II SAB/Wa 140/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Olga Żurawska – Matusiak po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. D. na bezczynność Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] listopada 2015 r. postanawia: odrzucić skargę. Pismem z [...] listopada 2015 r. M. D. złożył do Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych wniosek o udzielenie informacji jakie kroki podejmie Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych w związku z pozyskaniem informacji, że Komendant Główny Policji nie złożył wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie. 3 stycznia 2016 r. M. D., dalej jako skarżący złożył wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Pismem z 24 stycznia 2016 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie rozpoznania wniosku z [...] listopada 2015 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi, z ostrożności procesowej - o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest niedopuszczalna. Stosownie do art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, ze zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 P.p.s.a.). Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie – ale mimo istnienia obowiązku – nie zakończył go wydaniem decyzji, postanowienia lub innego aktu. Aby zatem skutecznie wnieść skargę na bezczynność organu musi istnieć sprawa administracyjna zawisła przed tym organem, w której organ jest właściwy i zobowiązany do wydania jednego z aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a i tych aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 9 P.p.s.a. W przedmiotowej sprawie skarżący domaga się od organu wyjaśnień jakie czynności podejmie Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych w związku z pozyskaniem informacji, że Komendant Główny Policji nie złożył w terminie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z [...] lipca 2014 r. nr [...]. W ocenie Sądu pismo z [...] listopada 2015 r. jest pismem złożonym w toku postępowania administracyjnego i nie powoduje wszczęcia nowego postępowania. W wyniku rozpoznania powyższego pisma nie zostanie wydane żadne rozstrzygnięcie, które może zostać poddane kontroli przez sąd administracyjny. Powyższe oznacza, że skarga na bezczynność jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Należy również zauważyć, że Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych decyzją z [...] września 2015 r. nr [...] uchylił własną decyzję z [...] lipca 2014 r. nr [...]. Decyzja z [...] września 2015 r. została zaskarżona przez M. D. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Wa 1941/15. W sprawie II SA/Wa 1941/15 Sąd oceni prawidłowość wydania decyzji z [...] września 2015 r., w tym również terminowość złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.