II SAB/Wa 214/25
WyrokWSA w Warszawie2025-10-02
Skład orzekający: Ewa Radziszewska-Krupa, Łukasz Krzycki, Anna Pośpiech-Kłak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Naczelna Rada Lekarska pozostaje w bezczynności w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, gdy wnioskodawca żąda udostępnienia treści wniosku o wpis do rejestru podmiotów prowadzących ustawiczny rozwój zawodowy lekarzy i lekarzy dentystów, a organ odmawia udostępnienia, uznając, że nie jest to informacja publiczna?Ratio decidendi
Organ nie pozostaje w bezczynności, jeśli w terminie 14 dni od otrzymania wniosku o udostępnienie informacji publicznej powiadomi wnioskodawcę o braku podstaw do jej udostępnienia w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wnioski inicjujące postępowanie w indywidualnej sprawie, nawet jeśli dotyczą zadań publicznych, nie stanowią dokumentów urzędowych w rozumieniu art. 6 ust. 2 ustawy o informacji i ich treść nie zawsze jest informacją publiczną, zwłaszcza gdy mogą naruszać prywatność osób fizycznych lub gdy żądanie nie jest precyzyjnie określone.Stan faktyczny
Wnioskodawca złożył skargę na bezczynność Naczelnej Rady Lekarskiej (NRL) w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Wnioskodawca domagał się udostępnienia treści wniosku o wpis do rejestru podmiotów prowadzących ustawiczny rozwój zawodowy lekarzy, który stanowił podstawę uchwały NRL. Organ uznał, że wnioskowana informacja nie jest informacją publiczną i odmówił jej udostępnienia, powiadamiając o tym wnioskodawcę w ustawowym terminie. Wnioskodawca zarzucił bezczynność, podczas gdy organ argumentował, że działał prawidłowo, odmawiając udostępnienia informacji, która nie ma charakteru informacji publicznej.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.), Asesor WSA Anna Pośpiech-Kłak, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 2 października 2025 r. sprawy ze skargi J. P. na bezczynność Naczelnej Rady Lekarskiej w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] stycznia 2025 r. o udostępnienia informacji publicznej oddala skargę
Skarżący, zwany dalej "Wnioskodawcą", zarzucił Naczelnej Radzie Lekarskiej, zwanej dalej "organem", bezczynność przy rozpatrywaniu jego żądania udostępnienia informacji publicznej, sformułowanego w piśmie z [...] stycznia 2025 r.
W skardze wniesiono o zobowiązanie organu do rozpatrzenia wniosku.
Uzasadniając skargę wskazano m.in.:
- pismem z [...] stycznia 2025 r. (wysłanym za pośrednictwem skrzynki podawczej ePUAP organu) Wnioskodawca wystąpił o udostępnienie "treści wniosku o wpis do Rejestru Podmiotów Prowadzących Ustawiczny Rozwój Zawodowy Lekarzy i Lekarzy Dentystów prowadzonego przez Naczelną Radę Lekarską będącego podstawą podjęcia uchwały nr [...] Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia [...] grudnia 2024 r., dotyczącego wpisu o numerze [...]",
- w odpowiedzi z [...] stycznia 2025 r. organ uznał, że wnioskowana informacja nie jest publiczną,
- bezsporne, że organ jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej; zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022 r., poz. 902), zwanej dalej "ustawą o informacji": "każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonym w niniejszej ustawie"; w tym kontekście należy też rozpatrywać uszczegółowienie katalogu informacji publicznej w art. 6 ust. 1 ustawy o informacji oraz ograniczenie - określone w jego ust. 2; wnioskowaną treść można też uznać, jako wystąpienie, o którym mowa wprost w art. 6 ust 1 pkt. 4 lit. c ustawy o informacji; wniosek dotyczył treści dokumentów, regulowanych przepisami powszechnymi - opisujących m.in. temat, zakres, metodologię i sposób szkolenia podyplomowego lekarzy - prowadzonego przez wykonujący zadania publiczne podmiot (Naczelną Izbę Lekarską); działając w interesie społecznym, jest on ustawowo delegowany do nadzoru nad szkoleniem podyplomowym lekarzy i lekarzy dentystów, prowadzonym przez wszystkie okręgowe izby lekarskie – tak art. 19 ust. 3 oraz art. 19b ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (Dz.U. z 2024 r. poz. 1287 ze zm.), zwanej dalej "ustawą o zawodach"; wzór przedmiotowego wniosku stanowi załącznik nr 1 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 19 kwietnia 2024 r. w sprawie rejestru podmiotów prowadzących ustawiczny rozwój zawodowy lekarzy i lekarzy dentystów (Dz.U. poz. 637), zwanego dalej "Rozporządzeniem",
- przedmiotowa sprawa dotyczy szczególnej sytuacji, gdy organ podejmował decyzję we własnej sprawie; możliwe nawet, że niektóre wskazane we wniosku osoby były - jako szkolące - członkami Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej, którzy głosowali w przedmiotowej sprawie; wniosek nie dotyczył udostępnienia fotokopii dokumentu (wraz z jego formą) lecz jedynie jego treści; z tego powodu, nie mają zastosowania restrykcje, wynikające z art. 6 ust. 2 ustawy o informacji,
- w ustawie o informacji nie zdefiniowano pojęcia "dokumentu prywatnego"; przyjmuje się w uproszczeniu, że każdy dokument - nie będący urzędowym - jest prywatnym; treść dokumentu prywatnego może być informacją publiczną, jeśli dotyczy sfery publicznej - w szczególności, jeśli autorem dokumentu jest pełniący ustawowe funkcje publiczne organ i ma on związek z ustawowo zleconymi zadaniami publicznymi; in contrario z informacją prywatną mamy do czynienia, gdy nie dotyczy sprawy publicznej, ale - co do zasady - obejmuje sprawy prywatne, niepubliczne; nie dotyczy to oczywiście przedmiotowego wniosku; żadna z regulacji ustawowych nie wyłącza z katalogu informacji publicznych treści dokumentów, będących indywidualnymi wnioskami o wszczęcie postępowania administracyjnego i ich załączników - li tylko ze względu na typ, czy też nazwę dokumentu. Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej - zatwierdzając ponadto własny wniosek o wpis do rejestru podmiotów, prowadzących szkolenie podyplomowe lekarzy i lekarzy dentystów (prowadzonego przez Naczelną Radę Lekarską) - czyniło to wbrew zapisom prawa powszechnego - ustalono tam powinność składania wniosków o wpis zgodnie z adresem siedziby podmiotu wnioskującego – w przypadku Naczelnej Izby Lekarskiej do Okręgowej Rady Lekarskiej w [...],
- zgodnie z art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz.U. Nr 78 poz. 483 ze zm.), publiczną jest informacja o "działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego"; organem takim jest Naczelna Rada Lekarska - podejmująca decyzje administracyjne w przedmiotowej kwestii.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu – po zreferowaniu przebiegu sprawy - wskazano:
- nie ulega wątpliwości, organy samorządu zawodowego zobowiązano do udostępniania informacji publicznej; organ jest zatem zobowiązany do udostępniania informacji publicznej,
- jest kwestią sporną, czy objęte wnioskiem żądanie stanowi informację publiczną,
- Wnioskodawca żądał udostępnienie treści wniosku, będącego podstawą podjęcia uchwały nr [...] Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia [...] grudnia 2024 r. (dalej jako "Uchwała z 2024 roku") i wpisu do Rejestru Podmiotów Prowadzących Ustawiczny Rozwój Zawodowy Lekarzy i Lekarzy Dentystów - prowadzonego przez Naczelną Radę Lekarską - o numerze [...]; Wnioskodawca wskazał, że informacje należy przesłać w formie plików pdf.,
- przede wszystkim żądany dokument nie stanowi dokumentu urzędowego w rozumieniu art. 6 ust. 2 ustawy o informacji - podlegającego udostępnieniu, co do treści i postaci; kierowany do organu dokument - inicjujący postępowanie w indywidualnej sprawie - może być nośnikiem różnych informacji; nie ulega wątpliwości, że Wnioskodawca miał wiedzę, co do postaci wniosku i kategorii danych, które należało w nim zawrzeć; jak wskazuje bowiem w skardze, wzory wniosków o wpis do rejestru i informacji o formie kształcenia określono w przepisach powszechnych - załącznikach do Rozporządzenia; w dokumentach tych mogą być zawarte informacje, mające charakter informacji publicznych, w tym powszechnie dostępnych i znanych również Wnioskodawcy - jak chociażby dane, dotyczące formy organizacyjno-prawnej organizatora kształcenia, czy jego adresu - jak i takie, które nie mają takiego waloru - mogące naruszać prywatność osób fizycznych, jak np. dotyczące osób fizycznych, wskazanych jako kadra dydaktyczna do realizacji form kształcenia objętych wnioskiem i potwierdzających ich kwalifikacje dokumentów,
- mimo to we wniosku o udostępnienie informacji publicznej nie przywołano zakresu żądanych informacji, będących informacją publiczną - zawartych w treści wniosków Ośrodka Kształcenia Naczelnej Izby Lekarskiej o potwierdzenie spełniania warunków kształcenia podyplomowego lekarzy i lekarzy dentystów (będących podstawą podjęcia Uchwały z 2024 roku); wskazano jedynie, że żądanie dotyczy treści tego wniosku w formie plików pdf.; uwzględniając, że wniosek o wpis, jak i informacja o formie kształcenia są sporządzane na formularzu, w którym niektóre dane są podawane poprzez zakreślenie właściwej pozycji, organ prawidłowo uznał, że tak określone żądanie dotyczyło de facto - wbrew obecnie podnoszonym w skardze twierdzeniom - udostępnienia zarówno treści i jak i postaci dokumentów; w związku z tym nie można było go zrealizować w trybie ustawy o informacji; powiadomiono o tym Wnioskodawcę - pismem z [...] stycznia 2025 r.,
- dodatkowo Wnioskodawca wie, że podstawą podjęcia Uchwały z 2024 roku – i wpisu nr [...] do Rejestru Podmiotów Prowadzących Ustawiczny Rozwój Zawodowy Lekarzy i Lekarzy Dentystów, prowadzonego przez Naczelną Radę Lekarską - były wnioski Ośrodka Kształcenia Naczelnej Izby Lekarskiej o potwierdzenie spełniania warunków kształcenia podyplomowego lekarzy i lekarzy dentystów dla 14 kursów medycznych - realizowanych on-line, za pośrednictwem sieci internetowej; pismem z [...] stycznia 2025 r. Wnioskodawca zwracał się bowiem do organu o udostępnienie informacji publicznej w zakresie uchwał i zaświadczeń, będących podstawą wskazanych w tym wniosku 13 wpisów do Rejestru podmiotów, prowadzących ustawiczny rozwój zawodowy lekarzy i lekarzy dentystów, prowadzonego przez Naczelną Radę Lekarską, dotyczących szkoleń organizowanych przez Ośrodek Kształcenia Naczelnej Izby Lekarskiej; żądane dokumenty - w tym Uchwała z 2024 roku, będąca podstawą wpisu o numerze [...] - udostępniono Wnioskodawcy przy piśmie z [...] stycznia 2025 r.; z treści uchwały wynika jednoznacznie, że wpis dotyczy potwierdzenie spełnienia wymagań dla prowadzenia kształcenia w zakresie ustawicznego rozwoju zawodowego lekarzy i lekarzy dentystów - odnośnie 14 kursów medycznych; dla każdego z tych kursów wniosek i informacja o formie kształcenia sporządza się na odrębnym formularzu,
- gdyby natomiast przyjąć - tak jak wskazuje Wnioskodawca - jakoby jego podanie dotyczyło wyłącznie udostępnienia treści wniosku, należałoby stwierdzić, że zakresu żądania właściwie nie określono; jak już wskazano, wniosek kierowany do organu w sprawie potwierdzenia spełnienia warunków kształcenia w zakresie ustawicznego rozwoju zawodowego lekarzy i lekarzy dentystów, nie jest dokumentem urzędowym- w rozumieniu art. 6 ust. 2 ustawy o informacji; jest nośnikiem stanowiących publiczną informacji oraz nie mających takiego waloru; nie stanowią publicznej np. informacje, odnoszące się do sfery prywatności osób, przewidzianych jako wykładowcy organizowanych kursów; nie są one pełniącymi funkcję publiczną osobami; niejednokrotnie zakres informacji o tych osobach, zamieszczanych w informacji o danej formie kształcenia, wykracza zatem poza zakres informacji, będącej informacją publiczną; informacja publiczna odnosi się ponadto do sfery faktów, a nie bliżej nieokreślonych treści - w niebędących urzędowymi dokumentach; we wniosku nie wskazano zakresu żądanych informacji publicznych; w tej sytuacji należałoby zatem stwierdzić, że we wniosku tym nie określono jednoznacznie zakresu żądania; powinno być to zaś jasno sformułowane - aby umożliwić właśnie jednoznaczne ustalenie tych kwestii; zobowiązany do udzielenia informacji publicznej podmiot jest bowiem związany treścią wniosku; gdy sformułowano go bardzo ogólnie – co do udostępnienia treści wniosku, bez wskazania faktów i danych, których mają dotyczyć żądane treści – organ nie może go rozpoznać; organ nie mógł - za Wnioskodawcę - domyślić się, jakich konkretnie informacji publicznych zawartych w treści wniosku o wpis podmiotu żąda - co za tym idzie, jaki jest zakres żądania; zgodnie natomiast z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych, żądanie niejasne lub niezrozumiałe nie stanowi wniosku o udostępnienie informacji publicznej (tak np. wyrok NSA o sygn. akt I OSK 59/17, dostępny na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query - w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, zwanej dalej "CBOSA"); gdyby zatem nawet przyjąć - jak to wskazuje Wnioskodawca - że jego żądanie dotyczyło treści wniosków, będących podstawą podjęcia Uchwały z 2024 roku dotyczących wpisu o numerze [...], tak określony zakres żądania powodował, że wniosek nie był w istocie wystąpieniem o udostępnienie informacji publicznej,
- błędne jest twierdzenie skargi, że wnioskowaną treść można uznać, jako wystąpienie, o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 4 lit c ustawy o informacji; zakres przedmiotowy art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy o informacji. dotyczy informacji, stanowiących dane publiczne - treści ważne dla ogółu; daną publiczną jest treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć; będzie nią więc Uchwała z 2024 roku; treść wniosku, inicjującego postępowanie w indywidualnej sprawie przed organem właściwym do podjęcia aktu administracyjnego, nie stanowi natomiast wystąpienia organu władzy publicznej, o którym mowa w przywołanym przez Wnioskodawcę przepisie,
- co do zarzutu Wnioskodawcy, że niektóre szkolące osoby mogły być członkami Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej, którzy głosowali w przedmiotowej sprawie, wskazano: zarówno informacja o osobach szkolących na kursach medycznych, organizowanych przez Naczelną Radę Lekarską, jak i osobach, będących członkami Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej, opublikowano na stronach Naczelnej Izby Lekarskiej; na stronie [...] zamieszczano informację o poszczególnych, organizowanych przez Naczelną Izbę Lekarską, kursach - w tym dane wykładowców; informację, dotyczącą składu Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej, zawarto natomiast na stronie [...]; można zatem samodzielnie sprawdzić – bez konieczności zapoznawania się z treścią wniosków - o potwierdzenie spełnienia warunków kształcenia w zakresie ustawicznego rozwoju zawodowego lekarzy i lekarzy dentystów - czy szkolące osoby nie są jednocześnie członkami Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej; skład Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej jest zresztą zapewne znany Wnioskodawcy; jest on bowiem członkiem samorządu lekarskiego; od wielu lat bardzo aktywnie interesuje się działalnością samorządu lekarskiego – w tym także Naczelnej Izby Lekarskiej - korzystając m.in. z możliwości przysłuchiwania się jej obradom; kieruje też systematycznie do samorządu lekarskiego liczne wnioski o udostępnienie informacji publicznej - żądając udostępnienia licznych i różnorodnych dokumentów lub informacji; w ostatnich dwóch miesiącach - w grudniu 2024 roku i styczniu 2025 roku - wystosował do organu 16 wniosków o udostępnienie informacji publicznej,
- twierdzenie Wnioskodawcy, że Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej - zatwierdzając wniosek Naczelnej Izby Lekarskiej o wpis do rejestru podmiotów prowadzących ustawiczny rozwój zawodowy lekarzy i lekarzy dentystów prowadzonego przez Naczelną Radę Lekarską - czyniło to wbrew przepisom prawa powszechnego - wnioski te winny bowiem podlegać wpisowi do rejestru podmiotów, prowadzących ustawiczny rozwój zawodowy lekarzy i lekarzy dentystów, prowadzonego przez Okręgową Radę Lekarską w [...] - oparto na błędnej wykładni art. 19 ust. 3 ustawy o zawodach; rozstrzyganie tej kwestii wykracza natomiast poza granice niniejszej sprawy - pozostaje bez wpływu na sposób rozpoznania wniosku z [...] stycznia 2025 r.,
- organ, informując w niniejszej sprawie Wnioskodawcę - w terminie 14 dni od otrzymania jego podania z [...] stycznia 2025 r. - że zawarte w nim żądanie nie stanowi informacji publicznej i nie może być zrealizowane w trybie ustawy o informacji publicznej uczynił zadość swojej powinności; nie pozostaje więc w bezczynności w rozpoznaniu wniosku.
Sąd rozpoznał skargę w trybie uproszczonym, wobec treści art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.).
Sąd zważył, co następuje:
Bezczynność organu administracji publicznej – w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – ma miejsce, gdy w prawnie ustalonym terminie nie podejmuje on czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie ale – mimo ustawowego obowiązku – nie kończy go wydaniem w terminie stosownego aktu lub nie podjął wymaganej czynności. Dla skuteczności skargi nie ma znaczenia, z jakich powodów nie podjęto określonego rozstrzygnięcia lub nie wykonano czynności - w szczególności, czy jest to następstwem zawinionej lub nie- opieszałości organu w ich podjęciu lub dokonaniu (tak: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, str. 86).
Udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki nie później jednak niż w ciągu 14 dni. W terminie tym, obowiązany do udzielenia informacji powiadamia wnioskodawcę o ewentualnym braku możliwości jej przekazania w danym czasie oraz wskazuje, kiedy to uczyni – nie później jednak niż po dwu miesiącach od wpływu wniosku (art. 13 ust. 1 i 2 ustawy o informacji).
Odmowa udostępnienia informacji publicznej następuje natomiast w drodze decyzji (art. 16 ust. 1 ustawy o informacji). W judykaturze ukształtował się pogląd, że – gdy żądanie udostępnienia informacji nie dotyczy w istocie objętej pojęciem publiczna, bądź obowiązany podmiot nie dysponuje w ogóle daną informacją – powiadamia się o tym wnioskodawcę pismem (tak: wyrok NSA z 11 grudnia 2002 r., o sygn. II SA 2867/02, publ. Wokanda 2003/6/33). Spory w danym zakresie rozstrzyga zaś sąd administracyjny - w razie wniesienia skargi na bezczynność podmiotu, od którego żądano informacji.
W rozpatrywanym przypadku jest poza sporem stan faktyczny w jego istotnych elementach. Wnioskodawca zwrócił się mianowicie o udostępnienie określonej informacji (chodziło o treść wniosku o wpis do Rejestru Podmiotów Prowadzących Ustawiczny Rozwój Zawodowy Lekarzy i Lekarzy Dentystów), zaś organ – z zachowaniem terminu, ustalonego w art. 13 ust. 1 ustawy o informacji - powiadomił o braku podstaw do udostępnienia danej informacji. Należy zaś generalnie do obowiązanych udostępniać informacje publiczną (tak art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy o informacji).
Spór sprowadza się do tego, czy stanowisko organu jest trafne. Należy je zaś podzielić. Wobec uprzedniego zreferowania wywodów z odpowiedzi na skargę, ponowne przytaczanie argumentacji organu byłoby bezzasadne. Sąd przyjmuje ją za własną.
W kontekście wywodów Wnioskodawcy wypada jedynie dodać, że w judykaturze utrwaliło się trafne stanowisko, o braku przymiotu informacji publicznej wobec inicjujących postępowania wniosków (tak np. wyroki NSA o sygn. akt I OSK 2919/15, III OSK 1210/21 – dostępne w CBOSA). Ich treść jest wprawdzie informacją dostępną dla organów administracji. Nie stanowi jednak publicznej – w rozumieniu art. 61 ust. 1 Konstytucji RP i art. 1 ust. 1 ustawy o informacji, w tym nie należy do wymienionych expressis verbis w art. 6 ust. 1 danego aktu. Osoba kierująca do wykonującego zadania publiczne podmiotu określone pismo, nie ma podstaw oczekiwać jego upowszechnienia (np. w trybie udostepnienia informacji publicznej na wniosek), gdy reguła taka nie wynika z przepisów szczególnych. W przedmiotowej sprawie kierującym wniosek był wprawdzie Zarząd Naczelnej Rady Lekarskiej, zaś z regulacji szczególnych wynika, że dane działanie może stanowić formę realizacji nałożonego nań aktem normatywnym zadania publicznego – w myśl art. 5 pkt 7 ustawy z 2 grudnia 2009 r. o izbach lekarskich (Dz.U. z 2021 r. poz. 1342 ze zm.). Sam wniosek o wpis nie stanowił jednak dokumentu urzędowego – w rozumieniu art. 6 ust. 2 ustawy o informacji.
W takiej sytuacji żądania jego udostępnienia nie można było zrealizować na podstawie reguł, określonych ustawą o informacji. Co trafnie odnotował organ, formę wniosku o wpis prowadzącego ustawiczny rozwój zawodowy podmiotu determinuje regulacja normatywna - Rozporządzenie. Wnioskodawca – choć w swoim żądaniu użył też określenia "treść" wniosku - wystąpił wprost o udostępnieniu informacji w formacie pdf. – typowym dla zapisu obrazu dokumentów. Wskazywało to jednoznacznie na intencje uzyskania wniosku o wpis, co do jego postaci. Bezsporne jest zaś – jak wskazano wcześniej - nie stanowi on dokumentu urzędowego, w rozumieniu art. 6 ust. 2 ustawy o informacji. Nie znajduje więc zastosowania reguła z art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a zdanie wstępne danego aktu – powinność udostępnienia także postaci dokumentu.
Podnoszona w skardze argumentacja, jakoby wolą Wnioskodawcy było w istocie uzyskanie tylko danych, co do treści wniosku, przywołano poniewczasie. Sąd ocenia bowiem, czy organ pozostaje w bezczynności na dzień wniesienia skargi, nie zaś wobec sformułowanych w niej dodatkowych wyjaśnień – np. precyzujących zakres żądania. Gdyby z kolei intencją Wnioskodawcy było uzyskanie wiadomości o konkretnych - zawartych we wniosku – danych, konieczne byłoby wskazanie przezeń, których - stanowiących informacje publiczną - wiadomości żąda. Co do szczególnie istotnej dla Wnioskodawcy, anonsowanej zaś w skardze problematyki, wiadomości te są przy tym - wedle organu (tak odpowiedź na skargę) – upublicznione na stronach internetowych. Jeżeli natomiast część danych, stanowiących informacje publiczną a zawartych we wniosku, nie jest w istocie udostępniona, Wnioskodawca może złożyć nowy wniosek - precyzując zakres żądania.
Informując Wnioskodawcę, że żądanej przezeń informacji nie można udostępnić w trybie ustawy o informacji, organ uczynił zadość wynikającej z danego aktu powinności - z zachowaniem wskazanego nim terminu. Nie można mu więc zarzucić bezczynności.
Z powyższych względów, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji wyroku.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło