II SA/Wa 980/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Radziszewska - Krupa po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.S. na czynność Komendanta Centralnego Biura Śledczego Policji dotyczącą odmowy wglądu w akta postępowania dyscyplinarnego [...] postanawia: odrzucić skargę K.S. (zwany dalej "Skarżący") pismem z 28 stycznia 2021r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na czynność Komendanta Centralnego Biura Śledczego Policji (zwany dalej "Komendantem"), dotyczącą odmowy udostępnienia akt postępowania dyscyplinarnego [...]. W uzasadnieniu skargi Skarżący stwierdził, że Komendant niezgodnie z art. 73-74a k.p.a. w postępowaniu administracyjnym (ww. postępowanie dyscyplinarne), prowadzonym na podstawie art. 134i ustawy z 6 kwietnia 1990r. o Policji (zwana dalej "u.P.") odmówił na mocy art. 135f u.P. możliwości wykonania fotokopii akt postępowania. Wpłynęło to negatywnie na realizację prawa do obrony, które wynika z art. 42 ust. 2 Konstytucji. Komendant w odpowiedzi na skargę wniósł o odrzucenie skargi, wskazując, że w postępowaniach dyscyplinarnych policjantów nie mają zastosowania przepisy k.p.a., ale u.P. Podnoszony przez Skarżącego zarzut naruszenia art. 73 - 74a k.p.a. jest zatem nietrafny. Zgodnie z art. 135f ust. 1 pkt 5 u.P. w związku z art. 135k ust. 4 u.P., prawo wnoszenia zażaleń na postanowienia wydane w toku postępowania przez rzecznika dyscyplinarnego, służy do przełożonego dyscyplinarnego w terminie 3 dni od dnia doręczenia i w przypadkach wskazanych w ustawie. Od postanowień wydanych przez przełożonego dyscyplinarnego zażalenie przysługuje do wyższego przełożonego dyscyplinarnego, chyba że postanowienie w pierwszej instancji wydał Komendant Główny Policji. Wówczas zamiast zażalenia służy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skarżący nie wnioskował ani ustnie ani pisemnie o udostępnienie akt postępowania, co wynika z pisma otrzymanego z Wydziału [...] CBŚP z [...] marca 2021r. W aktach brak jest jakiejkolwiek informacji w tym zakresie. Postępowanie dyscyplinarne nie jest typowym postępowaniem jurysdykcyjnym, kończącym się wydaniem klasycznej decyzji administracyjnej lub wydaniem innego aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a P.p.s.a. Postępowanie dyscyplinarne kończy się orzeczeniem dyscyplinarnym o treści wskazanej w art. 135j u.P. Powyższe oznacza, że kontrola sądu administracyjnego w sprawach dyscyplinarnych funkcjonariuszy Policji dopuszczalna jest tylko wtedy, gdy przepis szczególny tak stanowi - w zakresie skarg na orzeczenia kończące postępowanie dyscyplinarne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu zgodnie z dyspozycją art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019r., poz. 2325 ze zm., zwana dalej "P.p.s.a."). Sąd wskazuje, że z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 P.p.s.a. Obowiązkiem Sądu jest zatem, przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi, zbadanie m.in. legitymacji Skarżącego, zachowania terminu wniesienia skargi i spełnienia przez nią warunków formalnych, a przede wszystkim ocena dopuszczalności skargi. W tym ostatnim aspekcie chodzi m.in. o to, czy skarga dotyczy przedmiotu objętego właściwością Sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018r. poz. 2096 oraz z 2019r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2019r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2019r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne, zgodnie z art. 3 § 2a P.p.s.a., orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. Sądy administracyjne, na mocy art. 3 § 3 P.p.s.a., orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Takim przepisem szczególnym jest art. 138 u.P., stosownie do którego od orzeczenia oraz postanowienia kończącego postępowanie dyscyplinarne policjantowi przysługuje prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Podkreślić należy, że kontrola sądu administracyjnego w sprawach dyscyplinarnych dopuszczalna jest tylko wtedy, gdy przepis szczególny tak stanowi. Pogląd ten jest akceptowany zarówno w orzecznictwie sądów administracyjnych, jak i w doktrynie. Naczelnego Sądu Administracyjnego np. postanowieniu z 31 maja 2012r. sygn. akt I OSK 1067/12 (dostępne na www.nsa.gov.pl), jak również J. P. Tarno w Komentarzu do Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (LexisNexis Warszawa 2006 r., s. 47) przyjęli, że skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jest dopuszczalna, gdy dotyczy orzeczenia kończące postępowanie dyscyplinarne. Sąd w związku z tym zauważa, że skoro kontrola Sądu administracyjnego w sprawach dyscyplinarnych możliwa jest tylko w zakresie skarg na orzeczenia kończące postępowanie dyscyplinarne, należało przyjąć, że niedopuszczalna była skarga wniesiona przez Skarżącego na czynność Komendanta dotyczącą odmowy wglądu do akt postępowania dyscyplinarnego. Sąd z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.