II SAB/Wa 100/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. L. na bezczynność Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego w przedmiocie rozpatrzenia odwołania postanawia: 1) umorzyć postępowanie sądowe, 2) zasądzić od Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego kwotę 240 (dwieście czterdzieści) zł na rzecz skarżącego R. L., tytułem zwrotu kosztów postępowania. R. L., reprezentowany przez r. pr. Ł. B. w dniu 1 lutego 2010 r. wniósł skargę na bezczynność Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego. Skarżący podniósł, że wyrokiem z dnia 31 maja 2011 r., sygn. akt II SA/Wa 377/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego nr [...] w przedmiocie zwolnienia z zawodowej służby wojskowej i przeniesienia do rezerwy. Po otrzymaniu prawomocnego wyroku, organ winien ponownie rozpoznać odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji w tej sprawie. Skarżący podniósł, iż otrzymywał pisma od organu (z dnia 4 sierpnia 2011 r. oraz z dnia 20 września 2011 r.) o przesunięciu załatwienia jego sprawy, natomiast w piśmie z dnia 27 września 2011 r. wezwano skarżącego do złożenia dodatkowych wyjaśnień, co skarżący wykonał jeszcze tego samego dnia. Skarżący złożył zażalenie w trybie art. 37 k.p.a. do Ministra Obrony Narodowej (pismo z dnia 17 listopada 2011 r.) ale ono również pozostało bez odpowiedzi. W skardze zawarty był również wniosek o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W odpowiedzi na skargę Szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego wniósł o jej odrzucenie bądź oddalenie. Organ podniósł, iż rozpoznał odwołanie skarżącego od decyzji organu pierwszej instancji w tej sprawie i decyzją z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] utrzymał w mocy rozkaz personalny Dowódcy Wojsk Lądowych na [...] z dnia [...] lipca 2009 r., o zwolnieniu skarżącego z zawodowej służby wojskowej. W piśmie z dnia 21 marca 2011 r. pełnomocnik skarżącego, w związku z wydaniem decyzji z [...] marca 2012 r., wniósł o umorzenie postępowania oraz zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w wysokości 240 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Z akt sprawy wynika, że po uchyleniu wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 maja 2011 r., sygn. akt II SA/Wa 377/11 decyzji Szefa Sztabu Generalnego nr [...], organ ten powinien rozpoznać odwołanie R. L. od rozkazu personalnego Dowódcy Wojsk Lądowych nr [...] z dnia [...] lipca 2009 r. W piśmie z dnia 4 sierpnia 2011 r. poinformowano skarżącego, że jego sprawa powinna być załatwiona do końca sierpnia 2012 r., następnie piśmie z dnia 20 września poinformowano skarżącego organ rozpatrzy przedmiotowe odwołanie do końca września 2011 r. W dniu 27 września 2011 r. zażądano od skarżącego dodatkowych wyjaśnień, których – według informacji skarżącego, udzielił on w tym samym dniu. Pismem z dnia 17 listopada 2011 r. skarżący złożył zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie do Ministra Obrony Narodowej, a następnie w dniu 1 lutego 2012 r. wniósł skargę na bezczynność organu. Jak wynika z informacji zawartych w odpowiedzi na skargę oraz ze znajdujących się w aktach dokumentów, organ rozpatrzył odwołanie skarżącego w dniu [...] marca 2012 r., wydając decyzję nr [...], utrzymującą w mocy rozkaz personalny Dowódcy Wojsk Lądowych na [...] z dnia [...] lipca 2009 r., o zwolnieniu skarżącego z zawodowej służby wojskowej. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd uznał, że skoro w dniu wniesienia skargi organ pozostawał w bezczynności, a następnie – przed przekazaniem tej skargi do Sądu – wydał wymagane rozstrzygnięcie, to tym samym uwzględnił skargę na bezczynność w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Przepis ten stanowi bowiem, że organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Z kolei z przepisu art. 149 powołanej ustawy wynika, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność nawet wówczas, gdy ta decyzja lub akt zostały podjęte z naruszeniem terminu przewidzianego do ich wydania. W takim wypadku tj., gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu - w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a powołanej wyżej ustawy - organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności, zastosowanie ma art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08, niepublikowana). Natomiast brak jest jakikolwiek podstaw do odrzucenia skargi, o co wnosił organ w odpowiedzi na skargę. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł o umorzeniu postępowania. O zwrocie kosztów postanowiono na mocy art. 201 § 1, art. 205 § 2 powołanej ustawy oraz §14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.)