II SAB/Wa 257/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska po rozpoznaniu w dniu 25 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. J. o sprostowanie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 sierpnia 2017 r., sygn. akt II SAB/Wa 257/17 w sprawie ze skargi K. J. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Komendanta Głównego Policji postanawia: -odmówić sprostowania postanowienia- Postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2017 r., sygn. akt II SAB/Wa 257/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę K. J. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Komendanta Głównego Policji. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że sprawa ze skargi K. J. wniesiona w niniejszej sprawie nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia Sąd podał art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.). W dniu 6 września 2017 r. skarżący złożył wniosek o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej, jaka, jego zdaniem, wystąpiła we wskazanym wyżej postanowieniu i w miejsce podanej w nim podstawy prawnej, tj. art. 58 § 1pkt 1 P.p.s.a., wpisanie art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. Skarżący wskazał także, że w niniejszej sprawie organ nie wykonał wyroku o sygn. II SA/Wa 1563/15. Podniósł, że "(...) nie da się wywieść inaczej, iż z tak przywołanego i zastosowanego orzecznictwa, nie wynika, że w sprawie sąd zastosował powagę rzeczy osądzonej, albowiem organ pozostaje w bezczynności z innych przyczyn, tj. niezastosowanie się do nakazu zakończenia postępowania administracyjnego, wszczętego i zawisłego, z powodu bezczynności po prawomocnym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sygn. akt II SA/Wa 1563/15, co równocześnie warunkuje podstawę do uzupełnienia orzeczenia sądu w tym pominiętym i nierozpoznanym zakresie prawem wymagalnym dla właściwego i poprawnego orzeczenia sądowo administracyjnego." Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 156 § 1 P.p.s.a. sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Stosownie do treści art. 166 P.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W ocenie Sądu wniosek skarżącego o sprostowanie postanowienia z dnia 30 sierpnia 2017 r. nie zasługuje na uwzględnienie albowiem postanowienie to nie zawiera niedokładności, błędów pisarskich albo rachunkowych lub innych oczywistych omyłek. Wskazany w podstawie prawnej postanowienia art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. nie jest przytoczony przez omyłkę. Sąd bowiem uznał, że skarga w niniejszej sprawi nie należy do właściwości sądów administracyjnych. Podstawę do odrzucenia skargi w takim przypadku stanowi właśnie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 156 § 1 oraz § 2 w zw. z art. 166 P.p.s.a., orzekł jak sentencji.