II SAB/Wa 195/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. na bezczynność Szefa Służby Cywilnej w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] lipca 2005 r. o stwierdzenie nieważności decyzji kończącej postępowanie kwalifikacyjne dla pracowników służby cywilnej postanawia -odrzucić skargę- Na wstępie należy zauważyć, iż stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności. Natomiast zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m. in. w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne, 2. postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3. postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4. inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa 5. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 – 4. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Sądy administracyjne rozpatrują skargi na bezczynność organów wyłącznie w przypadku postępowań, które mogą się zakończyć wydaniem decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, lub też wydaniem innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi M. G. uczynił bezczynność Szefa Służby Cywilnej w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji kończącej postępowanie kwalifikacyjne dla pracowników służby cywilnej ubiegających się o mianowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W ustawie z dnia 18 grudnia 1998 r. o służbie cywilnej (Dz. U. z dnia 31 maja 1999 r.) rozróżnia się dwa rodzaje postępowań kwalifikacyjnych dla członków korpusu służby cywilnej. Zgodnie z art. 3 ustawy o służbie cywilnej członkami korpusu służby cywilnej są pracownicy służby cywilnej oraz urzędnicy służby cywilnej. W związku z powyższym należy odróżnić postępowanie kwalifikacyjne dla pracowników służby cywilnej ubiegających się o mianowanie od postępowania konkursowego na tzw. wyższe stanowisko w służbie cywilnej. Sygn. akt II SAB/Wa 195/05 W przedmiotowej sprawie, skarga M. G. odnosi się do pierwszego z tych postępowań, tj. postępowania kwalifikacyjnego dla pracowników służby cywilnej ubiegających się o mianowanie. Celem tego postępowania jest wyłonienie, spośród pracowników służby cywilnej, kandydatów do mianowania na urzędnika służby cywilnej. Uzyskanie statusu urzędnika służby cywilnej powoduje, że dotychczasowy stosunek pracy członka korpusu służby cywilnej, nawiązany w drodze umowy o pracę przekształca się w stosunek pracy z mianowania. Zgodnie z art. 7 powołanej ustawy w sprawach wynikających ze stosunku pracy nieuregulowanych w ustawie stosuje się przepisy Kodeksu pracy i inne przepisy prawa pracy. Spory o roszczenia stosunku pracy członka korpusu służby cywilnej rozpatrywane są przez sądy pracy, chyba że ustawa stanowi inaczej, zaś przepisy ustawy nie przewidują szczególnego trybu rozstrzygania spraw dotyczących postępowania kwalifikacyjnego w służbie cywilnej. Natomiast rozstrzygnięcia podejmowane w postępowaniu konkursowym na tzw. wyższe stanowiska w służbie cywilnej maja charakter decyzji administracyjnych i od wyniku konkursu przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie do Szefa Służby Cywilnej, a następnie na skutek jego rozpoznania, od wydanej decyzji administracyjnej przysługuje skarga do sądu administracyjnego. W związku z powyższym, kognicji sądów administracyjnych podlegają wyłącznie postępowania konkursowe na tzw. wyższe stanowiska w służbie cywilnej, zaś nie podlegają jej postępowania kwalifikacyjne dla pracowników służby cywilnej ubiegających się o mianowanie. Za poprawnością takiego rozumowania przemawia również fakt, iż Sąd Rejonowy dla W. Wydział [...] uznał swoją właściwość w przedmiocie zobowiązania Szefa Służby Cywilnej do skorygowania wyników postępowania kwalifikacyjnego dla pracowników służby cywilnej ubiegających się o mianowanie oraz przekształcenia stosunku pracy na stosunek pracy na podstawie mianowania. Również właściwość tę uznał Sąd Okręgowy – Sąd [...] w W. Wydział [...] rozpatrując apelację od wyroku sądu rejonowego. Na marginesie należy wskazać, iż do skarg składanych do sądu administracyjnego w trybie art. 37 Kpa dotyczących rozstrzygnięć podejmowanych przez naczelne i centralne organy administracji publicznej nie ma zastosowania sądowa kontrola administracji publicznej, stąd taka skarga jest niedopuszczalna. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie – na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i pkt 6 oraz § 3 powołanej wyżej ustawy - orzekł jak w postanowieniu.