II SAB/Wa 22/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk (spr.), Sędzia WSA Danuta Kania, Asesor WSA Mateusz Rogala, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 3 września 2025 r. sprawy ze skargi T. C. na bezczynność Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości w przedmiocie rozpoznania punktów 2b,d,f,g,h,i oraz punktu 3 wniosku z dnia [...] czerwca 2023 r. o udostępnienie informacji publicznej ([...]) 1. stwierdza, że Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości dopuściła się bezczynności w rozpoznaniu punktów 2b,d,f,g,h,i oraz punktu 3 wniosku T. C. z dnia [...] czerwca 2023 r. o udostępnienie informacji publicznej ([...]); 2. stwierdza, że bezczynność Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości w rozpoznaniu punktów 2b,d,f,g,h,i oraz punktu 3 wniosku z dnia [...] czerwca 2023 r. miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. T.C. wnioskiem [...] z dnia [...] czerwca 2023 r. (złożonym za pośrednictwem platformy e-PUAP) zwrócił się do Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości, podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198, ze zm.), o udostępnienie następujących informacji: "1. Ile postępowań administracyjnych zostało wszczętych w związku z odpowiedzialnością solidarną członków zarządów, prokurentów i wspólników beneficjentów w związku z naruszeniem lub wadliwą realizacją ramach zamkniętych programów 6.1, 8.1 i 8.2 PO IG (2007-2013); 2. W związku z pkt. 1 wnoszę o wskazanie: a. Daty wszczęcia postępowania; b. Nr sprawy; c. Nr umowy beneficjenta; d. Daty wydania decyzji; e. Wskazanie wobec kogo były prowadzone postępowania: i. Byłego członka zarządu; ii. Prokurenta: iii. Wspólnika; f. Ile decyzji uprawomocniło się na etapie organu I instancji; g. Ile decyzji uprawomocniło się na etapie organu II instancji; h. Ile decyzji uprawomocniło się na etapie sądu I instancji (wskazanie nr sygn. akt sądowych) i. Ile decyzji uprawomocniło się na etapie sądu II instancji (wskazanie nr sygn. akt sądowych) 3. Wskazanie wartości odpowiedzialność solidarnej stwierdzonej w decyzji administracyjnej; 4. Dane w podziale na osobne programy 6.1, 8.1 i 8.2 PO IG (2007-2013)". Wnioskodawca zwrócił się o przesłanie informacji na adres: ePUAP. Organ w odpowiedzi z dnia 27 czerwca 2023 r. w zakresie wniosku [...] wyjaśnił, że do dnia niniejszej odpowiedzi PARP wszczęła 346 postępowań administracyjnych w związku z odpowiedzialnością solidarną członków zarządów, prokurentów i wspólników beneficjentów w związku z naruszeniem lub wadliwą realizacją ramach zamkniętych programów 6.1, 8.1 i 8.2 PO IG (2007-2013). Podał, że w załączeniu przekazuje wyciągi z prowadzonych przez PARP rejestrów - 2 zestawienia: zestawienie zawierające wnioskowane dane: lit. a - daty wszczęcia postępowania; zestawienie zawierające dane wnioskowane: lit. c - nr umowy beneficjenta; lit. e - wskazania wobec kogo były prowadzone postępowania, niemniej jednak ze wskazaniem w zakresie funkcji członka zarządu oraz wspólnika oraz lit. d – daty wydania decyzji. Jednocześnie poinformował, że nie posiada gotowych zestawień zawierających wszystkie dane/informacje, o które mowa we wniosku. Prowadzone zestawienia dotyczące postępowań administracyjnych prowadzonych w związku z odpowiedzialnością solidarną członków zarządów, prokurentów i wspólników beneficjentów nie zawierają wszystkich danych pozwalających na udzielenie informacji prostej w kwestii danych wskazanych w: pkt 2 lit. b, d, f-i oraz pkt 3. Przekazanie ww. danych/informacji wymaga podjęcia czasochłonnych czynności angażujących zasoby kadrowe i finansowe oraz zasięgnięcia do dokumentów, które w znacznej części zostały zarchiwizowane. Konieczne jest przygotowanie zestawień, a zatem informacja publiczna staje się informacją przetworzoną. Organ powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych oraz na podstawie art. 3 ust. 1 pkt. 1 u.d.i.p. do przedstawienia szczególnie istotnego interesu publicznego uzasadniającego udostępnienie wskazanych we wniosku [...] w części dotyczącej danych wskazanych w pkt 2 lit. b, d, f-i oraz pkt 3 wniosku jako informacji przetworzonych, w terminie 14 dni od doręczenia niniejszego pisma. Podał, że niewykazanie szczególnie istotnego interesu publicznego powodować będzie odmowę udostępnienia informacji publicznej w tej części wniosku. T.C. w skardze z dnia 31 października 2024 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] czerwca 2023 r. o udostępnienie informacji publicznej ( [...]) w części dotyczącej wskazania nr sprawy (2b); daty decyzji (2d); ile decyzji uprawomocniło się na etapie organu I instancji (2f); ile decyzji uprawomocniło się na etapie organu II instancji (2g); ile decyzji uprawomocniło się na etapie sądu I instancji (wskazanie nr sygn. akt sądowych) (2h); ile decyzji uprawomocniło się na etapie sądu II instancji (wskazanie nr sygn. akt sądowych) (2i); wskazanie wartości odpowiedzialność solidarnej stwierdzonej w decyzji administracyjnej (3) wniósł o stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności, zobowiązanie organu do załatwienia wniosku niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku, zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych. Skarżący zarzucił organowi naruszenie art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych w zakresie w jakim przepis ten stanowi o prawie do swobodnego wyrażania opinii obejmującego swobodę poszukiwania, otrzymywania i rozpowszechniania wszelkich informacji i poglądów, bez względu na granice państwowe, ustnie, pismem lub drukiem, w postaci dzieła sztuki bądź w jakikolwiek inny sposób według własnego wyboru, poprzez jego niezastosowanie i nieudostępnienie na wniosek informacji podlegającej udostępnieniu, co w konsekwencji doprowadziło do nieuzasadnionego ograniczenia prawa człowieka do informacji, art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji podlegającej udostępnieniu na wniosek, art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym, że prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do uzyskiwania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego, poprzez błędne uznanie, że przedmiotem złożonego wniosku było udostępnienie informacji przetworzonej, art. 10 ust. 1 u.d.i.p. w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym, że informacja, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium, jest udostępniana na wniosek, poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieprawidłowym, gdyż tylko częściowym, zrealizowaniu wniosku o udostępnienie informacji; art. 16 ust. 1 w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. w zakresie, w jakim odmowa udostępnienia informacji następuje w drodze decyzji, poprzez niezastosowanie, skutkujące brakiem wydania decyzji administracyjnej w przypadku ograniczenia prawa do informacji. Skarżący w uzasadnieniu przytoczył przebieg postępowania. Wskazał, że złożył m.in. wniosek o udostępnienie informacji [...] w odpowiedzi na który pismem z dnia 27 czerwca 2023 r. została udostępniona informacja w zakresie niepełnym. W związku z przekroczeniem terminu przewidzianego w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. w odniesieniu do tej części wniosku, która nie została zrealizowana, organ pozostaje w bezczynności w przedmiocie udostępnienia informacji. Skarżący podniósł, iż organ nie udostępnił informacji z powodu zakwalifikowania jej jako informacji przetworzonej i w związku z niespełnieniem przesłanki szczególnej istotności dla interesu publicznego. Jednakże pomimo faktycznej odmowy udostępnienia nie została wydana decyzja administracyjna w tym przedmiocie stosownie do treści art. 16 ust. 1 u.d.i.p. Skarżący wskazał, że organ może załatwić wniosek o udostępnienie informacji na kilka sposobów: poprzez udostępnienie informacji będącej przedmiotem żądania; poprzez wydanie decyzji administracyjnej, jeśli, zdaniem organu, w sprawie zachodzi potrzeba ograniczenia prawa do informacji; poprzez odmowę udostępnienia informacji przetworzonej w związku z niespełnieniem przez wnioskodawcę warunku wskazanego w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., także w formie decyzji administracyjnej; oraz poprzez powiadomienie pisemne wnioskodawcy, że nie posiada żądanej informacji, albo że żądana informacja nie stanowi informacji podlegającej udostępnieniu, albo że do udostępnienia żądanej informacji mają zastosowanie przepisy szczególne, określone w innych aktach prawnych. Niepodjęcie żadnego z powyższych działań świadczy o tym, że organ pozostaje w bezczynności a pismo z dnia 27 czerwca 2023 r. nie przybrało formy wymaganej przez prawo. Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie oraz obciążenie skarżącego kosztami postępowania. Organ w uzasadnieniu wskazał, że pismem z dnia 27 czerwca 2023 r. w zakresie wniosku [...] poinformował, że informacje w części dotyczącej danych wskazanych w pkt 2 lit. b, d, f-i oraz pkt 3 wniosku - jako informacje przetworzone w rozumieniu przepisu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. mogą być udostępnione w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Strona została poinformowana, iż wobec faktu, że wnioskowane informacje stanowią informację przetworzoną, ich udostępnienie może nastąpić dopiero po wykazaniu przez wnioskodawcę powodów, dla których spełnienie żądania udostępnienia informacji publicznej będzie szczególnie istotne dla interesu publicznego. Mając na uwadze powyższe, organ pismem z dnia 27 czerwca 2023 r. wezwał wnioskodawcę do wykazania ww. okoliczności w terminie 14 dni od dnia otrzymania przedmiotowego pisma oraz poinformował, iż brak odpowiedzi lub uchybienie terminowi na niniejsze wezwanie będzie skutkowało umorzeniem postępowania o udostępnienie informacji publicznej, zaś niewykazanie ustawowej przesłanki szczególnej istotności udostępnienia informacji dla interesu publicznego, będzie skutkowało odmową udostępnienia informacji publicznej. Wnioskodawca nie odpowiedział na wezwanie o przedstawienie szczególnie istotnego interesu publicznego. Wobec powyższego PARP w dniu [...] listopada 2024 r. wydał i przesłał do wnioskodawcy rozstrzygnięcie nr [...] o odmowie udostępnienia informacji publicznej. Organ wyjaśnił, że część żądanych informacji została przekazana wraz z pismem z dnia 27 czerwca 2023 r., natomiast wnioskodawca został również poinformowany, że PARP nie posiada gotowych zestawień zawierających wszystkie dane/informacje, o które wnioskował. PARP wyjaśniła, iż prowadzone przez PARP zestawienia dotyczące postępowań administracyjnych prowadzonych w związku z odpowiedzialnością solidarną członków zarządów, prokurentów i wspólników beneficjentów nie zawierają wszystkich danych pozwalających na udzielenie informacji prostej w kwestii danych wskazanych w: pkt 2 lit. b), d), f-i oraz pkt 3 przedmiotowego wniosku. PARP wskazała, iż przekazanie ww. danych/informacji wymagałoby podjęcia czasochłonnych czynności angażujących zasoby kadrowe i finansowe oraz zasięgnięcia do dokumentów, które w znacznej części zostały zarchiwizowane. Konieczne jest przygotowanie zestawień specjalnie na potrzeby wnioskodawcy, a zatem informacja publiczna stała się informacją przetworzoną. W piśmie z dnia 27 czerwca 2023 r. znak PARP przekazała uzasadnienie uznania ww. danych/informacji jako przetworzonych. Organ powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych wskazał, że informacja publiczna przetworzona, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy, to taka informacja, na którą składa się pewna suma tzw. informacji publicznej prostej, dostępnej bez wykazywania przesłanki interesu publicznego. Ze względu jednak na treść żądania, udostępnienie wnioskodawcy konkretnej informacji publicznej nawet o wspomnianym wyżej prostym charakterze, wiązać się może z potrzebą przeprowadzenia odpowiednich analiz, zestawień, wyciągów, usunięcia danych chronionych prawem. Takie zabiegi czynią takie informacje proste, informacją przetworzoną, której udzielenie jest skorelowane z potrzebą istnienia przesłanki interesu publicznego. Organ wskazał, że wnioskodawca nie odpowiadając na wezwanie, nie wykazując aktywności w tym zakresie, jednocześnie kierował do PARP wnioski w innych sprawach, dezorganizując przez to pracę organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Sprawa ze skargi na bezczynność PARP w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] czerwca 2023 r. [...]. w części dotyczącej punktów 2 b), d), f), g), h), i) oraz punktu 3, tj. w części dotyczącej wskazania nr sprawy (2b); daty decyzji (2d); ile decyzji uprawomocniło się na etapie organu I instancji (2f); ile decyzji uprawomocniło się na etapie organu II instancji (2g); ile decyzji uprawomocniło się na etapie sądu I instancji (wskazanie nr sygn. akt sądowych) (2h); ile decyzji uprawomocniło się na etapie sądu II instancji (wskazanie nr sygn. akt sądowych) (2i); wskazanie wartości odpowiedzialność solidarnej stwierdzonej w decyzji administracyjnej (3). Wnioskodawca żądał podania tych danych w podziale na osobne programy 6.1, 8.1, 8.2 POIG (2007-2013) została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do treści art. 119 pkt 4 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935), zwanej dalej także p.p.s.a. Pierwszy z ww. przepisów stanowi, że sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Natomiast w myśl art. 120 p.p.s.a. w trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która w myśl art. 1 p.p.s.a. odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Skarga jest dopuszczalna. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego prezentowany jest pogląd, zgodnie z którym skarga na bezczynność w przedmiocie dostępu do informacji publicznej nie musi być poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia (v. wyrok NSA z dnia 24 maja 2006 r. sygn. akt l OSK 601/05 LEX nr 236545, postanowienie NSA z dnia 3 października 2007 r. sygn. akt I OSK 1382/07, orzeczenia.nsa.gov.pl). Pogląd ten pozostaje aktualny w obecnym stanie prawnym (v. wyrok NSA z dnia 16 marca 2021 r. sygn. akt III OSK 86/21, orzeczenia.nsa.gov.pl) i prezentuje go także Sąd rozpoznający niniejszą sprawę. Przechodząc do istoty sprawy wskazania wymaga, że przepisy p.p.s.a. nie definiują pojęcia bezczynności. W piśmiennictwie przyjmuje się jednak, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności określonej w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. (T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 109). Skarga na bezczynność ma na celu doprowadzenie do wydania przez organ oczekiwanego przez stronę aktu lub podjęcia określonej czynności. Skarga taka wnoszona jest wówczas, gdy organ wprawdzie prowadzi postępowanie, ale – mimo ustawowego obowiązku – nie kończy go wydaniem stosownego aktu ani nie podejmuje właściwej czynności, której domaga się strona (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, publ. LEX nr 148427 i nr 148280). Dla stwierdzenia bezczynności organu w zakresie wydania stosownego aktu lub podjęcia czynności nie ma znaczenia fakt, z jakich powodów organ zwleka z realizacją wniosku, a w szczególności, czy zwłoka spowodowana jest zawinioną lub też niezawinioną opieszałością organu. Wnioskodawca ma prawo kwestionowania bezczynności organu zawsze, gdy uznaje, że żądane przez niego informacje są informacjami publicznymi i powinny być udostępnione w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 902), zwana dalej u.d.i.p. Zgodnie z art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Ustawa o dostępie do informacji publicznej służy realizacji konstytucyjnego prawa dostępu do wiedzy na temat funkcjonowania organów władzy publicznej. Używając w art. 2 ust. 1 pojęcia "każdemu", ustawodawca precyzuje zastrzeżone w Konstytucji RP obywatelskie uprawnienie, wskazując, że każdy może z niego skorzystać na określonych w tej ustawie zasadach. Ustawa ta reguluje zasady i tryb dostępu do informacji, mających walor informacji publicznych, wskazuje, w jakich przypadkach dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu oraz kiedy żądane przez wnioskodawcę informacje nie mogą zostać udostępnione. Ustawa znajduje zastosowanie jedynie w sytuacjach, gdy spełniony jest jej zakres podmiotowy i przedmiotowy. Zakres podmiotowy wyznacza wykonywanie zadań publicznych przez adresata wniosku (art. 4 ust. 1 u.d.i.p.), zaś zakres przedmiotowy obejmuje pojęcie "informacji publicznej" (art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p). Zgodnie z brzmieniem art. 4 ust. 1 u.d.i.p. obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: 1) organy władzy publicznej, 2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych, 3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa, 4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, 5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Stosownie do art. 4 ust. 3 u.d.i.p. obowiązane do udostępniania informacji publicznej są podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2, będące w posiadaniu takich informacji. W sprawie jest bezsporne, że Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości jest podmiotem obowiązanym do udostępniania informacji publicznej. PARP jest państwową osobą prawną utworzoną na mocy ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o utworzeniu Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 98), która podlega ministrowi właściwemu do spraw rozwoju regionalnego. PARP, zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1-6 ustawy o PARP realizuje zadania z zakresu rozwoju: przedsiębiorczości, innowacyjności, w tym postępu technologicznego, umiędzynarodowienia gospodarki, w tym eksportu, społeczeństwa informacyjnego, rynku pracy i kapitału ludzkiego oraz rozwoju regionalnego. PARP uczestniczy w realizacji programów operacyjnych wskazanych w art. 4 ust. 1 a ustawy o PARP, jako instytucja wdrażająca (pośrednicząca II stopnia) albo pośrednicząca , udzielająca pomocy finansowej beneficjentom określonym w art. 6b ust. 1 ustawy o PARP lub jako beneficjent. PARP może pełnić rolę podmiotu wdrażającego instrument finansowy lub fundusz funduszy wskazane w art. 4 ust. 1b ustawy o PARP. W zakresie realizacji zadań Agencja może udzielać pomocy finansowej, a jej przychodami są m.in. dotacje celowe z budżetu państwa przeznaczone na: a) realizację zadań Agencji, w tym na współfinansowanie programów i projektów finansowanych z udziałem środków europejskich, finansowanie lub dofinansowanie inwestycji Agencji; środki pochodzące z funduszy przedakcesyjnych Unii Europejskiej, przeznaczone na realizację zadań Agencji, których obsługę księgową, na podstawie umów, prowadzi Agencja; dotacje podmiotowe z budżetu państwa przeznaczone na pokrycie bieżących kosztów zarządzania realizowanymi przez Agencję zadaniami, o których mowa w art. 4, w tym kosztów ponoszonych przez regionalne instytucje finansujące (art. 15 ust. 2 ustawy o PARP). PARP jest zatem podmiotem zobowiązanym do udzielania informacji publicznej będącej w jego posiadaniu (art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p.). W sprawie spełniony jest także zakres przedmiotowy u.d.i.p., co nie było przez organ kwestionowane. Pojęcie informacji publicznej ustawodawca określił w art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Zgodnie z tym przepisem, informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych. Odwołując się do tego przepisu oraz art. 6 u.d.i.p. należy przyjąć, że informacją publiczną jest każda informacja dotycząca sfery faktów i danych publicznych, a więc każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów realizujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań publicznych i gospodarowania mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Udostępnieniu podlega informacja publiczna w szczególności o polityce wewnętrznej i zagranicznej, w tym o zamierzeniach władzy ustawodawczej oraz wykonawczej, projektowaniu aktów normatywnych (art. 6 ust. 1 pkt 1 lit.a i b u.d.i.p.), podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o organach i osobach sprawujących w nich funkcje i ich kompetencjach (art. 6 ust. 1 pkt 2d u.d.i.p.), o majątku, którym dysponują (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f u.d.i.p.), zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o trybie działania władz publicznych i ich jednostek organizacyjnych (art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. a u.d.i.p.), danych publicznych (art. 6 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p.), w tym o treści aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć (lit.a), o stanowiskach zajętych przez organy władzy publicznej i przez funkcjonariuszy publicznych w rozumieniu Kodeksu karnego (lit. b), majątku publicznym (art. 6 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p.). Informacją publiczną jest zatem każda informacja dotycząca sfery faktów i danych publicznych (v. wyrok z dnia 7 marca 2012r., sygn. akt I OSK 2445/11, orzeczenia.nsa.gov.pl). Konstytucyjne prawo do informacji służyć ma dostępowi do informacji pozwalających na społeczną kontrolę wykonywania zadań publicznych i wydatkowania środków publicznych. Występuje tu zatem element dobra ogółu – chodzi o społeczną kontrolę prawidłowości funkcjonowania organów Państwa (w tym działań podejmowanych wobec obywateli w ramach wykonywania władzy publicznej). Informacje żądane we wniosku z dnia [...] czerwca 2023 r. ( [...]) r. w zakresie dotyczącym punktu 2 b), d), f), g), h), i) oraz punktu 3 w zw. z punktem 4 odnoszą się do działalności PARP, w tym dotyczą realizacji programu wskazanego we wniosku, stanowią zatem informację o sprawie publicznej. W sytuacji, gdy wniosek dotyczy informacji będącej informacją publiczną, organ ma obowiązek: 1) udostępnić tę informację w formie czynności materialno-technicznej, co winno nastąpić bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku oraz w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem; 2) wydać, na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p., decyzję o odmowie jej udostępnienia w razie uznania, że zachodzą podstawy do takiej odmowy, 3) udzielić informacji, o których mowa w art. 13 ust. 2 i art. 14 ust. 2 u.d.i.p., wyjaśniając przyczyny braku możliwości udostępnienia informacji w terminie bądź zgodnie z wnioskiem, przy jednoczesnym wskazaniu, w jakim terminie, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. W przypadku, gdy organ nie posiada żądanej informacji powinien o tym poinformować wnioskodawcę w piśmie. W przypadku niepodjęcia przez adresata wniosku takich prawnych form działania, jak wskazane wyżej, strona może zwalczać stan bezczynności w drodze skargi na bezczynność organu w trybie art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. Zgodnie z art. 4 ust. 3 u.d.i.p. obowiązany do udostępnienia informacji publicznej jest podmiot będący w jej posiadaniu. W odpowiedzi na wniosek w części dotyczącej punktu 2 b), d), f), g), h), i) oraz punktu 3 w zw. z punktem 4 organ pismem z dnia 27 czerwca 2023 r., a zatem w terminie 14 dni od dnia wpływu wniosku, poinformował wnioskodawcę, że nie posiada gotowych zestawień zawierających wszystkie dane/informacje, żądane we wniosku. Prowadzone przez PARP zestawienia dotyczące postępowań administracyjnych prowadzonych w związku z odpowiedzialnością solidarną członków zarządów, prokurentów i wspólników beneficjentów nie zawierają wszystkich danych pozwalających na udzielenie informacji prostej w kwestii danych wskazanych w: pkt 2 lit. b, d, f-i oraz pkt 3. Organ wskazał, że przekazanie ww. danych/informacji wymaga podjęcia czasochłonnych czynności angażujących zasoby kadrowe i finansowe oraz zasięgnięcia do dokumentów, które w znacznej części zostały zarchiwizowane. Konieczne jest przygotowanie zestawień specjalnie na potrzeby wnioskodawcy, a zatem informacja publiczna staje się informacją przetworzoną. Organ wezwał jednocześnie wnioskodawcę, na podstawie art. 3 ust. 1 pkt. 1 u.d.i.p., do przedstawienia szczególnie istotnego interesu publicznego uzasadniającego udostępnienie informacji wskazanych we wniosku [...] w części dotyczącej punktu 2 b), d), f), g), h), i) oraz punktu 3 – jako informacji przetworzonych, w terminie 14 dni od doręczenia tego pisma. Organ poinformował wnioskodawcę, że niewykazanie szczególnie istotnego interesu publicznego powodować będzie odmowę udostępnienia informacji publicznej przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości w tej części wniosku. Odnosząc się do skargi na bezczynność PARP w przedmiocie bezczynności w rozpatrzeniu wniosku z dnia [...] czerwca 2023 r. ( [...]) w części dotyczącej punktu 2 b), d), f), g), h), i) oraz punktu 3, stwierdzić należało, że organ nie wydał decyzji administracyjnej po upływie terminu wyznaczonego stronie na wykazanie szczególnej istotności interesu publicznego, a zatem dopuścił się bezczynności. Skarga na bezczynność na dzień jej wniesienia (31 października 2024 r.) była zasadna. Organ nie udostępnił bowiem w ustawowym terminie informacji publicznej, jak również nie wydał decyzji administracyjnej po upływie terminu wyznaczonego dla strony na wykazanie szczególnej istotności interesu publicznego. W związku z tym, że organ wydał decyzję administracyjną w dniu [...] listopada 2024 r., a zatem po wniesieniu skargi na bezczynność, w której odmówił udostępnienia informacji publicznej żądanej we wniosku z dnia [...] czerwca 2023 r. ( [...]) w części dotyczącej punktu 2 b), d), f), g), h), i) oraz punktu 3, Sąd nie miał podstaw, aby zobowiązać organ do rozpatrzenia punktu 1b wniosku. Z tego względu Sąd stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności w rozpatrzeniu punktów 2 b), d), f), g), h), i) oraz punktu 3 wniosku z dnia [...] czerwca 2023 r. 2024 r. [...]. Jednocześnie Sąd stwierdził, że bezczynność organu w rozpatrzeniu punktów 2 b), d), f), g), h), i) oraz punktu 3 wniosku z dnia [...] czerwca 2023 r. 2024 r. [...] miała charakter rażącego naruszenia prawa. W orzecznictwie prezentowany jest pogląd, że rażącym naruszeniem prawa jest naruszenie ciężkie, które nosi cechy oczywistej i wyraźnej sprzeczności z obowiązującym prawem, niepozwalające na zaakceptowanie w demokratycznym państwie prawa i wywołujące dotkliwe skutki społeczne lub indywidualne. Zauważyć należy, że organ podjął wprawdzie pierwotnie działania w przedmiocie punktów 2 b), d), f), g), h), i) oraz punktu 3 wniosku z dnia [...] czerwca 2023 r. 2024 r. [...] w ustawowym terminie i zwrócił się do wnioskodawcy o wykazanie szczególnej istotności żądanej informacji dla interesu publicznego, jednakże ani nie przedłużył terminu na zakończenie postępowania, ani nie wydał następnie – po upływie wyznaczonego terminu 14 dni na udzielenie odpowiedzi – decyzji. Akt administracyjny wydany został dopiero po wniesieniu skargi. Organ nie podjął rozstrzygnięcia przez okres ponad roku. Z akt sprawy nie wynikają żadne przeszkody do zakończenia postępowania w sprawie wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Organ w odpowiedzi na skargę nie wyjaśnił tego znacznego opóźnienia w rozpatrzeniu wniosku. Wskazał jedynie, że wnioskodawca nie odpowiedział na wezwanie, nie wykazywał aktywności w tym zakresie, a jednocześnie kierował do PARP wnioski w innych sprawach, dezorganizując przez to pracę organu. Podkreślenia wymaga, że okoliczność złożenia przez wnioskodawcę innych wniosków nie usprawiedliwia braku działania przez okres ponad roku w niniejszej sprawie. Z akt nie wynika, aby brak działania organu był zamierzony, jednakże czas trwania postępowania wskazuje na rażący charakter bezczynności. Organ nie przedstawił żadnej okoliczności usprawiedliwiającej tak znaczny okres opóźnienia w rozpatrzeniu wniosku we wskazanym wyżej zakresie. Nie przedstawiono żadnych przeszkód, które uniemożliwiały zakończenie tego postępowania. Z tego względu Sąd stwierdził, że bezczynność miała charakter rażącego naruszenia prawa. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 i § 1a w zw. z art. 119 pkt 4 i art. 120 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w punkcie 1 i 2 wyroku.