II SAB/Wa 150/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube Sędziowie WSA Jacek Fronczyk Ewa Marcinkowska (spr.) Protokolant Referent stażysta Marcin Borkowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 września 2012 r. sprawy ze skargi W. S. na bezczynność Wójta Gminy K. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 7 marca 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. zobowiązuje Wójta Gminy K. do rozpoznania wniosku W. S. z dnia 7 marca 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej, w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami postępowania; 2. stwierdza, że bezczynność organu w zakresie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego W. B. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych oraz kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych stanowiącą 23 % podatku VAT, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu. Wnioskiem z dnia [...] marca 2012 r. W. S. zwrócił się do Wójta Gminy [...] – w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej – o pilne wydanie mu odpisu kompletu umów zawartych przez gminę w związku z termomodernizacją budynku GOK w [...]. W odpowiedzi na powyższy wniosek organ pismem z dnia [...] marca 2012 r. poinformował wnioskodawcę, że zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej odpisy żądanych dokumentów nie stanowią informacji publicznej. Ponadto poinformował, że obszerne informacje dotyczące umowy na wykonawstwo znajdują się na stronie internetowej [...] w zakładce [...] w pozycji [...]. W dniu 27 marca 2012 r. W. S. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem organu, skargę na bezczynność Wójta Gminy [...] w zakresie rozpatrzenia jego wniosku z dnia [...] marca 2012 r. Skarżący wniósł o zobowiązanie organu do niezwłocznego rozpoznania jego wniosku i załatwienia go zgodnie z przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej w zakresie wydania mu kompletu umów zawartych przez gminę w związku z termomodernizacją budynku GOK w [...], stwierdzenie, że organ rażąco naruszył prawo, tj. art. 13, 14, 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej i wymierzenie mu dotkliwej grzywny w oparciu o art. 149 § 2 p.p.s.a. w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Skarżący wniósł także o podjęcie przez Sąd postanowienia sygnalizacyjnego, o którym mowa w art. 155 § 1 p.p.s.a., z uwagi na powtarzające się istotne naruszenia prawa, jakich – jego zdaniem – dopuszcza się organ. W uzasadnieniu skargi podkreślił, że umowy zawierane przez gminę na wykonanie prac budowlanych, obejmujących termomodernizację budynku Gminnego Ośrodka Kultury, niosące informacje o wysokości, sposobie i trybie wydatkowania środków publicznych, są informacją publiczną. Zaznaczył też, że we wskazanej przez organ zakładce [...] znajduje się jedynie Specyfikacja Istotnych Warunków Zamówienia, a nie wnioskowana przez niego umowa z wykonawcą ww. prac, co nie wypełnia żądania wniosku. Organ nie udzielił tym samym informacji publicznej zgodnie z jego wnioskiem, ani nie odmówił jej udostępnienia w formie decyzji administracyjnej, nie dopełnił też obowiązku sygnalizacyjnego z art. 14 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy [...] wniósł o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 p.p.s.a., ewentualnie o jej oddalenie na podstawie art. 151 p.p.s.a. Uzasadniając swoje stanowisko, organ podkreślił, iż skarżący żądał wydania odpisu dokumentów, a nie dostępu do informacji publicznej. Ustawa o dostępie do informacji publicznej nie obejmuje natomiast prawa do otrzymywania dokumentów, czy też udostępniania odpisów dokumentów. Istotą postępowania o udzielenie informacji publicznej jest przekazywanie zainteresowanemu informacji, a nie przekazywanie dokumentów. Zatem w skargach na postępowanie o nieudostępnienie dokumentów lub odpisów dokumentów - poza formą udostępnienia do wglądu - nie mają zastosowania przepisy tej ustawy, gdyż kwestie te regulują odrębne normy prawne. W związku z powyższym w niniejszej sprawie nie obowiązuje tryb szczególny rozpatrywania skarg i wniosków, nałożony przez ustawę o dostępie do informacji publicznej. Nie zostały bowiem wyczerpane środki zaskarżenia, aby skargę lub wniosek o wymierzenie grzywny wnieść do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola ta, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów. W przypadku skargi na bezczynność organu przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Jakkolwiek przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie określają na czym polega stan bezczynności organów administracji publicznej, to w orzecznictwie sądowym oraz w doktrynie prawniczej zgodnie przyjmuje się, że z taką bezczynnością mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (por. T. Woś: Postępowanie sądowoadministracyjne, Wyd. Prawnicze PWN, Warszawa 1996, s. 62 - 63). W ocenie Sądu skarga na bezczynność Wójta Gminy [...] w niniejszej sprawie zasługuje na uwzględnienie. W świetle utrwalonego orzecznictwa sądów administracyjnych, zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z 2001 r. o dostępie do informacji publicznej i art. 61 Konstytucji RP, informację publiczną stanowi każda wiadomość wytworzona przez szeroko rozumiane władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje, a także inne podmioty, które tę władzę realizują bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa w zakresie tych kompetencji. Taki charakter ma również wiadomość niewytworzona przez podmioty publiczne, lecz odnosząca się do tych podmiotów (por. wyrok NSA z dnia 30 października 2002 r., II SA 1956/02, LEX nr 78062, wyrok WSA w Poznaniu z dnia 9 lutego 2007 r., IV SA/Po 994/06, LEX nr 516637,wyrok WSA w Szczecinie z dnia 5 sierpnia 2010 r. II SAB/Sz 7/10, LEX 668256 , wyrok NSA z dnia 7 grudnia 2010 r., I OSK 1774/10, LEX 745166). Przepis art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej konkretyzuje przedmiot informacji publicznej, przy czym zawarte w nim wyliczenie nie tworzy zamkniętego katalogu źródeł i rodzajów informacji publicznej. Określa on przedmiotowo jakie informacje podlegają udostępnieniu w trybie tej ustawy. O zakwalifikowaniu określonej informacji jako podlegającej udostępnieniu w rozumieniu powołanej ustawy decyduje kryterium rzeczowe, tj. treść i charakter informacji. W. S. zwrócił się do Wójta Gminy [...], w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, o wydanie mu odpisu kompletu umów zawartych przez gminę w związku z termomodernizacją budynku Gminnego Ośrodka Kultury w [...]. Wójt Gminy [...], w odpowiedzi na powyższy wniosek, poinformował wnioskodawcę, że zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej odpisy żądanych dokumentów nie stanowią informacji publicznej. Ponadto poinformował, że obszerne informacje dotyczące umowy na wykonawstwo znajdują się na stronie internetowej [...] w zakładce [...] w pozycji [...]. Treść umów zawartych przez gminę w związku z termomodernizacją budynku Gminnego Ośrodka Kultury w [...] stanowi niewątpliwie informację publiczną. Zawarcie tych umów wiąże się bowiem z realizacją przez gminę jej ustawowych kompetencji oraz wydatkowaniem środków publicznych. A zatem domaganie się dostępu do treści tego rodzaju dokumentów jest w pełni uprawnione na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Należy jednocześnie zgodzić się z organem, że w trybie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej nie ma on obowiązku udostępniania wnioskodawcy odpisu dokumentów. Celem ustawy o dostępie do informacji publicznej nie jest bowiem wydawanie dokumentów urzędowych ale umożliwienie udostępnienia określonej informacji publicznej. W sytuacji zatem, gdy W. S. zwrócił się o wydanie odpisów umów, organ wydając mu kserokopie tych umów uczyniłby zadość obowiązkowi udostępnienia żądanej informacji publicznej. Organ jednak nie udostępnił wnioskodawcy kserokopii żądanych umów, informując go, że obszerne informacje dotyczące umowy na wykonawstwo znajdują się na stronie internetowej Urzędu w Biuletynie Informacji Publicznej. Zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, udostępnienie informacji publicznej na wniosek nie dotyczy informacji udostępnionej w Biuletynie Informacji Publicznej. Zatem udostępnienie informacji publicznej w Biuletynie Informacji Publicznej wyłącza obowiązek ponownego jej udostępnienia na wniosek zainteresowanego. Takie uregulowanie jest uzasadnione tym, iż nie jest celowe ponowne udostępnianie informacji publicznej, udostępnionej już w Biuletynie, skoro umożliwia to kopiowanie tej informacji, jej wydruk, przesłanie oraz przeniesienie na odpowiedni powszechnie stosowany nośnik informacji, czyli możliwość przetwarzania jej tymi wszystkimi sposobami, które z woli ustawodawcy, wyrażonej w art. 12 ust. 2 ustawy, ma umożliwić podmiot udostępniający informację publiczną. Z wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej wynika, że wnosił on o udostepnienie mu informacji o treści umów zawartych przez Gminę [...] w związku z termomodernizacją budynku Gminnego Ośrodka Kultury w [...], a nie o udzielenie informacji o Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia na wykonanie prac związanych z termomodernizacją budynku Gminnego Ośrodka Kultury w [...], wyborze oferty, wykonawcy i kwocie zamówienia. Dlatego też nieuzasadnione było odwołanie się przez organ w tym zakresie do informacji zamieszczonych w Biuletynie Informacji Publicznej, gdyż nie zamieszczono tam treści umów zawartych przez gminę w związku z termomodernizacją budynku Gminnego Ośrodka Kultury w [...]. Właściwa realizacja wniosku o dostęp do informacji publicznej wymaga precyzyjnego udzielenia informacji na temat zawartych w nim kwestii. Nie chodzi o udzielenie jakiejkolwiek informacji, ale o przedstawienie jej w takim zakresie i w taki sposób, jaki odpowiada treści żądania. W przeciwnym wypadku doszłoby bowiem do zdeprecjonowania idei dostępu do informacji publicznej, której założeniem jest jawność działań władzy publicznej. Przedstawienie informacji zupełnie innej niż ta, na którą oczekuje wnioskodawca, informacji niepełnej lub też informacji wymijającej czy wręcz nieadekwatnej do treści wniosku, świadczy zatem o bezczynności podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej, do którego skierowano wniosek o jej udostępnienie, co uchybia regulacji zawartej w art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Skoro zatem wnioskowana przez W. S. informacja o treści umów zawartych przez Gminę [...] w związku z termomodernizacją budynku Gminnego Ośrodka Kultury w [...] stanowi informację publiczną, a organ jest w posiadaniu żądanej przez wnioskodawcę informacji, to zobowiązany jest załatwić wniosek skarżącego zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej, udzielając tej informacji albo jej odmawiając, w formie decyzji administracyjnej. Przepis art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej stanowi, że udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Mając zatem na względzie treść powyższego przepisu Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność Wójta Gminy [...], zakreślił organowi termin 14-dniowy do rozpoznania wniosku, liczony od dnia doręczenie prawomocnego wyroku wraz z aktami postępowania administracyjnego. Jednocześnie, biorąc pod uwagę fakt, iż organ w ustawowym 14 – dniowym terminie, wprawdzie wadliwie, ale odpowiedział na wniosek skarżącego o udostępnienie informacji publicznej, Sąd stwierdził, iż bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji wyroku. O wynagrodzeniu pełnomocnika z urzędu Sąd orzekł na podstawie art. 250 ww. ustawy.