II SAB/Wa 22/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Grochowska-Jung, Sędzia WSA - Stanisław Marek Pietras (spr.), Sędzia WSA - Przemysław Szustakiewicz, Protokolant - Eliza Kusy, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 czerwca 2009 r. sprawy ze skargi W. S. na bezczynność Wójta Gminy K. w przedmiocie nierozpoznania wniosku z dnia [...] października 2008 r. w sprawie udzielenia informacji publicznej p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie Skarżący W. S. wnioskiem z dnia [...] października 2008 r., zwrócił się do Urzędu Gminy w K. o udzielenie informacji publicznej polegającej na udostępnieniu mu m.in. potwierdzonego za zgodność z oryginałem odpisu Uchwały nr [...] GRN w K. z dnia [...] grudnia 1986 r. i powyższą prośbę ponowił w pismach z dnia [...] października 2008 r. oraz z dnia [...] listopada 2008 r., zaś w dniu [...] grudnia 2008 r. złożył zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na bezczynność organu w przedmiocie nierozpoznania jego wniosku. Wobec niewykonania wniosku w części dotyczącej odpisu Uchwały nr [...] GRN w K. z dnia [...] grudnia 1986 r., w dniu 15 stycznia 2009 r. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Wójta Gminy K. w przedmiocie nierozstrzygnięcia powyższego wniosku i w uzasadnieniu stwierdził, że do dnia złożenia skargi organ nie wypełnił wobec niego obowiązku udzielenia żądanej informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy K. wniósł o jej odrzucenie bądź o oddalenie uzasadniając to faktem, że skarżący nie wykorzystał możliwości wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa przed wniesieniem skargi do Sądu, a ponadto za pismem z dnia 17 lutego 2009 r., wykonał jego wniosek z dnia [...] października 2008 r. i przesłał mu potwierdzony za zgodność z oryginałem odpis Uchwały nr [...] GRN w K. z dnia [...] grudnia 1986 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Skarga analizowana pod tym kątem podlega umorzeniu. Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a.pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5 podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7. akty nadzoru nad działalnością jednostek samorządu terytorialnego; 8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Powyższe oznacza zatem, że zarzut bezczynności powinien się pojawić wówczas, gdy organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność bowiem ma na celu spowodowanie wydania przez właściwy organ administracji publicznej oczekiwanego aktu. Jednakże w rozpoznawanej sprawie, wniosek skarżącego o udostępnienie potwierdzonego za zgodność z oryginałem odpisu Uchwały nr [...] GRN w K. został przez Wójta Gminy K. zrealizowany, chociaż niewątpliwie z przekroczeniem ustawowych terminów, bowiem po wniesieniu skargi do Sądu. Stąd też postępowanie w niniejszej sprawie należało umorzyć. Wskazać bowiem należy, iż w sprawie skargi na bezczynność organu, przedmiotem postępowania jest ustalenie, czy w dniu wniesienia skargi organ dopuścił się bezczynności, a więc czy podjął czynności, które zobowiązany był wykonać. Zatem jeśli żądana czynność została wykonana już po wniesieniu skargi, ale jeszcze przed rozprawą, to w tej sytuacji należy umorzyć postępowanie, jako bezprzedmiotowe. Natomiast zaznaczyć należy - wbrew twierdzeniu organu - że fakt spełnienia żądania strony nie czyni skargi niedopuszczalną, gdyż w dniu jej złożenia organ pozostawał w bezczynności. Jedynie w sytuacji, gdyby W. S. złożył skargę na bezczynność organu już po udzieleniu mu informacji publicznej, skarga taka podlegałaby odrzuceniu. Ponadto dodać należy dodać, że w świetle ugruntowanego już orzecznictwa, w przypadku bezczynności organów administracji w sprawach o udzielenie informacji publicznej przyjmuje się, że skarga na bezczynność organu w przedmiocie informacji publicznej nie musi być poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej. Skoro bowiem celem ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) jest zagwarantowanie wnioskodawcy dostępu do informacji w określonym przez ustawę terminie, to zasadą wynikającą z ustawy jest udostępnienie informacji, a wyjątkiem jej odmowa. Udostępnienie informacji publicznej następuje w formie czynności materialnotechnicznej, do której kodeks postępowania administracyjnego nie ma zastosowania, gdyż ustawa o dostępie do informacji publicznej zawiera odesłanie do stosowania tego kodeksu jedynie w odniesieniu do decyzji o odmowie udzielenia informacji, nie zaś do czynności materialnotechnicznej polegającej na jej udzieleniu. Wynika to również z faktu, że wolą prawodawcy jest odformalizowanie tego postępowania. Zauważyć również należy, że przepis art. 52 cytowanej już wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uzależnia uruchomienie drogi postępowania sądowoadministracyjnego od wyczerpania środków zaskarżenia. Ma to jednak miejsce wówczas, gdy takie środki przysługują, czy to na podstawie kodeksu postępowania administracyjnego, czy to przepisów szczególnych, czy też ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jednak środków takich nie przewiduje zarówno ustawa o dostępie do informacji publicznej jak i kodeks postępowania administracyjnego w zakresie aktów. Wykładnia językowa art. 52 § 3 ustawy upoważnia do stwierdzenia, że przepis ten odnosi się do skarg na akty i czynności, a nie bezczynności w zakresie wydawania aktów. Uwagi te dotyczą także art. 52 § 4 ustawy. Wskazać należy, że w przypadku, gdy ustawodawca uzależnia zaskarżenie bezczynności od wniesienia środka zaskarżenia, to czyni to w sposób wyraźny np. w art. 37 kpa, art. 101a ust. 1 w związku z art. 101 ust. 3 ustawy z dnia 8 czerwca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. z 2001 r. Dz. U. Nr 142, poz. 1591 ze zm.). Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że skoro skarga na bezczynność w sprawie dostępu do informacji publicznej zmierza do jak najszybszego rozpatrzenia wniosku, a ustawa nie stawia dodatkowych warunków do jej wniesienia, to może być ona wniesiona do sądu administracyjnego bez wezwania do usunięcia naruszenia prawa (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 maja 2006 r. I OSK 601/05, LEX nr 236545). Zatem niezłożenie przez skarżącego wniosku o usunięcie naruszenia prawa, nie może stanowić przesłanki odrzucenia skargi. Natomiast oddalenie skargi, o co alternatywnie wnosił organ, mogłoby mieć miejsce w sytuacji, w której skarga zostałaby wniesiona jeszcze w trakcie biegu ustawowego terminu do realizacji wniosku o udostępnienie informacji publicznej, zaś organ w terminie by ją uwzględnił. Taka zaś sytuacja nie miała miejsce w niniejszej sprawie, ponieważ W. S. po raz pierwszy wniósł o udostępnienie uchwały GRN w K. w dniu [...] października 2008 r., a zatem w dniu wniesienia skargi, wskazany w art. 13 ustawy o dostępie do informacji publicznej, termin do realizacji wniosku, został przekroczony. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 161 § 1 pkt 3 cytowanej już wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji postanowienia.