II SAB/Wa 254/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Antoniuk (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras Sędzia WSA Adam Lipiński po rozpoznaniu w dniu 24 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. G. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Iwony Dąbrowskiej, Anny Mierzejewskiej oraz Ewy Grochowskiej-Jung od udziału w sprawie o sygn. akt II SAB/Wa 254/13 ze skargi T. G. na bezczynność Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] stycznia 2013 r. o wycofanie z obiegu prawnego pisma Dyrektora Departamentu Ekonomicznego MON nr [...] z dia [...] marca 1999 r. postanawia -oddalić wniosek- Na rozprawie w dniu 20 sierpnia 2014 r. skarżący złożył do protokołu rozprawy wniosek o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Iwony Dąbrowskiej, Anny Mierzejewskiej oraz Ewy Grochowskiej-Jung od udziału w sprawie o sygn. akt II SAB/Wa 254/13. Jako uzasadnienie wniosku skarżący wskazał, iż wymienieni sędziowie - członkowie składu orzekającego w jego sprawie- nie wyrazili zgody na nagrywanie przez niego przebiegu rozprawy. W dniu 22 sierpnia 2014 r. sędzia Iwona Dąbrowska złożyła pisemne oświadczenie, że po jej stronie nie zachodzą przesłanki przewidziane w art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) wyłączające ją od rozpoznania sprawy o sygn. akt II SAB/Wa 254/13 oraz, że nie istnieją także inne okoliczności, które mogłyby wywołać wątpliwości co do jej bezstronności określone w art. 19 tej ustawy. W dniu 27 sierpnia 2014 r. sędzia Anna Mierzejewska złożyła pisemne oświadczenie, że po jej stronie nie zachodzą przesłanki przewidziane w art. 18 § 1 powołanej wyżej ustawy wyłączające ją od rozpoznania sprawy o sygn. akt II SAB/Wa 254/13 oraz, że nie istnieją także inne okoliczności, które mogłyby wywołać wątpliwości co do jej bezstronności określone w art. 19 tej ustawy. W tym samym dniu sędzia Ewa Grochowska-Jung złożyła pisemne oświadczenie, że po jej stronie nie zachodzą przesłanki przewidziane w art. 18 § 1 powołanej wyżej ustawy wyłączające ją od rozpoznania sprawy o sygn. akt II SAB/Wa 254/13 oraz, że nie istnieją także inne okoliczności, które mogłyby wywołać wątpliwości co do jej bezstronności określone w art. 19 tej ustawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 18 § 1 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a) dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Ponadto sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania, nie może orzekać co do tej skargi (art. 18 § 3 ustawy). Stosownie natomiast do treści art. 19 powołanej ustawy, niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. W ocenie Sądu wniosek skarżącego o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Iwony Dąbrowskiej, Anny Mierzejewskiej oraz Ewy Grochowskiej-Jung od udziału w niniejszej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim należy podnieść, że w sprawie nie zachodzi żadna okoliczność wymieniona w art. 18 § 1 pkt 1-6 i pkt 7 oraz w art. 18 § 3 cytowanej ustawy, która uzasadniałaby wyłączenie wymienionych wyżej sędziów z mocy ustawy. Jedynym powodem, dla którego skarżący złożył wniosek o wyłączenie wymienionych wyżej sędziów, była odmowa wyrażenia zgody na nagrywanie przebiegu rozprawy w dniu 20 sierpnia 2014 r. Wskazać należy, że sama ta okoliczność nie świadczy o bezstronności tych sędziów (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lipca 2014 r., sygn. akt II OZ 724/14, orzeczenie dostępne w internetowej bazie orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Odmowa taka w żaden sposób nie wpływa bowiem na brak bezstronności sędziego w rozpoznawaniu meritum sprawy. Ponadto należy zwrócić uwagę, że stosownie do treści 105 powołanej ustawy strony mogą w toku posiedzenia, a jeżeli nie były obecne, na najbliższym posiedzeniu, zwrócić uwagę sądu na uchybienia przepisom postępowania, wnosząc o wpisanie zastrzeżenia do protokołu. Stronie, która zastrzeżenia nie zgłosiła, nie przysługuje prawo powoływania się na takie uchybienia, w dalszym toku postępowania, chyba że chodzi o przepisy postępowania, których naruszenie sąd powinien wziąć pod rozwagę z urzędu, albo gdy strona uprawdopodobni, iż nie zgłosiła zastrzeżeń bez swojej winy. Zatem w sytuacji, gdy skarżący twierdzi, że odmowa wyrażenia zgody na nagrywanie przebiegu rozprawy jest tego typu uchybieniem, o jakim mowa w cytowanym wyżej przepisie, to ma możliwość skorzystania z procesowej instytucji zastrzeżeń do protokołu rozprawy. Należy również wskazać, że nie istnieją żądne inne okoliczności, które mogłyby wywołać wątpliwości co do bezstronności wymienionych wyżej sędziów w niniejszej sprawie. Sędziowie ci złożyli od akt sprawy oświadczenia, w których wskazali, że tego typu okoliczności w ich przypadku nie występują. Autorytet moralny sędziego przemawia zaś za wiarygodnością złożonych wyjaśnień i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 sierpnia 1971 r., sygn.. akt I CZ 121/71, OSN 1972, poz. 55). Biorąc pod uwagę powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 22 § 1 i § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.