II SAB/Wa 200/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk, Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Asesor WSA Arkadiusz Koziarski (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 10 września 2025 r. sprawy ze skargi T. M. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] grudnia 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. zobowiązuje Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w [...] do rozpoznania wniosku skarżącego T. M. z dnia [...] grudnia 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność organu w rozpoznaniu wniosku T. M. z dnia [...] grudnia 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w [...] na rzecz T. M. kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wnioskiem złożonym w dniu [...] grudnia 2024 r. o godz. 07:22 za pośrednictwem poczty elektronicznej T. M. (dalej "skarżący") wystąpił do Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w R. (dalej "organ" lub "KWP") o udostępnienie informacji publicznej. Wniosek ten miał następującą treść: "Na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej z dnia 6 września 2001 r. (Dz. U. z 2022 r. poz. 902.) zwracam się z prośbą o udostępnienie informacji w następującym zakresie: Kompetencji funkcjonariuszy publicznych i osób pełniących funkcje publiczne w myśl definicji art.115 par.13 i 19 KK oraz sposobu wybierania ich na stanowiska kierownicze (konkurs, mianowanie, powierzenie itp.) na podstawie ustaw, rozporządzeń, przepisów resortowych i ustawy o Korpusie Służby Cywilnej w pionie [...] KWP zs. w . oraz stanowisk głównego księgowego/naczelnika wydziału finansów oraz zastępcy naczelnika tożsamego wydziału wnoszę o ujęcie w wersji tabelarycznej ich kompetencji zawodowych, wiedzy, doświadczenia na dzień przeprowadzonego wyboru na stanowisko zgodnie z obowiązującymi wówczas przepisami oraz zdefiniowanymi zasadami. Wnoszę o udostępnienie informacji o osobach, których dane podano jako naczelnicy i zastępcy naczelników, zawarto na stronie BIP KWP zs. w R. ([...] [...] pobór danych w dniu [...].12.2024) na dzień zapytania o dostęp do informacji publicznej, danych w zakresie: • daty powierzenia, mianowania, powołania na stanowisko, • informacji o przeprowadzeniu konkursu z uwzględnieniem - daty i czasu publikacji ogłoszenia, miejsca publikacji i sposobu zabezpieczenia dowodu takowej publikacji zgodnie z aktualnymi na dzień postępowania konkursowego przepisami prawa (m.in. art. 8 Ustawy z dn. 06.09.2001); • kompetencji, doświadczenia zawodowego, • wymaganego przepisami prawa wykształcenia, dla osób ubiegających się o pracę / służbę na określone stanowisko - na dzień przeprowadzenia konkursu lub objęcia stanowiska (powierzenia, mianowania, powołania na stanowisko); • w przypadku braku wykształcenia wymaganego przepisami prawa dla osoby ubiegającej się o pracę / służbę na stanowisku naczelnika/zastępcy naczelnika wydziału, głównego księgowego/zastępcy naczelnika wydziału, wnioskuję o przekazanie informacji, czy wykształcenie zostało uzupełnione i w jakim terminie; • w przypadku odstąpienia od upublicznienia ogłoszeń konkursowych lub też odstąpienia od samego trybu konkursowego na poszczególne stanowiska wnoszę o podanie przyczyn odstąpienia od trybu konkursowego i wskazania osoby, która podjęła decyzję o odstąpieniu od trybu wynikającego z przepisów prawa; - w przypadku odstąpienia od trybu konkursowego wnoszę o wskazanie uzasadnienia wyboru konkretnych osób na poszczególne stanowiska; • które ze stanowisk, wymagało i wymaga od obejmującego stanowisko wykształcenia w zakresie zarządzania jednostkami Policji? • Czy w przypadku stanowisk, gdzie wymaga się wykształcenia zarządczego (związanego z kompetencjami w zakresie zarządzania np. ukończone studia w zakresie zarządzania, zarządzania jednostkami policji) było ono wymagane i zostało spełnione przez kandydata na to stanowisko? • Jeśli nie, to proszę o wskazanie powodów odstąpienia i wyboru kandydata, który tego kryterium nie spełniał; - która osoba z kadry kierowniczej, o której mowa w zapytaniu (na dzień zatrudnienia na konkretne stanowisko), posiadała wykształcenie kierunkowe do wykonywanego zawodu naczelnika w określonych wydziałach, tzn. czy: 1. księgowa/zastępca księgowej - posiadały(li) wykształcenie ekonomiczne? 2. Wydział Transportu naczelnik/zastępca naczelnika - posiadały(li) wykształcenie związane z transportem, mechaniką samochodową? 3. Wydział Łączności i Informatyki naczelnik/zastępca naczelnika - posiadały(li) wykształcenie informatyczne, łączność, automatyka, sieci komputerowe? 4. Wydział GMT naczelnik/zastępca naczelnika - posiadały(li) wykształcenie kierunkowe ekonomia, zaopatrzenie, logistyka poszerzone o przeszkolenia policyjne? 5. Wydział Inwestycji i Remontów naczelnik/zastępca - posiadały(li) wykształcenie kierunkowe budowlane (w dowolnym zakresie), uprawnienia budowlane, zaopatrzenie, logistyka poszerzone o przeszkolenia policyjne? 6. Proszę podać w zestawieniu tabelarycznym jakie wykształcenie posiada każda(y) z naczelników/zastępców na zajmowanym obecnie stanowisku. • która z osób funkcyjnych posiadała na dzień objęcia stanowiska doświadczenie i wiedzę w zakresie funkcjonowania wydziału? Tzn. staż pracy/służby w wydziale, którego objęła kierownictwo/jest zastępcą naczelnika wydziału: • naczelnik wydziału finansów/zastępca naczelnika - staż pracy w wydziale lub wykonywanie zadań finansowych w innej komórce? - naczelnik Wydział Transportu /zastępca naczelnika - staż pracy w wydziale lub wykonywanie zadań związanych z zarządzaniem transportem? - naczelnik Wydział Łączności i Informatyki/zastępca naczelnika - staż pracy w wydziale lub wykonywanie zadań związanych z zarządzaniem łącznością i informatyką, działań związanych z organizacja łączności w innej komórce? - naczelnik Wydział GMT/zastępca naczelnika - staż pracy w wydziale lub wykonywanie zadań związanych z zarządzaniem gospodarką materiałowo techniczną w innej komórce? - naczelnik Wydział Inwestycji i Remontów naczelnik/zastępca naczelnika - staż pracy w wydziale lub wykonywanie zadań związanych z zarządzaniem inwestycjami, remontami i innymi czynnościami finansowymi organizacją zadań w innej komórce? - czy osoby, które zostały mianowane, powierzono im stanowiska bez przeprowadzenia konkursów pełniły etatowe funkcje kierownicze w wydziałach, w których zostali naczelnikami / zastępcami naczelnika wydziałów? • okres objęty zapytaniem publicznym – [...].2021 - do [...].12.2024". W odpowiedzi na powyższy wniosek organ pismem z dnia 24 grudnia 2024 r. poinformował skarżącego, że - o zasadach naboru na stanowiska kierownicze w służbie cywilnej stanowi ustawa z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej (Dz. U. z 2024 r., poz. 409), - wykaz stanowisk urzędniczych oraz wymagane kwalifikacje zawodowe, reguluje rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 29 stycznia 2016 r. w sprawie określenia stanowisk urzędniczych, wymaganych kwalifikacji zawodowych, stopni służbowych urzędników służby cywilnej, mnożników do ustalania wynagrodzenia oraz szczegółowych zasad ustalania i wypłacania innych świadczeń przysługujących członkom korpusu służby cywilnej (Dz. U. z 2022 r. poz. 2024 ze zm.), - odpowiedzialność głównego księgowego jednostki sektora finansów publicznych oraz jego kompetencje, określa ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1530 ze zm.), - w przypadku funkcjonariuszy Policji stosuje się zapisy art. 32 ustawy o Policji z dnia 6 kwietnia 1990 roku (Dz. U. z 2024 r., poz. 145 ze zm.): "do mianowania policjanta na stanowisko służbowe, przenoszenia oraz zwalniania z tych stanowisk właściwi są przełożeni: Komendant Główny Policji, Komendant CBŚP, Komendant BSWP, Komendant CBZC, Dyrektor CLKP, komendanci wojewódzcy Policji albo Komendant [...] Policji i komendanci powiatowi (miejscy, rejonowi) Policji oraz Komendant-Rektor Akademii Policji w S. i komendanci szkół policyjnych", - zgodnie z zapisami § 19 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 14 maja 2013 roku (Dz. U. z 2023 r. poz. 2269) w sprawie szczegółowych praw i obowiązków oraz przebiegu służby policjantów "nawiązanie, zmiana i rozwiązanie stosunku służbowego następuje przez wydanie rozkazu personalnego odpowiednio o mianowaniu, wyznaczeniu lub powołaniu na stanowisko służbowe, przeniesieniu, zwolnieniu lub odwołaniu z tego stanowiska albo o zwolnieniu ze służby", - mianowanie na określone stanowiska służbowe odbywa się w oparciu o przepisy rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie wymagań w zakresie wykształcenia, kwalifikacji zawodowych i stażu służby, jakim odpowiadają policjanci na stanowiskach komendantów Policji i innych stanowiskach służbowych z dnia 16 grudnia 2022 r. (Dz. U. z 2023 r. poz. 2252). Dalej organ poinformował skarżącego, że wszyscy naczelnicy i zastępcy naczelników pionu logistyki zostali mianowani lub powołani na stanowisko zgodnie z powyższymi aktami prawnymi, spełniając jednocześnie obwarowane w wymienionych przepisach kwalifikacje w zakresie wykształcenia, kwalifikacji zawodowych i stażu służby. Pismem z dnia 24 stycznia 2025 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność organu w zakresie rozpatrzenia powyższego wniosku. Skarżący wniósł o: 1. zobowiązanie organu do rozpoznania wniosku; 2. zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. W uzasadnieniu swojego stanowiska organ podniósł, że udzielił skarżącego odpowiedzi na jego wniosek. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267), sądy administracyjny sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola ta, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, z późn. zm.), dalej "p.p.s.a.", obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów. Stosownie do art. 119 pkt 4 i art. 120 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organu, stosownie do art. 149 § 1 p.p.s.a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności (pkt 1); zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (pkt 2); stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (pkt 3). Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.). Sąd w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego (§ 1b). W myśl art. 149 § 2 p.p.s.a., sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt (decyzja, postanowienie lub inny akt) nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich podjęciu lub dokonaniu, czy też wiąże się z przeświadczeniem organu, że stosowany akt lub czynność w ogóle nie powinna zostać dokonana, wyrażającym się np. w odmowie wydania decyzji w związku z błędnym przekonaniem organu, że załatwienie sprawy nie wymaga jej wydania (vide: T. Woś /w:/ T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 86). Bezczynność w zakresie dostępu do informacji publicznej występuje wyłącznie wtedy, gdy wniosek o udostępnienie informacji dotyczy informacji publicznej, a jego adresatem jest podmiot zobowiązany do jej udzielenia. Ma ona miejsce wówczas, gdy we wskazanym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. terminie zobowiązany podmiot nie udzieli żądanej informacji lub nie podejmie nakazanych prawem czynności zmierzających do powiadomienia o przyczynach zwłoki i o dodatkowym terminie albo, podejmując te czynności, nie udostępni informacji w maksymalnym 2 miesięcznym terminie, albo wreszcie nie wyda na zasadach przewidzianych w Kodeksie postępowania administracyjnego decyzji o odmowie udostępnienia żądanej informacji publicznej. W świetle powołanej ustawy, aby nie narazić się na zarzut bezczynności, podmiot zobowiązany powinien: udostępnić wnioskowaną informację publiczną, jeśli znajduje się w jej posiadaniu (art. 10 ust. 1 w związku z art. 4 ust. 3 u.d.i.p.); wydać decyzję o odmowie jej udostępnienia, jeśli stwierdzi istnienie ograniczeń w dostępie do informacji publicznej bądź jeśli stwierdzi, że brak jest szczególnie uzasadnionego interesu publicznego w udostępnieniu informacji publicznej przetworzonej (art. 16 i art. 17 u.d.i.p. w związku z art. 5 i art. 3 ust. 1 u.d.i.p.); poinformować, że w danej sprawie przysługuje odrębny tryb dostępu do żądanej informacji publicznej (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.); poinformować, że nie posiada żądanej informacji publicznej (art. 4 ust. 3 u.d.i.p.); poinformować, że wnioskowana informacja nie stanowi informacji publicznej (art. 1 ust. 1 u.d.i.p.). W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się dodatkowo, że przedstawienie przez podmiot zobowiązany informacji innej, niż ta, na którą oczekuje wnioskodawca, czy też udzielenie informacji niepełnej, wymijającej, czy wręcz nieadekwatnej do treści wniosku, świadczy o bezczynności podmiotu zobowiązanego w udostępnieniu informacji publicznej, do którego skierowano wniosek, co narusza regulację zawartą w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. (por. postanowienie NSA z dnia 4 marca 2025r., sygn. akt III OSK 178/25; wyroki NSA: z dnia 28 listopada 2017 r., sygn. akt I OSK 1432/17; z dnia 7 grudnia 2010 r., sygn. akt I OSK 1737/10; orzeczenia.nsagov.pl). Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie, bowiem organ nie rozpoznał w istocie wniosku skarżącego z dnia [...] grudnia 2024 r. (zawartego w wiadomości e-mail z godz. 07:22). W sprawie nie było kwestionowane, że KWP jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej. Zgodnie bowiem z art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności organy władzy publicznej. Natomiast informacją publiczną jest każda informacja o sprawie publicznej (art. 1 ust. 1 u.d.i.p.). Przepis art. 6 u.d.i.p. wymienia przykładowe kategorie informacji publicznej, które z mocy prawa podlegają udostępnieniu. W ugruntowanym orzecznictwie sądów administracyjnych "informację publiczną" definiuje się jako każdą wiadomość wytworzoną przez władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które realizują zadania publiczne bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa w zakresie swoich kompetencji. Podkreśla się, że taki charakter ma również wiadomość niewytworzona przez podmioty publiczne, lecz odnosząca się do tych podmiotów, o ile dotyczy faktów i danych o charakterze publicznym (por. wyroki NSA: z dnia 12 grudnia 2006 r., sygn. akt I OSK 123/06, LEX nr 291357; z dnia 30 września 2015 r., sygn. akt I OSK 2093/14; z dnia 29 kwietnia 2020 r., sygn. akt I OSK 1574/19; CBOSA). Również w piśmiennictwie wskazuje się, że informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów realizujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań publicznych i gospodarowania mieniem publicznym. Podkreśla się przy tym, że informacja publiczna musi dotyczyć sfery istniejących faktów i danych (...) i może pochodzić od dowolnych podmiotów, jeżeli dotyczy "sprawy publicznej" w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. (por. M. Chmaj [w:] M. Bidziński, M. Chmaj, P. Szustakiewicz, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, wydanie 3, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2018 i powołane tam orzecznictwo). Zdaniem Sądu przedmiot wniosku z dnia [...] grudnia 2024 r. wpisuje się w zakres przedmiotowy art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Treść wniosku skarżącego jest bardzo rozbudowana. Uogólniając można powiedzieć, że skarżący domagał się udostępnienia informacji na temat funkcjonariuszy publicznych i osób pełniących funkcje publiczne "w pionie [...] KWP zs. w R. oraz stanowisk głównego księgowego/naczelnika wydziału finansów oraz zastępcy naczelnika tożsamego wydziału", w zakresie dotyczącym m.in. dat powierzenia, mianowania, powołania na stanowisko, trybu zatrudnienia, wykształcenia, oraz doświadczenia zawodowego tych osób. Wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt lit d) u.d.i.p. udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o organach i osobach sprawujących w nich funkcje i ich kompetencjach. Należy też zwrócić uwagę na treść art. 5 ust. 2 u.d.i.p., który stanowi, że prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa. Zdaniem Sądu wniosek skarżącego dotyczył tego rodzaju informacji. W wyroku z dnia 20 kwietnia 2021 r., sygn. akt III OSK 2874/21 (orzeczenia.nsa.gov.pl) Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że "Co do zasady wszystko, co wiąże się bezpośrednio z funkcjonowaniem i trybem działania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy, stanowi informację publiczną. Nie może więc ulegać wątpliwości, że art. 1 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. d u.d.i.p. odnosi się do wiadomości o osobach pełniących funkcje publiczne, w tym do kwestii dotyczących np. ich wykształcenia. Posiadane wykształcenie w sposób oczywisty wpływa na poziom kompetencji danej osoby i jej kwalifikacji do wykonywania powierzonych jej zadań. Przepis art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. d u.d.i.p. wskazuje, iż informacją publiczną jest informacja o podmiotach zobowiązanych do jej udostępnienia, w tym "o organach i osobach sprawujących w nich funkcje i ich kompetencjach". Nie ma podstaw do zawężania zwrotu "kompetencje" użytego we wskazanym przepisie wyłącznie do zakresu uprawnień przysługującego osobie. Po pierwsze, uprawnienia tego rodzaju przysługują określonym organom, nie zaś osobom. Skoro zatem przepis odnosi kompetencje także do osób, to należy to pojęcie rozumieć szerzej. Kierując się już wykładnią językową wskazać należy, że zwrot "kompetencje" ma dwojakie znaczenie. Po pierwsze oznacza zakres uprawnień urzędu lub urzędnika do zajmowania się określonymi sprawami i podejmowania dotyczących ich decyzji. Kompetencje oznaczają jednak również zakres czyjejś wiedzy, umiejętności i doświadczenia." Informacja dotycząca wykształcenia osób pełniących funkcje publiczne (pracowników bądź funkcjonariuszy) i ich doświadczenia zawodowego, jako informacja o ich kompetencjach, niewątpliwie stanowi zatem informację publiczną. Podobnie informacją publiczną będzie również informacja o dacie powołania na określone stanowisko, czy też informacja o stażu pracy osób piastujących stanowiska wskazane przez skarżącego, jako informacja mająca związek z pełnieniem funkcji publicznych przez te osoby. Zdaniem Sądu informację publiczną stanowi również informacja o trybie zatrudnienia tych osób, tj. informacje dotyczące tego czy odbyło się ono na podstawie konkursu, czy też w rybie pozakonkursowym. Tego rodzaju informację możemy bowiem zaliczyć do informacji o jakiej mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b u.d.i.p., tj. informacji o organizacji podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 u.d.i.p. Do tej samej kategorii danych należy zaliczyć również informację o powodach odstąpienia od trybu konkursowego i uzasadnienie powodów zatrudnienia konkretnych osób w takim trybie. Podnieść przy tym należy, że organ nie neguje, że osoby, których dotyczy wniosek skarżącego pełnią funkcje publiczne. W tej sytuacji, organ winien załatwić wniosek skarżącego w trybie przewidzianym przepisami u.d.i.p. Zauważyć należy, że w myśl art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki i nie później niż w terminie 14 dni, za wyjątkiem sytuacji przewidzianych w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 u.d.i.p. Zgodnie zaś z art. 13 ust. 2 u.d.i.p., jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnym z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot zobowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1 u.d.i.p.). Natomiast w myśl art. 16 ust. 1 i art. 17 ust. 1 u.d.i.p., odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 u.d.i.p. następuje w drodze decyzji administracyjnej. Wobec tego należy uznać, że organ pozostaje w bezczynności w rozpatrzeniu wniosku skarżącego z dnia [...] grudnia 2024 r. (godz. 07:22). Organ nie udzielił w istocie odpowiedzi na wniosek skarżącego. W skierowanym do skarżącego piśmie z dnia 24 grudnia 2024 r. podał jedynie akty prawne, które mają zastosowanie do zatrudniania pracowników bądź powoływania do służby funkcjonariuszy. Wskazał ponadto, że "wszyscy naczelnicy i zastępcy naczelników pionu logistyki zostali mianowani lub powołani na stanowisko zgodnie z powyższymi aktami prawnymi, spełniając jednocześnie obwarowane w wymienionych przepisach kwalifikacje w zakresie wykształcenia, kwalifikacji zawodowych i stażu służby". Jest to informacja o charakterze ogólnym. Skarżący domagał się zaś konkretnych danych na temat konkretnych osób. Organ nie udzielił skarżącemu takich informacji. W tej sytuacji Sąd na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zobowiązał organ do rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia [...] grudnia 2024 r. Zdaniem Sądu stwierdzona bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. W orzecznictwie sądowym wskazuje się, że rażącym naruszeniem prawa jest stan, w którym bez żadnej wątpliwości i wahań można stwierdzić, że naruszono prawo w sposób oczywisty, przy czym każdorazowo taka ocena musi być dokonana przy uwzględnieniu okoliczności danej sprawy (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 czerwca 2012 r., I OSK 675/12, orzeczenia.nsa.gov.pl). Jednocześnie słownikowe znaczenie słowa "rażący" oznacza "rzucający się w oczy, bardzo duży, oczywisty" (Mały słownik języka polskiego pod red. S. Skorupki, H. Auderskiej, Z. Łempickiej, PWN, Warszawa 1969). Sąd w tym zakresie wziął pod uwagę okoliczność, że organ udzielił skarżącemu odpowiedzi na jego wniosek w przypisanym do tego terminie, jednak rozpoznał sprawę niewłaściwie, z naruszeniem przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Organ błędnie założył, że w okolicznościach niniejszej sprawy wystarczające jest przekazanie skarżącemu informacji o charakterze ogólnym, nie odnosząc się szczegółowo do żądanych przez niego danych. Wadliwe stosowanie przepisów prawa nie daje podstaw do stwierdzenia, że bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej miała postać kwalifikowaną. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a, orzekł jak w pkt 1 wyroku. Podstawę rozstrzygnięcia wskazaną w pkt 2 wyroku stanowił natomiast art. 149 § 1a p.p.s.a. O zwrocie kosztów postępowania sądowego, jak w punkcie 3 wyroku, Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a. Do kosztów tych Sąd zaliczył uiszczony przez skarżącego wpis sądowy w wysokości 100 zł.