II SAB/Wa 238/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk, Sędzia WSA Joanna Kube (spr.), Sędzia WSA Joanna Kruszewska-Grońska, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 22 lipca 2021 r. sprawy ze skargi M. S. na bezczynność Ministra Spraw Zagranicznych w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] grudnia 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. zobowiązuje Ministra Spraw Zagranicznych do rozpoznania wniosku M. S. z dnia [...]grudnia 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, 2. stwierdza, że bezczynność Ministra Spraw Zagranicznych nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 3. zasądza od Ministra Spraw Zagranicznych na rzecz skarżącego M. S. kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu [...] lutego 2021 r. M. S., dalej: "wnioskodawca", "skarżący", skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Spraw Zagranicznych, dalej "Minister", polegającą na nierozpoznaniu jego wniosku z dnia [...] grudnia 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej: Informacja nr 1 Jakie było uzasadnienie decyzji o zawieszeniu (a następnie o wznowieniu/odwieszeniu) konkursu na aplikację dyplomatyczno-konsularną w roku 2017, przebieg którego regulowało rozporządzenie Ministra Spraw Zagranicznych z dnia 28 lipca 2016 r. w sprawie konkursu na aplikację dyplomatyczno-konsularną (Dz. U. poz. 1403, z pozn. zm.)? Informacja nr 2 Czy w konkursie na aplikację dyplomatyczno-konsularną w roku 2017 Komisja Konkursowa ostatecznie dopuściła do kolejnych etapów postępowania kandydatów, którzy przed zawieszeniem postępowania konkursowego nie zostali do tych etapów dopuszczeni? Informacja nr 3 Czy w okresie pomiędzy zawieszeniem, a wznowieniem konkursu na aplikację dyplomatyczno-konsularną w roku 2017 Komisja Konkursowa podejmowała jakiekolwiek decyzje, oraz czy odbywały się w tym czasie posiedzenia Komisji? Ponadto wnioskodawca wnosił o: 1. przekazanie kopii decyzji Komisji Konkursowej w sprawie zawieszenia postępowania konkursowego na aplikację dyplomatyczno-konsularną w roku 2017, zastrzegając, że jeżeli w tekście decyzji znajdują się inne dane osobowe aniżeli imiona i nazwiska członków Komisji Konkursowej (oraz stanowi to przeszkodę dla realizacji jego prośby ze względu na ochronę danych osobowych), to prosi o przekazanie kopi tej decyzji z usuniętymi lub zamazanymi danymi osobowymi; 2. przekazanie kopii decyzji Komisji Konkursowej w sprawie odwieszenia/wznowienia postępowania konkursowego na aplikację dyplomatyczno-konsularną w roku 2017, zastrzegając, że jeżeli w tekście decyzji znajdują się inne dane osobowe aniżeli imiona i nazwiska członków Komisji Konkursowej (oraz stanowi to przeszkodę dla realizacji jego prośby ze względu na ochronę danych osobowych), to prosi o przekazanie kopi tej decyzji z usuniętymi lub zamazanymi danymi osobowymi; 3. przekazanie kopii wszystkich decyzji Komisji Konkursowej w sprawie dopuszczenia do kolejnych etapów postępowania uczestników konkursu podjętych przed dniem, w którym miało miejsce zawieszenie postępowania konkursowego na aplikację dyplomatyczno-konsularną w roku 2017, zastrzegając, że jeżeli w tekście decyzji znajdują się inne dane osobowe aniżeli imiona i nazwiska członków Komisji Konkursowej (oraz stanowi to przeszkodę dla realizacji jego prośby ze względu na ochronę danych osobowych), to prosi o przekazanie kopi tych decyzji z usuniętymi lub zamazanymi danymi osobowymi, ponieważ jest zainteresowany, co do zasady tylko liczbą dopuszczonych kandydatów; 4. przekazanie kopii wszystkich decyzji Komisji Konkursowej w sprawie dopuszczenia do kolejnych etapów postępowania uczestników konkursu podjętych po dniu, w którym miało miejsce wznowienie/odwieszenie postępowania konkursowego na aplikację dyplomatyczno-konsularną w roku 2017, zastrzegając, że jeżeli w tekście decyzji znajdują się inne dane osobowe aniżeli imiona i nazwiska członków Komisji Konkursowej (oraz stanowi to przeszkodę dla realizacji jego prośby ze względu na ochronę danych osobowych), to prosi o przekazanie kopi tych decyzji z usuniętymi lub zamazanymi danymi osobowymi, ponieważ jest zainteresowany, co o zasady tylko liczbą dopuszczonych kandydatów. Skarżący przyznał, że brał udział w naborze w roku 2017 jako kandydat na tę aplikację, jak również startował w konkursie na aplikację dyplomatyczno-konsularną w roku 2018 i 2020. Wskazał, że jego wniosek o informację publiczną wynika z troski o sprawy publiczne, a konkretnie o przejrzysty przebieg konkursu na aplikację dyplomatyczno-konsularną w przyszłości. Stwierdził, że postępowanie z roku 2017, dotyczące aplikacji dyplomatyczno-konsularnej roku 2018, jest już zakończone. Od wyników tego konkursu nie ma odwołania. Wnioskując o informację publiczną, nie posiada żadnego prywatnego interesu w uzyskaniu tej informacji. Przejrzysty przebieg konkursu leży w interesie publicznym i jest jedynie zbieżny z jego interesem prywatnym, jako potencjalnego uczestnika postępowania konkursowego w przyszłości. W odpowiedzi na skargę Minister wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej, ponieważ w dniu [...] grudnia 2020 r. odpowiedzi na wniosek z dnia [...] grudnia 2020 r. udzieliła drogą elektroniczną D. G. - Zastępca dyrektora Biura [...] MSZ, a następnie na wniosek skarżącego z dnia [...] grudnia 2020 r. Poinformowała wówczas wnioskodawcę, że wnioskowane przez niego informacje nie mają charakteru publicznego i obiektywnego, lecz prywatny i subiektywny, ponieważ brał on udział w naborze jako kandydat i był informowany o wymaganych prawem jego etapach. Wyjaśniono skarżącemu, iż występując o dostęp do informacji publicznej w istocie zbiera on materiał do wykorzystania w swojej własnej sprawie. Z tych względów żądanie udostępnienia przedmiotowych informacji jest nieuprawnione oraz brak jest podstaw do wydawania decyzji administracyjnej. Informacja, której udostępnienia domaga się skarżący, to informacja o konkretnej i indywidualnej sprawie (osób uczestniczących w konkursie na aplikację dyplomatyczno-konsularną, w tym skarżącego), niemającej znaczenia dla większej liczby osób czy grup obywateli. Z żądania zgłoszonego w trybie dostępu do informacji publicznej musi wynikać interes obiektywny, a nie subiektywny wnioskodawcy, w szczególności nie można przy pomocy ustawy o dostępie do informacji publicznej starać się o uzyskanie informacji w swojej własnej sprawie (por. wyroki NSA: z dnia 20 września 2018 r., sygn. akt I OSK 1359/18 oraz z dnia 4 kwietnia 2019 r., sygn. akt I OSK 1889/17). Zdaniem Ministra, kierując do skarżącego pismo informacyjne, wypełnił powinność wynikającą z u.d.i.p., a w związku z tym nie pozostaje w bezczynności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 137), w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.); dalej "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a., a więc wówczas, gdy organ pomimo ciążącego na nim obowiązku nie wydaje decyzji administracyjnej, postanowienia albo też uchyla się od podjęcia innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Organ administracji pozostaje w bezczynności w przypadku niezałatwienia sprawy w ustawowym terminie określonym bądź w przepisach ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 735), bądź w przepisach szczególnych, m.in. w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 2176), dalej "u.d.i.p.", bądź w przypadku niepodjęcia innych działań, wynikających z przepisów procesowych, mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji (por. wyrok NSA z dnia 20 lipca 1999 r., sygn. akt I SAB 60/99, OPS 2000, Nr 6, poz. 87). Dla stwierdzenia przez sąd administracyjny bezczynności konieczne jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: istnienia ustawowego obowiązku podjęcia określonego działania oraz braku jego podjęcia w terminach określonych przepisami postępowania. W konsekwencji zakres sądowej kontroli skargi na bezczynność sprowadza się do ustalenia, czy organ był zobowiązany do wydania aktu lub podjęcia czynności oraz czy w zakreślonym przepisami procesowymi terminie, dokonał powyższych działań. Z bezczynnością na gruncie u.d.i.p. mamy do czynienia wówczas, gdy podmiot do tego zobowiązany nie udostępnia informacji publicznej w formie czynności materialnotechnicznej w terminie określonym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p., tj. bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem (art. 14 ust. 1 u.d.i.p.), ani nie wydaje w powyższym terminie decyzji odmawiającej udostępnienia informacji publicznej (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.). Nie jest sporne, że Minister jest podmiotem zobowiązanym do udostępniania informacji publicznej objętej przedmiotowym wnioskiem, co wynika z art. 4 ust. 1 u.d.i.p. Ustawodawca pojęcie informacji publicznej zdefiniował w art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p. W ich świetle informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 ustawy. Ponieważ sformułowania te nie są zbyt jasne, należy przy ich wykładni kierować się art. 61 Konstytucji RP. Uwzględniając wszystkie te aspekty można powiedzieć, że informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Przepis art. 6 u.d.i.p. zawiera otwarty katalog informacji podlegających udostępnieniu jako informacje publiczne. Nie można wobec tego wykluczyć, że dana informacja będzie stanowiła informację publiczną wskazaną w jednym, kilku lub nie będzie wymieniona w żadnym z wymienionych w tym przepisie punktów. Istotne do oceny, czy dana informacja stanowi informację publiczną, jest ustalenie, że dotyczy ona zadań publicznych podmiotów, które te zadania wykonują i korzystają w tym zakresie z publicznego majątku. Zatem, informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a więc każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów realizujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań publicznych. Informację publiczną stanowi m.in. informacja o zasadach funkcjonowania podmiotów zobowiązanych do udostępnienia informacji publicznej (art. 6 ust. 1 pkt 3 u.d.i.p.) oraz do udostępniania danych publicznych znajdujących się w dokumentach urzędowych (art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a tiret 1 u.d.i.p.). Minister Spraw Zagranicznych jest zatem podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji o funkcjonowaniu Ministerstwa Spraw Zagranicznych i danych publicznych z posiadanych dokumentów urzędowych (treść i postać tych dokumentów). Należy więc przyjąć, że przeprowadzanie przez organ publiczny konkursu na aplikację dyplomatyczno-konsularną mieści się w pojęciu działalności publicznej. Organ przeprowadzający konkurs załatwia bowiem sprawę publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Z uwagi na powyższe organ, nie udostępniając wnioskowanej informacji, pozostaje w bezczynności bez względu na to, czy skarżący brał udział w tym konkursie. Nie ma bowiem znaczenia prawnego, w świetle przepisów u.d.i.p., wobec brzmienia art. 2 u.d.i.p., okoliczność, że skarżący brał udział w konkursie na aplikację dyplomatyczno-konsularną w roku 2017 r. Wyjaśnić należy, że zainteresowani, kierując swój wniosek do podmiotu zobowiązanego, nie muszą wykazywać, w jakim celu żądana informacja publiczna jest im potrzebna, ponieważ realizują konstytucyjne prawo do informacji, które nie wymaga jakiegokolwiek uzasadnienia. Jedynie w przypadku żądania dotyczącego udzielenia informacji publicznej przetworzonej, konieczne jest wykazanie, że jej udostępnienie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego (por. wyrok NSA z dnia 27 maja 2020 r. sygn. akt I OSK 833/19 - publik. na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd nie uznał, że stwierdzona w pkt 1 sentencji wyroku bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, ponieważ Minister prowadził korespondencję ze skarżącym i prezentował swoje stanowisko w sprawie. Wniosek skarżącego nie został zatem całkowicie przemilczany ani zlekceważony. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku. Na podstawie 149 § 1a p.p.s.a. orzekł jak w pkt 2 sentencji wyroku. O kosztach orzeczono, na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a. w pkt 3 sentencji wyroku. Do kosztów postępowania niezbędnych do dochodzenia praw Sąd zaliczył uiszczony przez stronę skarżącą wpis sądowy. Z uwagi na to, że przedmiotem skargi jest bezczynność, Sąd rozpoznał skargę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, stosownie do art. 119 pkt 4 p.p.s.a.