II SA/Wa 985/14

PostanowienieWSA w Warszawie2014-06-17

Skład orzekający: Danuta Kania

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny powinien przywrócić termin do wniesienia skargi na decyzję, gdy strona nie zdążyła w terminie złożyć skargi z powodu późnego doręczenia zawiadomienia o ustanowieniu pełnomocnika z urzędu?
Ratio decidendi
Sąd przywrócił termin do wniesienia skargi, uznając, że strona nie ponosi winy w uchybieniu terminu, gdyż zawiadomienie o ustanowieniu pełnomocnika z urzędu doręczono jej po upływie terminu do wniesienia skargi, a wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ustawowym terminie.
Stan faktyczny
K. W., jako przedstawiciel ustawowy małoletnich, złożył skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z września 2013 r. o odmowie przyznania świadczenia w drodze wyjątku. Skarga została wniesiona po upływie terminu, jednak wraz z nią złożono wniosek o przywrócenie terminu, gdyż zawiadomienie o ustanowieniu pełnomocnika z urzędu doręczono dopiero 14 kwietnia 2014 r., a termin do wniesienia skargi upłynął 14 maja 2014 r.
Rozstrzygnięcie
Przywrócono termin do wniesienia skargi na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Kania po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. W. - przedstawiciela ustawowego małoletnich: K., D. i J. W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku postanawia - przywrócić termin do wniesienia skargi. Pismem z dnia 13 maja 2014 r. (14 maja 2014 r. - data stempla pocztowego na kopercie, w której nadesłano pismo) K. W. - przedstawiciel ustawowy małoletnich: K., D. i J. W., reprezentowana przez pełnomocnika ustanowionego w ramach prawa pomocy - r. pr. N. P., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku. Do przedmiotowej skargi strona skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika załączyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Pełnomocnik strony skarżącej oświadczył, że zawiadomienie o wyznaczeniu jego osoby na pełnomocnika z urzędu w przedmiotowej sprawie zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 14 kwietnia 2014 r., tym samym 30-dniowy termin do wniesienia skargi upłynął 14 maja 2014 r. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu, ustosunkowując się do wniosku skarżącej o przywrócenie terminu, wyjaśnił, że zaskarżona decyzja została przesłana skarżącej listem zwykłym bez potwierdzenia odbioru. Jednocześnie pełnomocnik organu podniósł, iż organ nie sprzeciwia się przywróceniu terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: ppsa, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do treści art. 86 § 1 ww. ustawy, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W myśl art. 87 § 1 powołanej ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (§ 3). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, iż zaskarżona decyzja Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] września 2013 r. nr [...] została doręczona stronie skarżącej listem zwykłym bez potwierdzenia odbioru. Wnioskiem z dnia 28 stycznia 2014 r. strona skarżąca wystąpiła do WSA w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów oraz ustanowienia radcy prawnego. Postanowieniem referendarza sądowego z 26 marca 2014 r. sygn. akt II SO/Wa 9/14 przyznano stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego oraz poinformowano stronę skarżącą, że w przedmiotowej sprawie skarżąca - stosownie do art. 239 pkt 1 lit. e ppsa - nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Pismem z dnia 08 kwietnia 2014 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w W. poinformowała r. pr. N. P. o wyznaczeniu jej osoby pełnomocnikiem w ramach przyznanego prawa pomocy dla K. W. w przedmiotowej sprawie. W dniu 14 maja 2014 r. r. pr. N. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku, do której załączyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu pełnomocnik strony skarżącej wyjaśnił, że zawiadomienie o wyznaczeniu ww. pełnomocnikiem z urzędu dla strony skarżącej zostało mu doręczone w dniu 14 kwietnia 2014 r., w związku z czym 30-dniowy termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 14 maja 2014 r. Pełnomocnik wyjaśnił jednocześnie, że w dniu 13 maja 2014 r. strona skarżąca przekazała pełnomocnikowi komplet dokumentów dotyczących przedmiotowej sprawy. Zestawiając datę doręczenia pełnomocnikowi strony skarżącej kompletu dokumentów dotyczących przedmiotowej sprawy - 13 maja 2014 r. - z datą wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi - 14 maja 2014 r., należy stwierdzić, że wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony w terminie określonym w art. 87 § 1 ppsa. Równocześnie z wnioskiem strona skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła skargę na wskazaną decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wniosek o przywrócenie terminu powinien zawierać uzasadnienie, w którym strona uprawdopodobni brak winy w przekroczeniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. (Patrz: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, B. Dauter, B. Gruszczyński i inni, Wydanie II, Kantor Wydawniczy Zakamycze 2006, s. 205.) W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik strony skarżącej wyjaśnił, że zawiadomienie o wyznaczeniu ww. pełnomocnikiem z urzędu dla strony skarżącej zostało mu doręczone w dniu 14 kwietnia 2014 r., tj. po upływie terminu do wniesienia skargi. W ocenie Sądu, skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika, uprawdopodobniła okoliczności wskazujące na brak jej winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Mając na uwadze to, że zaskarżona decyzja została przesłana skarżącej listem zwykłym bez potwierdzenia odbioru oraz to, że zawiadomienie o wyznaczeniu r. pr. N. P. pełnomocnikiem z urzędu dla strony skarżącej zostało jej doręczone w dniu 14 kwietnia 2014 r., stwierdzić należy, że powyższe wskazuje na brak winy skarżącej w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, która wystąpiła z wnioskiem o jego przywrócenie. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło