II SA/Wa 991/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kruszewska-Grońska (spr.), Sędzia WSA Tomasz Szmydt, Sędzia WSA Janusz Walawski, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 11 czerwca 2021 r. sprawy ze skargi A. H. na decyzję Dyrektora [...] Szkoły Doktorskiej [...] z dnia [...] października 2020 r. nr [...] w przedmiocie przyjęcia do szkoły doktorskiej oddala skargę Zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją z [...] października 2020 r. nr [...] Dyrektor M. Szkoły Doktorskiej Uniwersytetu [...] (dalej: "Dyrektor", "organ"), działając na podstawie art. 200 ust. 5 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U z 2020 r., poz. 85 ze zm.; dalej: "s.w.n."), art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm.; dalej: "k.p.a.") w związku z § 32 ust. 5-7 i 9 uchwały nr 500 Senatu Uniwersytetu [...] (dalej: "Senat [...]") z dnia 22 stycznia 2020 r. w sprawie zasad rekrutacji do szkół doktorskich na Uniwersytecie [...] w roku akademickim 2020/2021 (Monitor [...] z 2020 r., poz. 33 ze zm.; dalej: "uchwała rekrutacyjna"), utrzymał w mocy swoją decyzję z [...] października 2020 r. nr [...] odmawiającą przyjęcia A. H. (dalej: "skarżąca", "kandydatka") do M. Szkoły Doktorskiej [...] (dalej: "MSD" lub "szkoła doktorska"). Do wydania zaskarżonej decyzji doszło w następujących okolicznościach sprawy. Decyzją z [...] października 2020 r. nr [...] Dyrektor, w oparciu o art. 200 ust. 5 s.w.n. oraz art. 104 § 1 k.p.a. w związku z § 32 ust. 1 i 4 uchwały rekrutacyjnej, odmówił skarżącej przyjęcia do szkoły doktorskiej ze względu na uzyskanie przez nią w postępowaniu kwalifikacyjnym 65,25 pkt, podczas gdy minimalny próg punktów uprawniający do przyjęcia do MSD wynosił 69,08 pkt. Organ w uzasadnieniu ww. rozstrzygnięcia wyjaśnił, iż na wynik kandydatki składają się: • 19,89 pkt - za kryterium nr 1, tj. za wstępny opis projektu badawczego, w tym 7,33 pkt za zdefiniowanie problemu badawczego, w tym za cel, pytania badawcze, hipotezy, 3,67 pkt za nowatorstwo i oryginalność projektu badawczego, 5,67 pkt za metodologię właściwą dla realizacji celu, wykorzystanie metodologii wykraczające poza dziedzinę wiodącą oraz 3,22 pkt za stan badań wraz z bibliografią istotną dla osiągnięcia celu badań; • 3,22 pkt - za kryterium nr 2, tj. za aktywność naukową kandydata; • 20,00 pkt - za kryterium nr 3, tj. za przygotowaną przez kandydata prezentację zagadnienia naukowego mającego związek z projektem badawczym; • 22,14 pkt - za kryterium nr 4, tj. za dyskusję z kandydatem dotyczącą uzasadnienia trafności wyboru obszaru badawczego dla zaproponowanych problemów i metod badawczych, rozeznanie w podejmowanej problematyce, wiedzę merytoryczną, poprawność językową oraz umiejętność posługiwania się językiem naukowym (polskim i/lub angielskim). Tym samym kandydatka znalazła się na 29. pozycji listy rankingowej ustalonej w trybie § 28 uchwały rekrutacyjnej, zaś w świetle wynikających z § 18 uchwały rekrutacyjnej zasad postępowania rekrutacyjnego, uzyskany wynik nie pozwolił na przyjęcie skarżącej do szkoły doktorskiej. Po zapoznaniu się z argumentacją wniosku kandydatki z [...] listopada 2020 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy, Dyrektor powołaną na wstępie decyzją utrzymał w mocy rozstrzygnięcie pierwszoinstancyjne. W uzasadnieniu decyzji wydanej w drugiej instancji organ, odnosząc się do zarzutu skarżącej, że mimo wolnych miejsc lista rankingowa do MSD została zamknięta wraz z rozpoczęciem roku akademickiego (tj. 1 października 2020 r.), podniósł, iż kandydatka znalazła się na 29. pozycji listy rankingowej przy limicie wnoszącym 20 miejsc. Do 1 października 2020 r. przyjęto 18 osób, a z ww. dniem Dyrektor był zobligowany zamknąć listę na podstawie przepisów rekrutacyjnych (organ przywołał treść § 22 ust. 4 oraz § 29 ust. 6 i ust. 7 uchwały rekrutacyjnej). Zgodnie z § 1 pkt 2 lit. g zarządzenia nr 73 Rektora [...] z dnia [...] kwietnia 2020 r. w sprawie ustalenia harmonogramu rekrutacji oraz zasad przeprowadzania rejestracji kandydatów do szkół doktorskich w roku akademickim 2020/2021 (Monitor [...] z 2020 r., poz. 158; dalej: "harmonogram"), ogłoszenie listy przyjętych następuje 21 września 2020 r. Decyzja o odmowie przyjęcia skarżącej do MSD zapadła miesiąc po ogłoszeniu listy przyjętych. W kwestii zarzutu substratu osobowego zespołu wyznaczonego nieadekwatnie do kandydatury skarżącej, organ przyznał, że nie jest możliwe powołanie specjalistów ze wszystkich możliwych dyscyplin naukowych do zespołu kwalifikacyjnego szkoły, w której nazwie występuje termin "międzydziedzinowa". W takim wypadku zespół musiałby się składać w zasadzie z członków wszystkich dyscyplin naukowych, co jest niemożliwe do realizacji w szkole wyższej. Ponadto każda dyscyplina ma swoje specjalizacje o znacząco różnej specyfice. W procesie oceny kandydatki uczestniczyła przedstawicielka historii - prof. A. P. oraz prof. K. P. posiadający również wiedzę w zakresie nauki o ziemi. Wszyscy członkowie wymienionego zespołu kwalifikacyjnego to doświadczeni naukowcy posiadający wystarczającą wiedzę i umiejętności analityczne, by oceniać wnioski niezwiązane bezpośrednio z ich specjalizacją naukową. Nie sposób bowiem ustalić takiego składu zespołu kwalifikacyjnego, aby dokładnie odpowiadał wszystkim aplikacjom. Według organu, członkowie zespołu kwalifikacyjnego, uczestniczący w postępowaniu rekrutacyjnym do MSD, działali zgodnie z § 9 uchwały rekrutacyjnej, kierując się obowiązkiem zachowania bezstronności i obiektywizmu w ocenie kandydatów. Dokonywali ocen w oparciu o najlepszą posiadaną wiedzę we wskazanej dyscyplinie i doświadczenie poparte wieloletnią praktyką zdobytą w trakcie pracy nauczyciela akademickiego. Każdy z członków zespołu kwalifikacyjnego oceniał kandydatów samodzielnie. Natomiast stwierdzenie co do wadliwości oceny zespołu opiera się jedynie na przypuszczeniach kandydatki i nie jest poparte żadnymi dowodami. W opinii Dyrektora, "daleko idące" jest zakwestionowanie przez skarżącą następującej treści pouczenia decyzji pierwszoinstancyjnej: "Podstawą wniosku może być jedynie wskazanie naruszenia zasad rekrutacji do szkoły doktorskiej. Wniosek powinien wskazywać dokładnie przepisy określające warunki lub tryb rekrutacji do szkoły doktorskiej, które w ocenie strony składającej wniosek zostały naruszone, oraz zwięzłe wyjaśnienie zarzucanego naruszenia". Organ wyjaśnił, iż sformułowanie to przez lata obowiązywało w przypadku postępowań rekrutacyjnych na studia doktoranckie - zawarte było w uprzednio obowiązującej ustawie Prawo o szkolnictwie wyższym, a wcześniejsze przepisy dotyczące szkolnictwa wyższego zawierały znacznie dalej idące regulacje w odniesieniu do studiów doktoranckich niż obecne przepisy normujące funkcjonowanie szkół doktorskich. Powołując się na stanowisko Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego, organ zaznaczył, że był to zabieg celowy, ponieważ intencją ustawodawcy było przeniesienie wielu kompetencji związanych z organizacją kształcenia (w tym rekrutacji) na poziom uczelniany. W związku z tym akty prawa wewnętrznego mają za zadanie doprecyzowanie ogólnych przepisów wyższego rzędu, nie pozostając przy tym w sprzeczności z nimi. Dyrektor nie dopatrzył się sprzeczności wyż. cyt. zapisu (zawartego w § 32 ust. 6 uchwały rekrutacyjnej) z aktem prawa wyższego rzędu jakim jest s.w.n. Zaakcentował również, iż organy uczelni nie są organami administracji publicznej sensu stricto, dlatego stosowanie k.p.a. na uczelniach powinno być w niektórych specyficznych przypadkach odpowiednie, pomimo braku regulacji, którą zawierał art. 207 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym (w myśl tego przepisu, w sprawach studenckich i doktoranckich przepisy k.p.a. stosuje się odpowiednio). Za słuszną Dyrektor uznał uwagę kandydatki zgłoszoną w zakresie pouczenia decyzji pierwszoinstancyjnej co do tego, że powinno ono też zawierać informację o możliwości złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, jednakże stwierdził, iż uchybienie to nie miało wpływu na wynik niniejszej sprawy. Dyrektor podkreślił, że okoliczności, podane przez skarżącą we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy związane z jej osiągnięciami, były znane w toku postępowania kwalifikacyjnego i zostały wzięte pod uwagę przez zespół kwalifikacyjny oraz organ. Wobec braku wymaganej liczby punktów, skarżąca nie mogła zostać zakwalifikowana do MSD. Przyjęcie kandydatki do szkoły doktorskiej byłoby niezgodne z postanowieniami uchwały rekrutacyjnej, a także niesprawiedliwe względem pozostałych kandydatów do szkoły i tym samym niezgodne z zasadą równości (art. 8 § 1 k.p.a., art. 32 Konstytucji RP). Naturalnym jest subiektywny charakter oceny rozmowy kwalifikacyjnej czy też projektu badawczego, dokonywanej przez wybitnych specjalistów w swoich dziedzinach, kompetentnych do oceny dorobku naukowego kandydatów. Zespół i Dyrektor, analizując powtórnie sprawę, nie znaleźli podstaw do podważenia tej oceny, dlatego podtrzymali zawarte w niej rozstrzygnięcie. Organ dodał także, że punktacja, a co za tym idzie, ocena skarżącej, nie została zakwestionowana przez żadnego z członków zespołu kwalifikacyjnego, co znalazło odzwierciedlenie w decyzji. Powyższą decyzję Dyrektora z [...] października 2020 r. kandydatka uczyniła przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając jej naruszenie: 1) § 18 ust. 4 oraz § 29 ust. 6 uchwały rekrutacyjnej, 2) § 7 ust. 3 w związku z § 8 ust. 1 uchwały rekrutacyjnej, 3) art. 7, art, 9, art. 11, art. 107 § 1 pkt 9 k.p.a., 4) art. 107 § 1 pkt 2 k.p.a. (data wydania zaskarżonej decyzji to [...] października 2020 r., a tymczasem wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został nadany [...] listopada 2020 r.), 5) naruszenie przepisów o właściwości organu poprzez wydanie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej przez Dyrektora, a nie Rektora UW. W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że zarówno treść § 4 ust. 1 uchwały rekrutacyjnej, jak i wydane na jej podstawie zarządzenie nr 73 Rektora [...] stanowią rażące naruszenie przepisów ustawowych, tj. dotyczących delegacji kompetencji prawodawczych (art. 200 ust. 2 s.w.n.), a także terminu określonego w art. 200 ust. 3 s.w.n. Biorąc pod uwagę treść art. 200 ust. 2 s.w.n., rektor uczelni nie ma żadnych kompetencji w zakresie ustalenia zasad rekrutacji (w tym jej harmonogramu). Wykluczone jest także przeniesienie tych kompetencji - choćby w części dotyczącej harmonogramu rekrutacji - na ten organ na mocy uchwały senatu; organ uczelni nie może podejmować aktów sprzecznych z wyraźnym brzmieniem ustawy. Nadto zarządzenie Rektora [...] ustalające harmonogram rekrutacji zostało wydane dopiero [...] kwietnia 2020 r., a więc z naruszeniem terminu określonego w art. 200 ust. 3 s.w.n. Uznanie takiego rozwiązania za dopuszczalne godziłoby w sens regulacji ustawowej zawartej w art. 200 ust. 2 i 3 s.w.n. i niweczyłoby ochronną rolę tych przepisów. Dalej skarżąca zarzuciła organowi obsadzenie jedynie 18 miejsc w MSD (spośród 20 miejsc przewidzianych łącznie w dziedzinach nauk humanistycznych, nauk społecznych i dziedzinie nauk ścisłych i przyrodniczych), a zatem dwa miejsca w szkole doktorskiej nie zostały nieobsadzone. Podnoszona przez Dyrektora okoliczność rozpoczęcia nowego roku akademickiego, zdaniem kandydatki, nie ma żadnego znaczenia prawnego dla realizacji obowiązków wynikających z § 29 ust. 6 uchwały rekrutacyjnej. W szczególności w obowiązujących przepisach nie zawarto zastrzeżenia, iż proces obsadzania wolnych miejsc przez osoby z grupy rezerwowej ulega zakończeniu z dniem 1 października 2020 r. (przepisem takim nie jest § 29 ust. 7 uchwały rekrutacyjnej, ponieważ - uwzględniając fakt doręczenia zaskarżonej decyzji po ww. dacie - środek zaskarżenia w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy byłby pozbawiony wszelkiego znaczenia procesowego; zarządzenie Rektora [...] unicestwiałoby de facto ochronę prawną gwarantowaną w art. 200 ust. 5 s.w.n.). Skarżąca podkreśliła, że w dniu wydania decyzji miała status "kandydata rezerwowego" (czyli osiągnęła warunek określony w art 18 ust. 4 uchwały rekrutacyjnej), zaś ustalony na mocy uchwały limit 20 miejsc nie został na ten dzień (i dotychczas) wyczerpany. Z tych okoliczności kandydatka wywodzi obowiązek Dyrektora wpisania jej na listę doktorantów. Następnie skarżąca zarzuciła, że w składzie oceniającego ją zespołu kwalifikacyjnego nie było ani jednej osoby, która spełniałaby kryteria wymienione w § 7 ust. 3 uchwały rekrutacyjnej. Fakt, iż kandydat chce prowadzić badania wykraczające poza jedną dziedzinę nauki, nie może prowadzić do sytuacji, w której jego szanse powodzenia w postępowaniu rekrutacyjnym uzależnione są od oceny dokonywanej przez zespół, w którym przeważają osoby niezajmujące się naukowo zagadnieniami mieszczącymi się w obszarze przedmiotowym wskazanym we wniosku. Osobom takim, niezależnie od wysokich kwalifikacji, jakie posiadają w ramach własnej specjalizacji, trudno będzie sprostać wymogowi merytorycznego odniesienia się do takich kwestii jak zdefiniowanie konkretnego problemu badawczego, nowatorstwo i oryginalność określonego projektu badawczego, metodologia właściwa dla realizacji celu czy stan badań, które to oceny są ściśle związane z konkretnymi dyscyplinami naukowymi. Ponadto w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji zawarto nieprawdziwe stwierdzenie, że "w procesie oceny kandydatki uczestniczyła przedstawicielka historii - prof. A. P.", gdyż ww. osoba nie znajdowała się w składzie zespołu kwalifikacyjnego na stronie internetowej. Kandydatka zwróciła się też do tut. Sądu o zbadanie, czy wydanie przez Dyrektora zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji nie wpisuje się w przesłankę nieważnościową z art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a. Treść obu tych decyzji wyraźnie wskazuje na to, że organ działał autonomicznie, we własnym imieniu, a nie z upoważnienia Rektora [...], co w świetle art. 200 ust. 5 w związku z art. 23 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 4 s.w.n. stanowi naruszenie przepisów o właściwości, które powinno skutkować stwierdzeniem nieważności wydanych w sprawie decyzji. Na zakończenie skarżąca wniosła o zastosowanie art. 145a § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") poprzez zobowiązanie właściwego organu w określonym terminie do wydania decyzji o przyjęciu jej do szkoły doktorskiej, a także skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym z uwagi na trwającą pandemię. W odpowiedzi na skargę Dyrektor wniósł o jej oddalenie, wskazując, że skarga zawiera powtórzenie zarzutów, do których wyczerpująco odniósł się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Organ nie zażądał przeprowadzenia rozprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu. Na wstępie należy wyjaśnić, że sąd administracyjny nie jest uprawniony do weryfikacji wiedzy i predyspozycji kandydata ubiegającego się o przyjęcie na studia doktoranckie oraz przedstawionego przez niego zarysu projektu badawczego. W zakresie kognicji sądu administracyjnego pozostaje wyłącznie zbadanie, czy w toku postępowania rekrutacyjnego nie doszło do naruszenia warunków i trybu rekrutacji na studia doktoranckie określonych przepisami s.w.n. oraz wydanymi na jej podstawie przepisami wykonawczymi w sposób mogący mieć wpływ na wynik sprawy. Ze swej natury postępowanie konkursowe na studia doktoranckie jest postępowaniem szczególnym, a sądowa kontrola wydanego rozstrzygnięcia nie może odnosić się do merytorycznych kryteriów oceny kandydata. Stosownie do treści art. 200 ust. 2 s.w.n. rekrutacja do szkoły doktorskiej odbywa się w drodze konkursu na zasadach określonych przez senat albo radę naukową. Zasady, o których mowa w ust. 2, oraz program kształcenia, o którym mowa w art. 201 ust. 3, podmiot prowadzący szkołę doktorską udostępnia nie później niż 5 miesięcy przed rozpoczęciem rekrutacji (art. 200 ust. 3 s.w.n.). Odmowa przyjęcia do szkoły doktorskiej następuje w drodze decyzji administracyjnej. Od decyzji przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 200 ust. 5 s.w.n.). Jak wynika z wyż. cyt. art. 200 ust. 2 s.w.n., ustalenie zasad rekrutacji do szkoły doktorskiej leży w gestii senatu albo rady naukowej. Ustawodawca zastrzegł jedynie, że ma ono przybierać formę konkursu, co czyni uprawnionym przyjęcie założenia, iż liczba miejsc w szkole doktorskiej jest ograniczona. Ustalanie przez senat albo radę naukową zasad konkursu w zakresie nieunormowanym w s.w.n. oraz samodzielność w kształtowaniu procesu rekrutacyjnego są wyrazem autonomii szkół wyższych gwarantowanej przez Konstytucję RP w art. 70 ust. 5, który stanowi, że szkołom wyższym zapewnia się autonomię na zasadach określonych w s.w.n. Zasada autonomii szkół wyższych nie może być jednak rozumiana jako dowolność postępowania organów uczelni w obszarach ich działań, a pogląd, iż decyzja organu uczelni w kontekście tej zasady nie musi spełniać tak surowych kryteriów jak decyzja organu administracji publicznej nie oznacza, że może być ona wydana z obrazą przepisów prawa. Granice tej autonomii są wyznaczane przez prawo np. art. 200 ust. 2 s.w.n. upoważniający senat do ustalenia zasad rekrutacji do szkoły doktorskiej. Tym samym to Senatowi UW przysługiwało uprawnienie do skonkretyzowania warunków jakie trzeba spełnić, aby podjąć kształcenie w MSD. Odnosząc się do najdalej idącego zarzutu skargi, a mianowicie naruszenia przepisów o właściwości, stwierdzić należy, iż nie jest on zasadny. Świadczy natomiast o niedostatecznej znajomości przez skarżącą postanowień uchwały rekrutacyjnej. Postępowanie rekrutacyjne prowadzi Dyrektor (§ 5 ust. 1). Postępowanie rekrutacyjne składa się z postępowania kwalifikacyjnego oraz przyjęcia albo wydania decyzji o odmowie przyjęcia kandydata do Szkoły (§ 13 ust. 1). Z treści unormowań § 32 uchwały rekrutacyjnej jasno wynika, że to Dyrektor wydaje odmowną decyzję administracyjną w obu instancjach postępowania rekrutacyjnego; ww. § 32 uchwały rekrutacyjnej posługuje się w tym zakresie m.in. sformułowaniem "Dyrektor odmawia przyjęcia kandydata do Szkoły" (ust. 2), "Wniosek, o którym mowa w ust. 5, jest rozpatrywany przez Dyrektora w drodze decyzji administracyjnej" (ust. 7 zdanie pierwsze), "Decyzja Dyrektora, o której mowa w ust. 7, jest ostateczna" (ust. 9 zdanie pierwsze). Wyjątek, wedle którego to Rektor [...] wydaje decyzję administracyjną i to zarówno o przyjęciu, jak i odmowie przyjęcia do szkoły doktorskiej, przewidują postanowienia § 31 uchwały rekrutacyjnej – dotyczą one kandydatów nieposiadających obywatelstwa polskiego. Przy czym nawet w tym przypadku Rektor może upoważnić Dyrektora lub Koordynatora Rekrutacji do wydawania decyzji w jego imieniu. Dostrzec również wypada, iż w myśl § 4 ust. 5 pkt 19 Regulaminu MSD, obowiązki Dyrektora obejmują w szczególności wydawanie na podstawie przepisów prawa decyzji administracyjnych i rozstrzygnięć w indywidualnych sprawach doktorantów. Powyższy przepis został umiejscowiony w części II Regulaminu MSD, zatytułowanej "ORGANIZACJA SZKOŁY DOKTORSKIEJ". Regulamin MSD stanowi załącznik nr 4 do uchwały nr 444 Senatu [...] z dnia 26 czerwca 2019 r. w sprawie uchwalenia Regulaminów szkół doktorskich na Uniwersytecie Warszawskim. To Dyrektor kieruje działalnością MSD, a nadzór nad działalnością szkoły doktorskiej sprawuje Rektor (vide § 3 ust. 1 i ust. 4 Regulaminu MSD). Co więcej, jak stanowi § 3 ust. 3 Regulaminu MSD, w przypadku współprowadzenia szkoły doktorskiej na podstawie porozumienia z inną uczelnią, instytutem badawczym, instytutem Polskiej Akademii Nauk lub instytutem międzynarodowym o uznanej renomie naukowej, o którym to porozumieniu jest mowa w § 1 ust. 3 Regulaminu MSD, wybrane kompetencje Dyrektora i Rady mogą pełnić podmioty określone w porozumieniu, z wyłączeniem kompetencji Dyrektora w zakresie indywidualnych spraw doktorantów. W indywidualnych sprawach doktorantów podmiot wskazany w porozumieniu może wydawać decyzje i rozstrzygnięcia z upoważnienia Dyrektora. Przepis art. 23 ust. 5 s.w.n. stosuje się odpowiednio. W świetle regulacji § 32 uchwały rekrutacyjnej, zarzut naruszenia art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a. należy ocenić jako chybiony. Prawidłowo Dyrektor, wydając w niniejszej sprawie decyzje "działał autonomicznie" (jak to określiła skarżąca), a nie z upoważnienia Rektora [...]. Przepisy uchwały rekrutacyjnej są przepisami szczególnymi o charakterze powszechnie obowiązującym. Zostały wydane na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 200 ust. 2 s.w.n. i regulują pewne kwestie odmiennie niż k.p.a. Uzasadnione jest więc stanowisko, że przepisy k.p.a. mają zastosowanie w postępowaniu rekrutacyjnym tylko wtedy, gdy przepisy regulujące zasady i tryb przyjmowania kandydatów do szkoły doktorskiej nie przewidują w tym zakresie odmiennych unormowań. Według § 18 ust. 1 uchwały rekrutacyjnej oraz punktu 4.5 jej załącznika, w postępowaniu kwalifikacyjnym uwzględnia się: • wstępny opis projektu badawczego, za który przyznaje się maksymalnie 30 punktów, z czego maksymalnie 10 punktów za zdefiniowanie problemu badawczego, w tym cel, pytania badawcze, hipotezy, maksymalnie 5 punktów za nowatorstwo i oryginalność projektu badawczego, maksymalnie 10 punktów za metodologię właściwą dla realizacji celu, wykorzystanie metodologii wykraczające poza dziedzinę wiodącą oraz maksymalnie 5 punktów za stan badań wraz z bibliografią istotną dla osiągnięcia celu badań; • ocenę aktywności naukowej kandydata, za którą przyznaje się maksymalnie 10 punktów; • przygotowaną przez kandydata prezentację zagadnienia naukowego mającego związek z projektem badawczym, za którą przyznaje się maksymalnie 30 punktów; • dyskusję z kandydatem dotyczącą uzasadnienia trafności wyboru obszaru badawczego dla zaproponowanych problemów i metod badawczych, rozeznanie w podejmowanej problematyce, wiedzę merytoryczną, poprawność językową oraz umiejętność posługiwania się językiem naukowym (polskim i/lub angielskim), za którą przyznaje się maksymalnie 30 punktów. Zgodnie z § 18 ust. 4 uchwały rekrutacyjnej w związku z punktem 4.6 jej załącznika, w celu przyjęcia do MSD konieczne jest łączne spełnienie następujących warunków: • uzyskanie co najmniej 50 punktów z całości postępowania kwalifikacyjnego, w tym co najmniej 20 punktów z I etapu i co najmniej 30 punktów z II etapu postępowania kwalifikacyjnego oraz • znalezienie się na liście rankingowej w obrębie limitu miejsc, tj. w obrębie 20 miejsc. W przedmiotowej sprawie skarżąca znalazła się na 29 pozycji, otrzymując 65,25 pkt, podczas gdy minimalny próg punktów uprawniający do przyjęcia do szkoły doktorskiej wynosił 69,08 pkt. W ocenie Sądu, postępowanie kwalifikacyjne w niniejszej sprawie zostało przeprowadzone zgodnie z zasadami określonymi w ww. przepisach s.w.n. oraz uchwały rekrutacyjnej. Zasady konkursowego charakteru postępowania kwalifikacyjnego nie zostały naruszone. Prawidłowo powołany zespół kwalifikacyjny dokonał oceny osiągnięć skarżącej wedle opisanych wyżej kryteriów. Poszczególnym osiągnięciom przypisano określoną liczbę punktów. Suma punktów uzyskanych przez skarżącą była jednak niewystarczająca do uzyskania miejsca na liście osób przyjętych do szkoły doktorskiej. Zarzuty skargi nie mogą prowadzić do podważenia zaskarżonej decyzji. Kryteria i sposób oceny kandydata określają kategorie takie jak: dorobek naukowy, projekt badawczy, egzamin, ocena potencjału naukowego badacza oraz ich elementy składowe. Kryteria te nie uwzględniają wag poszczególnych ocen, określają jedynie maksymalną liczbę punktów za daną kategorię. Ocenę kategorii i wystawienie ocen cząstkowych pozostawiono niezależnym i bezstronnym ekspertom - członkom zespołu kwalifikacyjnego, przy czym oceny cząstkowe są niejawne. Wskazanie w art. 200 ust. 5 s.w.n., iż odmowa przyjęcia do szkoły doktorskiej następuje w drodze decyzji administracyjnej, określa jedynie wymogi formalne, jakie powyższy akt musi spełniać, jak również wskazuje na możliwość jego zaskarżenia na drodze administracyjnej lub sądowoadministracyjnej. Natomiast przepis ten nie formułuje wymogu, aby całe postępowanie konkursowe było objęte rygorem przepisów k.p.a. Uzasadnienia decyzji wydawanych w ramach rekrutacji - z uwagi na charakter sprawy - nie muszą prezentować całokształtu powodów leżących u podstaw oceny danego osiągnięcia (zastosowania kryterium), lecz jedynie informację o rozpatrzeniu wniosku przez dany organ, przyjętej przez niego ocenie (liczbie punktów) i ewentualnej pozycji rankingowej. Ocena osiągnięć naukowych, dydaktycznych czy organizacyjnych pozostaje bowiem zawsze w części oparta na rozumieniu nieostrych kryteriów, a zatem trudnych do sprecyzowania w uzasadnieniu wydawanej decyzji. Powyższe wywody znajdują odzwierciedlenie w zapisie § 32 ust. 4 uchwały rekrutacyjnej, zgodnie z którym w uzasadnieniu decyzji administracyjnej o odmowie przyjęcia do szkoły doktorskiej wskazuje się liczbę punktów uzyskanych przez kandydata za poszczególne elementy podlegające ocenie określone w załączniku do uchwały, ich sumę oraz minimalny próg punktów uprawniający do przyjęcia do szkoły doktorskiej. Ma rację skarżąca, że w składzie zespołu kwalifikacyjnego dla MSD, brak było prof. A. P.. Skład tego zespołu, powołanego na kadencję od [...] czerwca 2020 r. do [...] czerwca 2021 r., był następujący: prof. dr hab. P. R. – przewodniczący; prof. dr hab. G. G.i; prof. dr hab. P. G.; dr hab. P. K.; dr hab. K. P.; prof. dr hab. J. R.; dr hab. J. S., prof. ucz.; dr hab. A. S.; dr hab. D. S. oraz mgr K. O. – przedstawicielka doktorantów. Jednakże to skarżąca domagała się przyjęcia do MSD, wskazując jako dyscyplinę wiodącą - nauki o Ziemi i środowisku, a jako dyscyplinę poboczną - archeologię. Tymczasem to w ramach kształcenia w Szkole Doktorskiej Nauk Ścisłych i Przyrodniczych nadrzędnym elementem jest realizacja indywidualnego projektu doktorskiego w jednej z następujących dyscyplin: astronomia, informatyka, matematyka, nauki biologiczne, nauki chemiczne, nauki fizyczne, nauki o Ziemi i środowisku. Z kolei Szkoła Doktorska Nauk Humanistycznych to miejsce dla osób, które chcą doktoryzować się m.in. w dyscyplinie archeologii. Wnioskując o przyjęcie do MSD, skarżąca winna była uwzględnić specyfikę tej szkoły doktorskiej polegającą na prowadzeniu innowacyjnych badań przekraczających granice dyscyplin i dziedzin naukowych. W ramach tej szkoły doktoranci przygotowują prace doktorskie zawierające elementy wykorzystania dorobku w co najmniej dwóch dowolnie wybranych dziedzinach nauki ze wskazaniem dziedziny wiodącej lub projektu jednodziedzinowego, bez wskazania dyscypliny wiodącej. Jeśli zatem skarżąca wśród członków zespołu kwalifikacyjnego chciała widzieć przedstawiciela nauk o Ziemi i środowisku albo archeologii, to powinna rozważyć kształcenie odpowiednio w Szkole Doktorskiej Nauk Ścisłych i Przyrodniczych albo Szkole Doktorskiej Nauk Humanistycznych. Zarzucając organowi naruszenie § 7 ust. 3 uchwały rekrutacyjnej, a konkretnie zapisu, w myśl którego większość zespołu kwalifikacyjnego stanowią nauczyciele akademiccy reprezentujący dyscyplinę, w której kształcenie chce podjąć kandydat, skarżąca powinna mieć też na względzie treść § 8 ust. 1 zdanie pierwsze uchwały rekrutacyjnej przewidującego, że Dyrektor przy powoływaniu członków zespołów kwalifikacyjnych kieruje się potrzebą zapewnienia reprezentacji przez nich różnych specjalizacji naukowych. Trafnie organ wskazał skarżącej w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, iż w ramach MSD nie można ustalić takiego składu zespołu kwalifikacyjnego, aby dokładnie odpowiadał wszystkim aplikacjom. Słusznie kandydatka dostrzegła błąd w dacie wydania zaskarżonej decyzji – organ podał [...] października 2020 r., podczas gdy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy skarżąca złożyła [...] listopada 2020 r. Jednakże przedmiotowe uchybienie ma charakter oczywistej omyłki podlegającej sprostowaniu w oparciu o art. 113 § 1 k.p.a. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że skarga kandydatki jest nieuzasadniona i dlatego na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.