II SAB/Wa 134/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej, Sędziowie WSA Jacek Fronczyk, Adam Lipiński (spr.), Protokolant Małgorzata Kędzielewska, po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2010 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. S. na bezczynność Regionalnej Komisji Lekarskiej Nr [...] A.B.W w W. w przedmiocie zakończenia postępowania orzeczniczego: postanawia: - odrzucić skargę W dniu 23 lipca 2009 r. M. S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Regionalnej Komisji Lekarskiej Nr [...] w W. Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego. W skardze jak i w dalszych pismach procesowych kierowanych do Sądu wskazywał na konieczność zakończenia postępowania przed Komisją Lekarską orzeczeniem, które jest decyzją. Ponieważ czynności Komisji zostały zakończone bez wydania orzeczenia, jego zdaniem organ pozostawał w bezczynności i dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie powinien uwzględnić skargę, zobowiązując organ do wydania stosownego orzeczenia. Nadto w skardze M. S. wskazał na wcześniej podejmowane działania w niniejszej sprawie: wniosek z dnia 4 marca 2009 r., którym zwrócił się do RKL o zakończenie postępowania orzeczniczego; wniosek z dnia 27 marca 2009 r., którym zwrócił się do Przewodniczącej Centralnej Komisji Lekarskiej ABW, jako organu wyższego, o wydanie polecenia służbowego mającego na celu prawomocne zakończenie postępowania orzeczniczo-administracyjnego; pismo z dnia 23 czerwca 2009 r. , stanowiące zażalenie do Szefa ABW na nie załatwienie sprawy w terminie przez komisję lekarską. W odpowiedzi na skargę Regionalna Komisja Lekarska Nr [...] w Warszawie ABW wniosła o odrzucenie skargi, wskazując na treść art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ustalił następujący stan faktyczny sprawy: Dyrektor Biura Kadr ABW w dniu 25 lipca 2006 r. wystawił kartę skierowania do Regionalnej Komisji Lekarskiej Nr [...] w G., w celu przeprowadzenia stosownych badań i wydania orzeczenia o stanie zdrowia funkcjonariusza M. S. Ponieważ funkcjonariusz, pomimo kilkakrotnego, pisemnego powiadamiania nie zgłosił się na komisyjne badania lekarskie w ustawowo przewidzianym terminie, Przewodnicząca RKL Nr [...] w G. podjęła decyzję o zakończeniu czynności komisyjnych bez wydawania orzeczenia, o czym pismem z dnia 18 grudnia 2006 r. poinformowała Dyrektora Biura Kadr ABW. Z uwagi na długotrwałe przebywanie M. S. na zwolnieniach lekarskich, Dyrektor Biura Finansów wystąpił do Dyrektora Biura Kadr o skierowanie z urzędu M. S. do komisji lekarskiej, właściwej ze względu na miejsce pełnienia służby, w celu orzeczenia jego przydatności do dalszej służby w ABW. Dyrektor Biura Kadr wystawił kartę skierowania do Regionalnej Komisji Lekarskiej Nr [...] ABW w W. M.S. ponownie nie stawił się w wyznaczane przez komisję lekarską terminy. W związku z powyższym RKL Nr [...] w W. w dniu 28 grudnia 2007 r. poinformowała organ i funkcjonariusza o zakończeniu czynności orzeczniczych bez wydania orzeczenia. Zaistniała zatem przesłanka zwolnienia Mi. S. ze służby w ABW w trybie art. 60 ust. 2 pkt 7 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu. Rozkaz personalny stanowiący podstawę zwolnienia M. S. ze służby w ABW był przedmiotem kontroli sądowej w wyniku której Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (sygn. akt II SA/Wa 691/08) oddalił skargę, a następnie Naczelny Sąd Administracyjny (sygn. akt I OSK 1303/08) oddalił skargę kasacyjną M. S. Jak wynika z treści uzasadnień wyroków sądów obu instancji uznano za bezsporne w sprawie, iż skarżący nie stawiał się na kolejno wyznaczane zarówno przez Regionalną Komisję Lekarską w G. jak i Regionalną Komisję Lekarską Nr [...] w W. terminy badań lekarskich i niestawiennictwo to zostało uznane za nieusprawiedliwione. Pismo Regionalnej Komisji Lekarskiej w W. z dnia 28 września 2007 r. informujące M. S. o zakończeniu czynności orzeczniczych bez wydania orzeczenia stało się także kanwą dwóch skarg do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Centralnej Komisji Lekarskiej ABW w związku z kierowanymi przez skarżącego żądaniami do tego podmiotu o rozpatrzenie jego pism w sprawie działania RKL. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w zakresie: 1. wydawania decyzji administracyjnych, 2. postanowień wydawanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, 3. postanowień wydawanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4. innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Bezczynność organu występuje gdy organ zobowiązany do podjęcia przewidzianej prawem czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Sądy administracyjne rozpatrują skargi na bezczynność organów wyłącznie w przypadku postępowań, które mogą zakończyć się wydaniem decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, lub też wydaniem innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zakres przedmiotowej sprawy jest zakreślony granicami sformułowanymi w skardze i sprecyzowanymi przez M. S. w kolejnych pismach. Istota jego żądania sprowadza się do wydania wyroku zobowiązującego Regionalną Komisję Lekarską Nr [...] w Warszawie ABW do wydania w wyżej ustalonym stanie faktycznym orzeczenia - decyzji. Co w rzeczywistości sprowadza się do żądania wydania orzeczenia z pominięciem procedury badania skarżącego przez Komisję. Biorąc pod uwagę stwierdzony powyższymi wyrokami (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - sygn. akt II SA/Wa 691/08 i Naczelnego Sądu Administracyjnego - sygn. akt I OSK 1303/08) stan faktyczny sprawy, uznać należy, iż zarzut bezczynności organu polegający na zakończeniu czynności orzeczniczych bez wydania orzeczenia przez Regionalną Komisję Lekarską Nr [...] w W. jest całkowicie niezasadny, albowiem zarzut ten stanowił już przedmiot kontroli sądów administracyjnych i sposób zakończenia przez Komisje Lekarskie czynności orzeczniczych został uznany za prawidłowy. Nadto, co jest w niniejszej sprawie szczególnie istotne, zawierające takie żądanie, skarga M. S. nie podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny. Żądanie to nie mieści się bowiem w katalogu spraw podlegających rozpatrywaniu, gdyż czynności, której wykonania domaga się skarżący nie należą do dyspozycji przepisu § 3 ust. 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarga na bezczynność dopuszczalna jest wyłącznie w zakresie, w jakim możliwa jest do wniesienia do sądu administracyjnego. Natomiast zarzut niniejszej skargi nie ma oparcia w przepisach określających kognicję sądów administracyjnych. O zdolności do służby w Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego kandydatów i funkcjonariuszy orzekają regionalne komisje lekarskie (w pierwszej instancji) i Centralna Komisja Lekarska (w drugiej instancji) na podstawie przepisów rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 kwietnia 2003 r. w sprawie oceny zdolności fizycznej i psychicznej do służby w Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego (Dz. U. Nr 88, poz. 809 ze zm.), wydanego z upoważnienia ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (Dz. U. Nr 74, poz. 676 ze zm.). Przepisy tego rozporządzenia regulują w sposób całościowy (kompleksowy) zasady i tryb postępowania przed komisjami lekarskimi ABW, a więc zarówno przed regionalnymi, jak i Centralną. Specyfika rodzaju spraw wyznacza katalog rozstrzygnięć, jakie w ogóle mogą zostać podjęte w ramach czynności orzeczniczych i nadzorczych, który to katalog ma charakter zamknięty. Na tle powyższych rozważań, stwierdzić należy, iż skarżący nie może domagać się wydania przez Regionalną Komisję Lekarską orzeczenia bowiem orzeczenie to poprzedzać musi szereg czynności orzeczniczych wymaganych przepisami rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 kwietnia 2003 r. w sprawie oceny zdolności fizycznej i psychicznej do służby w ABW (Dz. U. Nr 88, poz. 809), w tym warunkiem jest przeprowadzenie badania wskazanego w § 12 ust. 1 rozporządzenia. Niestawiennictwo skarżącego na kolejno wyznaczane terminy komisji lekarskich uniemożliwiło przeprowadzenie jakichkolwiek czynności przez RKL. Dopiero ich przeprowadzenie czyli podjęcie pewnego rodzaju postępowania wyjaśniającego i brak wydania orzeczenia ze strony RKL mogłoby uprawniać do twierdzenia, iż RKL zaniechała dokonania czynności nakazanych, przepisami prawa. Natomiast dotychczasowa korespondencja pomiędzy RKL i CKL a skarżącym ma charakter zawiadomień i informacji o podjętych działaniach organu i nie może być przedmiotem skargi do sądu, zwłaszcza w takim zakresie jak to sformułował skarżący. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt. 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.