II SAB/Wa 1057/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska Sędziowie WSA Ewa Grochowska – Jung (spr.) Olga Żurawska – Matusiak Protokolant specjalista Aleksandra Weiher po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi R. Sp. z o.o. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] listopada 2013 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. zobowiązuje Prezydenta [...] do rozpatrzenia wniosku R. Sp. z o.o. z dnia [...] listopada 2013 r. o udostępnienie informacji publicznej, w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. oddala skargę w pozostałym zakresie; 4. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz R. Sp. z o.o. kwotę 357 (słownie: trzysta pięćdziesiąt siedem złotych) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. R. Sp. z o.o. z/s w [...] wnioskiem z dnia [...] listopada 2013 r. zwróciła się do Prezydenta [...] o udostępnienie informacji dotyczącej podstaw dokonania w dniu [...] października 2013 r. wpisu w dowodach rejestracyjnych pojazdów o numerach: 1. [...] (nr serii [...]), 2. [...] (nr serii [...]), 3. [...] (nr serii [...]), 4. [...] (nr serii [...]), 5. [...] (nr serii [...]), 6. [...] (nr serii [...]), 7. [...] (nr serii [...]), 8. [...] (nr serii [...]), 9. [...] (nr serii [...]), adnotacji urzędowych o spełnianym przez dany pojazd poziomie emisji spalin oraz wskazania sposobu ustalenia poziomu emisji Euro, zgodnie z § 1 wytycznych do umieszczania w adnotacjach dowodu rejestracyjnego informacji o spełnieniu przez samochód osobowy, samochód ciężarowy, samochód specjalny, ciągnik samochodowy lub autobus określonego poziomu emisji Euro (załącznik nr 1 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 17 listopada 2010 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie szczegółowych czynności organów w sprawach związanych z dopuszczeniem pojazdu do ruchu oraz wzorów dokumentów w tych sprawach – Dz. U. z 2011 r. Nr 36, poz. 182). W uzasadnieniu wniosku podała, że ww. pojazdy stanowią własność Miejskiego Przedsiębiorstwa Oczyszczania [...] Sp. z o.o. zs. w [...], spółki komunalnej, której jedynym właścicielem jest jednostka samorządu terytorialnego – [...]. Podkreśliła też, że w szczególności wnosi o wyraźne wskazanie, czy wpisu dokonano na podstawie roku produkcji pojazdu, czy też innych (a jeśli tak, to jakich) przedstawionych organowi dokumentów. Prezydent [...] w odpowiedzi na powyższy wniosek w piśmie z dnia [...] listopada 2013 r. stwierdził, iż żądana przez Spółkę informacja nie ma charakteru informacji publicznej. Wyjaśnił, że dostęp do akt postępowania administracyjnego na podstawie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej dla podmiotów niebędących stronami postępowania administracyjnego jest ograniczony. Dostęp do akt postępowania administracyjnego dla stron postępowania jest uregulowany w art. 73 kpa, a zatem w tym zakresie z mocy art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 6 czerwca 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) wyłączone jest stosowanie przepisów tej ustawy. R. Sp. z o.o. z/s w [...] w dniu 29 listopada 2013 r. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpatrzenia jej wniosku z dnia [...] listopada 2013 r. Wniosła o nakazanie organowi niezwłocznego usunięcia naruszenia prawa, poprzez udzielenie wnioskowanych informacji oraz wymierzenie mu grzywny. W uzasadnieniu skargi podała, że postępowanie administracyjne dotyczyło pojazdów stanowiących własność Miejskiego Przedsiębiorstwa Oczyszczania [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...], spółki komunalnej, której jedynym właścicielem jest jednostka samorządu terytorialnego – [...]. Jest ona zatem podmiotem, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p., zaś wnioskowane informacje są informacją publiczną i podlegają udostępnieniu w trybie przewidzianym w ustawie. Prezydent [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu powyższej skargi Spółki, wyrokiem z dnia 4 marca 2014 r. sygn. akt II SAB/Wa 736/13 oddalił skargę R. Sp. z o.o. zs. w [...] na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] listopada 2013 r. o udostępnienie informacji publicznej. Ocenił że, Prezydent [...] jest podmiotem, na który ustawa o dostępie do informacji publicznej nakłada określony obowiązek prawny, a informacja o funkcjonowaniu podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 u.d.i.p. i ich działalności, co do zasady jest informacją publiczną. Sąd zaznaczył jednak, że nie każdy wytworzony przez ten podmiot dokument zawiera informację publiczną podlegającą udostępnieniu w tym trybie. Zgodził się z organem, że informacje dotyczące spełnienia przez pojazd dopuszczony do ruchu właściwego poziomu emisji spalin Euro zamieszcza się w dowodzie rejestracyjnym pojazdu i nie stanowią one informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Podstawy zamieszczenia wnioskowanych informacji reguluje załącznik nr 1 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 17 listopada 2010 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie szczegółowych czynności organów w sprawach związanych z dopuszczeniem pojazdu do ruchu oraz wzorów dokumentów w tych sprawach – wytyczne do umieszczania w adnotacjach dowodu rejestracyjnego informacji o spełnieniu przez samochód osobowy, samochód ciężarowy, samochód specjalny, ciągnik samochodowy lub autobus określonego poziomu emisji Euro. Zgodnie z § 1 ww. wytycznych - załącznika nr 1 do powołanego rozporządzenia, adnotację o poziomie emisji spalin w dowodzie rejestracyjnym pojazdu zamieszcza się na wniosek właściciela pojazdu. Przedmiotowy wniosek jest dokumentem prywatnym, zawierającym oświadczenie woli strony, który nie został wytworzony przez organ administracji publicznej w celu realizacji jej zadań. Dalej Sąd stwierdził, że organ dokonując wpisu w dowodach rejestracyjnych każdego z pojazdów – adnotacji w brzmieniu "[...]" zastosował § 1 pkt 3 lit. c powołanych wytycznych. Następnie ta informacja, na podstawie art. 80b ust. 1a pkt 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym, została przekazana do Centralnej Ewidencji Pojazdów prowadzonej przez ministra właściwego dla spraw wewnętrznych. Powyższa informacja z chwilą jej przekazania do ewidencji, przestała być informacją podlegającą udostępnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Organ trafnie wskazał, że stosownie do art. 80c ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym zgromadzone w ewidencji dane i informacje udostępnia się, jeżeli są niezbędne do realizacji ustawowych zadań podmiotom wymienionym w pkt 1 do 18. Pozostali mogą uzyskać potwierdzenie lub zaprzeczenie tylko niektórych danych wymienionych w art. 80c ust. 3b pkt 1-3. W konsekwencji Sąd, podzielając stanowisko organu stwierdził, że stosowanie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej jest niedopuszczalne wówczas, gdy żądane informacje, mające charakter informacji publicznej, są dostępne w innym trybie, bowiem o ile prawo do informacji jest zasadą, to jednak wyjątki od niej powinny być ściśle przestrzegane. Powyższy wyrok stał się przedmiotem skargi kasacyjnej R. Sp. z o.o. zs. w [...]. Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu powyższej skargi kasacyjnej wyrokiem z dnia 30 września 2015 r. sygn. akt I OSK 1791/15 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu wyroku Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że istota podniesionych w skardze kasacyjnej zarzutów sprowadza się do zakwestionowania stanowiska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który dokonując błędnego ustalenia zakresu wniosku Spółki z dnia [...] listopada 2013 r. przyjął, że skoro wnioskowana przez skarżącą informacja jest dostępna w trybie przepisów ustawy Prawo o ruchu drogowym, to w świetle art. 1 ust. 2 u.d.i.p., w niniejszej sprawie wyłączona jest możliwość zastosowania przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej i w konsekwencji oddalił skargę. Sąd dokonał analizy przedmiotowego wniosku skarżącej o udostępnienie informacji publicznej i wskazał, że żądanie informacji dotyczyło podania podstaw dokonania w dniu [...] października 2013 r. wpisu w dowodach rejestracyjnych pojazdów o nr szczegółowo określonych – adnotacji urzędowych o spełnianym przez dany pojazd poziomie emisji spalin oraz wskazania sposobu ustalenia poziomu emisji Euro, zgodnie z § 1 wytycznych do umieszczania w adnotacjach dowodu rejestracyjnego informacji o spełnieniu przez samochód osobowy, samochód ciężarowy, samochód specjalny, ciągnik samochodowy lub autobus określonego poziomu emisji Euro (załącznik nr 1 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 17 listopada 2010 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie szczegółowych czynności organów w sprawach związanych z dopuszczeniem pojazdu do ruchu oraz wzorów dokumentów w tych sprawach). Jednocześnie Spółka określiła, że prosi w szczególności o wyraźne wskazanie, czy wpisu dokonano na podstawie roku produkcji pojazdu, czy też innych (a jeśli tak, to jakich) przedstawionych organowi dokumentów. Następnie przytoczył przepisy prawa regulujące powyższe zagadnienia i ocenił, że do ewidencji pojazdów wpisywana jest jedynie treść adnotacji potwierdzającej spełnienie przez pojazd właściwego poziomu emisji spalin Euro w postaci zwrotu "Euro ...". Przedmiotowa adnotacja nie określa jednak, na jakiej podstawie została ona dokonana, tj. czy podstawą ustalenia poziomu emisji Euro był: wyciąg ze świadectwa homologacji lub odpisu decyzji zwalniającej pojazd z homologacji, bądź oświadczenie producenta lub przedstawiciela producenta danego pojazdu, że spełnia on właściwy poziom emisji spalin Euro, bądź dowód rejestracyjny pojazdu, bądź rok produkcji pojazdu. A to z kolei, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, upoważnia do stwierdzenia, że skoro żądana przez skarżącą we wniosku z dnia [...] listopada 2013 r. od Prezydenta [...] informacja publiczna, dotycząca podania podstaw dokonania wpisu w dowodach rejestracyjnych pojazdów o określonych numerach, w szczególności wskazanie, czy stosownej adnotacji dokonano na podstawie roku produkcji pojazdu, czy też innych (a jeśli tak, to jakich) dokumentów, nie znajdowała się w Centralnej Ewidencji Pojazdów, to stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w którym przyjęto, że mogła ona zostać udostępniona w trybie przepisów ustawy Prawo o ruchu drogowym, co w świetle art. 1 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej wyłącza zastosowanie w sprawie trybu jej udostępnienia na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej, jest błędne. Kwestia udzielenia skarżącej żądanej informacji powinna być zatem rozważana na podstawie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po ponownym rozpoznaniu sprawy zważył, co następuje. Stosownie do art. 190 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Skarga R. Sp. z o.o. zs. w [...] zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2015 r., poz. 2058), każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w ustawie. Orzecznictwo sądów administracyjnych uszczegółowiło tą definicję, wskazując, iż informację publiczną stanowi każda wiadomość wytworzona przez szeroko rozumiane władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które tę władzę realizują, bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa w zakresie swych kompetencji. Informację publiczną stanowi treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej, związanych z nim bądź w jakikolwiek sposób go dotyczących. Są nią zarówno treści dokumentów bezpośrednio przez organ wytworzonych, jak i te, których używa się przy realizacji przewidzianych prawem zadań (także te, które tylko w części go dotyczą), nawet gdy nie pochodzą wprost od niego. Obowiązane do udostępnienia informacji publicznej zgodnie z art. 4 ust. 3 cytowanej ustawy, są podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2 będące faktycznie w posiadaniu takich informacji. Ustawodawca przewidział przy tym, że podstawowym sposobem udostępniania informacji publicznej jest jej ogłaszanie w Biuletynie Informacji Publicznej, udostępnianym za pośrednictwem sieci teleinformatycznej. Dopiero w sytuacji, gdy określone informacje nie zostały udostępnione w Biuletynie, podlegają udostępnieniu na wniosek bądź w drodze ich wyłożenia lub wywieszenia w miejscach ogólnie dostępnych lub przez urządzenia umożliwiające zapoznanie się z tymi informacjami. Ponadto, stosownie do art. 1 ust. 2 cytowanej ustawy, przepisy ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi. Złożenie wniosku o udostępnienie informacji publicznej nakłada zatem na organ określone obowiązki. Organ winien bowiem ustalić, czy żądana informacja jest informacją publiczną, a jeśli jest to tego rodzaju informacja – winien albo jej udzielić w terminie określonym w art. 13 cytowanej ustawy, albo odmówić jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 cytowanej ustawy) lub też umorzyć postępowanie (art. 14 ust. 1 cytowanej ustawy). Przy czym udostępnienie informacji na wniosek następuje w formie czynności materialno-technicznej (art. 10 cytowanej ustawy), natomiast odmowa udzielenia żądanej informacji i umorzenie postępowania wymaga wydania decyzji (art. 16 ust. 1 cytowanej ustawy). Jednakże w sytuacji, gdy żądanie strony nie dotyczy informacji publicznej lub gdy żądana informacja jest informacją publiczną, ale organ nią nie dysponuje, czy też gdy żądana informacja jest informacją publiczną, ale jest udostępniania w trybie innych przepisów - brak jest podstaw do wydawania decyzji i należy jedynie wnioskodawcę o tym fakcie poinformować pismem (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 września 2002 r., sygn. akt II SAB 289/02, wyrok NSA z dnia 17 grudnia 2003 r., sygn. II SA/Gd 1153/03, Lex nr 299295). Z powyższego wynika zatem, że z bezczynnością organu w sprawie udostępnienia informacji publicznej będziemy mieli do czynienia, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej w przedmiocie udostępnienia żądanej informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje, nie podejmuje decyzji o odmowie jej udostępnienia, lub też nie informuje strony o niemożności udzielenia żądanej informacji. W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że Prezydent [...] jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, nie ulega też wątpliwości, że żądane dokumenty mają charakter informacji publicznych. Przedmiotem sporu jest natomiast sposób załatwienia wniosku, tj. poinformowanie wnioskodawcy o tym, że powyższe informacje są udostępniane w trybie przepisów innej ustawy. Stanowisko organu w tym zakresie nie jest prawidłowe. Należy powtórzyć za Naczelnym Sądem Administracyjnym, że wniosek skarżącej z dnia [...] listopada 2013 r. o udostępnienie informacji publicznej w istocie dotyczył podania podstaw dokonania w dniu [...] października 2013 r. wpisu w dowodach rejestracyjnych pojazdów o numerach szczegółowo określonych – adnotacji urzędowych o spełnianym przez dany pojazd poziomie emisji spalin oraz wskazania sposobu ustalenia poziomu emisji Euro, zgodnie z § 1 wytycznych do umieszczania w adnotacjach dowodu rejestracyjnego informacji o spełnieniu przez samochód osobowy, samochód ciężarowy, samochód specjalny, ciągnik samochodowy lub autobus określonego poziomu emisji Euro (załącznik nr 1 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 17 listopada 2010 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie szczegółowych czynności organów w sprawach związanych z dopuszczeniem pojazdu do ruchu oraz wzorów dokumentów w tych sprawach). Ponadto skarżąca we wniosku określiła, że wnosi w szczególności o wyraźne wskazanie, czy wpisu dokonano na podstawie roku produkcji pojazdu, czy też innych (a jeśli tak, to jakich) przedstawionych organowi dokumentów. Stosownie do treści art. 80a ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.j.: Dz. U. z 2012 r. poz. 1137), w Centralnej Ewidencji Pojazdów gromadzi się dane i informacje o pojazdach zarejestrowanych oraz o ich właścicielach lub niektórych posiadaczach. Z art. 80b ust. 1a pkt 3 cyt. ustawy wynika, że w ewidencji gromadzi się także dane i informacje wymagane do dopuszczenia pojazdu do ruchu oraz o wydawanych dokumentach i oznaczeniach pojazdu, w tym – inne dane i informacje stanowiące treść adnotacji urzędowych zamieszczanych w dokumentach pojazdu zgodnie z ustawą oraz z odrębnymi przepisami. W tym przypadku przepisami odrębnymi, o których mowa w powołanym przepisie, są przepisy załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 17 listopada 2010 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie szczegółowych czynności organów w sprawach związanych z dopuszczeniem pojazdu do ruchu oraz wzorów dokumentów w tych sprawach (Dz. U. z 2011 r. Nr 36, poz. 182) – wytyczne do umieszczania w adnotacjach dowodu rejestracyjnego informacji o spełnieniu przez samochód osobowy, samochód ciężarowy, samochód specjalny, ciągnik samochodowy lub autobus określonego poziomu emisji Euro. Zgodnie z § 1 cyt. wytycznych, w przypadku gdy właściciel pojazdu wnioskuje o dokonanie w dowodzie rejestracyjnym pojazdu adnotacji potwierdzającej spełnienie przez pojazd właściwego poziomu emisji spalin Euro, organ rejestrujący umieszcza w dowodzie rejestracyjnym adnotację, o której mowa w § 11 ust. 2 pkt 30 lit. z – załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 września 2003 r. w sprawie szczegółowych czynności organów w sprawach związanych z dopuszczeniem pojazdu do ruchu oraz wzoru dokumentów w tych sprawach (Dz. U. Nr 192, poz. 1878 ze zm.), ustalając poziom emisji Euro na podstawie: 1) wyciągu ze świadectwa homologacji lub odpisu decyzji zwalniającej pojazd z homologacji, w przypadku nowego samochodu osobowego, samochodu ciężarowego, samochodu specjalnego, ciągnika samochodowego lub autobusu; 2) wyciągu ze świadectwa homologacji lub odpisu decyzji zwalniającej pojazd z homologacji bądź oświadczenia producenta lub przedstawiciela producenta danego pojazdu, że spełnia on właściwy poziom emisji spalin Euro, bądź dowodu rejestracyjnego pojazdu, bądź roku produkcji pojazdu, w przypadku zarejestrowanego samochodu osobowego, ciężarowego lub specjalnego o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 tony, przyjmując następujące zasady: a) Euro 1 - od 1992 r. do 1995 r. dla samochodów osobowych i od 1994 r. do 1996 r. dla samochodów ciężarowo-osobowych, ciężarowych i specjalnych o masie całkowitej do 3,5 tony, b) Euro 2 - od 1996 r. do 1999 r. dla samochodów osobowych i od 1997 r. do 1999 r. dla samochodów ciężarowo-osobowych, ciężarowych i specjalnych o masie całkowitej do 3,5 tony, c) Euro 3 - od 2000 r. do 2004 r. dla samochodów osobowych, samochodów ciężarowych i specjalnych o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 tony, d) Euro 4 - od 2005 r. do 2009 r. dla samochodów osobowych i samochodów ciężarowych o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 tony, e) Euro 5 - od 2010 r. dla samochodów osobowych i samochodów ciężarowych o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 tony; 3) wyciągu ze świadectwa homologacji lub odpisu decyzji zwalniającej pojazd z homologacji bądź oświadczenia producenta lub przedstawiciela producenta danego pojazdu, że spełnia on właściwy poziom emisji spalin Euro, bądź dowodu rejestracyjnego pojazdu, bądź roku produkcji pojazdu, w przypadku zarejestrowanego autobusu, samochodu ciężarowego, specjalnego lub ciągnika samochodowego o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony, przyjmując następujące zasady: a) Euro I - od 1992 r. do 1994 r. dla autobusów i samochodów ciężarowych, specjalnych oraz ciągników samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony, b) Euro II - od 1995 r. do 1999 r. dla autobusów i samochodów ciężarowych, specjalnych oraz ciągników samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony, c) Euro III - od 2000 r. do 2004 r. dla autobusów i samochodów ciężarowych, specjalnych oraz ciągników samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony, d) Euro IV - od 2005 r. do 2007 r. dla autobusów i samochodów ciężarowych, specjalnych oraz ciągników samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony, e) Euro V - od 2008 r. dla autobusów i samochodów ciężarowych, specjalnych oraz ciągników samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony. Z przepisu § 11 ust. 2 pkt 30 lit. z w/w załącznika nr 1 do powołanego rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 września 2003 r. wynika, że m.in. w dowodzie rejestracyjnym w rubryce "Adnotacje Urzędowe wpisuje się skróty odpowiadające treści adnotacji: "(V.9) poziom emisji spalin – Euro ..." – wpisując przy pierwszej rejestracji pojazdu poziom emisji spalin na podstawie dokumentów, o których mowa w § 1 pkt 1 załącznika nr 2a do rozporządzenia, albo na wniosek właściciela pojazdu, w przypadku pojazdu uprzednio rejestrowanego – na podstawie wytycznych określonych w § 1 pkt 2 załącznika nr 2a do rozporządzenia; dotyczy samochodów osobowych, samochodów ciężarowych, samochodów specjalnych, ciągników samochodowych oraz autobusów. Z przytoczonych powyżej przepisów wynika, że do ewidencji pojazdów wpisywana jest jedynie treść adnotacji potwierdzającej spełnienie przez pojazd właściwego poziomu emisji spalin Euro w postaci zwrotu "Euro ...". Jednak powyższa adnotacja nie określa, na jakiej podstawie została ona dokonana, tj. czy podstawą ustalenia poziomu emisji Euro był: wyciąg ze świadectwa homologacji lub odpisu decyzji zwalniającej pojazd z homologacji, bądź oświadczenie producenta lub przedstawiciela producenta danego pojazdu, że spełnia on właściwy poziom emisji spalin Euro, bądź dowód rejestracyjny pojazdu, bądź rok produkcji pojazdu. Należy zatem powtórzyć za Naczelnym Sądem Administracyjnym, że skoro żądana przez skarżącą we wniosku z dnia [...] listopada 2013 r. od Prezydenta [...] informacja publiczna, dotycząca podania podstaw dokonania wpisu w dowodach rejestracyjnych pojazdów o określonych numerach, w szczególności wskazanie, czy stosownej adnotacji dokonano na podstawie roku produkcji pojazdu, czy też innych (a jeśli tak, to jakich) dokumentów, nie znajdowała się w Centralnej Ewidencji Pojazdów, to informacja ta nie mogła ona zostać udostępniona w trybie przepisów ustawy Prawo o ruchu drogowym. Kwestia udzielenia skarżącej żądanej informacji powinna być zatem rozważana na podstawie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Dodatkowo należy zauważyć, że Prezydent [...] w odpowiedzi na skargę z dnia 16 grudnia 2013 r. wyjaśnił, że przedmiotowych adnotacji urzędowych dotyczących wskazanych pojazdów dokonano na podstawie § 1 pkt 3 lit. c cyt. wytycznych, który dotyczy wpisów dokonywanych na podstawie roku produkcji pojazdu. Jednak pełnomocnik skarżącej na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 30 września 2015 r. podał, że w jego ocenie żądana informacja publiczna nie została udzielona w pełnym zakresie. Taki sposób udzielenia informacji był nieprawidłowy, wymagał bowiem rozważenia przez Spółkę podstawy dokonanych adnotacji urzędowych w drodze wykładni. Powyższe oznacza, że organ nie udzielił skarżącej informacji w takim zakresie i w taki sposób przedstawionej, aby odpowiadała ona treści wniosku. Prawidłowa realizacja wniosku o dostęp do informacji publicznej wymaga bowiem precyzyjnego udzielenia informacji na temat zawartych w nim kwestii. Natomiast przedstawienie informacji niepełnej świadczy o bezczynności organu. Stosownie do art. 149 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Rażącym naruszeniem prawa jest stan, w którym bez żadnej wątpliwości i wahań można powiedzieć, bez potrzeby odwoływania się do szczegółowej oceny okoliczności sprawy, iż naruszono prawo w sposób oczywisty (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 czerwca 2012 r., sygn. akt I OSK 675/12, publ. Lex nr 1218894). Do takiej sytuacji w ocenie Sądu nie doszło, organ odpowiedział bowiem na wniosek Spółki, aczkolwiek w sposób niepęłny. Z tych samych powodów co wyżej, nie stwierdzono wystąpienia przesłanki do wymierzenia organowi grzywny, która miałaby wobec niego spełnić funkcję zarówno represyjną oraz dyscyplinującą. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 149, art. 200 i art. 205 § 2 oraz art. 209 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku.