II SAB/Wa 115/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska (spr.), Sędziowie WSA Anna Mierzejewska, Ewa Pisula-Dąbrowska, Protokolant Eliza Kusy, po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2009 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. P. na bezczynność Rady Gminy [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 6 grudnia 2008 r. postanawia 1. umorzyć postępowanie w sprawie ze skargi na bezczynność organu w części dotyczącej udzielenia informacji o wynagrodzeniu Przewodniczącego Rady Gminy [...], 2. w pozostałym zakresie skargę odrzucić Pismem z dnia 6 grudnia 2008 r. M. P. wystąpił do Rady Gminy D. o udzielenie informacji dotyczącej wysokości otrzymywanego przez Przewodniczącego Rady Gminy D. miesięcznego wynagrodzenia oraz o terminowość jego otrzymywania. Jednocześnie nadmienił, iż w ramach umowy na odśnieżanie w sezonie 2006/2007 nieuregulowane zostały należności za 10,5 godzin roboczych. Zwrócił się z prośbą o jak najszybsze uregulowanie tej należności wraz z odsetkami. W dniu 16 czerwca 2009 r. M. P. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Rady Gminy D. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 6 grudnia 2008 r. Przedmiotową skargę Sąd przekazał Radzie Gminy D., do której wpłynęła ona w dniu 25 czerwca 2009 r. Następnie pismem z dnia 2 lipca 2009 r. Przewodniczący Rady Gminy D. poinformował skarżącego, iż z racji pełnionej funkcji otrzymuje miesięczną dietę zryczałtowaną w kwocie 1270 zł, z czym można zapoznać się na stronach BIP. Odnosząc się do kwestii dotyczących usługi odśnieżania, wskazał, iż sprawę przekazano Wójtowi Gminy D. jako organowi właściwemu. W odpowiedzi na skargę Rada Gminy w D. wniosła o jej odrzucenie ewentualnie o jej oddalenie. Organ podniósł, że skarga jest bezzasadna i nie mieści się w katalogu spraw wymienionych w art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jednocześnie organ wskazał, iż pismem z dnia 2 lipca 2009r. skarżącemu udzielono odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. W ocenie Sądu skarżący we wniosku z dnia 6 grudnia 2008 r. - w części w jakiej dotyczył on wynagrodzenia Przewodniczącego Rady Gminy - wystąpił o udzielenie mu informacji publicznej mieszczącej się w definicji art. 1 ust. 1 i art. 6 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). W świetle powołanych przepisów informacją publiczną jest bowiem każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 ustawy. Informacją publiczną będzie zatem każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne, w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Zgodnie z art. 4 ust. 3 przedmiotowej ustawy, podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2, obowiązane są do udostępnienia informacji publicznej będącej w ich posiadaniu. Podmiotami zobowiązanymi do udostępniania informacji publicznych są szeroko pojęte władze publiczne, w tym organy władzy publicznej, a także podmioty dysponujące majątkiem publicznym oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne. W świetle powyższego nie ulega wątpliwości, iż w powołanym zakresie wniosek skarżącego stanowił żądanie udzielenia informacji publicznej. Dotyczył on bowiem informacji o Przewodniczącym Rady Gminy, tj. o osobie pełniącej funkcję publiczną, wynagradzanej w formie diet ze środków publicznych. Jednocześnie wniosek został skierowany do podmiotu wymienionego w art. 4 ust. 1 tej ustawy, który jest organem gminy wykonującym zadania publiczne w oparciu o przepisy ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j.: Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.). W niniejszej sprawie zarzut bezczynności organu w powołanym zakresie winien być zatem rozpatrywany na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zgodnie z art. 13 ust. 1 tej ustawy, udostępnienie informacji na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni, z wyjątkiem sytuacji przewidzianej w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 ustawy. Udostępnienie informacji publicznej jest czynnością materialno - techniczną, a żaden przepis prawa nie nakłada na dysponenta takiej informacji obowiązku nadawania tejże czynności szczególnej formy. Odmiennie zaś uregulowano kwestię odmowy udzielenia informacji publicznej. Organ może bowiem odmówić udzielenia informacji publicznej z uwagi na ochronę informacji niejawnych lub innych tajemnic ustawowo chronionych (art. 5 ust. 1 ustawy). Jednakże jeśli odmawia, to ma tego dokonać w procesowej formie decyzji administracyjnej (art. 16 ust. 1 ustawy). Tak więc z bezczynnością organu na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej lub wydania określonego aktu, nie czyni tego w terminie wskazanym w przepisach prawa. Jak wynika z dokumentów przedłożonych Sądowi przez Radę Gminy D., wniosek skarżącego z dnia 6 grudnia 2008 r. w części dotyczącej udostępnienia informacji o wynagrodzeniu Przewodniczącego Rady D. został rozpoznany w całości poprzez udzielenie żądanej informacji publicznej. Dane te zostały udostępnione skarżącemu w piśmie z dnia 2 lipca 2009 r., doręczonym w dniu 3 lipca 2009 r. Ponieważ celem skargi na bezczynność w sprawach dostępu do informacji publicznej jest zobowiązanie organu do rozpatrzenia złożonego w tym zakresie wniosku, stąd też udostępnienie żądanej informacji, uczyniło rozpoznanie niniejszej sprawy bezprzedmiotowym. Dlatego też, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ww. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w tej części umorzył postępowanie. W pozostałym zakresie wniosek skarżącego z dnia 6 grudnia 2008 r. dotyczył żądania wypłaty należności za wykonaną usługę odśnieżania w sezonie 2006/2007. Zważyć należy, iż zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne rozpatrują skargi na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1- 4a tego przepisu, tj. takich, które mogą się zakończyć wydaniem decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie lub też wydaniem innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W przepisach prawa powszechnie obowiązującego brak umocowania do rozstrzygania o istnieniu zobowiązania wynikającego z umowy cywilnoprawnej, w drodze aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej. Stąd rozpoznanie wniosku w tym przedmiocie nie prowadzi do wydania aktu ani nie zobowiązuje do podjęcia czynności, które podlegają kontroli sądowoadministracyjnej. Skoro brak jest obowiązku wydania w niniejszej sprawie decyzji lub innego aktu określonego w art. 3 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga na bezczynność organu w tym zakresie jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.