II SAB/Wa 12/20

WyrokWSA w Warszawie2020-04-27

Skład orzekający: Izabela Głowacka-Klimas, Andrzej Wieczorek, Karolina Kisielewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżący, który nie był wnioskodawcą o udostępnienie informacji publicznej, posiada przymiot strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym w sprawie skargi na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia tej informacji?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej nie zasługuje na uwzględnienie, jeśli skarżący nie posiada przymiotu strony w postępowaniu. Wnioskodawcą informacji publicznej był podmiot '[...]', a nie skarżąca H. N., która nie wykazała, że działała jako pełnomocnik lub reprezentant wnioskodawcy. Organ nie pozostawał w bezczynności, gdyż udostępnił informację wnioskodawcy w ustawowym terminie.
Stan faktyczny
Skarżąca H. N. wniosła skargę na bezczynność Burmistrza Gminy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, twierdząc, że nie otrzymała żądanej informacji. Wnioskodawcą pierwotnego wniosku o informację publiczną był podmiot '[...]'. Organ poinformował, że udzielił informacji wnioskodawcy we wrześniu 2019 r. Skarżąca nie wykazała, aby posiadała przymiot strony w postępowaniu.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas, Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.), Asesor WSA Karolina Kisielewicz, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 27 kwietnia 2020 r. sprawy ze skargi H. N. na bezczynność Burmistrza [...] przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] lipca 2019 r. o udostępnienie informacji publicznej oddala skargę. Pismem z dnia [...] grudnia 2019 r. (przesłanym elektronicznie) H. N. (skarżąca) wniosła "pozew do wojewódzkiego sądu administracyjnego" w związku z bezczynnością Burmistrza Gminy [...] (organ) polegającej na nie udzieleniu informacji publicznej. Podmiot "[...]" (Wnioskodawca/Podmiot) wystąpił z wnioskiem z dnia [...] lipca 2019r. o udzielenie informacji publicznej polegającej na wskazaniu, udostępnieniu, sfotografowaniu, informacji opisanych w tym piśmie. Jednocześnie Podmiot wskazał na jaki adres zwrotny i komu ma być przekazana informacja . Organ w dniu [...] września 2019 r. udzielił Podmiotowi informacji publicznej w żądanym zakresie. Skarżąca H. N. wskazywała, że nie otrzymała żadnej informacji publicznej i oczekuje udzielenia wskazanej wyżej informacji publicznej do końca dnia tj. [...] grudnia 2019 r. W związku z brakiem udzielenia informacji przez organ informacji wnosi o ukaranie Urzędu Miasta najwyższą grzywną w wysokości uznanej przez Sąd, wydanie wyroku o udostępnienie informacji publicznej, w przypadku nie przesłania skargi do WSA w terminie 30 dni, o ukaranie Gminy [...], zwrot wniesionej opłaty sądowej. W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że w dniu [...] września 2019 r. udzielił Podmiotowi informacji publicznej w żądanym zakresie. Podniósł, że Wnioskodawca nie kwestionował faktu jej udzielona, jej formy oraz zakresu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem skargi jest bezczynność Burmistrza Gminy [...] w związku nie udzieleniem informacji publicznej. Dokonując kontroli legalności działania organu, w świetle kryteriów opisanych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ppsa), Sąd w działaniu organu nie dopatrzył się nieprawidłowości. Na wstępie należy wyjaśnić, że w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się jednolicie, że skarga na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej nie musi być poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej (tj. ponagleniem, które zastąpiło zażalenie oraz wezwanie do usunięcia naruszenia prawa). Postępowanie w sprawie udostępnienia informacji publicznej nie toczy się, poza wyjątkami wyraźnie wskazanymi w ustawie o dostępie do informacji publicznej (art. 16 ustawy), w trybie unormowanym w k.p.a. Wspomniana ustawa, regulująca w sposób kompleksowy i autonomiczny problematykę związaną z dostępem do informacji publicznej, również nie formułuje nakazu wyczerpania jakiegokolwiek trybu mającego poprzedzać wniesienie skargi na bezczynność organu w załatwieniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej. (por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28 listopada 2018 r. sygn. akt I OSK 1650/18, LEX nr 2639245 oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 czerwca 2019 r., sygn. akt I OSK 2830/18, LEX nr 2682467 oraz powołane tam orzecznictwo). Dlatego też należało uznać, że skarga wniesiona w rozpoznawanej sprawie przez skarżącą jest dopuszczalna i podlega merytorycznemu rozpoznaniu. Przystępując zatem do oceny zasadności skargi trzeba przypomnieć, że z bezczynnością w sprawie dotyczącej udostępnienia informacji publicznej będziemy mieli do czynienia wówczas, gdy żądaniem wniosku jest objęta informacja mająca walor informacji publicznej, a podmiot zobowiązany do jej udostępnienia nie podejmuje w ustawowym 14 - dniowym terminie stosownej czynności materialno-technicznej w postaci udostępnienia informacji publicznej będącej w jej posiadaniu (art. 13 ust. 1 ustawy), nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 ustawy), nie powiadamia wnioskodawcy o niemożności udzielenia informacji publicznej w wyznaczonym terminie i o przyczynach opóźnienia i nowym terminie udzielenia informacji, nie dłuższym niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku w tej sprawie (art. 13 ust. 2), nie informuje o przeszkodach technicznych w uzyskaniu informacji w żądanej formie (art. 14 ust. 2), ewentualnie nie informuje wnioskodawcy, że danej informacji nie posiada, bądź że istnieje odrębny tryb dostępu do tej informacji (art. 1 ust. 2 ustawy). W przypadku złożenia skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej obowiązkiem Sądu jest w pierwszej kolejności zbadanie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 1429), zwanej dalej "u.d.i.p.". Dopiero bowiem stwierdzenie, że podmiot, do którego zwrócił się wnioskodawca, był zobowiązany do udzielenia informacji publicznej, oraz że żądana informacja miała charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów u.d.i.p., pozwala na dokonanie oceny, czy w konkretnej sprawie można skutecznie zarzucić wskazanemu podmiotowi bezczynność w zakresie realizacji wniosku o udostępnienie informacji publicznej (por. P. Szustakiewicz, Postępowanie w sprawie bezczynności w zakresie udzielenia informacji publicznej w orzecznictwie sądów administracyjnych, Przegląd Prawa Publicznego 2012, nr 6, s. 75 i n.). W ocenie Sądu istota postępowania w niniejszej sprawie sprowadza się do ustalenia czy skarżąca posiada przymiot strony w niniejszym postępowaniu. Zdaniem składu orzekającego w niniejszej sprawie stronami postępowania są Burmistrz Gminy [...] jako organ i Wnioskodawca "[...]". Wbrew twierdzeniom skarżącej, informacja na której brak, się powołuje została udzielona Wnioskodawcy "[...]" pismem z dnia [...] września 2019 r. Wnioskodawca nie kwestionował faktu jej otrzymania w żądanej formie i zakresie. Zasadne jest twierdzenie organu, że skarżąca H. N. nie posiada przymiotu strony w niniejszym postępowaniu, gdyż Wnioskodawcą o udzielenie informacji publicznej jak wyżej wskazano byli [...], adres e-mail nadawcy: [...]@interia.pl. a nie skarżąca. Skarżąca dopiero w dniu [...] grudnia 2019r. przesłała z adresu [...]@wp.pl na adres e-mail Urzędu wezwanie do udzielenia informacji. Skarżąca nie występowała w sprawie jako pełnomocnik lub reprezentant [...]. Nadto Sąd zauważa, że skarżąca w swojej skardze nie wykazała, że służy jej przymiot strony w niniejszym postępowaniu. Konkludując, Sąd stwierdza, że organ na dzień wniesienia skargi przez skarżącą nie pozostawała w bezczynności w rozpoznaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej, co więcej rozpoznała ten wniosek w terminie określonym w art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zatem nie ma podstaw do zarzucenia bezczynności w niniejszej sprawie. Z przytoczonych wyżej powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art.151 ppsa orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło