II SAB/Wa 22/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk (spr.), Sędzia WSA Andrzej Góraj, Sędzia WSA Joanna Kruszewska-Grońska, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 27 maja 2022 r. sprawy ze skargi E. J. na bezczynność Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] maja 2021 r. 1. zobowiązuje Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych do rozpatrzenia wniosku E. J. z dnia [...] maja 2021 r. w terminie 1 miesiąca od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych na rzecz skarżącej E. J. kwotę 100 (sto) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia [...] grudnia 2021 r. E. J. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] maja 2021 r. Wskazała, że organ nie podjął żadnych czynności w związku ze złożoną do Urzędu skargą na działalność [...] w związku z przetwarzaniem danych osobowych (przekazywanie jej danych osobowych [...], [...], [...]). Zarzuciła naruszenie art. 35 w zw. z art. 37 k.p.a. Zwróciła się o zobowiązanie Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych do rozpatrzenia skargi w terminie miesiąca oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazała, że przesyłka pocztowa z jej wnioskiem z dnia [...] maja 2021 r. doręczona została organowi w dniu [...] maja 2021 r. Podała, że mimo upływu ponad 4 miesięcy Prezes nie rozpatrzył skargi ani nie poinformował o konieczności przedłużenia terminu jej rozpatrywania. W związku z powyższym pismem z dnia [...] września 2021 wystosowała do urzędu ponaglenie. Podniosła, że od wniesienia skargi do Prezesa UODO do dnia sporządzenia niniejszej skargi do Sądu minęło 6 miesięcy a Urząd nie podjął żadnych czynności. Organ nie wydał decyzji i nie poinformował o konieczności przedłużenia terminu rozpatrywania sprawy. Wskazała, że wniesienie skargi było konieczne. Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wskazał m.in., że w dniu [...] stycznia 2020 r. do Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych wpłynęła skarga E. J., zawierająca żądanie spełnienia przez [...] S.A., z siedzibą w [...], obowiązku informacyjnego z art. 15 RODO. Organ przedstawił swoje działania podjęte w sprawie tej skargi. Wskazał, że pismem z dnia [...] maja 2020 r. zwrócił się do Spółki o złożenie wyjaśnień w sprawie. Spółka otrzymała ww. pismo w dniu [...] czerwca 2020 r. i ustosunkowała się do ww. pisma pismem z dnia [...] czerwca 2020 r., które wpłynęło do organu w dniu [...] czerwca 2020 r. W dniu [...] lipca 2020 r. do Prezesa UODO wpłynęło pismo Skarżącej uszczegółowiające pierwotną skargę Skarżącej z dnia [...] stycznia 2020 r. Pismem z dnia [...] sierpnia 2020 r. Prezes UODO zwrócił się do Spółki o uzupełnienie braków formalnych pisma z dnia [...] czerwca 2020 r. Spółka otrzymała ww. pismo w dniu [...] sierpnia 2020 r. i ustosunkowała się do ww. pisma Prezesa UODO pismem z dnia [...] sierpnia 2020 r., które wpłynęło do Urzędu w dniu [...] sierpnia 2020 r. oraz pismem z dnia [...] sierpnia 2020 r., które wpłynęło do Urzędu w dniu [...] sierpnia 2020 r. Pismem z dnia [...] stycznia 2021 r. Prezes UODO zwrócił się do Spółki o złożenie dodatkowych wyjaśnień w sprawie. Spółka otrzymała ww. pismo w dniu [...] lutego 2021 r. i ustosunkowała się do ww. pisma pismem z dnia [...] lutego 2021 r., które wpłynęło do Urzędu w dniu [...] lutego 2021 r. Organ wskazał następnie, że w dniu [...] maja 2021 r. do Prezesa UODO wpłynęło pismo skarżącej rozszerzające zakres pierwotnej skargi z dnia [...] stycznia 2020 r. Skarżąca zakwestionowała w tym piśmie legalność udostępnienia przez Spółkę jej danych osobowych na rzecz podmiotu [...]. Pismem z dnia [...] września 2021 r., które zostało doręczone Prezesowi UODO w dniu [...] września 2021 r., skarżąca wniosła ponaglenie oraz zażądała niezwłocznego wydania decyzji w niniejszej sprawie. Skarżąca opisując przedmiot pisma wskazała, cyt.: "Dotyczy sprawy: Skarga na działalność [...] (dalej [...]), [...] ul. [...] w związku z realizacją obowiązków wynikających z ustawy o ochronie danych osobowych i rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady UE z dnia 27/04/2016 w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych (przekazywanie moich danych osobowych [...])". Organ podał, że następnie pismem z dnia [...] grudnia 2021 r., które zostało doręczone Prezesowi UODO w dniu [...] grudnia 2021 r. Skarżąca wniosła skargę na bezczynność organu w zakresie rozpoznania jej skargi na przekazanie przez Spółkę jej danych osobowych na rzecz podmiotu [...]. Odnosząc się do zarzutów Skarżącej, podniesionych w skardze na bezczynność organu, Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych wskazał, że są one bezzasadne. Podkreślił, że każdorazowo przy podejmowaniu kolejnych czynności wyjaśniających wobec skarżonego podmiotu informował skarżącą o podejmowanych czynnościach w sprawie. Organ wskazał, że nieprawdziwe jest twierdzenie skarżącej, iż pismo z dnia [...] maja 2021 r., doręczone Prezesowi UODO [...] maja 2021 r., było odrębną skargą w przedmiocie udostępnienia przez Spółkę danych osobowych Skarżącej na rzecz [...], bez podstawy prawnej. Prezes UODO wskazał, że ww. pismo skarżącej, jako dotyczące działania Spółki, zostało potraktowane przez organ jako pismo w sprawie, rozszerzające zakres pierwotnej skargi Skarżącej z dnia [...] stycznia 2020 r. w przedmiocie niespełnienia wobec Skarżącej przez Spółkę obowiązku informacyjnego, wynikającego z art. 15 RODO. Organ podał, że w toku niniejszego postępowania ustalono, że Skarżąca otrzymała od Spółki odpowiedź na swój wniosek złożony w trybie art. 15 RODO. W treści tej odpowiedzi Spółka wymieniła podmiot [...], w grupie odbiorców danych osobowych Skarżącej, wskazując, że dane osobowe Skarżącej mogą zostać przekazane temu podmiotowi w związku z realizacją przez Spółkę celów przetwarzania danych osobowych Skarżącej. Po otrzymaniu od Spółki tej informacji (co zostało dokonane w trakcie trwania niniejszego postępowania zainicjowanego skargą z dnia [...] stycznia 2020 r.), Skarżąca zakwestionowała legalność udostępnienia przez Spółkę jej danych osobowych na rzecz podmiotu [...]. Organ stwierdził, że tym samym pismo Skarżącej z dnia [...] maja 2021 r. zostało zasadnie potraktowane jako pismo w sprawie, rozszerzające zakres pierwotnej skargi o kolejny zarzut nieprawidłowego działania Spółki w związku z procesem przetwarzania danych osobowych Skarżącej. Organ wskazał, że nie uchylał się od wydania rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Przeciwnie - organ do spraw ochrony danych osobowych przedsięwziął przewidziane prawem czynności służące wnikliwemu i rzetelnemu ustaleniu okoliczności faktycznych przedmiotowej sprawy i zebraniu materiału dowodowego potrzebnego do rozstrzygnięcia jej decyzją administracyjną. Organ wskazał też m.in., że podejmował wszelkie czynności w przedmiotowej sprawie, wykorzystując dla ustalenia stanu faktycznego sprawy instrumenty prawne, przyznane mu przepisami ustawy ochronie danych osobowych i k.p.a. - jak wymagają tego ww. przepisy. Na każdym etapie postępowania Skarżąca była informowana o podejmowanych w sprawie działaniach, co znajduje odzwierciedlenie w zgromadzonym w aktach przedmiotowej sprawy materiale dowodowym. Organ wskazał też na art. 78 ust. 2 RODO i wyrok WSA w Warszawie z dnia 11 czerwca 2019 roku w sprawie o sygn. II SAB/Wa 95/19. Organ wspomniał też o wstrzymaniu biegu terminów administracyjnych w związku z COVID-19, na mocy art. 15 zzr oraz art. 15 zzs ustawy z dnia 2 marca 2020 r o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2021 r. poz. 2095), zwanej dalej ustawą z 2 marca 2020 r., wprowadzonych do powyższej ustawy na podstawie art. 1 ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2020 r. poz. 568). Podkreślił, że od dnia 14 marca 2020 r., obowiązywał w Polsce stan zagrożenia epidemicznego wprowadzony zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 13 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu zagrożenia epidemicznego (Dz. U. z 2020 r. poz. 433). Organ wskazał m.in., że nie można uznać, aby Prezes UODO uchybił określonemu w art. 78 ust. 2 RODO terminowi na poinformowanie Skarżącej o postępach lub efektach rozpatrzenia jej skargi. Taka informacja została przekazana Skarżącej bezzwłocznie, z uwzględnieniem powyższych przepisów. Pismem procesowym z dnia [...] marca 2022 r. stanowiącym replikę na odpowiedź na skargę skarżąca podtrzymała skargę z dnia [...] grudnia 2021 r. na bezczynność organu w przedmiocie rozpatrzenia wniosku (skargi) z dnia [...] maja 2021 r. Podniosła, że stan faktyczny sprawy przedstawiony przez organ dotyczy sprawy oznaczonej sygn. akt [...]. Sprawa dotyczyła niespełnienia w terminie przez [...] SA obowiązu informacyjnego ciążącego na spółce. Natomiast w dniu [...] maja 2021 r. wpłynęło do Prezesa UODO pismo skarżącej datowane na [...] maja 2021 r. dotyczące stwierdzenia naruszenia przez [...] SA przepisów o ochronie danych osobowych poprzez nieuprawnione przekazywanie jej danych osobowych w pełnym zakresie do [...] ([...]), niespełnienie obowiązku poprzez przekazywanie nieprawdziwych informacji przez [...] oraz nakazanie [...] zaprzestanie przekazywania jej danych osobowych w dotychczasowym zakresie [...] ([...]). Skarżąca podniosła też, że wnosząc powyższe pismo z dnia [...] maja 2021 r. nie powołała się na żadną sygnaturę akt i nie wnosiła o rozszerzenie zakresu pierwotnej skargi oznaczonej sygn. [...], zatem, jak podała, nieprawdziwe jest twierdzenie UODO, że stanowi ono rozszerzenie skargi albowiem dotyczyło innego stanu faktycznego niż sprawa oznaczona wymienioną sygnaturą. Pomiędzy [...] maja 2021 r. a [...] grudnia 2021 r. Prezes UODO nie podjął żadnych czynności, w tym nie poinformował, że przyjmuje skargę do rozpatrzenia, bądź odrzuca ją bądź łączy ją z wcześniej rozpatrywaną skargą i traktuje jako rozszerzenie innej sprawy. Za całkowicie nieprawdziwe skarżąca uznała twierdzenie organu, że pismo z dnia [...] maja 2021 r. nie jest odrębną skargą na działanie Spółki w przedmiocie udostępnienia jej danych osobowych na rzecz [...]. Podniosła, że pismo z dnia [...] maja 2021 r. wskazuje na całkowicie inny charakter naruszeń niż pismo z dnia [...] stycznia 2020 r. nieprawidłowości te, jak wskazała skarżąca, różnią się od siebie i funkcjonują niezależnie od siebie. Skarżąca podniosła, że dopiero po wniesieniu skargi, otrzymała z Urzędu pismo datowane na [...] grudnia 2021 r., w którym Urząd poinformował, że zwrócił się do Spółki o złożenie dodatkowych wyjaśnień, a zatem organ nie wywiązał się z obowiązku wskazanego w art. 78 ust. 2 RODO. Od momentu wniesienia pisma z [...] maja 2021 r. do dnia udzielenia informacji o postępach sprawy minęło siedem miesięcy. Skarżąca zarzuciła naruszenie zasady zaufania do organów władzy publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest dopuszczalna. Skarżąca przed jej wniesieniem wystąpiła do organu z ponagleniem. Zgodnie z art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329), zwanej dalej P.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a, 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności, 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a P.p.s.a.). Zgodnie z art. 35 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 735), zwanej dalej k.p.a., organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Stosownie zaś do art. 35 § 3 k.p.a., załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym – w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Bezczynność organu administracji publicznej ma miejsce wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności. Przepis art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. wprost stanowi, że bezczynność ma miejsce, gdy nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub w przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1. Stosownie do art. 78 ust. 2 RODO, bez uszczerbku dla innych administracyjnych lub pozasądowych środków ochrony prawnej każda osoba, której dane dotyczą, ma prawo do skutecznego środka ochrony prawnej przed sądem, jeżeli organ nadzorczy właściwy zgodnie z art. 55 i 56 nie rozpatrzył skargi lub nie poinformował osoby, której dane dotyczą, w terminie trzech miesięcy o postępach lub efektach rozpatrywania skargi wniesionej zgodnie z art. 77. W sprawie jest bezsporne, że skarga z dnia [...] grudnia 2021 r. na bezczynność Prezesa UODO w przedmiocie rozpatrzenia wniosku (skargi) z dnia [...] maja 2021 r. wniesiona została do Sądu przez skarżącą po upływie trzech miesięcy od dnia złożenia tego wniosku (skargi) do PUODO, jest zatem dopuszczalna. W sprawie nie ma przy tym podstaw do zakwestionowania twierdzenia skarżącej, że wniosek (skarga) z dnia [...] maja 2021 r., który wpłynął do Prezesa UODO w dniu [...] maja 2021 r. stanowi sprawę odrębną od sprawy wszczętej wnioskiem (skargą) skarżącej z dnia [...] stycznia 2020 r. Treść wniosku (skargi) skarżącej z [...] maja 2021 r. jednoznacznie wskazuje na odmienny przedmiot tej skargi od skargi z [...] stycznia 2020 r. Twierdzenie organu w odpowiedzi na skargę, że wniosek (skarga) z [...] maja 2021 r. kwestionujące zupełnie inne działania Spółki niż kwestionowane w styczniu 2020 r., stanowi (po ponad roku i 3 miesiącach) pismo rozszerzające zakres "pierwotnej skargi" nie znajduje podstaw w aktach sprawy. Z akt administracyjnych przedłożonych Sądowi nie wynika, aby skarżąca rozszerzała żądanie w prowadzonej dotychczas przez organ sprawie. Już sam odstęp czasowy pomiędzy wniesieniem tych skarg (wniosków), nie daje podstaw do takiego twierdzenia. Nadto, na gruncie RODO osoba, której dane dotyczą ma prawo wniesienia kolejnej skargi dotyczącej odrębnej kwestii dotyczącej przetwarzania jej danych osobowych przez ten sam podmiot, a organ obowiązany jest w odpowiednim zakresie prowadzić postępowanie w przedmiocie tej skargi. Oczywiście, nie jest wykluczone prowadzenie jednego postępowania w sprawie dotyczącej kilku aspektów przetwarzania danych osobowych skarżącego przez ten sam podmiot, jednakże, w sytuacji, gdy kolejna skarga (wniosek) złożony jest po roku i 3 miesiącach od wniesienia poprzedniej skargi, a poruszone w niej aspekty przetwarzania danych nie były kwestionowane przez osobę fizyczną w dotychczasowym postępowaniu, wydaje się zasadne skierowanie do skarżącego (wnioskodawcy) pytania, czy nowa skarga stanowi rozszerzenie żądania w prowadzonej już sprawie. Tylko w przypadku pozytywnej odpowiedzi w tym zakresie można byłoby przyjąć, że zasadne jest dalsze prowadzenie w tym nowym aspekcie postępowania wszczętego w styczniu 2020 r. (co w konsekwencji powoduje przedłużenie czasu trwania toczącego się już postępowania). W przeciwnym razie należało przyjąć, że skarga (wniosek) z dnia [...] maja 2021 r. stanowi odrębną skargę. Z akt administracyjnych przedłożonych Sądowi nie wynika, aby skarżąca rozszerzała żądanie w prowadzonej dotychczas przez organ sprawie. Akta sprawy nie wskazują też, aby organ wzywał skarżącą do udzielenia informacji, czy skarga (wniosek) z [...] maja 2021 r. stanowi rozszerzenie żądania ze stycznia 2020 r. W skardze do Sądu z dnia [...] grudnia 2021 r. na bezczynność Prezesa UODO w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] maja 2021 r. skarżąca nie kwestionowała przy tym działań organu, które miały miejsce w sprawie wszczętej w styczniu 2020 r. Wyraźnie zakwestionowała brak działań Prezesa UODO w sprawie jej wniosku (skargi) z dnia [...] maja 2021 r. dotyczącej przekazywania jej danych osobowych do [...]. Z akt administracyjnych jednoznacznie wynika, że po wpłynięciu do organu wniosku (skargi) z dnia [...] maja 2021 r. Prezes UODO nie podejmował żadnych działań w tej sprawie, nie zwracał się do Spółki o udzielenie wyjaśnień w zakresie kwestionowanego przetwarzania danych osobowych. Potwierdza to odpowiedź na skargę i akta administracyjne. Nawet, gdy skarżąca wniosła ponaglenie [...] września 2021 r. organ nadal nie podejmował żadnego działania. Wówczas minęły już ponad 3 miesiące od wpływu wniosku (skargi) z [...] maja 2021 r. Dopiero po dwóch tygodniach od wpływu do Prezesa UODO skargi do Sądu (z dnia [...] grudnia 2021 r.) na bezczynność w przedmiocie rozpatrzenia skargi (wniosku) z dnia [...] maja 2021 r. organ wystosował do Spółki pismo (z dnia [...] grudnia 2021 r.) z żądaniem złożenia wyjaśnień w sprawie, jak również pismem z tej samej daty ([...] grudnia 2021 r.) poinformował skarżącą, że zwrócił się do Spółki o złożenie dodatkowych wyjaśnień. W sprawie niniejszej, nie ulega wątpliwości, że termin określony w przepisie art. 35 k.p.a., a także określony w art. 78 ust. 2 RODO, nie zostały dotrzymane, albowiem organ w tych terminach nie rozpatrzył wniosku (skargi) skarżącej z dnia [...] maja 2021 r. i nie wydał decyzji. Wobec nierozpatrzenia wniosku (skargi) z dnia [...] maja 2021 r. w przewidzianych prawem terminach Sąd zobowiązał organ do jego rozpatrzenia w terminie 1 miesiąca od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Organ nie poinformował też strony w terminach, o których mowa wyżej o postępach i efektach rozpatrywania skargi z [...] maja 2021 r., albowiem w terminach tych w ogóle nie podjął żadnych działań, które miałyby na celu rozstrzygnięcie skargi z dnia [...] maja 2021 r. Niewątpliwie brakiem właściwych działań organ rażąco naruszył art. 35 k.p.a., jak również art. 8 k.p.a., tj. zasadę pogłębiania zaufania do organu władzy publicznej. Ustaleń Sądu nie zmienia powołanie się w odpowiedzi na skargę na art. 15zzr i art. 15zzs ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2021 r., poz. 2095). Powołane przez organ przepisy zostały uchylone przez art. 46 pkt 20 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz.U.2020.875). Jednocześnie organ nie wskazał, aby zastosował art. 15zzzzzn1 ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach (...) dodany przez art. 1 pkt 24 ustawy z dnia 9 grudnia 2020 r. (Dz.U.2020.2255), pozwalający wstrzymać bieg terminów załatwiania spraw na okres nie dłuższy niż 30 dni, o czym winna być zawiadomiona strona. Nawet jednak w przypadku zastosowania tego przepisu, w sprawie jest bezsporne, że skarga (wniosek) [...] maja 2021 r. nie został rozpatrzony w ustawowych terminach, a strona nie była powiadamiana o podejmowanych czynnościach, albowiem przez okres 7 miesięcy do czasu wniesienia skargi na bezczynność organ w ogóle czynności nie podejmował. Z tych względów zdaniem Sądu bezczynność organu miała charakter rażącego naruszenia prawa. Bezsprzecznie sposób działania organu narusza w sposób rażący zasadę pogłębiania zaufania strony do władzy publicznej. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 w zw. z art. 119 pkt 4 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329), orzekł, jak w punkcie 1 wyroku. W punkcie 2 wyroku Sąd orzekł na podstawie art. 149 § 1a powołanej ustawy. O zwrocie kosztów postępowania sądowego, jak w punkcie 3 wyroku, Sąd orzekł na podstawie art. 200 powołanej ustawy. Do kosztów tych Sąd zaliczył uiszczony wpis sądowy od skargi w wysokości 100 zł.