II SAB/Wa 1026/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania (spr.) Sędziowie WSA Iwona Dąbrowska Andrzej Góraj Protokolant starszy sekretarz sądowy Dorota Kwiatkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi H. K. i T. K. na bezczynność Zarządu Dzielnicy [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z [...] lipca 2015 r. o najem lokalu zamiennego odrzuca skargę. Wnioskiem z dnia [...] lipca 2015 r. (data wpływu do organu - [...] lipca 2015 r.) H. K. i T. K., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, wystąpili do Zarządu Dzielnicy [...] m.st. Warszawy o skierowanie ich wraz z synem P. K. do zawarcia umowy najmu lokalu zamiennego za lokal nr [...] przy ul. [...]. W uzasadnieniu wskazano, że na skutek uprzednio złożonego wniosku z dnia [...] marca 2014 r., Zarząd Dzielnicy [...] m.st. Warszawy w dniu [...] maja 2014 r. wydał uchwałę nr [...] o zakwalifikowaniu i umieszczeniu H. i T. K. na liście osób oczekujących na najem lokalu - jako rodzinę siedmioosobową. Ww. zostali skierowani do zawarcia - na czas nieoznaczony - umowy najmu lokalu zamiennego przy ul. [...]. Do zawarcia umowy najmu tego lokalu nie doszło, bowiem ww. nie przyjęli przedstawionej im propozycji. Przedmiotowy wniosek został złożony w związku z zaistnieniem nowych okoliczności faktycznych, które dotyczą podstawy kwalifikacji ww. w poprzednim postępowaniu jako rodziny siedmioosobowej, gdzie jako jedną rodzinę zakwalifikowano H. i T. K., ich syna A. K., jego żonę G. oraz troje ich dzieci. Tymczasem, w listopadzie 2014 r. A. i G. K. wraz z dziećmi wyprowadzili się z lokalu nr [...] przy ul. [...], co potwierdza zaświadczenie Urzędu m.st. Warszawy, Biura Administracji i Spraw Obywatelskich. Powyższe okoliczności, zdaniem wnioskodawców, stanowią podstawę do przeprowadzenia nowego postępowania z uwzględnieniem zmienionego stanu faktycznego, tj. zamieszkiwania w lokalu nr [...] przy ul [...] w Warszawie jedynie H. i T. K. z synem P. K.. Pismem z dnia [...] lipca 2015 r. Urząd m.st. Warszawy poinformował wnioskodawców, iż wniosek o najem lokalu zamiennego został rozpatrzony przez Zarząd Dzielnicy [...] ww. uchwałą nr [...] z dnia [...] maja 2014 r., w wyniku czego zostało wydane rodzinie skierowanie do lokalu nr [...] przy ul. [...]. Skierowanie to pozostaje nadal aktualne. Wobec faktu, iż państwo K. nie przeprowadzili się dobrowolnie do ww. lokalu, Zakład Gospodarowania Nieruchomościami w Dzielnicy [...] m.st. Warszawy skierował w dniu [...] czerwca 2015 r. sprawę do sądu. Ponadto, w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie toczy się postępowanie o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na uchwałę nr [...] Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] lipca 2014 r. Z tych względów wniosek o najem lokalu zamiennego z dnia [...] lipca 2015 r. zostanie rozpatrzony po zakończeniu postępowania sądowego. Pismem z dnia [...] października 2015 r. H. i T. K. zwrócili się do Zarządu Dzielnicy [...] z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa polegającego na nierozpatrzeniu wniosku ww. o najem lokalu zamiennego z dnia [...] lipca 2015 r. i wydanie rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Następnie, pismem z dnia [...] października 2015 r. H. K. i T. K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Zarządu Dzielnicy [...] m.st. Warszawy polegającą na nierozpatrzeniu wniosku o najem lokalu zamiennego z dnia [...] lipca 2015 r. Skarżący wnieśli o zobowiązanie Zarządu Dzielnicy [...] m.st. Warszawy do wydania uchwały w przedmiocie wpisania ich na listę osób zakwalifikowanych do zawarcia umowy najmu lokalu zamiennego w terminie miesiąca oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W motywach skargi wskazano, że wniosek skarżących wpłynął do organu w dniu [...] lipca 2015 r. Od tamtej pory skarżący otrzymali od organu jedynie zdawkowe pismo informujące, że wniosek zostanie rozpoznany po zakończeniu postępowania sądowego. W ww. piśmie nie przedstawiono dostatecznych powodów mogących uzasadniać przewlekłe prowadzenie postępowania. Nie wydano też postanowienia o zawieszeniu postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267), dalej: "k.p.a.". Z tych względów uzasadniona jest skarga na bezczynność organu, który winien był doprowadzić do załatwienia sprawy w terminach przewidzianych w art. 35 k.p.a. W odpowiedzi na skargę Zarząd Dzielnicy [...] m.st. Warszawy wniósł o odrzucenie skargi. Organ wskazał, iż zgodnie z art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", w sprawach skarg na uchwały jednostek samorządu terytorialnego skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Początkiem terminu do wniesienia skargi, przewidzianej w art. 101 ustawy o samorządzie gminnym, w przypadku udzielenia odpowiedzi negatywnej na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, jest zatem dzień następny po otrzymaniu odpowiedzi, zaś początkiem terminu 60 dniowego jest dzień następny po dniu doręczenia tego wezwania organowi. W niniejszej sprawie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zostało złożone w dniu 5 października 2015 r., zaś skarga na uchwałę Zarządu dzielnicy [...] m.st. Warszawy została złożona w dniu 7 października 2015 r. Skarga jest zatem przedwczesna i jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na brak kognicji sądu administracyjnego do jej rozpoznania. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta, zgodnie z § 2 tego artykułu, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do treści art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 tego przepisu (tj. w sytuacjach, gdy organ ma obowiązek: (1) wydać decyzję administracyjną, (2) postanowienie na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty, (3) postanowienie w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu, (4) inny niż określony w pkt 1-3 akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczący uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, ze zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw) lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a (tj., w przypadku, gdy organ ma obowiązek wydać pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie). Ponadto, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Skarżący zaskarżyli w niniejszej sprawie bezczynność Zarządu Dzielnicy [...] m.st. Warszawy polegającą na nierozpatrzeniu wniosku o najem lokalu zamiennego z dnia [...] lipca 2015 r. Skarżący wnieśli o zobowiązanie Zarządu Dzielnicy [...] m. st. Warszawy do wydania uchwały w przedmiocie zakwalifikowania i umieszczenia H. i T. K. wraz z synem P. K. na liście osób oczekujących na zawarcie umowy najmu lokalu z zasobu m.st. Warszawy. Zgodnie z oceną prawną wyrażoną w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lipca 2008 r., sygn. akt I OPS 4/08 (publ. https://orzeczenia.nsa.gov.pl), uchwała zarządu dzielnicy m. st. Warszawy w przedmiocie zakwalifikowania i umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu z mieszkaniowego zasobu gminy, w tym także lokalu będącego pracownią służącą prowadzeniu działalności w dziedzinie kultury i sztuki, jest aktem z zakresu administracji publicznej, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a. Uchwała ta dotyczy bowiem działań organów gmin, podejmowanych w innej niż umowa prawnej formie działania administracji, a mianowicie w drodze nienormatywnych aktów ogólnych organów jednostek samorządu terytorialnego, podejmowanych w sprawach z zakresu administracji publicznej. Przepis art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a. stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej. Z treści powołanego wyżej przepisu art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. nie wynika, aby kontroli sądu administracyjnego podlegała bezczynność organu gminy polegająca na zaniechaniu wydania aktu, o którym mowa w pkt 6 tego przepisu, tj. uchwały zarządu dzielnicy w przedmiocie zakwalifikowania i umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu z mieszkaniowego zasobu gminy. Nie wynika to również z treści art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a., bowiem ww. uchwała nie jest innym niż określony w pkt 1-3 aktem z zakresu administracji publicznej dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętym w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kodeksie postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy ww. ustaw. W postępowaniu poprzedzającym ustalenie listy osób oczekujących na zawarcie umowy najmu lokalu z mieszkaniowego zasobu gminy nie mają bowiem zastosowania przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczące wydawania decyzji administracyjnych (por. wyrok NSA z dnia 19 stycznia 2010 r., sygn. akt I OSK 997/09, publ.: j.w.). Biorąc pod uwagę przedstawione powyżej stanowisko, uznać zatem należy, że wniesiona przez skarżących skarga, jako wykraczająca poza kognicję sądu administracyjnego, jest niedopuszczalna. Z powodu zaś niedopuszczalności skargi, zbędne jest badanie merytoryczne podniesionych w niej zarzutów. Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.