jest organem właściwym do rozpatrywania spraw w zakresie zaopatrzenia emerytalnego, albowiem przepisy ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (Dz. U. z 2004 r. nr 8, poz. 66 ze zm.) ustanowiły odmienny tryb postępowania w tym zakresie. Ponadto Minister Obrony Narodowej nie jest organem właściwym do stwierdzania nieważności decyzji z zakresu ubezpieczeń społecznych wydawanych przez wojskowe organy emerytalne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna.
Stosownie do treści art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny, zaś w myśl § 2, Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie Minister Obrony Narodowej nie pozostawał w bezczynności po wyroku Sądu z dnia 16 listopada 2011 r., sygn. akt II SA/Wa 1225/11. Powyższym wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził nieważność postanowienia Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] z uwagi na fakt, iż postanowieniem tym utrzymano w mocy postanowienie tegoż organu z [...] czerwca 2010 r. nr [...], które zostało wyeliminowane z obrotu prawnego wyrokiem Sądu z dnia 2 lutego 2011 r., sygn. akt II SA/Wa 1217/10.
Postanowienie Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] marca 2011 r., będące przedmiotem skargi rozpoznanej przez Sąd wyrokiem z dnia 16 listopada 2011 r., rozstrzygało kwestię właściwości organu do załatwienia wniosku skarżącego z dnia [...] marca 2010 r.
W świetle powyższego wskazania wymaga, iż do dnia wejścia w życie przepisów ustawy z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 6, poz. 18), tj. do dnia 11 kwietnia 2011 r. przekazanie sprawy do organu właściwego następowało w drodze postanowienia, na które przysługiwało zażalenie. Na mocy powołanej ustawy z dnia 3 grudnia 2010 r. uległ zmianie stan prawny regulujący formę prawną dokonania czynności przekazania sprawy przez organ, który stwierdził brak swojej właściwości. Zgodnie z obowiązującym od dnia 11 kwietnia 2011 r. przepisem art. 65 § 1 k.p.a. - jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego, zawiadamiając jednocześnie o tym wnoszącego podanie. Zawiadomienie o przekazaniu powinno zawierać uzasadnienie. Od tej zatem daty organ, który jest niewłaściwy w sprawie podejmuje czynność materialno-techniczną przekazania, nie wydając aktu w formie prawnej postanowienia.
Z akt sprawy wynika, iż pismem z dnia [...] czerwca 2011 r. Minister Obrony Narodowej przekazał wniosek M. M. z dnia [...] marca i [...] maja 2010 r. według właściwości Dyrektorowi Wojskowego Biura Emerytalnego [...].
Uwzględniając zmianę stanu prawnego w powyżej wskazanym zakresie, należy stwierdzić, iż Minister Obrony Narodowej dokonał stosownej czynności materialno-technicznej przekazania sprawy organowi właściwemu i tym samym brak jest podstaw do przyjęcia stanu bezczynności organu po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 listopada 2012 r. stwierdzającym nieważność postanowienia organu w tym przedmiocie. Należy mieć bowiem na uwadze, iż w wyroku tym Sąd nie przesądził o właściwości Ministra Obrony Narodowej do rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia [...] lipca 2010 r., a jedynie stwierdził uchybienia procesowe w toku postępowania odwoławczego w sprawie przekazania powyższego wniosku organowi właściwemu. W świetle powołanego wyroku organ nie był zatem zobowiązany do merytorycznego rozpatrzenia wniosku z
dnia [...] marca 2010 r. w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego [...] z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie waloryzacji emerytury wojskowej.
Wobec stwierdzenia przez Ministra Obrony Narodowej braku właściwości w tej sprawie i przekazania wniosku skarżącego organowi właściwemu w formie wymaganej przez znowelizowany art. 65 § 1 k.p.a., nie można zasadnie wykazać faktu niewykonywania przez organ wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 listopada 2011 r. Będąca przedmiotem zaskarżenia we wskazanym wyżej postępowaniu sądowoadministracyjnym sprawa przekazania wniosku skarżącego organowi właściwemu, została bowiem ostatecznie załatwiona przez Ministra Obrony Narodowej pismem z dnia [...] czerwca 2011 r.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło