II SAB/Wa 192/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Żurawska-Matusiak, Sędziowie WSA Ewa Pisula-Dąbrowska, Eugeniusz Wasilewski (sprawozdawca), Protokolant Katarzyna Skurzyńska, referent stażysta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 lutego 2012 r. sprawy ze skargi W. S. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 15 kwietnia 2011 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia 1. umorzyć postępowanie; 2. przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego L. B. kwotę 240 zł (słownie: dwieście czterdzieści złotych) oraz kwotę 55,20 zł (słownie: pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) stanowiącą 23% podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu. W. S. w skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zarzucił Wójtowi Gminy [...] bezczynność polegającą na nieudzielaniu informacji publicznej żądanej wnioskiem z dnia 15 kwietnia 2011 r. i wniósł o zobowiązanie organu do niezwłocznego udzielenia żądanej informacji zgodnie z wnioskiem oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi skarżący podał, iż pismem z dnia 15 kwietnia 2011 r. zwrócił się, w trybie dostępu do informacji publicznej, o wydanie odpisu umowy z dnia 29 września 2010 r. podpisanej przez Gminę o dofinansowanie projektu pn. " [...]" i pomimo upływu ustawowego terminu, informacji nie uzyskał. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy [...] wniósł o jej oddalenie na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi, ewentualnie o jej odrzucenie na podstawie art. 58 wskazanej ustawy. Organ podniósł, iż jest to już drugi wniosek skarżącego i druga skarga dotycząca informacji w sprawie realizacji projektów internetowych w Gminie [...]. W pierwszej sprawie toczy się postępowanie sądowo-administracyjne pod sygn. akt II SAB/Wa 146/11. Jednocześnie Wójt wskazał, iż w dniu 6 maja 2011 r. organ dokonał stosownej czynności materialno-technicznej udzielając skarżącemu informacji, przekazując kopię umowy o dofinansowanie projektu nr [...] "[...]". Na potwierdzenie udzielenia informacji przekazano kopię pisma organu wraz z dowodem jego doręczenia. W piśmie procesowym z dnia 17 lutego 2012 r. ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącego podtrzymał skargę wniesioną w sprawie oraz wniósł m. in. o dopuszczenie na mocy art. 106 § 3 p.p.s.a., dowodu z załączonych dokumentów w postaci fotokopii dokumentacji przesłanej skarżącemu kopii umowy wraz z kopertą, na okoliczność zakresu udzielonej skarżącego informacji tj. zakresu przesłanej umowy i zobowiązanie organu do wykazania, co faktycznie zostało przesłane skarżącemu. Z ostrożności procesowej, gdyby Sąd uznał, że skarżącemu została udzielona informacja publiczna zgodnie z wnioskiem, wniósł o umorzenie postępowania i zasądzenie kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powyżej określonych przepisów sądy administracyjne orzekają, w zakresie swojej właściwości, m. in. w zakresie skarg na bezczynność organów, w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a (art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), oceniając postępowanie organów z punktu widzenia zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego. W przypadku skargi na bezczynność organu, przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Skarżący przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uczynił bezczynność Wójta Gminy [...] w zakresie żądanej pismem z dnia 15 kwietnia 2011 r. informacji publicznej – wydania odpisu umowy z dnia 29 września 2010 r. podpisanej przez Gminę, o dofinansowanie projektu pn. "[...]". Z akt administracyjnych wynika, iż w dniu złożenia skargi, 6 maja 2011 r., Wójt Gminy [...] przekazał skarżącemu kopię umowy o dofinansowanie projektu nr [...] "[...]". Przesyłka została doręczona skarżącemu w dniu 9 maja 2011 r. Wskazać należy, że w sprawach skarg na bezczynność organu sąd orzeka, biorąc za podstawę stan faktyczny sprawy w czasie wydania orzeczenia sądowego. Jeżeli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej wydał akt lub dokonał czynności, chociażby z przekroczeniem ustawowych terminów, oznacza to, że organ nie pozostaje w stanie bezczynności i sąd nie może uwzględnić skargi na tzw. milczenie władzy. Nie może bowiem zobowiązać organu do określonego działania, które przed dniem orzekania zostało już podjęte. W takich przypadkach, zgodnie z art.161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, które z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym i doktrynie powszechnie przyjmuje się, że bezprzedmiotowość postępowania sądowego zachodzi w przypadku wydania aktu lub podjęcia czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których organ pozostawał w bezczynności (por. uchwała siedmiu sędziów NSA z dnia 26 listopada 2008 r., I OPS 6/08 oraz wyrok NSA z dnia 25 października 2005 r. sygn. akt II OSK 85/05. Lex nr 188791; postanowienie NSA z dnia 14 stycznia 1987 r. sygn. akt IV SAB 14/86, ONSA 1987/1/7. W dacie orzekania w przedmiotowej sprawie organ nie pozostawał w bezczynności. Postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe i podlegało umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). O przyznaniu adwokatowi z urzędu wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej orzeczono na podstawie art. 250 powołanej wyżej ustawy w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).